3
คุณผู้เล่นเดี๋ยวสิ คุณทำผิดแล้ว!
อิงจากเซตติงนิยายฟีโรโมนของโอเมก้ามีผลต่ออัลฟ่าชนิดยากจะต้านทานเผยเซ่าเจ๋อจึงปล่อยเลยตามเลยทำพันธะกับเฉิงซย่า เนื้อเื่เลยพัฒนาความน้ำเน่าเป็กักขังหน่วงเหนี่ยว ทารุณจิตใจ และแก้แค้นเอาคืนซึ่งจะตามมาภายหลัง
ทว่าปัจจุบันเ้าของร่างนี้ไม่ใช่เผยเซ่าเจ๋อในต้นฉบับหากแต่เป็ท่านประธานเผยผู้ทะลุมิติเข้ามาในหนังสือ
ทำพันธะ? น่าจะหมายถึงการอีกฝ่ายสินะ
แต่เื่จำเพาะเจาะจงว่าทำอย่างไรนั้นต้นฉบับไม่ได้อธิบายไว้โดยละเอียด
เผยเซ่าเจ๋อยังสับสนงุนงงกับเซตติง ABO อยู่เลยเขาไม่รู้ว่าในโลกนี้โอเมก้าทั้งเพศชายและเพศหญิงให้กำเนิดบุตรได้และยิ่งไม่เก็ตสักนิดว่าเหตุใด ‘ฟีโรโมน’ ถึงทำให้คนคนหนึ่งขาดสติ
ฟีโรโมนของโอเมก้าทำให้เซ่าเจ๋อได้ััเป็ครั้งแรกว่าอาการสติเกือบแตกนั้นรู้สึกอย่างไรในสมองมีแรงขับบางอย่างกล่อมให้เขาเฉิงซย่าโดยเร็วที่สุดแต่เขาก็ฝืนใช้เหตุผลกดสัญชาตญาณดังกล่าวลงไป
เขาคิดถึงเนื้อหาต้นฉบับ่ที่เฉิงซย่าแทงเผยเซ่าเจ๋อตายด้วยน้ำมือตัวเอง
ถึงเด็กหนุ่มเบื้องหน้าเขาจะแอบน่ารังแกแต่แท้จริงกลับรักแรงเกลียดแรง เด็ดเดี่ยวถึงขีดสุด เป็ตัวเอกของนิยายที่ถูกทรมานอย่างไรก็ไม่ตกตายส่วนใครที่ทำร้ายหรือมุ่งร้ายต่อเด็กคนนี้ใน่แรกสุดท้ายก็จะถูกเ้าตัวฆ่าทิ้งเหี้ยนอย่างเยือกเย็น
ยังจะสุ่มสี่สุ่มห้าทำพันธสัญญากับตัวเอกแบบนี้ได้อีกหรือ??
อีกอย่างเผยเซ่าเจ๋อรังเกียจความรู้สึกเวลาร่างกายสูญเสียการควบคุมอย่างถึงที่สุด ไอ้เ้า‘การตอบสนองทางกายภาพต่อฟีโรโมน’ ที่ว่านี่รังแต่จะทำให้เขาขยะแขยงเกินทน
เขาไม่ชอบให้โชคชะตาของตนตกอยู่ในกำมือคนอื่นและยิ่งไม่ชอบให้ร่างกายถูก ‘ฟีโรโมน’ บงการ
พล็อตนิยายเอยเซตติงต้นฉบับเอย ใด ๆ ล้วนไม่สำคัญในสายตาเขาทั้งสิ้น
ในเมื่อเขามายังโลกนี้แล้วเช่นนั้นเนื้อเื่ถัดจากนี้-เขาก็ควรเป็ฝ่ายควบคุมเอง
[ระบบ 1022:ปริมาณฟีโรโมนของเฉิงซย่ากำลังจะถึงขีดสุดแล้วกรุณาทำพันธะกับเฉิงซย่าโดยเร็วที่สุด ถ้าหากไม่ทำพันธะ เฉิงซย่าที่ไม่ได้รับการเติมเต็มจะคลุ้มคลั่งจนทำร้ายตัวเอง]
[ระบบ 1022:แนะนำให้คุณอ่อนโยนกับเขาสักหน่อย แล้วการพิชิตใจถัดจากนี้จะง่ายดายขึ้นมาก]
ไม่ทำพันธะก็จะคลุ้มคลั่งจนทำร้ายตัวเอง?
