(ดรอปไม่เขียนต่อ)BEHEMOTH ราชันแห่งมอนเตอร์

        หลังจากที่ทันย่าได้ตัดสินใจที่จะกลืนกินซากศพช้างเผือกเพื่อเอามาเสริมแกร่งเทคนิควิชาทั้งสอง ยีนพันธุกรรมภายในร่างกายของเขาก็เดือดพล่านยิ่งกว่าภูเขาไฟ เซลล์พันธุกรรมนับไม่ถ้วนกู่ร้องคำรามก้อง โคจรเทคนิคการขัดเกลาร่างดวงดาว สำแดงวิวัฒนาการไปจนถึงขีดจำกัด

        เวลาผ่านไปอีกหลายชั่วโมง ซากศพของช้างเผือกสามหัวก็เริ่มถูกทันย่ากลืนกินไปทั้งหมด

        พลังอันมหาศาลที่อัดแน่นภายในยีนกลายพันธุ์ได้ถูกแปรเปลี่ยนเป็นพลังงานให้กับทันย่า พวกมันถึงจะยังไม่ทะลวงผ่านขีดจำกัด แต่พวกมันก็ได้สะสมพลังไปตามรูปแบบการโคจรที่เกิดขึ้น

        “ใกล้แล้ว อีกเพียงแค่นิดเดียวเท่านั้น!

        ในตอนนี้ทันย่าได้โฟกัสเข้าไปที่ร่างกายของตนเอง เขาสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของเซลล์นับไม่ถ้วนที่ไหลเวียนอยู่ภายในร่างกาย

        หลังจากที่ได้รับการกระตุ้นโดยเทคนิควิชาอันยิ่งใหญ่ เซลล์นับไม่ถ้วนก็เริ่มหลอมรวมกันในส่วนลึกของร่างกาย ประกายแสงที่เปรียบดั่งดวงดาวได้เริ่มก่อตัวออกมา และควบแน่นเป็นดาวเคราะห์ขนาดใหญ่ รอบด้านเหมือนมีวงแหวนกำลังหมุนวน โดยที่มีดาวเคราะห์ดวงนี้เป็นจุดศูนย์กลาง

        เมื่อยีนพันธุกรรมได้รับพลังงานไปจนถึงขีดจำกัด ในที่สุดระดับขั้นพลังของเบฮีมอทก็ได้ทะลวงผ่านไปในทันที

        “โฮกกกกกกกกกกก!”

        เสียงคำรามของทันย่าดังสนั่นกึกก้อง ความแข็งแกร่งของเขาได้ถูกเปิดเผยผ่านยีนพันธุกรรม

        “นี่มัน..”

        อินทรีทองคำเบิกตากว้างเมื่อสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ เขาถึงขั้นต้องกางปีกทั้งสองข้างออกมาป้องกันแรงปะทะในครั้งนี้

        หงิก!หงิก!หงิก!(มันอะไรกันเนี่ย!!)

        ส่วนเจ้าดำที่อ้วนกลมเป็นก้อนบ๊ะจ่าง แน่นอนว่ามันไม่สามารถป้องกันได้ ร่างขนาดใหญ่ของมันปลิวกระเด็นไปด้วยแรงลม กลิ้งหายเข้าไปในผืนป่าเลยด้วยซ้ำ

        “มันยังไม่จบ! ความรู้สึกนี่อะไรกัน?”

        “เหมือนจะมีบางสิ่งกำลังได้เกิดขึ้น!”

        หัวใจของทันย่าเต้นระรัวขึ้นอย่างหนัก ประดุจเสียงกลองรบแห่งสงคราม มันกำลังดังก้องออกมาทีละนิด และเริ่มดังขึ้นมากเรื่อยๆ

        ขณะที่เกล็ดสีดำที่ปกคลุมร่างกายได้เริ่มหลุดร่อนออกมาทีละชิ้นส่วน เหมือนเป็นการพลัดผิว ทว่าสิ่งนี้ไม่ได้สร้างความเจ็บปวดให้กับเขา

        ในทางกลับกันเซลล์นับไม่ถ้วนกำลังกู่ร้องเหมือนแสดงความยินดี ปลดปล่อยยีนภายในร่างกาย เป็นดั่งพลังของจักรวาลที่ยิ่งใหญ่

        [ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! ถูกแจ็คพอตแล้วจริงๆศิษย์รัก เห็นอย่างที่เราบอกไหมละทันย่า เจ้าเป็นลูกรักของจักรวาลจริงๆด้วย!]

