“พี่โนเอล ต้องเดินทางไปฝรั่งเศส วันพรุ่งนี้หรือคะ?”
“ธุระด่วน…แด๊ดให้พี่รีบเดินทาง พี่ไปแค่อาทิตย์เดียวเอง…จีน่าอยู่ได้ไหมครับ?...หรือว่าจีน่าจะไปกับพี่..”
“จีน่าอยู่ได้ค่ะ…พี่โนเอลไม่ต้องกังวลนะคะ…”
“พี่ให้ฮัท กับ แซม…คอยดูแลความปลอดภัยให้กับจีน่าระหว่างที่พี่ไม่อยู่…”
“จริงๆ ไม่ต้องก็ได้นะคะ…จีน่าอยู่ได้ค่ะ…มีป้ามิย่า กับ เดเมีย อยู่เป็เพื่อนแล้ว…”
“แต่พี่เป็ห่วง…ทำตามที่พี่บอกนะครับ…จีน่า…คนดีของพี่…”
โนเอลดึงร่างบางนั้นเข้ามากอดด้วยความห่วงใย เขายังจำได้ คืนนั้นที่ตัวเธอเปียกชุ่มไปด้วยเืและเขาเป็เพียงคนเดียว ที่ได้ช่วยชีวิตเธอจากเหตุการณ์ในครั้งนั้น
“ก็ได้ค่ะ…แต่พี่โนเอล…จีน่าขอเข้าไปทำงานที่บริษัทนะคะ…”
“จีน่าไม่เคยเข้าไปคนเดียวนะครับ…ทุกครั้งพี่จะเข้าไปกับจีน่า…พี่ไม่ค่อยไว้ใจคนพวกนั้นเท่าไหร่”
“ก็พี่โนเอลให้ ฮัทกับแซม ตามประกบจีน่าอยู่แล้วนี่ค่ะ…ถ้าไม่ให้จีน่าเข้าไปทำงานที่บริษัท จีน่าเบื่อแย่เลย…นะคะ…”
“อย่างนั้นก็ได้ครับ…ว่าแต่คืนนี้…ดึกมากแล้ว…เข้านอนเถอะครับ…แล้วเตรียมกินยาด้วยนะครับ..”
“OK ค่ะ…งั้นจีน่า ไปนอนก่อนนะคะ…ฝันดีนะคะ…พี่โนเอล…”
“ฝันดีครับ….เด็กดีของพี่…”
โนเอลจุมพิตที่หน้าผากเธอเบา ๆ เหมือนเธอเป็ลูกแมวตัวน้อยที่น่าทะนุถนอมสำหรับเขา
หลายครั้ง หลายครา ที่เผลอมองตาสีน้ำตาลสวยคู่นั้นแล้วรู้สึกผิดกับเธอ ใช่…เขาหลอกลวงเธอ เขาบอกว่าเธอเป็ “คู่หมั้น” ของเขา
แต่สาเหตุ ที่ต้องทำเช่นนั้น เพราะ วันที่ เขาพาจีน่ามาไหว้ ศพพ่อของเธอที่งาน สายตาและคำพูดของพวกญาติๆ ที่ปฏิบัติต่อเธอ ไม่อาจทำให้เขาทิ้งจีน่า ไว้เพียงลำพังได้
ดังนั้น คู่หมั้นกำมะลอ จึงเกิดขึ้นหลังจากการตัดสินใจหลังเหตุการณ์วันนั้นเพียงวันเดียว แต่ เขาก็ไม่เคยล่วงเกินจีน่า ไปมากกว่า การกอดและจูบเท่านั้น
สาเหตุเพียงเพราะเขาไม่อยากเอาเปรียบเธอ แม้มันจะเป็การยากมากในการหักห้ามใจในแต่ละครั้ง…เขาอยากได้หัวใจเธอ…ที่รักเพียงเขาจริงๆ เท่านั้น มากกว่า
โนเอลมองร่างบางที่เดินหาย ขึ้นบันไดเพื่อไปพักผ่อนที่ห้องนอนส่วนตัวที่แยกกันระหว่างห้องของเขาและเธอ ก่อนจะก้มลงมาอ่านเอกสารเกี่ยวกับงานของตัวเขาต่อไปอย่างขะมักเขม้น
………………..
