ตอนที่6เธอเองหรอสวัสดี..
“ผู้ชนะหมายเลย8เ้าไปรอที่กระโจมด้านนั้นรอทดสอบรอบต่อไป”ผู้คุมสอบประกาศและมองอลันด้วยความชื่นชม
“ยอดเยี่ยมมากใช้ประโยชน์จากความเร็วออกตัวของข้อเท้าที่เร่งความเร็วในชั่วพริบตาเพื่อสไลด์ตัวหลบไปจุดอับสายตาของคู่ต่อสู้และใช้เท้าถีบข้อพับของคู่ต่อสู้ให้เสียการทรงตัวแล้วจึงหวดสังหารทันทีมีทักษะและไหวพริบที่ดีแถมยังใจเย็นไม่ให้โทสะครอบงำอีกด้วย”
นี่คือความคิดของผู้คุมสอบก่อนที่จะละสายตาจากอลันมาทำหน้าที่ของตนต่อ
……………………………...
อลันเดินมาเปิดผ้าม่านทางเข้ากระโจมและนั่งลงไปอย่างเงียบ ๆ
ผู้คุมสอบเข้าใจผิดไปอย่างนึงไม่ใช่ว่าอลันใจเย็นและไม่มีโทสะดอกสุดท้ายที่อลันหวดเ้าหุ่นหมีนั่นเค้ารวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมดที่เขามีแม้แต่เรี่ยวแรงที่เคยใช้ดูดนมแม่ตอนเป็ทารกก็หยิบยืมมาใช้(หมายถึงแรงเฮือกสุดท้ายนะครับ)หวดนั้นโทสะล้วนๆ
เพราะฉะนั้นตอนนี้อลันจึงอ่อนเพลียมาก
“สวัสดีอลันใช่ไหม”อลันหันมาด้วยความหงุดหงิดเพราะคิดว่าเสียงนั้นเป็เสียงของพวกคนที่ชอบมาล้อเลียนเขา
“แกเป็ใคร”อลันถามด้วยน้ำเสียงเฉยชา
คนที่เข้ามาทักอลันใส่หน้ากากดินเผารูปหัวนกเหยี่ยวรูปร่างเตี้ยกว่าอลันถึงครึ่ง่ศรีษะ
“ฉันเองจำไม่ได้แล้วหรอ เสียใจจัง”หน้ากากเหยี่ยวพูดตัดพ้อแต่เสียงตัดพ้อนั้นนุ่มนวลใสกระจ่างไม่เหมาะกับรูปลักษณ์เลยสักนิด
“อย่ามาทำเสียงแบบนั้นมีอะไรว่า….”ขณะที่อลันเริ่มรำคาญมากขึ้นหน้ากากก็ถูกยกขึ้นมาเผยให้เห็นใบหน้าหลังหน้ากาก
“เธ...อเธ...อเธอเองหรอ สวัสดี..จิลลล”อลันพูดตะกุกตะกักหลังเห็นใบหน้าที่คุ้นเคยเพราะคนที่ทักทายเขาคือสาวน้อยน่ารักที่มีลักยิ้มสองข้างและมีดวงตาที่สดใสเหมือนน้ำสะอาดในลำธาร
“ฉันเองสบายดีไหมไม่ได้เจอกันเลยั้แ่เรียนจบเกือบหนึ่งปีได้แล้วใช่ไหม”เสียงสดใสของจิลถามสารทุกข์สุกดิบของอลัน
“ฉันสบายดีเธอมาทดสอบได้ยังไงกองกำลังไม่รับผู้หญิงนี่”อลันเริ่มปรับน้ำเสียงให้เป็ธรรมชาติแต่หัวใจของเขายังคงเต้นแรง
“ฉันแอบมานะฉันอยากเข้ากองกำลังอย่าไปบอกใครนะ”จิลเอามือป้องปากส่งเสียงกระซิบ
อลันตะลึงในความบ้าบิ่นของเพื่อนสนิทคนเดียวจนพูดอะไรไม่ออก
แต่อลันเข้าใจจิลค่อนข้างมากว่าเธอทำแบบนี้ทำไมอลันจึงทำได้เพียงเคารพการตัดสินใจของจิลและแอบคิดในใจว่าจะพยายามช่วยให้จิลสมหวังแม้อาจทำให้เขาต้องเดือดร้อนไปด้วยและจิลเองก็ไม่จำเป็ต้องให้ใครช่วยใดๆเลยก็ตาม
“เธอ..สอบกลุ่มก่อนฉันหรอ”อลันถามจิล
“ฉันได้สอบกลุ่มที่1คู่ที่1เลยโชคร้ายเื่จับคู่แต่โชคดีที่สอบผ่าน”จิลเล่าให้อลันฟัง ด้วยรอยยิ้มน่ารัก
อลันรู้ดีว่าไม่ใช่โชคดีหรอกที่จิลสอบผ่านเมื่อตอนที่ทั้งสองยังเรียนอยู่ที่สถาบัน่ปีแรกทุกคนยังยำเกรงอลันพูดจากับอลันอย่างดีเพราะทุกคนคิดว่า ในอนาคตอลันจะได้กลายเป็นักบวชแต่เมื่อผ่านพิธีััพลังธรรมชาติตอน สิบขวบทุกคนจึงรู้ว่าอลันััพลังงานธรรมชาติได้น้อยนิดหมดสิทธิ์ในการเป็นักบวชแน่นอน
