ตอนที่ 2 ภาคจุดกำเนิดก่อเกิดรัก (3)
หลังกลับชาติมาเกิดเหลียนเชวี่ยยังคงเป็นกปีกเพลิงเทาเหมือนเดิม ยังคงไม่ได้สวยงามกว่านกปีกเพลิงเทาตัวอื่น และไม่อัปลักษณ์กว่านกปีกเพลิงเทาตัวอื่นเช่นเดิม แต่มันมีความแตกต่างจากนกปีกเพลิงเทาตัวอื่นจุดใหญ่มาก...มันจำปีศาจขนดำได้ จำหญิงชั่วร้ายได้ จำเสิ่นอี้ชิงได้ เื่ราวในอดีตชาติมันล้วนจำได้หมด
นี่ทำให้เหลียนเชวี่ยค่อนข้างแปลกแยกจากเพื่อนฝูง ผู้ที่รู้มากเกินไปมักไม่เข้าพวกอย่างเห็นได้ชัด แต่เหลียนเชวี่ยกลับไม่ได้ใส่ใจ มันแค่อยากทำในสิ่งที่ชาติก่อนยังทำไม่สำเร็จ...มัน้าอพยพย้ายถิ่น
ด้วยความที่มันรู้เื่จึงอพยพย้ายถิ่นราบรื่นอย่างยิ่ง หาอาหารก็ราบรื่นยิ่งขึ้น จากนั้นมันก็ถือโอกาสหานกตัวเมียมาผสมพันธุ์กับมัน มันไม่รู้ว่าเหตุใดตนต้องผสมพันธุ์ แต่นกตัวอื่นล้วนทำเช่นนี้ มันจึงทำผสมโรงด้วย
หลังผสมพันธุ์เสร็จ จู่ๆ เหลียนเชวี่ยก็ตระหนักได้ว่าหรือที่ปีศาจขนดำตัวนั้นขยับตัวไปมาบนร่างของหญิงสาวทุกคืนคือการผสมพันธุ์ แต่เหตุใดทุกครั้งต้องผสมพันธุ์กันทั้งคืน ซ้ำวันๆ ยังเอาแต่ผสมพันธุ์ แล้วเหตุใดตั้งนานขนาดนั้นยังไม่ยักเห็นหญิงสาวออกไข่เลยเล่า
เหลียนเชวี่ยไม่เข้าใจ และไม่มีใครให้ถาม ดังนั้นมันจึงเที่ยวบินไปสังเกตทุกที่ แต่ยังไม่ทันสังเกตได้ผลลัพธ์อะไรก็ถูกสิงโตกินเสียก่อน...สิงโตกับปีศาจขนดำคล้ายกันทีเดียว เอาแต่ผสมพันธุ์ทั้งวันทั้งคืนครั้งแล้วครั้งเล่า เหลียนเชวี่ยแค่อยากเขยิบเข้าไปดูใกล้ๆ แต่ผลลัพธ์กลับไม่ทันระวังตัวถูกจับกิน
แต่มันเจ็บมากจริงๆ ครั้งนี้เหลียนเชวี่ยตายอย่างไม่มีความสุข ถูกกัดร่างแล้วกลืนลงท้องกว่าจะตายสนิท ตอนกะเทาะเปลือกกลับชาติมาเกิดใหม่ยังรู้สึกเจ็บอยู่เลย
คราวหน้าต้องระวังหน่อย จะตายอีกไม่ได้แล้ว
แต่เหลียนเชวี่ยก็ยังตายหลายต่อหลายครั้ง ได้ยินว่าเป็เพราะจอมมารมาเกิดในโลกมนุษย์ ภูตผีมารปีศาจจึงเพิ่มขึ้นมาก ไม่ว่ามนุษย์หรือสัตว์ล้วนอดอยากปากแห้ง ทุกคนล้วนอยากกินมัน
ต่อมาได้ยินว่าจอมมารถูกคนชื่อหนานิจวินสังหาร ชีวิตดูเหมือนสบายขึ้นมาหน่อย ในป่าไม่มีคนทำลายระบบนิเวศแล้ว สัตว์ต่างๆ ย่อมสงบสุขขึ้น แต่เหลียนเชวี่ยยังคงตายหลายต่อหลายหนอยู่ดี...มันหนีไม่พ้นการป่วยตายและแก่ตาย
นอกจากถูกเสิ่นอี้ชิงบีบตายในครั้งนั้น ไม่ว่าตายอย่างไรล้วนทรมานยิ่งนัก ทั้งเ็ปทั้งสิ้นหวัง ที่สำคัญทุกชาติมันล้วนเกิดเป็นกปีกเพลิงเทา นกปีกเพลิงเทาธรรมดาที่ไม่งดงามไม่อัปลักษณ์ แต่ความทรงจำที่สะสมในแต่ละภพชาติทำให้เหลียนเชวี่ยมีความสามารถพิเศษอย่างหนึ่ง...มันสามารถฟังภาษาสัตว์ทุกชนิดเข้าใจ รวมถึงมนุษย์ด้วย