        [ไม่คิดเลยว่าเมื่อเริ่มยกระดับไปสู่ขั้นดาวเคราะห์ ร่างกายของเบฮีมอทขั้นตัวอ่อนกำลังจะวิวัฒนาการขึ้นไปอีกระดับ ร่างเติบโตยังไงละ]

        ดาวาลเห็นแบบนั้นก็หัวเราะออกมาเสียงดัง กางแขนทั้งสองข้างออกและจ้องมองไปยังเขาด้วยแววตาที่ส่องประกายอย่างตื่นเต้น

        ในเวลานี้การเปลี่ยนแปลงของร่างกายทันย่าก็ได้เริ่มต้นขึ้น กล้ามเนื้อทั่วร่างกายส่งเสียงเคลื่อนไปมาประหนึ่งมีสายฟ้าดังกึกก้อง

        “ปัง!”

        แรงกดดันอันมหาศาลได้ระเบิดออกจนทำให้ผืนดินเบื้องล่างต้องยุบตัวลง พลังของเบฮีมอทได้สาดซัดไปทั่วทั้งบริเวณ โหมกระหน่ำออกไปทั่วทุกสารทิศ รอบด้านถึงขั้นบังเกิดพายุทอนาโดที่รุนแรง ทำให้ผืนป่าทั่วทั้งอาณาเขตต้องสั่นสะเทือน

        “ครืนนนนนนนนนนน!”

        ในจังหวะนั้นบรรยากาศรอบด้านเหมือนได้ถูกกระตุ้นโดยบางสิ่ง หมู่เมฆบนท้องฟ้าที่ปลอดโปร่งก็เริ่มมืดครึ้มขึ้นอย่างฉับพลัน ลมพายุและฝนฟ้าคะนองได้ก่อตัวขึ้นประหนึ่งเกิดภัยพิบัติ

        “กรร!”

        ทันย่าได้คำรามออกมาจากในลำคอ

        ร่างกายของเบฮีมอทได้แปรเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว มวลกล้ามเนื้อนับไม่ถ้วนได้ขยายใหญ่ขึ้นอย่างฉับพลัน เกล็ดสีดำทมิฬได้เริ่มก่อตัวขึ้นมาใหม่ บนผิวเกล็ดสีดำปรากฏให้เห็นถึงริ้วแสงสีทองที่กำลังส่องประกายอย่างวูบวาบ ปกคลุมทั่วทั้งร่างกายที่ใหญ่โตของเขา ดูแข็งแกร่งมากยิ่งกว่าเดิมไปอีกหลายสิบเท่า

        ขณะที่ด้านหลังได้มีบางสิ่งบางอย่างงอกนูนออกมา มันคือปีกขนาดใหญ่ที่เหมือนกับมังกรโบราณ กางสยายปกคลุมไปทั่วผืนฟ้า

        ลักษณะภายนอกของทันย่าตอนนี้ได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างมหาศาล พลิกจากหน้ามือไปเป็นหลังมือเลยก็ว่าได้

        “เปรี๊ยง!เปรี๊ยง!เปรี๊ยง!”

        ตอนนั้นลานกว้างขนาดใหญ่ได้เกิดการระเบิดออกเป็นระลอกคลื่น เสมือนผืนดินไม่สามารถรับน้ำหนักของทันย่าได้ไหว มันรุนแรงจนถึงขั้นทำให้เกิดแผ่นดินไหวไปทั่วรัศมีหลายกิโลเมตร และการเปลี่ยนแปลงนี้ก็ทำให้มอนเตอร์ทุกตนได้รับผลกระทบ พวกมันถึงขั้นแตกตื่นตกใจ

        “อะ..อะไรกันวะเนี่ย?!!”

        “นั่นคือน้องสาวของข้าจริงๆเรอะ?”

        อินทรีทองคำที่อยู่ไกลออกไปก็อุทานขึ้นเสียงดัง ดวงตาเบิกกว้างจนแทบจะถลน

        ร่างกายสูงใหญ่กว่า 80 เมตร โดยที่ลำตัวเมื่อรวมเข้ากับหางก็มีความยาวเกือบ 150 เมตร ร่างกายใหญ่กว่าตัวของมันซะอีก

        โดยที่กระโหลกศีรษะใหญ่โตยิ่งกว่าช้างเผือกสามหัว มีเขาสีทองโค้งงอออกมาบริเวณหน้าผาก นัยน์ตาหกดวงส่องประกายสีแดงเลือด ประหนึ่งเป็นอัญมณีโลหิตที่เจิดจรัสบนท้องฟ้า โดยที่เลื่อนลงมาก็คือคมเขี้ยวที่มีใหญ่โตและแหลมคม ปกคลุมทั้งด้านบนทั้งด้านล่าง

        ทั่วร่างเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อที่ถูกทับซ้อนกันโดยเกล็ดสีดำทอง เหมือนเป็นภูเขาที่ทับซ้อนกันหลายสิบชั้น ที่สำคัญหน้าท้องเหมือนมีสัญลักษณ์ของบางสิ่ง ไม่ใช่ซิ เป็นเหมือนปากขนาดใหญ่ที่กำลังถูกปิดเอาไว้อยู่ มันคงอ้าปากออกมาเพื่อกลืนกินทุกสิ่งได้อย่างแน่นอน

        “นี่คือฉันจริงๆ?”