วันนี้เป็วันที่แรก นับจากที่ โนเอล เดินทางไปประเทศฝรั่งเศสเพื่อไปเคลียร์ธุระด่วนบริษัทของครอบครัวของเขา
ตอนเช้า จีน่าก็เข้าไปทำงานที่บริษัท เป็ปกติ และก็ยังเหมือนเดิม ที่เธอก็ยังเจอกับพวกผู้อำนวยการ “ปรีชา” ซึ่งเป็ ผู้ถือหุ้น บริษัท 10% รวมทั้งเขาก็ยังมีพวกพ้องคนอื่นอีกหลายๆ คน
จีน่า สังเกตว่า ั้แ่ที่เธอ เดินเข้ามาทำงานที่บริษัทของพ่อเธอเป็ครั้งแรก ดูผู้อำนวยการ ปรีชา กับคนของเขา จะไม่ค่อยต้อนรับเธอเท่าไหร่นัก ให้เหตุผลว่าเธอไม่มีประสบการณ์การทำงานในด้านการบริหาร
ยังดีที่ มี “โนเอล” มาอยู่กับเธอในฐานนะ “คู่หมั้น” ซึ่งใครๆ ต่างก็รู้จักธุรกิจในเครือของตระกูล “กาบริเอล” ว่าเป็บริษัทมหาชนที่ประสบความสำเร็จเป็อันดับต้น ๆของโลกเลยก็ว่าได้
จีน่า จึงได้สิทธิ์ ที่จะบริหารงานต่อจากพ่อของเธอ อย่างที่ ผู้อำนวยการ ปรีชา แม้จะอยากคัดค้านสักเพียงใด แต่ผู้ถือหุ้นส่วนใหญ่ เห็นชอบให้จีน่าได้บริหารงานต่อจากผู้เป็บิดา เขาจึงต้องยอมตามน้ำ อย่างเสียมิได้
แต่เขาก็พยายามหาจุดอ่อน เพื่อที่จะทำลาย จีน่า อยู่ตลอดเวลา หากมีโอกาสที่เธอ เพลี่ยงพล้ำ แน่นอน เธอจะตกเป็เป้าหมายให้เขา โจมตีทันที
“สวัสดีคุณจีน่า…วันนี้เข้าบริษัทคนเดียวเหรอครับ?...คุณโนเอลไปไหนเหรอครับ?”
ผู้อำนวยการ “ปรีชา” เป็ ผู้ชายวัย 45 ปี ที่ใส่แว่นตา สูงประมาณ 175 แต่มีแววตาเ้าเล่ห์อย่างเห็นได้ชัด
“พี่โนเอล ไปฝรั่งเศสค่ะ…อาทิตย์เดียว…เดี๋ยวก็กลับมาแล้วค่ะ…”
“เหรอครับ?...อย่างงี้…คุณจีน่า ก็คงเหงาแย่เลยซิ”
จีน่า ปลายตาขึ้นมอง ผู้อำนวยการ ปรีชา ที่ตอนนี้ มายืนอยู่หน้า โต๊ะทำงานของเธอ ด้วยสายตาที่เรียบเฉย
“จีน่าไม่เหงาค่ะ…คุยผ่านวิดีโอคอลกันทุกวันค่ะ..”
