สาวทอมที่รัก ตอนที่ 1... 100%
“ถ้าไม่แน่จริงจะถามทำไม”ดนัยแหย่ แต่ดูท่าที่รักจะไม่สนใจมากนัก
“หลีกไป”ที่รักผลักดนัย แต่กายกำยำไม่ได้ขยับเลยด้วยซ้ำ “บอกให้ออกไปไง! เดี๋ยวต่อย... ไม่นิยมไอ้ท่อนไม้ฟืนหรอกนะ”
“ก็รู้อยู่แต่จะทำให้ชอบเอาไหม?” ดนัยขยับก้าวเข้ามาใกล้อีกบีบให้ที่รักต้องถอยและนั่งแหมะลงยังชักโครก
“ไม่ชอบโว้ย! ออกไปไอ้ั์”
“จุ๊ๆเป็ผู้หญิง อย่าวะ อย่าโว้ยสิครับ”
“ไอ้ั์นี่ท่าจะพูดไม่รู้เื่แฮะ”ที่รักขัดใจ ยกเข่าขึ้นหมายจะเตะผ่าหมากให้ตรงเป้าแต่ดนัยใช้ปลายนิ้วยันเข่าที่รักไว้ สาวทอมขัดใจเลยชักขากลับ
ดนัยดึงที่รักขึ้นยืนกระชากชายเสื้อเธอหลุดออกจากขอบกางเกงและสอดมือเข้าไปจับเข้าตรงเป้าหมายที่ตั้งใจไว้ตะขอโลหะหลุดจากกัน ดนัยถลกเสื้อที่รักขึ้นไปถึงลำคอ ผ้ารัดอกหลุดขยาย เขากระชากจนที่รักหมุนขว้างผ้ารัดอกตกไปอยู่ในมือเขาเป็ที่เรียบร้อยและแสนจะง่ายดายด้วย ที่รักโกรธจัดควันออกหู เลยต่อยเขาไปเปรี้ยงหนึ่ง
ดนัยยังยืนนิ่งหมัดจากมือน้อยๆ ไม่ได้ทำให้เขาสะทกสะท้านเลย ที่รักยิ่งโกรธจัด ซัดไปอีกหมัดหนึ่งดนัยก็ยังคงนิ่ง เขาขยายริมฝีปากหยักสวย และเริ่มหัวเราะเบาๆเสียงโทนต่ำติดอยู่แค่ในลำคอ
“ถึงคราวผมบ้างนะที่รัก”
ดนัยช้อนใต้ศีรษะที่รักและก้มลงไปจูบหนักๆด้วยความรวดเร็ว บดเคล้าอย่างแรง ไม่มีที่ว่างให้ที่รักได้ขัดขืนอีกลิ้นเรียวควานเข้าไปหยอกล้อกับลิ้นที่รัก ลมหายใจเขาแรงขึ้นมือหนึ่งทิ้งผ้ารัดอกและเลื่อนขึ้นมาจากเอวบางๆ สอดเข้าไปยังเสื้อชั้นในคัปบีแตะปลายยอดและเนินเนื้ออย่างได้ใจ
ที่รักยกขาขึ้นเตะอีกเตะทั้งที่ถูกจูบถูกบีบหน้าอก อะไรเล่า ดื่มไปแค่มึนๆ ตึงๆยังสู้แรงไอ้ั์ไม่ได้ ที่รักขัดใจ ใช้ทั้งมือทั้งขา ก็เปล่าประโยชน์เปลืองแรงเปล่า
“อา ชอบไหม”ดนัยถอนจูบและเลียริมฝีปาก ยังคงลงแรงที่มืออย่างลืมตัวผิวนุ่มลื่นทำให้เขาหลงไปชั่วขณะเพราะคิดไม่ถึงจริงๆ ว่าััเนื้อนวลของที่รักแล้วมันจะให้ความรู้สึกดีกว่าที่คิด
ผัวะ!
