“เอ่อ!... บาร์ธาซ่าร์จะเดินดูของที่อื่นก่อนก็ได้นะ อลิสจะเข้าไปดูเสื้อผ้าร้านนี้สักหน่อย”
บุรัสกรกับบาร์ธาซ่าร์มาหยุดยืน อยู่ที่หน้าร้านขายชุดชั้นในสตรี บุรัสกรหันไปมองใบหน้าหล่อเหลาคมเข้ม ก่อนจะเอ่ยด้วยเสียงหวานๆ เพื่อให้เขารู้ว่าเธอ้าความเป็ส่วนตัวในการเลือกซื้อชุดชั้นใน เพราะขืนเขาอยู่ด้วย เธอคงเลือกไม่ถนัด อีกอย่างเขาเป็ผู้ชายคงจะไม่อยากที่จะเข้าร้านนี้หรอก อันนี้คือเธอคิดเองฝ่ายเดียว
“ไม่มีอะไรอยากจะไปดู”
บาร์ธาซ่าร์พูดหน้าตาย แต่คนที่ฟังนี้สิ ทั้งหน้าแดงและทำตัวไม่ถูก เพราะที่เขาพูดมาอย่างนี้ก็หมายความว่าเขาจะไม่ไปไหน นอกจากจะตามเธอเข้าไปในร้านแห่งนี้
“บาร์ธาซ่าร์ไม่คิดจะไปที่อื่นจริงๆเหรอ?... อลิสจะเข้าไปดูชุดชั้นในนะ”
“อืม!... จะไปดูก็ไปสิ”
……O_O……
บาร์ธาซ่าร์พูดหน้าตายเฉยตามเคย บุรัสกรไม่รู้จะพูดยังไงแล้ว เธอมองหน้าเขาอยู่ชั่วขณะหนึ่ง ก่อนจะเดินเข้าร้าน โดยมีบาร์ธาซ่าร์เดินตามไปด้วยติดๆ โดยไม่มีทีท่าว่าจะเขินอายแต่อย่างใด แต่เธอนี่สิอายจนไม่รู้จะอายยังไงแล้ว แต่ยังไงก็ต้องดูก็ต้องซื้อ เพราะเธอไม่มีชุดชั้นในเลยสักชิ้น กระเป๋าเดินทางของเธอก็ไม่รู้จะได้มาตอนไหน
“อันนี้ก็สวยนะ เซ็กซี่ด้วย”
ขณะที่บุรัสกรเลือกชุดชั้นใน บาร์ธาซ่าร์ไม่ได้อยู่นิ่งเฉยคงเดินตามไปด้วย แถมยังออกความคิดเห็นด้วยอีกต่างหาก บุรัสกรหน้าแดงจนไม่รู้จะแดงยังไงแล้ว เธออายพนักงานในร้านเอามากๆ แต่ดูท่าเขายังไม่อายอะไรเลยจริงๆ ขนาดว่ามีคนอื่นที่เขามาดู มองมาเขาก็ยังทำเฉย
“บาร์ธาซ่าร์ไปนั่งอยู่ตรงโน้นดีกว่าไหม? อลิสจะเลือกเอง อลิสอายเขา”
บุรัสกรยื่นมือเรียวเล็กไปจับแขนแกร่ง แล้วบอกให้เขาไปนั่งอยู่ที่โซฟารอเธอ เพราะเธออายจนทำตัวไม่ถูกแล้ว ปกติเธอไม่เคยจะต้องให้ผู้ชายมาเลือกชุดชั้นในด้วยเลย ขนาดว่าพี่ชายของเธอมาด้วย ก็ยังแยกไปดูของอื่นหรือไปนั่งรอที่ร้านกาแฟเลย
“จะอายทำไม แค่เลือกชุดชั้นในเอง ฉันเลือกให้จะได้ถูกใจไง”
“ถูกใจตัวเองล่ะไม่ว่า ไม่ได้ถูกใจอลิส”
บุรัสกรพูดค้านคำพูดของบาร์ธาซ่าร์ ซึ่งดูแต่ละตัวที่เขาเลือกหยิบมาให้เธอสิ ล้วนแล้วแต่เป็ชุดที่เธอไม่ชอบทั้งนั้น แต่ไม่ใช่ว่าจะไม่ชอบซะทีเดียว เพราะมีบางชุดที่ก็ชอบอยู่บ้าง แต่บางชุดดูแล้วค่อนข้างจะเซ็กซี่มากเกินไป ใส่แล้วเหมือนกับไม่ได้ใส่ยังไงยังงั้น