เผยเซ่าเจ๋อลุกทันทีแล้วเลิกผ้าห่มขึ้น
เรือนร่างทั้งหมดของเฉิงซย่าอวดโฉมต่อสายตา
ทั้งเนื้อทั้งตัวของเด็กหนุ่มไร้ไขมันส่วนเกินขาสองข้างทั้งเรียวยาวและตรงสวย รูปร่างดีจนเป็นายแบบได้สบายผิวกายของอีกฝ่ายเรื่อแดง ดวงตาฉ่ำเยิ้มราวปกคลุมด้วยม่านหมอก
สมกับที่เป็ตัวเอกของนิยายหน้าตาดี รูปร่างเลิศเลอ ท่าทางยามนอนอยู่บนเตียงโดยปกป้องตัวเองไม่ได้เลยช่างแสนยั่วยวนเนื่องด้วยฟีโรโมน หลุดการควบคุมและไม่ได้รับการเติมเต็มเสียทีสองมือของเฉิงซย่าจึงปัดป่ายไปทั่ว เนื้อตัวขึ้นปื้นแดงไม่น้อย
เผยเซ่าเจ๋อมองเด็กหนุ่มแวบหนึ่งหันหลังแล้วหยิบเนกไทสองเส้นออกมาจากลิ้นชักตู้เสื้อผ้ามัดมือทั้งสองข้างของเฉิงซย่าไว้กับหัวเตียงอย่างรวดเร็ว
[ระบบ 1022:...ครั้งแรกก็เล่นมัดมือเลยเหรอ จะน่าตื่นเต้นเกินไปหน่อยรึเปล่า]
เผยเซ่าเจ๋อไม่สนใจเสียงจักรกลน่ารำคาญในหัวหันหลังเดินเข้าห้องน้ำแล้วเปิดน้ำเย็น
น้ำจากฝักบัวรดใส่ศีรษะกอปรกับประตูห้องน้ำกันกลิ่นฟีโรโมน ของเฉิงซย่าเอาไว้ น้ำเย็น ๆจึงเริ่มดับอุณหภูมิผ่าวร้อนของร่างกายอย่างช้า ๆั์ตาเข้มลึกของชายหนุ่มคืนความเยือกเย็นกลับมาเป็ดังปกติในที่สุด
ระบบ“...”
มัดโอเมก้าสุดน่ารักที่อยู่ใน่อ่อนไหวเอาไว้ส่วนตัวเองหนีไปอาบน้ำเย็นเรอะ?
คุณผู้เล่น!ไม่ได้สิ! เข้าใจอะไรผิดไปรึเปล่า?!
