หลินหลาน(นางผู้ปลูกผัก)

วันนี้เป็นวันที่สามแล้วที่หลินหลานได้ทำการปลูกต้นไม้ประหลาด ยามนี้นางนิยามมันให้มีชื่อเรียกง่ายๆ ว่าต้นมะม่วงป่า ไม่รู้ว่าความคิดของนางจะถูกต้องหรือไม่แต่คงอีกไม่นาน เพราะเพียงสามวันผ่านพ้น ต้นไม้ที่งอกและแตกใบตั้งแต่คืนแรก ยามนี้ปรากฏใบจริงขึ้นมาแล้ว"ท่านปู่ ท่านเห็นต้นไม้ที่ข้าปลูกไว้ข้างบ้านหรือไม่ ยามนี้มันโตขึ้นมากแล้ว สูงเกือบถึงเข่าข้าเลยนะเจ้าคะ""ข้าก็เห็นแล้ว มันประหลาดนัก ช่างเป็นต้นไม้ที่เติบโตได้รวดเร็วนัก""เช่นนี้อีกไม่กี่เดือนก็คงจะสูงใหญ่มากกว่านี้อย่างแน่นอน ถึงยามมันออกดอกออกผลเราก็จะได้รู้กันว่ามันคือต้นผลไม้อะไร ข้าแทบรอไม่ไหวแล้ว"นางพูดพลางคีบอาหารเข้าปาก ตอนนี้ชีวิตของนางเรียบง่าย ตื่นมารดน้ำผัก ตั้งแต่ฟ้ามืด เพราะผักเริ่มเติบโตแล้วทำให้นางต้องเพิ่มปริมาณน้ำตามไปด้วย เมื่อรดน้ำเสร็จ ตะวันก็เริ่มพ้นเส้นขอบฟ้า นางก็จะเข้าไปเตรียมอาหารเช้าไว้รอท่านปู่ทางด้านท่านปู่เองก็ไม่ได้อยู่เฉยๆ เช่นกัน ท่านปู่จะตื่นขึ้นมาหุงข้าวเอาไว้ให้นาง แล้วจึงเข้าไปอีกฟากหนึ่งของพื้นที่บ้านที่ยังไม่ได้ทำสิ่งใด เมื่อนางทำข้าวเช้าเสร็จท่านปู่ก็มักจะกลับมาทันพอดีหลินหลานไม่ทราบว่าท่านปู่ไปไหน อาจจะออกไปเดินเล่นยามเช้ากระมัง เพราะนางเองก็ไม่ค่อยมีเวลานัก หลังจากที่ทานข้าวเช้าเสร็จนางก็จะเข้าไปตรวจดูความเรียบร้อยของแปลงผัก ถอนหญ้าเพียงนี้ก็กินเวลาไปอีกเกือบครึ่งค่อนวันขณะที่เวลาสำหรับการทานอาหารเย็นกำลังจะจบลง ท่านปู่ก็ได้กล่าวบางสิ่งออกมา"หลินหลานถ้าหากว่าเจ้าต้องอยู่ผู้เดียวเจ้าจะอยู่ได้หรือไม่""ท่านปู่ทำไมพูดเช่นนี้เล่า ท่านจะทิ้งข้าไปอย่างนั้นหรือ"นางถามด้วยความไม่เข้าใจ ภายในใจกังวลขึ้นมาทันที"ข้าเพียงถามไว้เท่านั้น เพราะว่าข้าคิดจะเดินทางไปเยี่ยมสหายที่ไม่ได้พบกันมานาน แต่ยังไม่ใช่ยามนี้หรอก คงอีกสักพักแต่ข้าพูดเผื่อไว้ก่อน""ถ้าเช่นนั้นข้าก็ไม่มีปัญหาเจ้าค่ะ หากท่านจะไปก็บอกข้าอีกครั้งก็แล้วกัน""ตกลง"
