ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ก่อนที่คลื่นความร้อนจะปะทะกับลูกบอลสีฟ้า แขนของถังฮวนพลันสั่นสะท้านอย่างประหลาด ดาบสายรุ้งในมือกระตุกขึ้นอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้าฟาดลงมาอีกครั้ง จากนั้นคลื่นความร้อนที่น่ากลัวยิ่งกว่าก็ตามมา
ทันใดนั้นฉากเมื่อครู่กลับปรากฏขึ้นอีกครั้งดาบสายรุ้งกระดอนขึ้นและแยกออก!
“ฟู่ววว!”
คลื่นความร้อนที่พลุ่งพล่านเพิ่มขึ้นอีกครา
ในชั่วพริบตา ถังฮวนฟาดฟันติดต่อกันได้ถึงสามครั้งด้วยความเร็วที่น่าตระหนก ภายใต้การกระตุ้นอย่างถึงที่สุดของปราณแท้ คลื่นความร้อนทุกระลอกที่แฝงไปด้วยพลังปราณแท้น่าเกรงขามยิ่งนัก
"คลื่นแยกร่าง!"นี่เป็นกระบวนท่าที่สี่ของเคล็ดดาบเพลิงนภา จากม้วนคัมภีร์ที่เหลืออยู่ที่เขาได้จาก 'ราชาวิหคเพลิง' มา ทักษะการต่อสู้นี้มีเพียงสี่กระบวนท่าเท่านั้น คลื่นความร้อนทั้งสามชั้นซ้อนทับกัน รวมตัวเป็นเปลวไฟสว่างไสวโชติช่วง
ในเวลาเดียวกัน ความร้อนที่น่าสะพรึงกลัวเริ่มแผ่ออกมาอย่างรวดเร็ว ในไม่ช้าก็ครอบคลุมไปทั่วสนามประลองและขยายวงกว้างขึ้น ผู้ฝึกยุทธ์ที่ใกล้ที่สุดถูกบังคับให้ล่าถอยออกห่างอย่างต่อเนื่อง "ตูม!"
ในพริบตาคลื่นความร้อนทั้งสามชั้นก็ปะทะเข้ากับลูกบอลสีฟ้า เสียงกัมปนาทกึกก้องราวกับว่าจะสามารถทะลุแก้วหูผู้คนและสร้างแรงระเบิดที่สั่นสะเทือนทั้งโลกได้ พลังปราณแท้ที่น่าสะพรึงกลัวกำลังร่วงลงจากจุดกระทบ ขณะที่มันกำลังสร้างความหายนะอย่างใหญ่หลวง ฝุ่นทรายจากพื้นดินปลิวว่อนราวกับว่จะมีปล่องภูเขาไฟขนาดใหญ่กำลังก่อตัวขึ้นด้วยความรวดเร็ว ไม่เพียงเท่านั้น พื้นที่รอบ ๆ ตัวเขายังถูกตัดออกเป็นชิ้น ๆ นับไม่ถ้วน ขณะที่พลังนั้นเริ่มผันผวนอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นฉากนี้ผู้ฝึกยุทธ์ระดับล่างหลายคนต่างตกตะลึง แม้กระทั่งจิตใจของพวกเขาก็เริ่มหวั่นไหว
หลังจากคุมเชิงกันอยู่ในช่วงสั้น ๆ ทรงกลมสีฟ้าพลันระเบิดขึ้น ภายใต้การระดมยิงของคลื่นความร้อนทั้งสามขนนกสีครามในมือของเลิ่งหยินซวงสั่นสะเทือน นางถอยหลังไปหลายก้าว ทันใดนั้นใบหน้าเดิมที่แต่งแต้มด้วยสีแดงสดใสของนางก็กลายเป็นสีแดงราวกับเปลวเพลิง คล้ายกับว่าจะมีเลือดหยดออกมาได้ หากค่อยๆ บีบมัน
“ฟ้าวววว!”
