เช้าวันนี้ตารางกองถ่ายเดือดพล่านยิ่งกว่าเดิมเมื่อพระเอกหนุ่มรูปหล่อและนางเอกสาวได้เข้าฉากพร้อมกัน และก็เป็ไปตามที่นายดินคาดหวังผู้กำกับให้เขาช่วยเล่นบท "นักแสดงสมทบ"โดยรับบทเป็พนักงานร้านดอกไม้ที่มีคิวเข้าฉากพูดคุยกับตัวละครหลักไม่ใช่แค่เดินผ่านฉากไปวันๆ แม้บทพูดจะสั้นแค่ไม่กี่คำ แต่การที่จู่ๆ ผู้กำกับให้เขาเข้าฉากแสดงว่าต้องมีอะไรมากกว่าการเห็นแววในตัวนายดินเป็แน่
ฉันออกไปนั่งที่ลานตรงกลางใต้ต้นไม้เหมือนเดิมและตามันก็ดันดีเหลือเกินที่มองเห็น... นัชกำลังนั่งส่งยิ้มหวานหยาดเยิ้มพูดคุยกะหนุงกะหนิงอยู่กับออยนางเอกสาวคนสวยพอเขาหันมาเห็นฉันเข้า ก็รีบส่งยิ้มพิฆาตกระชากใจให้อย่างรวดเร็ว
ฉันยิ้มตอบไปอย่างนั้น ไม่คิดว่านัชจะผละจากนางเอกแล้วเดินตรงเข้ามาหาฉันโดยทันทีวันนี้แปลกประหลาดมากที่ไร้เงายัยวีปรากฏตัวแต่นั่นไม่ใช่ประเด็นหลักเท่ากับท่าทางของนายดิน... จู่ๆหมอนี่ก็ทำตัวกล้าหาญชาญชัย เดินตรงดิ่งเข้าไปตีสนิทเจ๊าะแจ๊ะกับคุณออยหน้าตาเฉยโดยที่ผู้จัดการส่วนตัวของเธอกลับนิ่งเฉยไม่คิดจะห้ามปรามหรือคงเห็นว่าเป็แค่หนุ่มพนักงานร้านดอกไม้ล่ะมั้ง
ฉันเผลอเหลือบสายตาหันไปมองนายดินสลับกับนัชอยู่หลายต่อหลายครั้งจนกระทั่งนัชต้องเอ่ยปากทักขึ้นด้วยความสงสัย
“มีอะไรงั้นเหรอ?...เห็นมองจัง”
“ห๊ะ...อ๋อเปล่า ไม่มีอะไรหรอก”
“เห็นชาเหลือบไปมองทางนั้นบ่อยแถมทำหน้าบูดบึ้งเหมือนอยากจะเข้าไปกินหัวใครอยู่ตลอดเวลา”
“เปล่าสักหน่อยฉันแค่เกรงใจคุณออยเขาต่างหากล่ะ นี่เวลางานพักผ่อนแท้ๆแต่นายดินกลับเดินไปกวนใจเธอไม่เลิกรา ขาดมารยาทสิ้นดี”
“งั้นเหรอ... ไม่ใช่ว่า..ชากำลังหึงหรอกนะ”
“ไม่ใช่อย่างนั้นสักหน่อย”ฉันรีบปฏิเสธเสียงหลง
“เริ่มง่วงพิกลขอตัวไปสั่งกาแฟดื่มก่อนนะ”
ฉันรีบตัดบทแล้วเดินหนีออกมาทันทีความรู้สึกเหมือนถูกจับไต๋ได้คาหนังคาเขา ฉันเกลียดความรู้สึกตัวเอง เวลาที่เห็นนายดินไปหยอกล้อพูดคุยกับผู้หญิงคนอื่นแต่ก็ทำได้แค่เก็บงดความรู้สึกอัดอั้นไว้ภายในฉันไม่กล้าแม้แต่จะคิดเข้าข้างตัวเองว่านายดินจะรู้สึกดีๆ หรือชอบฉันจริงๆ เพราะความไว้ใจใครสักคนมันเคยทำให้เจ็บเจียนตายมาแล้วหนหนึ่ง
พอถึงร้านกาแฟ ยังไม่ทันได้สั่งกาแฟ วันดาก็พูดโพล่งขึ้นทันที
“อะไรของพี่ดินเขาเนี่ยตามติดคุณออยมากไปรึเปล่า”
“คงกำลังคาดหวังอะไรอยู่มั้ง”ฉันส่งยิ้มเจือนๆ ออกไป
“แล้วพี่ชาล่ะคะแต่งหน้าทำผมสวยปิ๊งออร่าพุ่งทุกวันแบบนี้... อย่าบอกนะว่าคาดหวังเหมือนกัน?”
