เกิดใหม่ยุค 70 เป็นสาวน้อยดวงดี ชาตินี้จะเป็นเศรษฐีนีพร้อมสามีคลั่งรัก

        นอกจากนั้นแล้วยังมีแนวทางการทำเสื้อผ้าที่เจียวเจียวสอนให้เซียวหยวนซินแบบจับมือทำแถมยังแบ่งงานส่วนตัวเล็กๆ น้อยๆ ให้เธอด้วยสอนวิธีที่ทำให้งานออกมาสวยงามยิ่งขึ้น ดังนั้นนอกจากเงินเดือนประจำ 14หยวนต่อเดือนแล้วเธอยังได้เงินจากงานส่วนตัวอีกเดือนละหกถึงเจ็ดหยวนโดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงสองเดือนใกล้สิ้นปีเงินจากงานส่วนตัวก็ปาเข้าไปห้าสิบหยวนแล้ว! รวมเงินทั้งหมดที่เธอเก็บได้ก็เป็น 268หยวนกว่าๆ ตอนนี้จ่ายให้เจียวเจียวไป 36 หยวนเซียวหยวนซินก็ยังเหลือเงินอีกตั้ง 232 หยวน!

        ถ้าเป็นเมื่อก่อนเซียวหยวนซินไม่กล้าคิดถึงเรื่องนี้เลย!

        เมื่อก่อนทำงานหนักทั้งปีเงินทั้งหมดก็อยู่ในมือแม่สามี เธอไม่เคยเห็นเงินเลยแม้แต่น้อย

        ไม่เหมือนตอนนี้ที่เงินอยู่ในมือตัวเองได้กินอิ่มนอนหลับ หยวนหยวนก็ได้มีชีวิตที่ดีขึ้นด้วย ชีวิตแบบนี้แหละถึงจะมีหวังมีความสุข!

        เซียวหยวนซินเห็นซูเจียวเจียวมองมาจึงยิ้มแล้วอธิบายว่า “เธอวางใจได้เลยตอนนี้ฉันมีเงินแล้ว”

        ว่าแล้วเซียวหยวนซินก็ชำเลืองมองสามีที่กำลังดูแลลูกอยู่ในลานบ้านแล้วกระซิบกับซูเจียวเจียวว่า “ฉันยังมีเงินติดตัวอีกสองร้อยสามสิบสองหยวนเลย”

        ซูเจียวเจียวก็ยิ้มออกมาการเก็บเงินได้มากขนาดนี้ภายในหนึ่งปีถือว่าเป็นเรื่องที่ยากมากในชนบทและในยุคสมัยนี้ “ตอนนี้ฝีมือคุณก็เก่งขึ้นเรื่อยๆแล้ว คาดว่าปีหน้าเงินเดือนคุณน่าจะขึ้นอีกนะ เดี๋ยวฉันจะช่วยพูดกับเบื้องบนให้ช่วยเลื่อนขั้นแรงงานให้คุณ ถ้าเดือนหนึ่งได้เงินเดือน 28 หยวนบวกกับรับงานส่วนตัวอีกเล็กน้อย ชีวิตในอนาคตก็จะดีขึ้นเรื่อยๆ เลย”

        ตอนนี้ประเทศใช้ระบบเงินเดือน8ระดับ

แรงงานฝึกหัดได้เดือนละ 14 หยวน แรงงานระดับ 1 ได้เดือนละ 28 หยวน แรงงานระดับ 2 ได้เดือนละ 35 หยวน แรงงานระดับ 3 ได้เดือนละ 42 หยวน แรงงานระดับ 4 ได้เดือนละ 51 หยวน แรงงานระดับ 5 ได้เดือนละ 63 หยวน แรงงานระดับ 6 ได้เดือนละ 76 หยวน แรงงานระดับ 7 ได้เดือนละ 89 หยวน แรงงานระดับ 8 ได้เดือนละ 104 หยวน

        ระดับ8เป็นระดับสูงสุดมีเพียงผู้อำนวยการโรงงานเท่านั้นที่จะได้รับเงินเดือนระดับ 8

        แม้แต่ซูเจียวเจียวเองเงินเดือนของเธอก็เพิ่มขึ้นในช่วงครึ่งปีหลัง จาก 39 หยวนต่อเดือนเป็น51 หยวน

        เป็นเงินเดือนของแรงงานระดับ4แล้ว

        สาเหตุหลักคือซูเจียวเจียวทำงานได้ดีและยังได้ฝึกงานถึงสิบเอ็ดคน งานที่นี่เป็นคำสั่งที่กองผลิตรับมาจากเบื้องบนซึ่งกองผลิตก็ได้กำไรเล็กน้อยจากสิ่งนี้เบื้องบนก็พอใจกับคำสั่งที่กองผลิตฉางซิงทำดังนั้นซูเจียวเจียวจึงได้เลื่อนเป็นแรงงานระดับ 4

