ฤดูร้อนในปีถัดมา
ซ่งซิงเหลียนมองเ้าตัวอ้วนซาลาเปาลูกใหญ่สองลูกที่นอนยิ้มตาแป๋วให้กับเธอในเปลเด็กที่พ่อบุญธรรมของเธอทำไว้ให้อย่างพิถีพิถัน ดูเหมือนว่าซาลาเปาสองลูกนี้ กำลังจะเอาอกเอาใจเธออย่างถึงที่สุดได้ๆเธอหลงมันเข้าแล้วล่ะใครใช้ให้ทั้งสองเป็น้องชายของเธอล่ะวันนี้เธอจะไม่ถือสาหาความกับการงอแงของเ้าสองอ้วนนี้แล้วก็แล้วกัน
" อาหลงอาหยางเป็เด็กดีหรือเปล่า " ซ่งซิงเหลียน บีบแก้มน้องชายตัวเล็กที่นอนอยู่ในเปลอย่างหยอกล้อ
" แม่เหนื่อยมากไหมคะ " เธอมองมารดาที่ขอบตาดำคล้ำจนแทบจะกลายเป็หมีแพนด้าสัตว์สงวนแห่งชาติของประเทศ
" แม่ก็ไม่อยากจะรบกวนหนูหรอกนะ แต่ทั้งสองคนนี้ดื้อจริงๆพออยู่กับแม่หรือพ่อก็งอแงมากเหลือเกิน พออยู่กับหนูก็เงียบอารมณ์ดีราวกับ กดสวิตซ์เอาไว้เสียอย่างนั้น "
" หนูว่าน้องก็เป็เด็กดีนะแม่ ดูสิ ยิ้มอารมณ์ดีขนาดนี้ให้อยู่กับหนูก็ได้ หนูจะนั่งอ่านหนังสือแล้วทำการบ้านที่นี่แหละไม่ได้ออกไปเล่นที่ไหนหรอก ถ้าหนูไปโรงเรียนแม่ก็ให้เ้าเสี่ยวเฟยกับเสี่ยวฝาน ดูสิจะได้ไม่เหนื่อยมาก "
" แอ้/แอ้ " ทารกตัวอ้วนวัย 6 เดือนส่งเสียงประท้วงอย่างไม่เห็นด้วยกับคำกล่าวหาที่ว่าทั้งสองดื้อเรากลับล่วงรู้ว่าเธอกำลังจะตำหนิ
นอกจากเธอแล้ว ก็มีเ้าสองตัวเสี่ยวเฟยและเสี่ยวฝานนั่นแหละที่เอาเ้าสองแสบนี้อยู่ อาจเพราะว่าทั้งสามไม่ใช่บุคคลธรรมดา แต่กลับมีกลิ่นอายพลังความบริสุทธิ์ ของธรรมชาติ พลังฟ้าดินและจิติญญา ที่ทำให้ทารกหรือพวกที่มีจิตใจบริสุทธิ์สงบ และ สบายตัวได้ เด็กทารกน่ะมีจิตใจที่บริสุทธิ์เมื่อได้ัักับพวก เ้าเสี่ยวเฟยและเสี่ยวฝานแล้วก็ย่อมทำให้พวกเขาชอบมันอยู่แล้ว
" หมู่นี้เ้าเสี่ยวเฟยและเสี่ยวฝานไม่รู้หายไปไหนไปทีละหลายวันแม่ก็ไม่รู้จะไปตามที่ไหนแล้ว " ซีเถานึกถึงเ้าไก่เสี่ยวเฟยและเสี่ยวฝานที่เหมือนจะไม่ใช่ไก่และนกแล้วพวกมันดูประหลาดประหลาดแต่ก็ ทำให้เธอและสามีและแม้แต่เ้าซาลาเปาสองแสบนี้ ชอบอยู่ใกล้ๆเสมอมีพวกมันอยู่ เ้าซาลาเปาทั้งสองนี้ดูเงียบสงบและเลี้ยงง่ายจริงๆจนเธอนึกแปลกใจถามลูกสาวอยู่หลายครั้ง ก็ได้คำตอบว่า พวกมันมีพลังิญญาที่บริสุทธิ์ ทำให้คนที่อยู่ใกล้จิตใจสงบ ย่อมเป็ที่รักและที่ชื่นชอบของสิ่งมีชีวิต ไม่เว้นแม้แต่มนุษย์อยู่แล้ว