เรย์ที่ยืนเงียบอยู่มุมเคาน์เตอร์พูดแทรกขึ้นมาทันที
“ผมว่าวันดาก็แต่งหน้าสวยจัดเต็มทุกวันเหมือนกันนะหรือว่าแอบคาดหวังอะไรกับใครอยู่เหมือนกันล่ะสิ?”
“แหม... ฉันก็ต้องหวังอยู่แล้วมีผู้ชายหล่อๆอยู่ตรงหน้าตั้งหลายคน ใครจะไม่หวัง อย่าบอกนะว่าหึงฉัน”วันดาแหวใส่เขินๆ
แต่เอ๊ะ... ประโยคหยอกเย้าและท่าทางแปลกๆนั้นทำให้ฉันััได้ทันทีว่าเด็กสองคนนี้กำลังแอบจีบกันอยู่หรือเปล่า? สมัยนี้วัยรุ่นเขาหยอดคำหวานใส่กันโต้งๆ แบบนี้เลยเหรอ...เรย์กับวันดางั้นเหรอ? ช่างเป็คู่ที่ดูแตกต่างกันสุดขั้วเสียจริงระหว่างคนพูดเก่งน้ำไหลไฟดับกับคนเงียบขรึมพูดน้อยแค่วันละประโยค
พักใหญ่ นายดินก็เดินกลับเข้ามาในร้านด้วยสีหน้ากรุ้มกริ่มยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อารมณ์ดีสุดขีด เห็นแล้วมันหมั่นไส้จนไม่อยากจะชายตามอง
“คิดจะจีบดาราเหรอไงพี่ดินหวังสูงไปมั้ย ” วันดาหรี่ตามองอย่างจับผิด
“ไม่ใช่อย่างนั้น....คุณออยเขาอัธยาศัยดีเป็เลิศเลยนะพูดจาไพเราะแถมเป็กันเองสุดๆ”
“ไม่ใช่แอบหวังอะไรอยู่ในใจหรอกนะ”ฉันพูดโดยไม่มองหน้า
“แหมคุณ....คนเราถ้าจะชอบใครสักคนมันไม่จำเป็ต้องลงเอยด้วยการเป็แฟนกันเสมอไปหรอก อยู่ๆ มาเหวี่ยงผมแบบนี้อย่าบอกนะว่าคุณกำลังหึงผมอยู่จริงๆ?”
ฉันนิ่งงัดสีหน้าตายด้านจ้องหน้าเขม็งตอบไม่ออกบอกไม่ถูกว่าตกลงตัวเองกำลังหึงหรือเปล่ารู้แค่เพียงว่าอารมณ์ความรู้สึกตอนนี้มันขุ่นมัวไม่พอใจเอาเสียเลยบรรยากาศรอบตัวจึงพลอยอึมครึมเงียบสงัดลงถนัดตา สมาชิกคนอื่นๆในร้านพากันเงียบกริบแอบเงี่ยหูคอยลุ้นบทสนทนาของเราเงียบๆดูเหมือนนายดินจะพอจับสัญญาณอารมณ์กรุ่นโกรธของฉันได้เขาจึงยอมหุบปากเงียบและไม่เซ้าซี้ต่ออีก
❉❉❉❉❉❉❉❉❉❉
่บ่าย คิวถ่ายทำมาถึงฉากที่นายดินต้องเข้าซีนด้วยเป็ซีนย่อยที่ตัวละครพระเอกกำลังยืนเลือกช่อดอกไม้ให้ลูกค้าสาวสวยและนายดินในฐานะพนักงานร้านต้องคอยหยิบยื่นช่อดอกไม้ส่งให้ขณะที่นัชกำลังยืนคุยกับลูกค้าโดยมีฉากหลังเป็นางเอกสาวแอบมองด้วยความหึงหวง
ฉันเลือกไปนั่งปักหลักเฝ้ามองอยู่ที่ม้านั่งในสวนหย่อมมุมเดิมแต่ครั้งนี้สายตากลับจดจ่ออยู่กับร่างของนายดินที่ยืนอยู่หน้าฉากมากกว่าจะสนใจพระเอกตัวจริงอย่างนัชเสียอีก ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน...ทุกครั้งที่กวาดสายตามองไปทางเขา หัวใจเ้ากรรมถึงได้เต้นระรัวแปลกๆ ทุกที
“พี่ดินลุคนี้หล่อะเิไปเลยเนี่ย”
เสียงวันดาดังอยู่ข้างหลังสงสัยฉันจะใจจดจ่อกับนายดินมากไปเลยไม่รู้ตัวว่าเธอมายืนอยู่ตรงนี้ั้แ่เมื่อไหร่พวกเรานั่งดูการถ่ายทำไปด้วยกัน