        เมื่อได้ยินคำพูดของซูเจียวเจียวรอยยิ้มบนใบหน้าของเซียวหยวนซินก็กว้างขึ้น ดวงตาเป็นประกายแวววาวแตกต่างจากความเฉื่อยชา หมดหวัง และไร้ชีวิตชีวาในอดีต ตอนนี้เธอดูมีชีวิตชีวากระตือรือร้น และเปี่ยมไปด้วยพลังงาน

        “งั้นฉันจะตั้งใจทำงานให้ดีที่สุดเลย”

        หลังจากพูดคุยกันถึงเรื่องส่วนตัวเซียวหยวนซินบอกว่าจะไม่นำเงินเหล่านี้กลับบ้านเธอต้องการมอบเงินให้ซูเจียวเจียวเก็บไว้ให้

        “บ้านหลังนั้นฉันแทบจะไม่ได้อยู่เลยทั้งปีถ้าไม่ใช่เพราะต้องกลับบ้านช่วงปีใหม่ละก็ ฉันก็ไม่อยากกลับไปเลยคนในครอบครัวนั้นทุกคนเป็นพวกปลิงดูดเลือด ถ้าพวกเขารู้ว่าฉันนำเงินกลับบ้านไม่ว่าจะซ่อนไว้แน่นแค่ไหน รับรองว่าพวกเขาก็จะค้นเจอจนได้” เซียวหยวนซินแค่นเสียงอย่างรังเกียจ

        เงินที่ไปอยู่ในมือของพวกเขาแล้วการจะนำกลับมาอีกครั้งนั้นยากยิ่งกว่าขึ้นสวรรค์

        เธอรู้ดีว่าแม่สามีและพี่สะใภ้ใหญ่เป็นคนอย่างไร

        ถึงแม้หลิวเฉิงเหว่ยจะเปลี่ยนไปมากแล้วแต่ก็ยังเป็นคนที่ไม่น่าเชื่อถือ เธอไม่กล้าพึ่งพาเลยกลัวว่าหากฝากฝังสิ่งใดเอาไว้ สิ่งนั้นก็จะพังทลาย สู้พึ่งพาตัวเองจะดีกว่า

        ตลอดสองปีที่ผ่านมาเซียวหยวนซินคิดได้หลายเรื่องแล้วมีเพียงการพยายามหาเงินด้วยตัวเองเท่านั้นที่จะเป็นของเธออย่างแท้จริง

        ซูเจียวเจียวพยักหน้าเห็นด้วย“จริงของพี่ค่ะ กลับไปแค่ไม่กี่วัน ถ้าเงินหายไปคงเสียดายแย่เลยฉันอยู่บ้านทุกวัน แถมกุญแจบ้านเราก็ใหญ่ ประตูเพิ่งเปลี่ยนใหม่มีความแข็งแรงมากพี่ฝากฉันเก็บไว้ก็ได้ค่ะ ฉันจะช่วยดูแลให้ก่อน พอพี่กลับมาแล้ว ฉันก็จะคืนให้”

        สำหรับซูเจียวเจียวเซียวหยวนซินก็ไว้ใจอย่างเต็มที่เช่นกัน

        หากจะพูดถึงคนที่ไว้ใจได้ที่สุดในการเก็บเงินนอกจากน้องชายของเธอแล้วก็คือเจียวเจียวพวกเขาทั้งสองคือคนที่เธอไว้ใจที่สุดในโลกนี้

        เธอไม่ไว้ใจใครสักคนยกเว้นอาหมิงกับเจียวเจียว!

        ไม่เพียงเพราะพวกเขาเป็นญาติที่สนิทที่สุดของเธอแต่ยังเป็นคนที่ดีที่สุดในโลกนี้สำหรับเธอด้วย

        สุดท้ายเซียวหยวนซินก็เก็บเงินไว้กับตัวเองเพียงยี่สิบหยวนเงินจำนวนนี้ก็เพียงพอสำหรับใช้จ่ายช่วงปีใหม่แล้วส่วนที่เหลือก็ฝากซูเจียวเจียวไว้ เพื่อป้องกันไม่ให้สูญหาย

        ซูเจียวเจียวเห็นด้วยกับการกระทำของเธอตอนนี้พี่หยวนซินไม่เพียงแต่เป็นอิสระและพึ่งพาตัวเองได้เท่านั้นเธอยังมองโลกได้กว้างขึ้น มีความคิดและวิสัยทัศน์เป็นของตัวเองไม่ช้าก็เร็วเธอก็จะกลายเป็นผู้หญิงยุคใหม่