" แม่คะใกล้จะปิดเทอมฤดูร้อนแล้ว ปีนี้หนูคิดว่าจะเข้าป่าลึกกว่าเดิม "
" แต่แม่ว่าลูกไม่ควรจะเข้าไปลึกกว่านี้ " ทุกครั้งที่ปิดเทอมฤดูร้อนหรือฤดูหนาว ซ่งซิงเหลียนก็มักจะเข้าป่าลึกเสมอ ถ้าเป็่นี้ล่ะก็เธอก็ไม่อยากให้เข้าไปเลยล่ะ เพราะเ้าสองแสบที่บ้าน คงจะเล่นงานเธอหนักแน่ๆ แต่เพื่ออนาคต ของบุตรสาวแล้วเธอก็คงต้องยอมแล้วล่ะ ส่วนเ้าสองแสบนะหรือ คงต้องให้พ่อของทั้งสองรับบทแล้ว
อีกเื่ที่สำคัญกว่านั้นก็คือ
" ลุงใหญ่ส่งข่าวมาว่าปีนี้นอกจากลุงใหญ่แล้ว คุณอาเล็กที่รักษาตัวอยู่ต่างประเทศก็จะกลับมาเยี่ยมบ้านใน่ปีใหม่ด้วยล่ะ ลูกไม่เคยเจออาเล็กใช่ไหมล่ะ "
" ไม่เคยเจอจริงๆนั่นแหละแต่หนูก็ได้คุยกับอาเล็กผ่านโทรศัพท์เสมอนะ " นึกถึง่เวลาเกือบ 5 ปีที่ผ่านมา ทุกๆปีอาเล็กคนนี้ที่อยู่ต่างประเทศจะส่งของขวัญมาในวันเกิดของเธอเสมอๆไม่ว่าจะเป็ขนมหรือของเล่น ชุดสวยๆแม้แต่อั่งเปาซองใหญ่ก็มี แสดงให้เห็นว่าอาเล็กคนนี้เป็คนที่เอ็นดูเธอไม่น้อยและไม่สนกับคำพูดที่ว่า เป็แค่ลูกบุญธรรมที่ถูกรับมาเลี้ยงของพี่ชายเลย
" ถ้าอย่างนั้น คุณอาเล็กจะกลับมาอยู่ที่ประเทศเลยหรือคะหนูจะได้ลองรักษาอาเล็กดู "
เคยได้ยินว่าที่อาเล็กไปรักษาตัวต่างประเทศก็เพราะมีสุขภาพที่ไม่แข็งแรงจากการที่เคยเป็ทหาร แล้วได้รับาเ็สมัยหนุ่มๆ แม้จะ ถูกส่งตัวไปรักษาที่ต่างประเทศแล้วก็ตามอาการก็ยังได้แค่ทรงตัวไม่แย่กว่าเดิมเท่านั้นเอง ทำให้ท่านที่อยากเป็ทหารกลับกลายเป็นักการทูตซะอย่างนั้น ทำเอาคุณปู่และคุณย่า ที่เสียไปแล้วรู้สึกเ็ปหัวใจและสงสารมากกับความฝันที่ต้องสูญสลายของคุณอาเล็ก
" ลูกก็น่าจะรู้ว่าค่อนข้างยาก คุณอาเล็กของลูกเชื่อในวิทยาศาสตร์มากเกินไป เขาจะยอมหรือ " นึกถึงน้องชายสามีคนนี้ที่อายุน้อยกว่าเธอ 10 ปี ที่มี ความเชื่อด้านวิทยาศาสตร์มาก จะยินยอมรักษาแบบเวชศาสตร์หรือ