เผยเซ่าเจ๋าอาบน้ำเสร็จอย่างรวดเร็วแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดหาเบอร์หนึ่งจากสมุดรายชื่อ
ตีสองแล้วคุณหมอตื่นเพราะเสียงเรียกเข้ารับโทรศัพท์อย่างมึน ๆ งง ๆ เขาอ้าปากหาวก่อนจะบ่น“ท่านประธานเผย รบกวนคนนอนดึกดื่นป่านนี้ ต้องมีเหตุผลฟังขึ้นให้ฉันนะเฮ้ย”
คุณหมอชื่อว่าฉินอวี่เป็เบต้าชายจู้จี้ขี้บ่นซึ่งโตมากับเผยเซ่าเจ๋อั้แ่เด็ก
ในนิยายหลังเฉิงซย่าถูกกักขังและทรมานจนาเ็หนักเข้าโรงพยาบาลเขาหนีออกจากโรงพยาบาลได้ด้วยความช่วยเหลือจากคุณหมอฉินอวี่ตอนพ่อของเฉิงซย่าโกรธจนหัวใจวายต้องส่งโรงพยาบาลเพื่อยื้อชีวิตก็เป็ฉินอวี่ที่ช่วยแจ้งข่าวให้
แม้ฉินอวี่จะเป็เพื่อนสนิทของเผยเซ่าเจ๋อแต่ก็ทนดูเผยเซ่าเจ๋อทารุณกรรมเฉิงซย่าไม่ไหว จึงสงสารและแอบช่วยเหลือหลาย ๆเื่
คนคนนี้น่าจะไว้ใจได้
เผยเซ่าเจ๋อเอ่ยอย่างกระชับที่สุด“ฉินอวี่ นายมาบ้านฉันด่วน เอายากดฟีโรโมนขนานแรงมาด้วยมีโอเมก้ากำลังอยู่ใน่อ่อนไหว ฉันไม่อยากมีอะไรกับเขา เข้าใจใช่ไหม”
เสียงที่ลอยเข้าหูเบามากแต่กลับหนักแน่นอย่างยิ่ง
ฉินอวี่ชะงักไปเดี๋ยวหนึ่งพอได้สติว่าเกิดเื่อะไรขึ้น ก็พลันคว้าเสื้อผ้าข้างเตียงมาสวมใส่พลางแขวะ“เชี่ยแม่ง! โอเมก้าที่อยู่ใน่อ่อนไหวปีนขึ้นเตียงนายคิดอยากไต่เต้าผ่านนายเรอะ”
“เร็วหน่อยเขาใกล้คุมตัวเองไม่อยู่แล้ว”
“ได้ๆ จะไปเดี๋ยวนี้แหละ!”
ฟีโรโมนโอเมก้าหลุดการควบคุมจะส่งผลอะไรตามมาในฐานะแพทย์ ฉินอวี่ย่อมรู้ดี เขาหยิบกล่องยาอย่างร้อนใจสุดขีดพกยากดฟีโรโมนฤทธิ์แรงติดไปด้วย ก่อนขับรถเร่งเครื่องมุ่งหน้าไปวิลล่าตระกูลเผย
เผยเซ่าเจ๋อหยิบเสื้อคลุมอาบน้ำมาจากห้องน้ำ
เฉิงซย่ากำลังดิ้นสุดชีวิตอยู่บนเตียงข้อมือถูกเนกไทรัดจนเป็รอยช้ำสีสดสองสาย คงเพราะอึดอัดทรมานเกินไปอีกฝ่ายถึงกับเอาหัวกระแทกผนัง หน้าผากแตกเืไหลริน
รอยเืบาดตาทำให้ดวงตาเผยเซ่าเจ๋อเข้มขึ้น
เขาสาวเท้าเข้าไปก้าวใหญ่ปลดเนกไทที่มัดสองมือของเฉิงซย่าอย่างรวดเร็ว แขนซ้ายกอดคุมตัวเฉิงซย่าไว้แนบอกส่วนมือขวาเอาเสื้อคลุมอาบน้ำสะอาด ๆ ที่เพิ่งถือมาคลุมร่างเด็กหนุ่มอย่างอ่อนโยน
เฉิงซย่าััได้ถึงฟีโรโมนอัลฟ่าที่ใกล้เข้ามามือไม้จึงกอดรัดโดยพลัน เคลื่อนริมฝีปากเข้าหาหมายจะจุมพิตจนเผลอจูบโดนมุมปากของเผยเซ่าเจ๋อเข้า
ัันุ่มนวลตรงมุมปากทำให้แผ่นหลังของเผยเซ่าเจ๋อแข็งเกร็ง
เขากดตัวเฉิงซย่ากลับลงไปนอนบนเตียงไม่ให้อีกฝ่ายขยับซี้ซั้ว มือขวาใช้เสื้อคลุมอาบน้ำพันกายเฉิงซย่าเป็บ๊ะจ่างแล้วใช้เข็มขัดรัดเสื้อคลุมอาบน้ำสองทบไม่ให้เคลื่อนหลุดไม่นานเฉิงซย่าก็ถูกมัดจนเหลือแต่หัวโผล่มา
เฉิงซย่ากึ่งหลับกึ่งตื่นสติแทบจะหายไปจากสมอง เขารู้สึกว่าตนเองเหมือนปลาที่ถูกโยนขึ้นตลิ่งกำลังจะแห้งตาย...