ถังฮวนเหล่ตามองและก้าวไปข้างหน้าอย่างไม่ลังเล ดาบสายรุ้งแทงไปตรง ๆ เหมือนรุ้งที่ตัดผ่านอากาศ มันพุ่งตรงไปที่หน้าอกของเลิ่งหยินซวง กวาดล้างทุกสิ่งที่ขวางหน้า ขณะนี้ร่างกายของถังฮวนดูเหมือนจะเปล่งรัศมีที่ทรงพลัง ราวกับว่าเขาเป็นเทพเจ้าแห่งสงคราม ท่าทีของเลิ่งหยินซวงเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว เพียงบิดข้อมือเล็กน้อยก็พลิกขนนกสีครามและฟาดปลายดาบสายรุ้งได้
“เคร้ง!”เสียงโลหะกระทบกันดังขึ้น
ดาบสายรุ้งชะงักไปชั่วขณะก่อนที่จะพุ่งไปข้างหน้าด้วยความร้อนอย่างคุกคาม อย่างไรก็ตาม เลิ่งหยินซวงที่ถูกความแข็งแกร่งจู่โจมทะยานร่างขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว ถึงกระนั้นปลายดาบยังคงตัดผ่านเสื้อคลุมที่ท้องน้อยเผยให้เห็นผิวขาวเนียนของนาง “ถังฮวน!”
เลิ่งหยินซวงที่ลอยอยู่สูงบนท้องฟ้าโกรธเกรี้ยวมาก นางเปล่งเสียงตะโกน สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วราวกับระลอกคลื่น เพียงชั่วครู่ใบหน้าธรรมดาของเลิ่งหยินซวงจางหายไป แล้วแทนที่ด้วยใบหน้างดงามอย่างยิ่ง กระทั่งเชื้อเชิญสายตาที่พบเห็นให้ได้ปลาบปลื้ม
แต่กระนั้นคิ้วของนางยังขมวด จนสามารถมองเห็นความโกรธได้อย่างชัดเจน ไม่เพียงเท่านั้น เมื่อท่าทีของเลิ่งหยินซวงเปลี่ยนไป ปีกสีขาวหิมะคู่หนึ่งก็ยื่นออกมาจากทางด้านหลังของนาง แต่ละอันมีความยาวมากกว่าสองเมตร และด้วยการสะบัดเบา ๆ พายุเฮอริเคนพลันปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า
"นี่มัน ...มนุษย์วิหค? อา ไม่ใช่สิ...เผ่าสวรรค์ต่างหาก? "
ฉับพลันสายตาถังฮวนฉายแววประหลาดใจ เขายกดาบยาวขึ้นไปบนท้องฟ้า ในใจนึกถึงการโจมตีครั้งสุดท้ายของเลิ่งหยินซวงโดยไม่ได้ตั้งใจ ก่อนหน้านี้เขารับรู้ได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ แต่ตอนนี้เข้าใจแล้วว่ามันเป็นเวทมนตร์ของเผ่าสวรรค์ ตอนนี้เหล่าผู้ฝึกยุทธ์ต่างตกตะลึง!
บรรยากาศเงียบสงบมากจนแทบได้ยินเสียงเข็มหมุดที่หล่นลงสู่พื้น เสียงเดียวที่ได้ยินคือเสียงแตกของคบเพลิง อย่างไรก็ตามความเงียบนี้คงอยู่เพียงชั่วหนึ่งหรือสองอึดใจ จากนั้นเสียงวิจารณ์ก็ดังอื้ออึงขึ้นมา “เผ่าสวรรค์! แท้จริงแล้วนางเป็นคนจากเผ่าสวรรค์!
“นี่ ... นี่…คนเผ่าสวรรค์แอบเข้ามาในการประลองยุทธ์ที่เราจัดขึ้น ทั้งยังกลายเป็นอันดับสองในการประลองยุทธ์ด้วย?”
"ทุกคนในเผ่าสวรรค์มีปีก นางซ่อนมันไว้ตรงไหน?"