แต่ก็พูดไม่ได้เต็มปากหรอก เพราะลูกสาวของเธออาจจะมีวิธีการแยบยล ที่ทำให้คุณอาเล็กยอมรักษาก็ได้ หรือที่เรียกได้ว่าเหนือฟ้ายังมีฟ้าเหนือยอดคนยังมีจอมคนอยู่
ยอดคนก็คือน้องชายสามีจอมพลก็คือลูกสาวของเธอนี่แหละ
ขนาดยายเฉียนหน้าหมู่บ้านยังถูกลูกสาวของเธอปราบซะจนอยู่หมัด
นับประสาอะไรกับผู้ชายที่แค่ดื้อด้าน แต่พูดน้อยคงจะตามลูกสาวเธอทันล่ะ ส่วนการรักษานะหรือเธอเชื่อมั่นในลูกสาวจริงๆ ตัวอย่างก็มีให้เห็นอยู่นี่ไงเ้าซาลาเปาตัวน้อยสองลูกที่นอนข้างๆเธอนี่แหละ
" ถ้าอย่างนั้นลูกก็ไม่ควรจะเข้าไปนานนะ จะให้แม่เตรียมเสบียงให้เยอะไหม แม่จะได้เริ่มเลย "
" ไม่ต้องหรอกค่ะแม่ วันก่อนจู่ๆป้าหงส์ก็เอาขาหมูเค็มมาให้หนูตั้งสิบขาอีกแล้ว มันเยอะจนหนูกินไม่ทันแล้วล่ะ "
ซ่งซิงเหลียนพูดถึงป้าหงส์ที่อยู่ข้างบ้าน ที่่นี้มาหาเธอบ่อย และมักจะมีของติดไม้ติดมือมาให้เสมอทั้งขนมและเสื้อผ้าสวยๆบ้าง แต่ที่บ่อยที่สุดก็คงจะเป็พวกขาหมูเค็มของโปรดของเธอหรือแม้กระทั่งของอร่อยๆ ที่เธอชอบ รู้ได้ยังไงหรือที่ของที่เธอชอบก็เพราะว่าป้าหงมีฝีมือในการทำของอร่อยๆมากกว่าแม่เธอจริงๆ จนเธอนึกสงสัยว่าป้าหงส์เธอ้าอะไรกันแน่ จึงได้ส่งเ้าสองตัวเสี่ยวเฟยและเสี่ยวฝานไปสืบข่าว
ที่แท้ก็้าเซ่นไหว้เธอนี่เอง เธอยังไม่ได้อยู่ในรางเทพเซียนจริงๆซะหน่อย ยังอยู่ในร่างมนุษย์อยู่เลย แต่ก็เพราะพลังความโชคดีที่ติดตัวมานั่นแหละ เลยทำให้คนที่ทำดีกับเธอด้วยหัวใจบริสุทธิ์ ได้รับอานิสงส์ความโชคดีไปด้วย มิน่าล่ะ ทุกครั้งที่ป้าหงส์เอาของมาเซ่นไหว้ อุ้ยเอาของมาให้เธอ ป้าหงส์ก็มักจะโชคดีแบบแปลกๆอยู่เสมอ อย่างเช่น ถูกหวยหรือไม่ก็หาของที่หาเท่าไหร่ไม่เจอก็หาเจอ หรือแม้กระทั่งเดินข้างถนนยังเก็บได้แม้กระทั่งเงินก้อนใหญ่
นี่คือการดูดโชคของเธอหรือเปล่าเนี่ย
" จะว่าไปก็แปลกนะลูกแม่ว่านะ มีข่าวลือว่าลูกเป็เอ่อ เป็เทพเซียนหมอดูหมอเดาอะไรพวกนั้น ก็คงจะมาจากป้าหงส์ที่พูดไปเรื่อยหรือเปล่า " ซีเถานึกถึงสายตาของชาวบ้านและคำพูดแปลกๆ ที่ได้ยินผ่านหูมาเรื่อยนับั้แ่เธอคลอดลูกชายฝาแฝด
จะว่าป้าหงส์พูดเรื่อยก็ไม่ถูก เพราะหลักฐานก็เห็นอยู่ทนโท่