หลังจากเข้าใจภาษามนุษย์เหลียนเชวี่ยก็รู้อะไรมากขึ้น มันรู้ว่าหลังจากสิ่งมีชีวิตกลับชาติมาเกิดจะเปลี่ยนแปลงไป แมลงสามารถเปลี่ยนเป็นก นกก็สามารถเปลี่ยนเป็สิงโตได้ หลังจากสัตว์เดรัจฉานเข้าสังสารวัฏหลายครั้งยังสามารถกลับชาติไปเกิดเป็มนุษย์ได้อีกด้วย เกิดเป็มนุษย์ทำความดีสั่งสมบุญหมั่นบำเพ็ญเพียรก็สามารถบรรลุเซียนและไม่ต้องเวียนว่ายตายเกิดอีกแล้ว
แต่ตนกลับชาติมาเกิดซ้ำไปซ้ำมาหลายสิบชาติแล้วเหตุใดยังเป็นกเหมือนเดิม แม้แต่ลักษณะก็ยังไม่เคยเปลี่ยนแปลง! ต่อให้ไม่อาจเกิดเป็คน เกิดเป็สิงโตก็ยังดี สิงโตแข็งแกร่งกว่ากันหน่อย ตอนผสมพันธุ์ก็ดูน่าสนใจกว่ากันมาก
เหลียนเชวี่ยไม่ยินยอม และไม่อาจฝากความหวังกับสังสารวัฏแสนลวงนั่นได้ มันตัดสินใจบำเพ็ญเพียรด้วยตัวเอง แม้ว่าตามหลักมีเพียงมนุษย์เท่านั้นที่บำเพ็ญเพียรได้ สิ่งมีชีวิตอื่นฝืนบำเพ็ญเพียรไปแม้จะหลุดพ้นสังสารวัฏก็ต้องเผชิญทัณฑ์์ แต่เหลียนเชวี่ยไม่กลัวทัณฑ์์ สัตว์ปีศาจมากมายยังหนีทัณฑ์์พ้น เหตุใดข้าจะหนีไม่พ้นกันเล่า
ผลสุดท้ายเหลียนเชวี่ยก็ยังประเมินตนเองสูงไป บำเพ็ญยังไม่ทันเกิดพลังิญญาแม้แต่นิดก็ถูกผู้บำเพ็ญเพียรตัวสูงที่สวมชุดขาวจับตัวไป
ผู้บำเพ็ญเพียรตัวสูงคนนี้โเี้อย่างยิ่ง ะโขึ้นว่า ‘มีไอมาร’ แล้วเหินตัวมาจับเหลียนเชวี่ยทันที คิดจะบีบมันตายตรงๆ แต่แรงฝ่ามือของผู้บำเพ็ญเพียรตัวสูงคนนี้ด้อยกว่าเซียนั์ตาสีชาในอดีตผู้นั้นมาก เหลียนเชวี่ยรู้สึกเ็ป รู้สึกแน่นหน้าอก อึดอัดแสนสาหัส แต่ยังไม่ขาดใจตาย
่ชี้เป็ชี้ตาย ผู้บำเพ็ญเพียรตัวเตี้ยคนหนึ่งก็วิ่งเข้ามา ร้องบอกไม่ให้ผู้บำเพ็ญเพียรตัวสูงฆ่าสัตว์ตัดชีวิต และหมายจะปล่อยเหลียนเชวี่ยไป ผู้บำเพ็ญเพียรตัวสูงไม่ยอมฟังผู้บำเพ็ญเพียรตัวเตี้ย ทั้งสองคนเริ่มมีปากเสียงกันเื่ที่ว่าควรหรือไม่ควรฆ่าเ้านกตัวนี้ เหลียนเชวี่ยที่ถูกบีบปางตายถูกโยนลงบนก้อนหินด้านข้าง ฟังพวกเขาทะเลาะกันด้วยสติเลือนราง
“มารฝืนทลายสังสารวัฏ ละเมิดลิขิต์ สมควรฆ่า” ผู้บำเพ็ญเพียรตัวสูงกล่าว
“์ทรงเมตตา มารตนนี้มิได้ทำชั่ว สมควรปล่อยมันไป” ผู้บำเพ็ญเพียรตัวเตี้ยบอก
“แม้ว่าตอนนี้มารตนนี้จะไม่ได้ทำชั่วแต่ภายหน้าอาจทำชั่วได้ รีบฆ่ารีบตัดไฟแต่ต้นลม”
“ตายอนาถโดยใช่เหตุรังแต่จะสร้างความคับแค้นให้แก่สิ่งมีชีวิต จองเวรจองกรรมกันเปล่าๆ ภายหน้ายิ่งจะควบคุมไม่อยู่!”
“อาจารย์ของเ้าถูกมารปีศาจฆ่าตายแท้ๆ เ้ายังออกหน้าพูดแทนสัตว์ปีศาจนี่อีก! ระวังจะพบจุดจบเช่นเดียวกับอาจารย์ของเ้า!”
“อาจารย์ของข้าแค่เข้าสังสารวัฏอีกครั้งเท่านั้น ไม่นานก็จะหวนคืนมาใหม่ แต่อาจารย์ของเ้าจิตดับิญญาสลายไปแล้ว! นี่คือกรรมตามสนอง!”
330