หมัดหนึ่งเสยเข้าใต้คางดนัยเขาไม่ทันตั้งตัวเลยหน้าหงาย ที่รักได้จังหวะ รีบออกไปจากห้องน้ำแต่ยังไม่ทันพ้นก็ถูกดนัยกระชากกลับมาจูบอีก ประตูห้องน้ำเปิดอ้ามีอยู่สามคนที่อยู่ในห้องน้ำนั้นด้วย หนึ่งในนั้นคือชาติชายรุ่นน้องของที่รักที่มาตามเพราะที่รักเข้าห้องน้ำนานมากแล้ว ชาติชายกำลังตะลึงงันอีกสองชายผู้มาปลดหนักหรือเบาก็ตามแต่ ขณะนี้ได้แต่ยืนจังก้าอ้าปากค้างไปแล้ว
“เอาแล้ว! อ่อนระทวยเลยพี่กู” ชาติชายจ้องเขม็ง
“ไอ้ชาติ! มึงไม่รีบเอาไอ้ั์หื่นนี่ออกไปอีก”ที่รักหลุดจากปากดนัยได้ แต่ก็ยังถูกดนัยกอดรัดอยู่รู้สึกเหมือนเขาจะดึงเสื้อเธอให้ลงมาปิดเนื้อนวลสองก้อนไว้
ดนัยหันขวับชาติชายเลยไม่กล้าขยับ ใบหน้าและแววตานั้นบอกว่าอย่ามายุ่งชาติชายเลยได้แต่ยืนมองรุ่นพี่ดิ้นแด่วๆ อยู่กับอกของเ้าั์หื่นเป็ดนัยเองที่ยอมวางมือและถอยออกไปยืนห่างๆ
ที่รักหลุดแล้วปรี่เข้าไปเตะขาดนัยทีหนึ่งดนัยยกขาหลบแล้วคว้าสองไหล่ของที่รักเข้ามาและจูบอีก เมื่อสะบัดหลุดที่รักเสยหมัดเข้าไปอีก แต่คราวนี้ไม่อยู่รอให้ดนัยได้จูบเธอรีบจ้ำอ้าวกระแทกเท้าออกจากห้องน้ำไป เ้าั์หื่นหัวเราะไล่หลังชาติชายตะลึงและรีบตามที่รักออกไปคน อีกสองชายก็ได้แต่ยืนงงเดิม
ที่รักกลับมาที่โต๊ะเสื้อผ้าหลุดลุ่ย แถมหน้าอกก็พุ่งออกมาจนเห็นได้ชัด เพื่อนๆ ต่างมองไปข้างหลังที่รักเห็นชาติชายเดินทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกตามมาเงียบๆ สายตาตั้งคำถามมากมายชาติชายเพียงแค่ยักไหล่
“ไปทำอะไรมาวะไอ้รัก?” ภามเป็คนถาม
“ฟัดกับั์มา”
“ั์?”ทุกคนมองที่รักอย่างเป็คำถาม
ที่รักกระดกแก้วเหล้าอึกหนึ่ง“ไอ้ั์หื่น ไอ้บ้านั่นมันจับนมกู ไอ้ั์สารเลว”
พรืด! เสียงหลุดหัวเราะของพวกเพื่อนๆต่างพยายามเก็บเสียงเพราะที่รักกวาดมองทั่วทุกคนมะนาวเดินเข้ามาทรุดตัวลงนั่งใกล้ๆ กอดคอที่รักไว้ นิ้วเรียวเกี่ยวคอเสื้อที่รักเปิดดู
“เป็รอยนิ้วเชียวสงสัยสนุกมือไปหน่อย ไอ้ั์หื่นตัวไหนนะ ฮ่าๆ” มะนาวหงายหน้าหัวเราะอย่างชอบใจ
เพื่อนๆพากันเฮ มีหรือที่ทอมสาวจะเคยโดนผู้ชายหยามหน้ามากมายถึงขนาดนี้ ใครนะช่างกล้าเหนือคนยังมีอีกหรือนี่
“อย่าให้เจออีกจับเฉือนแน่” ที่รักกระดกเหล้าเข้าไปอึกๆ จนไหลเปื้อนข้างปากและลำคอ เสื้อก็เลยเปียกไปด้วย
“ผมอยู่นี่” ดนัยยังตามมาไม่เลิกทุกคนในที่นั้นได้เห็นไอ้ั์ของที่รัก สมแล้วที่สาวทอมเรียกดนัยตัวสูงใหญ่แม้กับภามที่สูงร้อยแปดสิบกว่าแล้วยังเตี้ยกว่าอีก ไหนจะร่างกำยำเนื้อแขนเป็กล้ามแต่ก็สมส่วนไปทุกอย่าง ซ้ำร้ายหน้าตายังหล่อเหลา เสน่ห์เหลือร้ายทีเดียว
ที่รักวางแก้วดังกึกเหล้ากระเซ็นออกมา และตรงปรี่เข้าไปหาดนัย แต่ดนัยชูสิ่งที่เขาถือติดมือมาด้วยที่รักชะงัก ก้มลงมองหน้าอกตัวเองแล้วต้องยกสองแขนขึ้นกอดไว้ ก่อนจะเขย่งปลายเท้าขึ้นคว้าผ้ารัดอกจากมือดนัยแต่ชายหนุ่มหลบ ที่รักหน้าแดงจัดโกรธจนควันออกหัวออกหู