และยิ่งนึกถึงความโชคดีของลูกสาว ที่คนรอบตัวพลอยได้ผลประโยชน์ ก็นึกทำให้เธอเป็กังวล
เพราะคำพูดอาจทำร้ายลูกสาวก็ได้เพราะในสมัยก่อนความเชื่อแบบนี้ก็ทำให้คนตายไปนักต่อนักแล้ว
เป็จริงก็ดีไปเป็ผลร้ายก็ตายเลย
" อีกอย่าง ่นี้ชอบมีชาวบ้านมาเมียงมองที่หน้าบ้านเราเสมอๆ " นี่คือเื่ที่ทำให้เธอไม่ค่อยสบายใจเลยจริงๆ
" แม่คะเราไม่สามารถที่จะหยุดยั้งคำพูดของคนได้แต่เราก็สามารถทำให้มันดีได้ถ้าหากมีคนที่หวังดีกับหนูจริงๆหนูก็ยังจะช่วยเหลือเขาเสมอ แต่ถ้าหากคิดจะทำร้ายหนูล่ะก็หนูจะทำลายให้เป็ให้มันสิ้นซากไปเลย แม่อาจจะมองว่าคำพูดหนูรุนแรงและโหดร้ายแต่นี่คือความเป็จริงของโลกผู้มีพลังวิเศษค่ะ พวกเราจะไม่ยอมให้อะไรๆมาขัดขวางหรือรำคาญใจเด็ดขาด "
ใช่ว่าเธอจะไม่รู้ ว่าชาวบ้านมองเธอด้วยสายตาชื่นชมและเอ็นดูก็จริง แต่ก็ยังมี สายตาที่อิจฉาริษยาและประสงค์ร้ายอยู่ ถ้าหากพวกเขาไม่ลงมือแล้วก็เธอก็จะปล่อยไป แต่ถ้าหากลงมือแล้วล่ะก็ เธอนี่แหละจะจัดการให้สิ้นซาก
" แม่ไม่ค่อยเข้าใจคำพูดของลูกเท่าไหร่หรอก แต่แม่ก็อยากให้ลูกปลอดภัยและมีชีวิตที่เป็สุข เอาเป็ว่าเื่พวกนี้แม่กับพ่อจะเป็ด่านหน้าให้หนูปกป้องหนูให้ถึงที่สุด ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม จำไว้นะลูก "
ซ่งซิงเหลียนซาบซึ้งกับความรักของแม่ ที่เธอไม่เคยได้รับในภพก่อน แต่ในชาตินี้เธอกลับได้รับมันจากคนที่ชื่อว่าแม่บุญธรรม แล้วถ้าเป็แม่แท้ๆล่ะ เธอไม่มั่นใจเลยว่าเธอคนนั้นจะรักเธอเท่าแม่บุญธรรมคนนี้หรือเปล่า เพราะเพียงแค่เศษเสี้ยวความจำ ในร่างของทารกตอนนั้นก็พบแต่ดวงตาที่มองเธอเต็มไปด้วยความรักแค่นั้นเอง
" แม่วางใจเถอะค่ะ ใครดีกับหนูหนูดีตอบแต่ถ้าใครมาทำร้ายหนูก็จะจัดการให้สิ้นซาก "
ซีเถาพูดไม่ออกเมื่อความคิดของลูกสาวเติบโตเกินวัย แต่ก็ช่วยไม่ได้เพราะคนที่ฝึกพลังพิเศษแบบนี้ มักจะมีความคิดอ่านไม่เหมือนกับคนธรรมดาอย่างเธออยู่แล้ว
ไม่ว่ายังไงเธอก็จะหนุนหลังลูกสาว ถึงแม้อาจจะไม่สามารถเป็ด่านหน้าให้ได้แต่ด้านหลังล่ะก็เธอจะเก็บมิดให้เรียบร้อยเลยล่ะ อยากทำอะไรก็ทำไปเลย
แม่คนนี้จะขุดหลุมฝังให้เอง