        เมื่อสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลง ทันย่าก็บ่นพึมพำออกมาอย่างไม่อยากจะเชื่อนัก

        มุมมองของเขาตอนนี้สามารถมองเห็นทุกสิ่งที่อยู่เบื้องล่างได้อย่างสบายๆ ภาพการมองเห็นรวมถึงวิสัยทัศน์แตกต่างไปจากตอนแรก เหมือนเขาจ้องมองมอนเตอร์ตัวอื่นเป็นเพียงแค่มดตัวเล็กๆ

        “อีกทั้งความรู้สึกในตอนนี่มันอะไรกัน”

        “พลังภายในร่างกายก็มหาศาลมาก!!”

        ทันย่าไม่อาจควบคุมความตื่นเต้นนี้ได้ เขาได้เงยหน้าของตนและคำรามออกมาเสียงดัง

        “โฮกกกกกกกกกกกกกก!”

        เสียงคำรามของเขาดังสนั่นไปทั่วทุกสารทิศ เพียงแค่เสียงคำรามก็ทำให้ยีนกลายพันธุ์ของมอนเตอร์ในอาณาเขตต้องสั่นสะท้าน

        “กะ..กรร!”

        พวกมันเริ่มหมอบกราบลงโดยไม่รู้ตัว ใบหน้าซีดเผือดและเต็มไปด้วยหงาดเหงื่อ ร่างกายสั่นเทิ้มจนไม่อาจควบคุมสัญชาตญาณได้อยู่

        “อึก! นี่มันแข็งแกร่งมากจริงๆ”

        “พลังของทันย่าตอนนี้เหนือกว่าข้ามาก”

        อินทรีทองคำสัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่มากมายมหาศาล ตัวของมันไม่รู้จะอธิบายถึงความรู้สึกในตอนนี้ยังไงดี ไม่ใช่แค่รูปลักษณ์ภายนอกของเขาที่เปลี่ยนแปลงไป มันรวมถึงยีนกลายพันธุ์ที่ไหลเวียนอยู่ภายในร่างกายด้วย

        [ฮ่าฮ่าฮ่า นี่มันชั่งสุดยอด ยิ่งกว่าข้อมูลพันธุกรรมที่ฉันได้ทดลองเอาไว้มาก มันเกินกว่าความเข้าใจของพวกเราไปแล้ว]

        เด็กสาวบินรอบตัวของเขาด้วยดวามรวดเร็ว ขณะที่นัยน์ตาก็เบิกกว้างกลมโตเมื่อได้สัมผัสถึงร่างกายในระดับขั้นเติบโต

        “ท่านอาจารย์ดาวาล..”

        “ทันย่าอยากลองพลังในตอนนี้”

        ร่างขนาดใหญ่เต็มไปด้วยความฮึกเหิม เหมือนอยากระบายพลังภายในร่างกายที่กำลังพลุ่งพล่านขึ้นเหมือนเป็นภูเขาไฟที่พร้อมปะทุ

        [ก่อนอื่นทดลองความเร็วก่อนละกัน ไม่ใช่ซิ ไปอาณาเขตมนุษย์ ทำลายล้างซักเมืองนึงนะ]

        [ส่วนเทคนิคพลังอื่นๆเดี๋ยวค่อยกลับมาขัดเกลากันทีหลัง]

        เมื่อได้ยินคำสั่ง ทันย่าก็เริ่มแสยะยิ้มออกมาอย่างตื่นเต้น แววตาแข็งกร้าวขึ้นในทันที

        “ปัง!”

        ทันใดนั้นทันย่าได้กระพือปีกที่อยู่ด้านหลังของตน ปีกขนาดใหญ่นำพาร่างของเขาให้ลอยขึ้น ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า พุ่งทะยานราวกับแสงวาบ

        “เอ่อ.. มันเกิดอะไรขึ้นวะ?”

        สิ่งที่เกิดขึ้นได้ทำให้อินทรีทองคำขนเพรชต้องอ้าปากค้างออกมา ความเร็วเมื่อกี้นี้เหนือยิ่งกว่าตัวของมันไปหลายเท่านัก มันให้ความรู้สึกที่แตกต่าง เพียงแค่มองไปยังตัวของทันย่าก็เหมือนได้พบเจอกับมอนเตอร์ชนชั้นจักรพรรดิ ไม่ผิด เขามีพลังมากมายถึงขั้นนั้นเลยเชียวละ