เวลานี้เองน้ำอุ่นแก้วหนึ่งก็ป้อนถึงริมฝีปาก
เฉิงซย่าถูกป้อนน้ำลำคอซึ่งใกล้เป็ผุยผงจึงดีขึ้นมาหน่อย ทว่าภายในร่างยังรู้สึกย่ำแย่เหลือทนเขาอยากกอดอัลฟ่าตรงหน้ามาก น่าเสียดายดันถูกห่อไว้แ่า ไม่อาจดิ้นหลุดได้เลย
เผยเซ่าเจ๋อใช้แขนข้างหนึ่งกับขาทั้งสองกดร่างทำให้คนที่ถูกห่อเป็บ๊ะจ่างขยับเขยื้อนไม่ได้ มืออีกข้างถือแก้วค่อย ๆป้อนน้ำให้เฉิงซย่าดื่ม
่อ่อนไหวโอเมก้าจะเหงื่อออกเยอะมากและหมดสติง่ายต้องชดเชยน้ำในร่างกายให้ทันเวลา ไม่รู้ว่าป้อนน้ำแล้วได้ผลหรืออย่างไร เฉิงซย่าจึงค่อย ๆ ดิ้นเบาลง เพียงแต่เนื้อตัวยังสั่นเทิ้มไม่หยุด
เมื่อคิดถึงเนื้อเื่ในนิยายที่เฉิงซย่าถูกทำพันธะอย่างโหดร้ายจนร่างกายมีส่วนฉีกขาดเผยเซ่าเจ๋อก็ยื่นมือไปลูบเรือนผมชุ่มเหงื่อของเด็กหนุ่มเบา ๆ อย่างอดไม่ได้แล้วกระซิบข้างหูว่า “ไม่ต้องกลัว ฉันไม่ทำร้ายเธอหรอก”
เ้าของร่างนี้ทั้งโง่เง่าทั้งสารเลวทารุณเด็กหนุ่มดี ๆ แสนสดใสคนหนึ่งจนคนเขาเทิร์นดาร์กกลับมาล้างแค้นแทงตัวเองตายในมีดเดียว
เผยเซ่าเจ๋อไม่อยากเป็ผู้ชายเฮงซวยสติปัญญาต่ำเตี้ยแบบนั้น
นับั้แ่คืนนี้ได้เวลารื้อบททั้งหมดแล้ว
...
ผ่านไปครู่หนึ่งในหัวก็มีเสียงของระบบ 1022ดังขึ้นอีกครั้ง ‘ฮัลโหล ๆ คุณจะไม่ทำพันธะเขาจริง ๆ เหรอถ้าปล่อยไว้แบบนี้จะไม่มีทางทำภารกิจสำเร็จนะ!’
เผยเซ่าเจ๋อถามนิ่งๆ ‘ทำไม่สำเร็จแล้วจะเป็ยังไง’
ระบบ 1022 ‘ถูกหักคะแนน!พอหักถึงศูนย์ คุณก็จะถูกลบออกจากโลกนิยาย! ตอนนี้คุณมีแค่หนึ่งร้อยคะแนนถ้าหลังฟ้าสางเฉิงซย่ายังไม่ถูกทำพันธะละก็ คุณจะถูกหัก 50 คะแนนทันที!’
ระบบ 1022 ‘นิยายAccidental Mark ดำเนินเื่ต่อจากการทำพันธะโดยไม่ตั้งใจครั้งนี้คุณจะพิชิตใจตัวเอกอีท่าไหนล่ะถ้าไม่ทำพันธะ ไม่ยอมตีตราแล้วค่าความชอบของเฉิงซย่าที่มีต่อคุณจะเพิ่มขึ้นได้ยังไงไม่ทราบ?!’