“ใช่ไง... ฉันเป็คนดูเป็คนถอด ก็ต้องเลือกเอาที่ฉันถูกใจสิ”
บาร์ธาซ่าร์ยอมรับออกมาตามตรงโดยไม่อ้อมค้อม ก็ไม่รู้จะอ้อมค้อมไปทำไม ถึงยังไงเสียเขาก็ต้องเป็คนถอดอยู่แล้ว ส่วนคนอื่นๆนะหรือ ไม่มีทางได้เห็น ไม่มีทางได้ถอนอย่างแน่นอน เพราะเขาคงไม่ยอมให้ใครมาเห็น ไม่ยอมให้ใครมาถอดหรอก เขาหวงของเขา ยิ่งนับวันก็ยิ่งหวง
…O_O…
“บาร์ธาซ่าร์ไปนั่งรอตรงโน้นเลยนะ อลิสจะเลือกของอลิสเอง”
บุรัสกรไม่เคยคิดเลยว่าบาร์ธาซ่าร์จะเป็ได้ถึงเพียงนี้ เธอทำเสียงเข้มดุใส่เขา เพื่อให้เขายอมไปนั่งรอเธอที่โซฟา เพราะขืนให้เขามาคอยตามเธอเลือกชุดชั้นในอยู่อย่างนี้ มีหวังวันนี้ทั้งวันคงจะได้แต่เพียงแค่ชุดชั้นในเพียงอย่างเดียวเป็แน่
“.........”
บาร์ธาซ่าร์มองใบหน้าสวยหวานนิดหนึ่ง ก่อนจะหมุนตัวเดินตรงไปนั่งลงบนโซฟา ตามความ้าของหญิงสาวตัวเล็ก เอาจริงๆ เขาไม่ได้อยากที่จะทำให้เธออายแต่อย่างใดหรอกนะ แต่เขาเพียงแค่อยากจะช่วยเธอเลือกชุดชั้นในก็เท่านั้นเอง
“เฮื่ออออออออ......”
บุรัสกรถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ที่เขายอมทำตามคำพูดของเธอแต่โดยดีแล้ว เธอไม่คิดมาก่อนเลยว่าบาร์ธาซ่าร์จะเป็คนที่ดื้อได้มากขนาดนี้ แต่ก็อย่างว่านั่นแหละ เธอพึ่งได้มาสนิทชิดเชื้อกับเขา ก็ไม่แปลกที่เธอจะไม่รู้เื่ส่วนตัวบางอย่างของเขา แล้วจะเป็ไรไปล่ะ หากว่าเธอจะค่อยๆ ศึกษาเขาไปเรื่อยๆ
ถึงบุรัสกรจะมีความอายจนหน้าแดง แต่ยังมีความรู้สึกดีใจอยู่ภายในใจส่วนลึกอยู่มิใช่น้อย ที่รู้สึกดีเพราะบาร์ธาซ่าร์ให้ความใส่ใจเธอ แม้กระทั่งการเลือกชุดชั้นใน ก็ยังไม่วายที่จะมาเลือกให้ด้วยตัวเอง
“.........”
บุรัสกรมองดูใบหน้าหล่อเหลาคมเข้ม ก่อนจะหลุบสายตาไปมองชุดชั้นในที่เขายื่นมาให้เธอก่อนหน้านี้ ก็ในเมื่อเขาชอบให้เธอใส่ชุดนี้ แล้วทำไมเธอจะไม่เอาล่ะ ถึงเธอจะเขินอายเวลาใส่ แต่หากว่าเขาชอบเธอก็จะยอมอาย
๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔
1K
![[จบแล้ว] คุณหนูสี่ สตรีเปื้อนเลือด](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731471996_45211510.webp)