“จะเอาไงก็ว่ามาต่อยกันสักยกรึ”
ดนัยหัวเราะเบาๆ“ผมไม่ทำผู้หญิงตัวเล็กๆ หรอก”
“ก็บอกว่าไม่ใช่โว้ยฉันเป็ผู้ชาย ผู้ชาย” ที่รักทุบอกตัวเองขณะที่พูดเสียงดังปึกๆ ท่าทางคงจะเจ็บน่าดูชม
ดนัยมองท่าทางนั้นแล้วกลับหัวเราะชอบใจสองแขนไขว้กันอยู่ข้างหลัง ยืดตัวเต็มสัดส่วน อกผึ่งผายสง่างาม น่าเกรงขามศีรษะเขาเอียงน้อยๆ
“เอาไง?” ที่รักเชิดหน้าถาม
“ไปดื่มกับผมแล้วจะคืนให้” ดนัยต่อรองแต่ก็ไม่ได้หวังผลมาก
“เื่ไร ชิ” ที่รักปั้นปาก ขัดใจสุดกำลังแล้ว
“งั้นเป็คู่ควงผมสักวัน” เขายังไม่ยอมหรอก
“ไร้สาระว่ะ” เอ่ยแล้วก็แบะปากใส่คู่สนทนา
“ดื่มกับผมสักแก้ว” ดนัยยังต่อรอง
“กระเดือกไม่ลง”
“เป็เพื่อนคุยกับผมที่โต๊ะโน่น”ดนัยบุ้ยปากไปทางโต๊ะที่เขานั่งก่อนหน้านั้น
“เสียเวลาฉิบ”ที่รักเกาหัวและเสยผม เสยไปเสยมาก็ยังคงทิ้งตัวลงมาที่เก่าจะเสยให้เหมือนผมดนัยก็ทำไม่ได้ ของไอ้ร่างั์ผมหยักศก เสยทีก็ขึ้นไปอยู่ข้างบนหมดของที่รักมันตรงและลื่น แม้จะทรงผมเดียวกันแต่ทำไงมันก็ไม่เหมือนกัน
“ยอมเป็เมียผมแล้วผมจะคืนผ้ารัดอกให้ จะยกร้านนี้ให้เลยก็ยังได้” ดนัยจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่รักและอมยิ้ม
คราวนี้ทุกคนในที่นั้นยกเว้นที่รักตะลึงตาค้างไปหมดยกร้านให้? ถ้าอย่างนั้นแสดงว่าผับแห่งนี้เป็ของเ้าั์หื่นหรอกหรือ
“ผมดนัย เรียกเฮียแดนเหมือนเด็กๆในร้านก็ได้ ผมเป็เ้าของผับนี้” ดนัยหันไปบอกทุกคนและเก็บผ้ารัดอกของที่รักเข้ากระเป๋ากางเกงทางด้านหลัง
ที่รักต่อยเปรี้ยงให้หมัดหนึ่งยังคงเดิม ดนัยไม่สะทกสะท้าน เสียงเพลงก็ยังคงดังอยู่แต่ตอนนั้นเองที่ลูกค้าหลายคนเริ่มจะหันมามองและซุบซิบกัน อานนท์และสุระลูกน้องซ้ายขวา วิ่งเข้ามากันเ้านายจากที่รักไว้ แต่ดนัยยกมือห้ามทั้งสองเลยไปยืนนิ่งอยู่ข้างหลังเขา
เขายิ้มให้ที่รัก“ตกลงไหมที่รัก”
“ไม่โว้ย! ไอ้เพี้ยน ฉันชอบผู้หญิง ชอบอกตูมๆ ไม่ชอบท่อนไม้ฟืนรู้ไว้!” ที่รักกางนิ้วขนาดความคำว่าตูมๆ ขณะที่พูดด้วย
ดนัยยิ้ม ตามด้วยหัวเราะหึๆในลำคอ ไม่พูดหว่านล้อมอีก เขาก้มศีรษะให้และหันหลังเดินจากไปเงียบๆที่รักหมายจะเข้าไปทำร้ายเขาอีก แต่เพื่อนๆ ดึงตัวไว้ ทำให้ฮึดฮัดขัดใจเป็ที่สุด
“ไอ้ั์นี่อวดเบ่งสมควรตาย” ที่รักปั้นปากอย่างขัดใจ
“มึงถูกสักหมัดของเขาก็ตายไม่เหลือซากแล้วคนอะไรตัวโตเป็บ้า” ชินกระซิบข้างหูขณะล็อกคอที่รักไว้
“กลัวตายล่ะ”
“เออกูรู้มึงไม่กลัว”ชินกระชากที่รักกลับมานั่งที่เดิมแต่เ้าตัวยังส่งสายตาเคียดแค้นไปทางดนัยตลอดเวลา
“เลิกจ้องได้แล้ว” ชินดันใบหน้าที่รักให้หันกลับมา
“เกลียด! ไอ้ั์” ว่าแล้วก็ยกกำปั้นขึ้นสูงและคิดว่าดนัยยังคงมองอยู่แน่ๆบอกให้รู้ว่าตัวเองไม่กลัวหรอก อาจปะทะกันอีกเร็วๆ นี้ก็ได้
15K