เผยเซ่าเจ๋อเอ่ยเสียงเย็น‘เสียงดังหนวกหูจริง ๆ ร้องหึ่งในสมองจนปวดหัวไปหมด ขอเปลี่ยนระบบได้รึเปล่า’
ระบบ 1022 ‘????’
ฉันเองก็อยากเปลี่ยนผู้เล่นโว้ย!
ไม่สนใจการชี้แนะจากระบบภารกิจแรกเลยล้มเหลว แล้วภารกิจต่อไปจะเอาไงดีล่ะเนี่ย?!
******
ตอนฉินอวี่รุดมาถึงก็เห็นเผยเซ่าเจ๋อใช้เสื้อคลุมอาบน้ำห่อคนไว้แน่นจนมีแค่หัวกับผมเผ้าที่ยุ่งเหยิงโผล่มาเผยเซ่าเจ๋อสีหน้าเรียบเฉยขณะกกกอดคนคนนั้นไว้แนบอกอย่างมั่นคงอีกฝ่ายจนปัญญาจะดิ้นรนจากการกักตัวของเขา คอตกอ่อนแรงคล้ายสูญเสียสตินึกคิดไปแล้ว
กลิ่นฟีโรโมนฟุ้งทั่วห้อง-ขนาดฉินอวี่ผู้เป็เบต้ายังได้กลิ่นชัดเจนต้องบอกว่าฟีโรโมนของโอเมก้าคนนี้มีระดับความบริสุทธิ์สูงมากเหลือเชื่อที่เผยเซ่าเจ๋อควบคุมตัวเองไหวอยู่
ฉินอวี่ค่อนแคะขณะหิ้วกล่องยามาอย่างคล่องแคล่ว“ฟีโรโมนหึ่งขนาดนี้ นายยังทนไม่ทำพันธะเขาได้อีก ความอดทนอดกลั้นสูงไปแล้วไหมเอาไปโม้กับเพื่อนฝูงได้เป็ปีเลยนะ”
จริงๆ แล้วเผยเซ่าเจ๋อฝืนทนมาตลอด ใกล้จะสติหลุดอยู่รอมร่อพอเห็นฉินอวี่มาแล้วก็ปล่อยเฉิงซย่าทันทีน้ำเสียงแหบพร่าบ่งบอกว่ากดข่มอะไรบางอย่างไว้ “รีบฉีดยากดฟีโรโมนให้เขาฉันจะไปอาบน้ำ”
พูดจบก็หายวับไปต่อหน้าฉินอวี่
ฉินอวี่“...”
เห็นทีจะทนไม่ไหวแล้วมั้งฝีเท้าตอนพุ่งเข้าห้องน้ำเมื่อครู่เลยแอบไม่มั่นคงนิดหน่อย
ใครมันกล้ามายั่วยวนประธานเผยล่ะเนี่ยฉินอวี่เดินไปข้างเตียง มองเด็กหนุ่มที่โดนห่อเป็บ๊ะจ่างอย่างสงสัย...เป็หนุ่มน้อยอายุประมาณสิบแปดเครื่องหน้าประณีต หน้าตาดีมาก ไหงเผยเซ่าเจ๋อไม่ได้ทำพันธะเขาล่ะนั่นหรือจะไม่ถูกใจ?