“อ๋อ…ยังงั้นหรือครับ? ว้า…ผมก็คิดว่าเผื่อคุณจีน่าจะเหงา ….ถ้าเหงา เมื่อไหร่ก็บอกผมมานะครับ…ผมเป็เพื่อนแก้เหงาได้…”
หญิงสาวทั้งเกลียดทั้งขยะแขยงกับสายตาของผู้อำนวยการปรีชา เหลือเกิน
เหมือนเขามองหล่อนเป็ผู้หญิงที่เป็เพียงที่ระบายความใคร่ของผู้ชายเท่านั้น โดยเฉพาะสายตาคู่นั้นมันทั้งหื่นกระหาย และแฝงไว้เล่ห์เหลี่ยม ที่จีน่ารู้ว่า เขาน่ากลัวเกินไป จนหล่อนไม่อยากที่จะอยู่ใกล้ๆ เขา
“ไม่จำเป็ค่ะ…จีน่าขอโทษด้วยนะคะ…ตอนนี้จีน่ากำลังยุ่ง…ผู้อำนวยการปรีชาช่วยออกไปก่อนนะคะ…”
ผู้อำนวยการปรีชา มองหน้าของจีน่า ด้วยความไม่พอใจ เขากำลังจะก้าวเข้าไปหาเธอ แต่ก็เจอ ฮัทกับแซม บอดี้การ์ดที่ โนเอล สั่งให้ดูแลความปลอดภัยให้กับจีน่า ดอนเขาไม่อยู่เข้ามากั้น
ผู้อำนวยการ ปรีชา ก็ใเช่นกัน ไม่รู้ว่า 2 หนุ่มนี่โผล่มาจากที่ไหน และตอนไหน แต่ก็ทำเอาเขาชะงักไปเหมือนกัน
“ทำงานให้มีความสุขทั้งวันนะครับ…คุณจีน่า…”
เขายิ้มยียวนให้ก่อนจะเดินออกจากห้องทำงานของหญิงสาวออกไป จีน่าถึงกับถอนหายใจออกมาเลยทีเดียว
“พี่ฮัทกับพี่แซมค่ะ…บ่ายนี้ จีน่า อยากไป ว่ายน้ำค่ะ…จีน่า อยากผ่อนคลาย…”
“ได้ครับ…แต่ผมต้องรายงานคุณโนเอลก่อน…”
“เอ่อ…ไม่ต้องค่ะ…จีน่า…โทรไปขอแล้ว…ดูนี่ซิค่ะ…”
หล่อนแกล้งหยิบโทรศัพท์มือถือชูขึ้นเพื่อแสดงเป็หลักฐานว่าเธอคุยกับโนเอลแล้ว ทั้งที่ความเป็จริง หล่อนกำลังโกหกอยู่
ฮัทกับแซมมองหน้ากันนิดนึง ก่อนจะเงียบ และยอมทำตามคำสั่งของจีน่า
บ่อยครั้งที่จีน่า จะรู้สึกอึดอัด ที่โนเอล ดูแลเธอไม่ให้คลาดสายตา เธอรู้ว่าเขาหวังดี แต่…มันทำให้เธอขาดอิสรภาพ
……………..
สาวสวยในชุด ทูพีช สุดเซ็กซี่ กำลังเล่นน้ำอย่างมีความสุข เนื่องจากเมืองไทย เป็เมืองร้อน การว่ายน้ำเล่น ในโรงแรม VIP แห่งนี้ ถือเป็ความสุขชั้นเยี่ยมของจีน่าเลยก็ว่าได้
เมื่อเธอเล่นน้ำจนสมใจอยาก จีน่าก็เดินขึ้นมาจากสระ พร้อมกับมีผ้าเช็ดตัวคลุมร่างเอาไว้ หยิบแก้วน้ำส้มขึ้นมาดื่มให้ชื่นใจ ก่อนจะหันมาที่ บอดี้การ์ดสองคน ด้วยดวงตาที่สดใส
“จีน่า…ขอไปเปลี่ยนเสื้อผ้าด้านในก่อนนะคะ…พี่ฮัทกับพี่แซมไม่ต้องตามไปนะคะ…”
1K
