บทที่สาม
คนรัก
แกรก! เสียงปิดประตูห้องดังขึ้นหลังจากที่หญิงสาวเ้าของห้องกลับมาถึง แขนเรียวเล็กเอื้มมือไปเปิดไฟทำให้เกิดแสงสว่างทั่วทั้งห้อง ร่างบางเดินสาวเท้าเข้าไปข้างในด้วยความเหนื่อยล้าและง่วงนอนพอสมควร เธอจึงรีบหยิบเสื้อผ้าเดินเข้าไปในห้องอาบน้ำที่อยู่ทางด้านซ้ายมือของเธอและปิดประตูลง
คืนนี้เป็คืนที่ดีสำหรับเธอท้องฟ้าที่ปราศจากเมฆบดบัง ทำให้เห็นแสงดวงดาวส่องระยิบระยับชวนให้ดูมีชีวิตชีวา ล้อมรอบพระจันทร์เต็มดวงชวนให้มองได้อย่างเพลินตาเลยทีเดียว
หลังจากที่เธออาบน้ำชำระร่างกายเสร็จความง่วง ความล้าที่มี กลับหายไปกับสายน้ำอันเย็นฉ่ำ ให้ความรู้สึกสดชื่นเข้ามาแทนที่ก่อนที่หญิงสาวจะเข้านอน เธอเลือกเดินเข้าไปชิดหน้าต่างยืนเงยหนขึ้นมองบนท้องฟ้าอย่างมีความสุข
ครืด ๆ ๆ เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นทำให้หญิงสาวรู้สึกตัวพลางคิดในใจว่า ในยามวิกาลเช่นนี้ คนที่ชอบติดต่อกันในเวลานี้ จะเป็ใครไปไม่ได้นอกจากเขา
พาฝันจึงรีบเดินเข้าไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอสี่เหลี่ยม ‘เพื่อนรัก’
เมื่อเห็นดังนั้น พาฝันจึงรีบกดรับสายแทบจะทันทีด้วยความดีใจ
‘วันนี้ไปทานข้าวกับเพื่อนเป็ไงบ้าง’ เสียงทุ้มต่ำจากปลายสายเอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดี
“อืม..ก็ดี” หญิงสาวตอบกลับด้วยรอยยิ้มพร้อมถามปลายสายต่อว่า “แล้วนายล่ะ ออกไปกินข้าวข้างนอกกับเพื่อนสนุกไหม?”เธอเอ่ยเย้าเขาเล็กน้อย
‘ดีมากไว้ครั้งหน้าพวกเราไปกินข้าวพร้อมกันนะ’ เสียงเอ่ยชวนอย่างน่าหลงไหลของเขาทำให้เธอรู้สึกใจอ่อน ยากจะหักห้ามใจตัวเองไว้ไม่ไหว แต่ทว่า
“ไว้จะลองคิดดูนะ แต่ว่าคงไม่ใช่เร็วๆ นี้ มันเร็วเกินไป” เธอบอกไปตามความจริง ่เวลาที่คบกันในความคิดของเธอ มันยังเร็วไป จากที่พวกเขาเจอกันโดยบังเอิญเมื่อสามเดือนก่อนและตกลงคบหาดูใจกันมาจนถึงปัจจุบันนี้ ซึ่งเธอยังไม่มีความพร้อมที่จะบอกให้ใครรู้ในเร็วๆ นี้อย่างแน่นอน แม้จะดูทำร้ายความรู้สึกของเขาก็ตาม
‘เฮ้อ..เข้าใจ’ เสียงถอนหายใจดังขึ้น พร้อมยอมรับอย่างยอมจำนน
“ขอบคุณนะ” ที่เข้าใจ
‘ก็คนมันชอบ ให้ทำอะไรก็ยอมหมดแหละ’
‘พรุ่งนี้ตอนเย็นทำอาหารไว้ด้วย’
“อืม..ฝากซื้อของด้วยนะ”พาฝันตกลงรับปาก และฝากชายหนุ่มเข้าไปซื้อของที่จะเอามาทำอาหารเย็นในวันพรุ่งนี้ที่ตลาดสดใกล้กับที่พักของเขา
เธอชอบทำอาหารกินเองมากกว่าที่จะสั่งข้างนอกทำไว้เยอะ ๆ เก็บใส่ตู้แช่เย็นไว้ เพราะเธออยู่คนเดียว กินเอง ทำเองอร่อยหรือไม่นั้นค่อยว่ากัน ก็เธอกินเองนี่นา เื่รสชาติขึ้นอยู่กับรสนิยมส่วนบุคคล
แต่ว่า่นี้ มีคนมาฝากท้องที่นี่บ่อยมากขึ้น ของบางอย่างจึงหมดไปอย่างรวดเร็วเธอจึงฝากคนปลายสายซื้อให้ตามรายการที่เธอบอกเขาไป
ส่วนเื่เงิน เขาอาสาจ่ายให้เอง
‘ได้ ว่างเมื่อไหร่ก็ส่งรายการมาทีหลังส่วนตอนนี้ เธอควรไปนอนได้แล้ว ฝันดีราตรีสวัสดิ์’ พูดเองเสร็จสับก็กดวางสายไป
“จ้ะ ราตรีสวัสดิ์” เธอบอกกับปลายสายซึ่งได้ถูกวางสายไปแล้ว