ฉินอวี่คิดพลางหยิบยากดฟีโรโมนออกมาจากกล่องยาเปิดเสื้อคลุมอาบน้ำแล้วฉีดเข้าเส้นเืตรงแขนเด็กหนุ่ม ยากดฟีโรโมนฤทธิ์แรงระดับนี้ผลิตมาเพื่อรับมือสถานการณ์ที่โอเมก้าหลุดการควบคุมอย่างกะทันหันโดยเฉพาะ
พอเผยเซ่าเจ๋ออาบน้ำเย็นเสร็จออกมาฉินอวี่ก็ฉีดยาแล้วเรียบร้อย
สายตาเขากวาดมองเตียงเมื่อเห็นเฉิงซย่าหลับตานอนอยู่ในผ้าห่มอย่างเป็สุขก็โล่งอกเสียที
เผยเซ่าเจ๋อเช็ดผมพลางเดินเข้าไปถาม“เป็ยังไงบ้าง คุมไว้ได้ไหม”
ฉินอวี่ลุกขึ้นกล่าว“วางใจเถอะ ยากดฟีโรโมนขนานแรงออกฤทธิ์เร็วมาก เขาหลับไปแล้วละแต่ฟีโรโมนในร่างกายถูกฝืนกดลงไปแบบนี้ พรุ่งนี้เขาน่าจะไข้ขึ้นสูงฉันเอายาลดไข้มาด้วยกล่องหนึ่ง ถ้าเขาไข้สูงไม่ยอมลดก็ป้อนให้กินเช้ากลางวันเย็นครั้งละเม็ด”
เผยเซ่าเจ๋อรับยาลดไข้มาวางบนโต๊ะข้างเตียง“ขอบใจนะ ทิ้งยากดฟีโรโมนไว้ให้ฉันสักสองสามเข็มเลยแล้วกันต่อไปถ้าเจอเื่แบบนี้อีก จะได้ไม่ต้องรบกวนนายกลางดึก”
ฉินอวี่ทิ้งยากดฟีโรโมนไว้ให้กล่องหนึ่งจ้องมองเฉิงซย่าอย่างสงสัยสักพักจึงค่อยถามอย่างอดใจไม่ไหว“โอเมก้าคนนี้น่าจะเป็ศิลปินในบริษัทนายใช่ไหม ถึงกับใช้ยาปล่อยฟีโรโมนมาอ่อยนาย...นายคิดจะจัดการเขายังไง”
เผยเซ่าเจ๋อหันตามสายตาของฉินอวี่มองไปยังเด็กหนุ่มบนเตียง
เฉิงซย่าหลับสนิทมากใบหน้าซีดผิดปกติ บนหน้าผากมีคราบเืชัดเจน ริมฝีปากถูกกัดเป็รอยฟันจนเืซึมดูน่าสงสารมาก...
เสียงของเผยเซ่าเจ๋ออ่อนโยนลงอย่างอดไม่ได้“นายคิดว่าฉันควรจัดการเขายังไงล่ะ”
ฉินอวี่เดา“ศิลปินคิดไม่ซื่ออยากนอนกับเ้านายหวังเดินทางลัดแบบนี้ แบนไปเลยดีไหม”
เผยเซ่าเจ๋อเอ่ยเรียบๆ “อย่างแรก เขาเป็แค่เด็กใหม่โนเนมไม่น่าจะรู้กำหนดการกับที่พักในคืนนี้ของฉันเป๊ะแบบนี้ อีกอย่างถึงจะคิดหาวิธีสืบที่อยู่ของฉันได้ดาราโนเนมอย่างเขาก็ไม่มีทางหลบหลีกทุกคนรอบตัวฉันแล้วมาโผล่บนเตียงฉันแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยได้หรอก”
ฉินอวี่นิ่งไปเผลอพยักหน้าโดยไม่รู้ตัว “พูดไปก็ถูก ถ้าเตียงนายปีนง่ายขนาดนั้นศิลปินโอเมก้าทั้งวงการคงเหยียบธรณีประตูบ้านนายพังตั้งนานแล้ว”
“...”เผยเซ่าเจ๋อเมินคำแซว เขาเดินไปข้างโต๊ะแล้วหยิบแก้วน้ำเย็นขึ้นมาดื่มอึกหนึ่งกล่าวต่อไปว่า “ผู้จัดการของเฉิงซย่าชื่อจ้าวเหวินซิวทำงานในเทียนเสวียนเอนเตอร์เทนเมนต์มาห้าปีแล้ว ยังปั้นดาราดังไม่ได้สักคนก่อนหน้านี้ไม่นานหลิวรุ่ยญาติผู้พี่ของเขาเพิ่งเป็คนขับรถของฉันวันนี้ฉันไปงานเลี้ยงดื่มเหล้ามา ก็เป็คนขับรถคนนี้แหละที่ส่งฉันกลับบ้าน”
ฉินอวี่เบิกตาโต“นายจะสื่อว่า ผู้จัดการรวมหัวกับคนขับรถส่งศิลปินโอเมก้ามาขึ้นเตียงนายอะนะ?!ส่วนเ้าเด็กบนเตียงนายไม่ใช่ตัวการ?”