ชายชราเองก็ไม่อยากจะปล่อยให้นางอยู่คนเดียวท่ามกลางที่จะเรียกได้ว่าห่างไกลผู้คนก็น่าจะได้ แต่คราวนี้เป็นเรื่องสำคัญทำให้ให้ตนต้องสืบหาข่าวเพิ่มเติมคืนนั้นหลินหลานยังคงเรียกเจ้าไข่ตุ๋นมานอนด้วย ตั้งแต่เมื่อสามคืนก่อนที่นางได้ยินเสียงแปลกๆ นางก็ยังคงไม่สามารถนอนคนเดียวได้"ไข่ตุ๋นหากเจ้าได้ยินเสียงประหลาดเจ้าต้องรีบบอกข้านะ ไม่ใช่สิเจ้าต้องร้องเสียงดังๆ เตือนข้า""..""เอ่อ...ข้าจะถือว่าเจ้าเข้าใจก็แล้วกัน"นางมองเจ้าตุ่นตัวอ้วนที่ไม่รู้ไปกินอะไรมา เพราะตัวมันใหญ่ขึ้นกว่าวันแรกที่นางซื้อมันมาเกือบสองเท่าแล้ว นางล้มตัวลงนอนด้วยความเหนื่อยอ่อนการดูแลสวนผักไม่ได้ง่ายเลยค่ำคืนเงียบสงบร่างที่หลับสนิทของหญิงสาวเริ่มมีประกายแสงสีแดงไร้ที่มีส่องสว่างขึ้น ทันใดที่แสงประหลาดนี้ปรากฏ ก็เกิดปรากฏการณ์ประหลาดขึ้นพร้อมๆ กัน ที่บริเวณริมบ้านหลังน้อย ตรงที่เมื่อสามวันที่หญิงสาวได้ทำการปลูกต้นไม้ประหลาดนั้น ตอนนี้ในความมืด ใบของมันที่แตกออกมาไม่กี่ใบกำลังขยับเคลื่อนไหวไปมา ที่ใบของทันเองก็ส่องแสงสีแดงอ่อน ในความมืดเช่นกันความเชื่อมโยงประหลาดนี้เกิดขึ้นโดยที่หญิงสาวกำลังหลับไม่รู้เรื่อง เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในช่วงเวลาเพียงอึดใจ ก่อนที่แสงสีแดงจะหายไปเมื่อแสงสีแดงหายไปต้นไม้ที่กำลังแตกใบอ่อนก็ขยายขนาดลำต้นขึ้นอีก พร้อมทั้งผลิใบอีกหลายใบเพิ่มขึ้นมา จากความสูงที่อยู่ประมาณต้นขา ยามนี้ต้นของมันสูงพรวดขึ้นจนถึงสะโพกในคราวเดียว เรื่องนี้ช่างน่าประหลาดยิ่งนัก เมื่อหญิงสาวมาพบการเปลี่ยนแปลงนี้ในตอนเช้า นางจะทำเช่นไร

*********************วันนี้ก็มาอัพ ตอนต้นของบทที่สองให้อ่านกันแล้วนะคะ ในบทนี้หลินหลานก็ยังคงดำเนินชีวิตตามปกติ และจะมีบางสิ่งมีได้เกริ่นเอาไว้แล้วในภาคที่แล้วเกิดขึ้นเป็นลำดับ ฝากติดตามกันด้วยนะคะ ^^ ขอบคุณทุกๆ ยอดโหลดอีบุ๊คที่ทำให้ หลินหลาน ติดนิยายขายดีในหมวดจีนโบราณเป็นที่เรียบร้อย ใครยังไม่มีก็สามารถเข้าไปโหลดกันได้ค่ะ ในคาราโปร เ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ภาคสอง ตอนต้น

นิยายแนะนำ

หลินหลาน(นางผู้ปลูกผัก)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ภาคสอง ตอนต้น

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้