คืนส่งตัวเขาหอ นลินี ทำท่าหวาดกลัว พันธกานต์ มาก จนทำให้เขานึกสนุก อยากจะแกล้ง นลินี
”เราแยกห้องกันนอนดีไหมค่ะ”
”ได้ไงละคุณ ทุกคนก็รู้สิว่า เราไม่ได้แต่งงานกันจริงๆ”
”ฉันไว้ใจคุณได้ใช่ไหม”
”คุณเคยแต่งงานมาแล้ว คุณจะกลัวอะไร”
”ฉันไม่ได้เตรียมใจมาเป็ ภรรยา ของคุณนิคะ”
”เอานะนอนเถอะ ครบ 2ปี คุณก็เป็อิสระแล้ว”
”2ปี
“ใช่ 2 ปี แล้วคุณก็ห้ามไปบ่อน ผมมีเงินเดือนให้คุณ แล้วคุณก็ต้องดูแลบ้านให้ผม ไปทำงานที่ร้านกับผม ครบ 2 ปี เราก็แยกกัน โอเครไหม?
นลินี นิ่งคิด
”ตกลงค่ะ”
นลินีทำหน้าที่เป็ภรรยาของ พันธกานต์ ได้อย่างสมบูรณ์ ไม่มีใครสงสัย จนทำให้พันธกานต์หลงรักเธอโดยไม่รู้ตัว วันหนึ่ง อนิรุจต์ เพื่อนของ นลินี มาหาที่บ้าน
“นารา ฝากของมาให้คุณครับ”
“อ้าวหรอค่ะ แกไม่เห็นบอกฉัน แกคงยังโกรธฉันอยู่”
“ไม่หรอกครับ คุณก็รู้ว่า นาราเป็คนยังไง”
”แกฝากผมบอกคุณว่า เดือนหน้า แกจะมาหาคุณ”
พันธกานต์ กลับมาจาก ทำงาน เจอ นลินี ยืนจับมืออยู่กับ อนิรุจต์ ก็ไม่พอใจ
อนิรุจต์ ทักทาย พันธกานต์ แต่พันธกานต์แสดงท่าทีไม่พอใจ อนิรุจต์ จึงขอตัวกลับ
“ลิน งั้นผมขอตัวกลับนะครับ สวัสดีครับ คุณพันธกานต์”
พันธกานต์นิ่งเฉย นลินี ยังไม่รู้ตัวว่า พันธกานต์ หึง
“เดี๋ยวนี้ คุณคบเพื่อนผู้ชายด้วยหรอ”
”คบมานานแล้วค่ะ ั้แ่สมัยเรียน”
นลินีทำท่าจะเดินไป พันธกานต์ รั้งแขนไว้
”พูดจาคะขา ลินอย่างนู้น ลินอย่างนี้ ทีกับผม ไม่เห็นพูดแบบนี้บ้าง”
”คุณหึง ฉันหรอคะ”(นลินีอมยิ้ม)
”ผมจะหึงคุณทำไม เราไม่ได้เป็อะไรกัน ผมก็แค่ไม่อยากให้คนอื่น เขามองคุณไม่ดี มีผัวอยู่ยังไปฉอเลาะกับผู้ชายอื่น”
”คุณจะให้ฉันทำยังไง ว่ามาเลยดีกว่า ฉันเป็ลูกหนี้คุณ คุณสั่งฉันมาได้เลย”
นลินีเริ่มไม่พอใจ พันธกานต์ ยิ่งได้ใจ
”คุณต้องเรียกผมว่า พี่กานต์ แล้วเรียกตัวเองว่า ลิน ทั้งต่อหน้าและลับหลัง”
”ทำไมฉันต้องเรียกคุณแบบนั้นด้วย ฉันไม่เรียก
”อ้าว เราแต่งงานกันมา 6 เดือนแล้ว เราต้องเพิ่มความหวาน เดี๋ยวคนอื่นสงสัย คิดว่าขาเตียงเราสองคนกำลังจะหัก ยิ่งมีผู้ชายอื่นที่ไม่ใช่สามีมาเจา๊ะแจ๊ะแล้วด้วย
นลินี เดินสบัดหน้าหนี เบื่อในความยั่วอารมณ์ของพันธกานต์