เฉิงซย่าไม่ใช่ตัวการแน่อยู่แล้ว
ต่อให้อีกฝ่ายกล้ากว่านี้สิบเท่าก็ไม่มีทางปีนขึ้นเตียงประธานบริษัทหรอก
เ้าของร่างในนิยายต้องบรมโง่แค่ไหนกันถึงหลงเชื่อว่าเฉิงซย่าวางแผนทั้งหมดนี้ได้ สติปัญญาไม่ทำงานเลยหรือไง
เผยเซ่าเจ๋อหยิบโทรศัพท์ด้วยสีหน้าเรียบเฉยส่งข้อความเสียงหาผู้ช่วยในสมุดรายชื่อ “ฉันมีธุระส่วนตัวนิดหน่อยกำหนดการของพรุ่งนี้ยกเลิกทั้งหมด วันมะรืนตอนแปดโมงเช้าให้ผู้จัดการจ้าวเหวินซิวมาพบฉันที่เทียนเสวียนสำนักงานใหญ่”
ระบบ 1022 ที่กะจะเข้าโหมดจำศีลพลันตื่น‘คุณคิดจะทำอะไรน่ะ’
เผยเซ่าเจ๋อบอก‘เป้าหมายภารกิจคือทำให้ค่าความชอบที่ตัวเอกมีต่อผมถึงร้อยไม่ใช่เหรอผมก็มีวิธีของผม’
ฉวยโอกาสตอนฟีโรโมนหลุดการควบคุมหลับนอนกับตัวเอก แล้วรักใคร่อ่อนโยนใส่ใจอีกฝ่าย...
แบบนี้อาจทำให้ค่าความชอบของเฉิงซย่าเพิ่มเร็วก็จริงอยู่
แต่เผยเซ่าเจ๋อเชื่อว่าการดีกับคนคนหนึ่งอย่างแท้จริงต้องไม่ใช่แค่ดูแลชีวิตความเป็อยู่ของเ้าตัว
แต่เป็การสนับสนุนเขาให้เกียรติเขา ช่วยให้ความปรารถนาของเขาเป็จริงต่างหาก
อ้างอิงจากเซตติงต้นฉบับตอนนี้เผยเซ่าเจ๋ออายุยี่สิบหก ส่วนเฉิงซย่าเพิ่งจะสิบแปด ในโลกจริงเผยเสวี่ยฉิงน้องสาวเขาก็อายุห่างกับเขาแปดปีพอดีเหมือนกัน
ในฐานะพี่ชายคนโตเขาเคยชินกับการปกป้องน้องสาว พอตอนนี้ทะลุมิติเข้ามาในหนังสือเขาก็ข่มใจทำร้ายเด็กหนุ่มแรกรุ่นที่เด็กกว่าตัวเองขนาดนี้ไม่ลงการปกป้องเฉิงซย่าให้ดีชักนำเฉิงซย่าให้เดินในทางที่ถูกที่ควรย่อมดีกว่าร่างกายเฉิงซย่าอย่างหยาบช้าป่าเถื่อน
เขาไม่อยากให้เด็กหนุ่มแสนบริสุทธิ์แบบนี้ถูกล่วงเกินและถูกทำพันธะโดยไม่เต็มใจจนกลายเป็สมบัติส่วนตัวของประธานบริษัทั้แ่อายุยังน้อย
เฉิงซย่าควรได้ออกไปเจอโลกที่กว้างกว่านี้
สายสัมพันธ์ทางร่างกายนั้นเปราะบางเกินไป
การยอมรับกันและกันด้วยหัวใจต่างหาก คือกุญแจสำคัญที่ทำให้ค่าความชอบเต็มร้อยโดยแท้จริง