"... " ทุกคนตกตะลึงอย่างยิ่งเมื่อจ้องมองร่างสีขาวที่มีปีกบนหลังลอยอยู่บนฟ้า
บนโลกนี้ มีทั้งหมดสามเผ่าพันธุ์หลักคือ เผ่ามนุษย์ เผ่าปีศาจ และเผ่าสวรรค์ เผ่ามนุษย์สามารถฝึกฝนปราณแท้และใช้อาวุธได้ดี เผ่าปีศาจมีร่างกายและพละกำลังที่แข็งแกร่ง ในขณะที่เผ่าสวรรค์มีปีก ซึ่งทำให้พวกเขาบินได้สูงบนท้องฟ้าและมีความเชี่ยวชาญด้านเวทมนตร์ นอกจากนี้ ยังมีเผ่าพันธุ์วิญญาณ เช่น สัตว์อสูรวิญญาณ ธาตุวิญญาณ หรือ ร่างแปลงของเหล่าวิญญาณ ของเผ่าอสูรวิญญาณ พวกมันเหล่านี้ทั้งหมดหายากมาก
โดยทั่วไปแล้วนี่ยังคงเป็นโลกที่มีเผ่ามนุษย์ เผ่าปีศาจและเผ่าสวรรค์ที่มีอำนาจเหนือกว่า แม้ว่าพวกเขาจะพูดภาษาเดียวกันและใช้คำพูดไม่แตกต่างกันนัก แต่เนื่องจากรูปลักษณ์ที่เป็นเอกลักษณ์จึงเป็นเรื่องยากสำหรับเผ่าปีศาจและเผ่าสวรรค์ที่จะผสมผสานเข้ากับโลกของเผ่ามนุษย์ได้ แต่ตอนนี้มีสตรีคนหนึ่งจากเผ่าสวรรค์อยู่ลึกเข้าไปในภูเขาเฟิงหมิง และในที่สุดนางก็เผยร่างที่แท้จริงออกมา “คิดไม่ถึงเลยว่าจะมีสหายจากเผ่าสวรรค์แฝงตัวอยู่ในสามอันดับแรก” กงซุ่ยและโม่ชางอดมองหน้ากันด้วยความตกใจไม่ได้ จากนั้นสายตาพลันจับจ้องไปที่เมิ่งซีชวนที่ไม่ไหวติงและกำลังหลับตาพักฟื้น
"ให้ตายเถอะ ข้าแพ้มนุษย์วิหคหรือนี่"ภายในพื้นที่พักผ่อน กู้หยิงรู้สึกมึนงงเล็กน้อยในตอนแรก แต่แล้วอดสบถออกมาไม่ได้
“ถังซี เจ้า…”
ในพริบตาพลันพบว่าไม่มีเสียงใด ๆ ของถังซีจึงอดแปลกใจไม่ได้ เขามองไปที่กู้เฟยที่อยู่ด้านข้างจึงถามว่า "น้องเล็ก เจ้าเห็นถังซีหรือไม่?”
“พี่ใหญ่ ถังซีจากไปนานแล้ว” กู้เฟยเบ้ปากพูดออกมา
“แอบไปเหรอ?” กู้หยิงประหลาดใจ
"..."
“นางมาจากเผ่าสวรรค์จริง ๆ!”
ภายในกระท่อมไม้ดวงตากลมโตของเหลยหมิงเบิกโพลงเท่าไข่หาน เขาอดอุทานออกมาไม่ได้
“ในเผ่าสวรรค์ มีเพียงเหล่าราชวงศ์เท่านั้นที่สามารถปลอมตัวเป็นมนุษย์ได้ เลิ่งหยินซวงผู้นี้เป็นสมาชิกในราชวงศ์อย่างแน่นอน” "ถูกต้อง"
"มีสมาชิกราชวงศ์ไม่มากนักในเผ่าสวรรค์ และมีเพียงสี่คนในราชวงศ์ที่อายุน้อยกว่าสามสิบปี เป็นชายสามคนและหญิงหนึ่งคน เลิ่งหยินซวงคนนี้น่าจะเป็นเจ้าหญิงแห่งเผ่าสวรรค์ที่ล่ำลือกันนั่นเอง”
"... " “ถังฮวน ข้าจะจำเจ้าเอาไว้!”
บนอากาศที่สูงขึ้นไป เสียงเยือกเย็นเหมือนดังเสียงร้องของนกขมิ้นดังก้อง แต่คล้ายนางกัดฟันพูดออกมา ขณะที่พูดปีกสีขาวราวกับหิมะของนางกระพือปีกอย่างรวดเร็ว เมื่อสิ้นเสียงนั้น ร่างของนาง ค่อยๆ กลมกลืนไปในความมืดและลับหายไปจากสายตาของทุกคน
-โปรดติดตามบทต่อไป-

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 150 ราชนิกุลเผ่าสวรรค์

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 150 ราชนิกุลเผ่าสวรรค์

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้