        เซียวหยวนซินถอนหายใจเบาๆ“เฮ้อ ถ้ามีบ้านเป็นของตัวเองก็คงจะดี ถ้าเป็นไปได้ฉันอยากย้ายทะเบียนบ้านของฉันกับหยวนหยวนกลับมาเลย”

        ซูเจียวเจียวครุ่นคิดอย่างจริงจังตอนนี้ยังคงเป็นระบบรวมศูนย์และการเป็นเจ้าของร่วมการย้ายทะเบียนบ้านไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะเกี่ยวข้องกับสองกองผลิต

        อย่างไรก็ตามในอีกสองปีข้างหน้า เมื่อนโยบายทั้งหมดเปิดกว้างขึ้น ก็จะง่ายขึ้นมาก

        ดังนั้นเธอจึงกล่าวว่า“พี่หยวนซิน เรื่องนี้ไม่ต้องรีบร้อนหรอกค่ะรอให้พี่เก็บเงินได้มากพอ แล้วค่อยไปซื้อบ้านในตัวอำเภอถึงตอนนั้นหยวนหยวนจะได้เรียนประถม มัธยมต้นได้สะดวกและยังได้รับการศึกษาที่ดีขึ้นด้วย”

        ได้ยินดังนั้นเซียวหยวนซินก็แสดงสีหน้าตกตะลึง

        ให้หยวนหยวนได้รับการศึกษาที่ดีขึ้นเซียวหยวนซินเห็นด้วยอย่างยิ่งเพราะเธอสัมผัสได้ถึงความจริงที่ว่าความรู้สามารถเปลี่ยนแปลงชีวิตได้จากน้องสะใภ้ของเธอเอง

        แม้จะเป็นลูกผู้หญิงก็ควรได้รับการอบรมสั่งสอนอย่างดี เพื่อที่อนาคตจะได้ไม่ต้องลำบากเหมือนเธอ

        แต่การซื้อบ้านในเมืองเป็นสิ่งที่เซียวหยวนซินไม่เคยคิดมาก่อนและไม่กล้าคิดด้วยซ้ำ

        ซูเจียวเจียวกุมมือเธอไว้“พี่หยวนซินเชื่อฉันไหมคะ ถ้าพี่เชื่อฉันอนาคตเก็บเงินได้แล้วก็ซื้อบ้านในตัวอำเภอไปเลย ไม่ต้องใหญ่มาก แต่ควรจะอยู่ริมถนนถ้าอยู่บนถนนสายหลักเลยจะดีกว่า”

        เซียวหยวนซินได้ยินก็ยิ่งเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ“นั่นต้องใช้เงินเยอะมากเลยนะ! เงินแค่นี้จะไปพออะไร!ฉันไม่ได้ต้องการอะไรมาก แค่มีบ้านเป็นของตัวเองก็พอแล้วไม่กล้าคาดหวังอะไรขนาดนั้นหรอก”

        ซูเจียวเจียวหัวเราะ“พี่ก็ยังมีฉันกับอาหมิงอยู่นะคะ ถ้าเงินไม่พอ พวกเราจะให้พี่ยืมเมื่อพี่พร้อมแล้ว อยากจะคืนเมื่อไรก็ได้ค่ะ”

        ได้ยินคำพูดของซูเจียวเจียวดวงตาของเซียวหยวนซินก็แดงก่ำด้วยความซาบซึ้ง

        น้องสะใภ้ของเธอนี่ดีจริงๆ!

        แทบจะทำให้เธอร้องไห้เลย!

        เพียงแต่เซียวหยวนซินสงสัยเล็กน้อยว่าทำไมเจียวเจียวถึงอยากให้เธอซื้อบ้านในตัวอำเภอและยังต้องเป็นบ้านที่อยู่ติดถนนอีก

        แม้ว่าตอนนี้เซียวหยวนซินจะยังไม่เข้าใจแต่คำพูดของเจียวเจียวจะต้องมีเหตุผลอย่างแน่นอน!

        ถ้าไม่ใช่เพราะเจียวเจียวช่วยเธอเธอจะมีชีวิตแบบนี้ได้อย่างไรกัน?

        เจียวเจียวไม่มีทางทำร้ายใครได้หรอก!

        ดังนั้นเซียวหยวนซินจึงพยักหน้าอย่างจริงจัง“ดีเลยค่ะ งั้นฉันจะพยายามเก็บเงิน! พอหลังปีใหม่ฉันจะทำงานล่วงเวลาทุกคืน พยายามหาเงินให้มากขึ้น”

        “ตกลง!”

        ทั้งสองคนยิ้มให้กันต่างก็คาดหวังถึงอนาคตที่สดใส

        สักพักหลิวเฉิงเหว่ยก็เดินเข้ามาเรียกบอกว่าเก็บของเรียบร้อยแล้ว เตรียมตัวกลับกองผลิตตระกูลหลิวได้เลย