พวกที่มีพรสรรค์กับพลังธรรมชาติก็เริ่มออกห่างอลันถึงจะไม่ได้พูดถ้อยคำรุนแรงอะไรเพราะเกรงกลัวพ่อของอลันแต่ก็มองอลันด้วยสายตาดูถูก
ส่วนพวกที่ััพลังธรรมชาติไม่ได้หรือััได้น้อยแบบอลันก็เริ่มเอาความอิจฉาที่พวกเขามีต่ออลันมาแปลงเป็คำล้อเลียน
อลันเคยทนไม่ไหวจนก่อเื่ทะเลาะวิวาทแต่ตอนนั้นอลันเป็แค่เด็กธรรมดาที่จุดไฟได้เท่าหัวนิ้วก้อยเมื่อเจอพวกมากก็โดนซ้อมอยู่ฝ่ายเดียว
แต่แล้วก็มีฮีโร่หญิงปรากฏกายขึ้นเด็กสาวตัวเล็กๆคนเดียวเล่นงานเด็กผู้ชายตัวโตๆหลายคนด้วยความคล่องแคล่วว่องไวด้วยทักษะของนักรบ คือจิลผู้น่ารักนั่นเอง
หลังจากนั้นทั้งคู่ก็เป็เพื่อนกันแต่ทุกครั้งที่คุยกันอลันจะใจเต้นเร็วและเงียบครึมจนจิลคิดว่าธรรมชาติของอลันเป็คนพูดน้อย
แต่ถ้าอลันพูดได้(ถ้ากล้าพอ)อลันก็อยากบอกจิลว่าฉันไม่ใช่คนพูดน้อยแต่ฉันเขินเธอต่างหาก
อลันอธิบายความรู้สึกที่มีให้จิลไม่ถูกแต่เขารู้ชัดเจนดีว่าจิลนั้นเปรียบดังแบบอย่างในความกล้าหาญและยังเป็แรงบันดาลใจของอลันที่อลันหันมาฝึกทักษะดาบและธนูปฏิเสธไม่ได้เลยว่าจิลมีอิทธิพลกับอลันในส่วนนี้มาก
นอกจากพ่อแม่ที่มอบความรักความเข้าใจและไม่เคยสิ้นหวังในตัวอลันเลยแม้ว่าอลันจะไม่สามารถเป็นักบวชได้ก็มีจิลอีกคนที่อยู่เคียงข้างเสมอในยามที่อลันยังอยู่ในสถาบัน
…………………………..
ในตอนที่พระอาทิตย์ใกล้ลาลับจากวันการสอบรอบแรกก็สิ้นสุดมีคนเหลือจากการทดสอบรอบประลองฝีมือ20คนรวมอลันและจิล
ผู้คุมสอบพาเหล่าผู้เข้ารอบมาที่ชายป่าทางตะวันออกของเมืองอูรุค
“สอบรอบสุดท้ายเป็การทดสอบการล่าและเอาชีวิตรอดในป่าพวกเ้าทุกคนต้องนำหัวสัตว์ร้ายโบราณในป่ามาคนละหนึ่งหัวไม่จำกัดวิธีการที่ใช้เวลาสอบสามวัน หากใครสามารถล่าสำเร็จก่อนสามารถออกมารอที่นี่ได้ก่อนจนการสอบเสร็จสิ้นคนแรกที่ทำได้สำเร็จทางกองนักรบจะพิจารณาให้ประจำที่เมืองหลวงส่วนที่เหลือที่จะได้เข้ากองนักรบภูมิภาคอื่นๆ” ผู้คุมสอบให้ข้อมูลการสอบ
“เข้าไปในป่าทีละคนเมื่อข้าให้สัญญาณคนต่อไปค่อยเข้าไปตามลำดับเอาละคนแรก จิล แจ็คซันเข้าไป………… อิล แทนเดอร์ซันเข้าไป………….มาร์เอนเนอร์ซัน เข้าไป……………เรค นีซัน เข้าไป…………..”
ผู้คุมสอบประกาศเรียกชื่อจนถึงลำดับที่สิบห้า “อลันลูเซียสซัน เข้าไป…………”
………………………………..
อลันเดินหน้าเข้าป่าไปพระอาทิตย์กำลังจะตกความมืดจะครอบคลุมผืนป่าสิ่งแรกที่เขาคิดจะทำคือหาที่ปลอดภัยเพื่อวางแผนและพักผ่อนฟื้นฟูกำลังก่อน
แต่มีบางคนที่มั่นใจในตัวเองมากพวกเขาจะทำการออกล่าทันทีสัตว์ร้ายที่คนทั่วไปเข้าใจนั้นบางทีอาจเป็สิงห์ร้ายกระทิงเถื่อน หรืองูพิษสัตว์ใด ๆก็ตามที่สามารถคุกคามชีวิตมนุษย์ได้มนุษย์ก็ถือว่าสัตว์นั้นคือสัตว์ร้าย
349