การถ่ายทำดำเนินไปราว 3 เทคผู้กำกับเดชาเดินเข้าไปกระซิบกระซาบสั่งงานบางอย่างกับนายดินเ้าตัวพยักหน้ารับหงิกๆ จากนั้นก็เริ่มถ่ายใหม่ หลังจากเทคนั้นผู้กำกับส่งสัญญาณเรียกให้นักแสดงมาดูมอนิเตอร์รีวิวภาพที่เพิ่งถ่ายทำเสร็จไปหมาดๆฉันกับวันดาอดใจไม่ไหวเลยเดินตามไปแอบชะเง้อคอมองด้วยความอยากรู้เป็ฉากจังหวะที่ลูกค้าเปิดประตูกระจกเข้ามาในร้านซึ่งมุมกล้องจะแพลนรับตัวนัชและนายดินที่ยืนรอต้อนรับอยู่พอดี
ทันทีที่เห็นภาพบนจอ ฉันถึงกับผงะใตาค้าง... ในมุมกล้องนั้นนายดินดูโดดเด่นมีออร่าพุ่งกระจายจนกลบรัศมีพระเอกหนุ่มเสียมิดด้าม ยิ่งตอนที่ถือดอกไม้เดินออกมายื่นให้พระเอกกระชากหัวใจฉันกับวันดาแบบสุดๆ ผู้กำกับถามนัชเบาๆ ว่าโอเคกับมุมนี้ไหมเขาตอบด้วยสีหน้านิ่งๆ แต่แฝงไปด้วยความไม่พอใจ
“แล้วแต่ผู้กำกับแล้วกันครับ”นัชฝืนยิ้มแห้งประชดประชัน
ผู้กำกับคงพอเดาได้ จึงตัดสินใจสั่งเทคใหม่ทันทีโดยแก้ปัญหาเฉพาะหน้าด้วยการให้นายดินถอยหลังออกไปอีกหน่อยจะได้เห็นใบหน้าไม่ชัด แต่เพราะนัชอารมณ์ไม่ดีแล้วแถมมีสีหน้าบึ้งตึงฝืนยิ้มไม่ออกจนผู้กำกับสั่งคัทแล้วสั่งคัทอีกสุดท้ายผู้กำกับจึงจำใจประกาศพักกองยืดเยื้อไปอีก 1 ชั่วโมงเต็ม
นายดินถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วเดินตรงมาหาพวกเราที่นั่งดูอยู่วันดารีบพูดขึ้นทันทีว่า
“หล่อกระชากใจแย่งซีนพระเอกสุดๆไปเลยพี่ดิน! ฉากจังหวะหันหน้ามาต้อนรับลูกค้านะ โคตรเท่เลย”
นายดินยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ แถมยังหันมาหาฉันหลายครั้งอาจ้าฟังคำยืนยันจากฉันล่ะมั้งว่าเห็นด้วยกับวันดารึเปล่าแต่ฉันกลับนิ่งไม่ตอบ นั่งมองฟ้า มองตึกไปเรื่อย ทั้งที่ตอนนี้ในใจสั่นไหวระรัวเป็อย่างมาก
เวลาผ่านไปราวชั่วโมงเศษ ทีมงานประกาศเรียกตัวนักแสดงเข้าฉากต่อผู้กำกับเรียกตัวนัชและนายดินเข้ามาตักเตือนทำความเข้าใจพร้อมประกาศปรับลดบทบาทของนายดินลง ให้มีซีนเฉพาะแค่ฉากนี้ฉากเดียวเท่านั้นส่วนฉากต่อๆ ไปจะให้เดินผ่านฉากไปเท่านั้นเพื่อลดดีกรีความตึงเครียดและหวังจะช่วยให้นัชอารมณ์ดีขึ้น
ภายในร้านดอกไม้ ดินและนัชกำลังทำสมาธิเพื่อเตรียมถ่ายฉากนั้นใหม่่ที่สตาฟเดินออกไปด้านนอกเพื่อเตรียมอุปกรณ์ นัชก็หันไปคุยกับดิน
“ถามอะไรหน่อยสิ....คุณดินชอบชารึเปล่า?”
“ทำไมถึงถามเื่นั้นล่ะครับ...?”
“ก่อนหน้านี้ผมเห็นคุณกับชาอยู่ด้วยกันบ่อยๆเลยถามชาว่าคบกับคุณอยู่รึเปล่าเธอก็บอกว่าคุณเป็แค่เพื่อนข้างห้องที่น่ารำคาญเท่านั้น ผมเลยแปลกใจเพราะเห็นว่าคุณสองคนสนิทกัน”
“งั้นเหรอครับ....ผม..ก็คงเป็แค่เพื่อนจริงๆนั่นแหละครับ...ในตอนนี้อ่ะนะ”
ฉันนั่งมองสองคนคุยกันอยู่ด้านนอกไม่รู้ว่ามีเื่อะไรกันเพราะทั้งคู่ยืนมองหน้ากันอย่างกับจะกินเืกินเนื้อก็ไม่ปาน“หรือว่าจะทะเลาะกัน?”
*¨**¨*•.¸❤︎¸.•*¨**¨*
467
