นิชาก้าวเท้าเข้าไปในโรงแรมหรู เสียงดนตรีในโรงแรมดังคลอเคล้าไปพร้อมกับเสียงกลุ่มคนที่มาเที่ยวคลายเครียดวันหยุด สุดสัปดาห์รวมทั้งคนมากหน้าหลายตาเสียงชนแก้วผสมกับเสียงหัวเราะไปรอบๆสนุกสนาน เพื่อนสนิทที่มากันทั้งหมด และคนที่มาท่องเที่ยวราตรี มาร่วมปาร์ตี้กันมากหน้าหลายตาต่างเชื้อชาติ สัญชาติ หลากหลายภาษา
“ชนแก้ว....ให้กับอนาคตสดใสของพวกเรา”เพื่อนคนหนึ่งะโ พร้อมกับยกแก้วชูขึ้น
ทุกคนพร้อมโยกย้ายตัวเต้นตามจังหวะเพลงสุดเหวี่ยงร่างของเธอขึ้นอยู่ที่บริเวณเก้าอี้เต้นตามเสียงเพลงไปมาเข้ากับจังหวะดนตรี
“แก่จะกลับบ้านวันไหน”ปุยฝ้ายเพื่อนรักคบกับนิชามาั้แ่เด็กที่อยู่ด้วยกันั้แ่อนุบาลกระซิบข้างหู แข่งกับเสียงดนตรีที่ดัง
“ฉันจะอยู่อีกสองสามปี”นิชากล่าว พร้อมกับการโยกย้ายลำตัวเข้ากับเสียงเพลงที่ดัง แข่งกับเสียงผู้คน
“อะไรนะแก่จะแต่งงานอยู่นี้เลยหรอ”เอมมี่ตัวเป็ชายใจเป็หญิง เพื่อนของนิชาคบั้แ่มัธยม
“ฉันก็กะว่าจะอยู่อีกปี”ปุยฝ้ายเอ่ย
“อย่าเพิ่งเครียดเพื่อนเรามาเต้นให้สุดเหวี่ยงให้เต็มที่ดีกว่า”พูดจบนิชาก็ยกแก้วยืนขึ้นที่โต๊ะโยกย้ายสายเอวไปพร้อมกับเสียงเพลงทำให้บรรดาหนุ่มๆจ้องมองความกล้าและสนุกสนาน แถมหน้าตาสวยอีกต่างหาก
“นิชา...นิชา”ปุยฝ้ายดึงเสื้อเพื่อนที่ยืนบนโต๊ะกำลังเต้นอย่างสนุกสนานพร้อมจับหน้าเพื่อนมามองหน้าตัวเองพร้อมชี้ปลายนิ้วเรียวไปยังเป้าหมายและหน้าทั้งสองมองตามปลายนิ้ว
“อะไร...แก่”เธอยกแก้วแชมเปญพร้อมกระดกเข้าปากกระจับเรียวปากสีแดง นุ่มนวลของหญิงสาวพร้อมกับรอยยิ้มที่บนบนใบหน้าเรียวสวยของร่างบาง
นิชารินทร์ รัตนบดินทร์ หรือณิชา อายุ25ปีเป็หญิงสาวทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลรัตนบดินทร์ เป็ทายาทโรงแรมและสนามบินที่ดังในเอเชียเป็อันดับหนึ่งและกำลังจะขยายไปยุโรป เธอเองมีนิสัยที่เอาแต่ใจ มีความอ่อนโยน ใจดีน่ารักชอบขี้อ้อน ทางด้านหน้าตาไม่ต้องพูดถึง ใบหน้ามีรูปทรงเรียวละมุนโครงหน้าได้สัดส่วนพอดี ราวกับถูกกวาดขึ้นด้วยพู่กันที่แสนประณีตผิวของเธอเนียนนุ่มละมุน คล้ายกลีบดอกไม้ต้องแสงแดดอ่อน ดวงตากลมโตเป็ประกายใสเธอดูแล้วใครๆก็หลงรักเธอดูสดใสมีชีวิตชีวาทำให้โลกใบนี้สดชื่นขึ้นเป็ร้อยเท่า ชีวิตเธอสมบูรณ์แบบไปทุกอย่างเรียนจบเกียรตินิยมจากอังกฤษ มาเรียนต่อโทบริหารที่ฝรั่งเศส ถือว่าเป็ความภาคภูมิใจของพ่อแม่มากและในอนาคตท่านทั้งสองอยากให้เธอมาประสานงานบริหารธุรกิจที่บ้านแต่เธอแต่ว่าตัวร่างบางอยากขอใช้ชีวิตที่ต่างประเทศอีกสามปี เธออยากเก็บเกี่ยวความสุขและประสบการณ์ต่างๆก่อนไปสู่โลกธุรกิจที่มีแต่การแข่งขันกัน
“ลงมาก่อนนิชา...ลงมา”ปุยฝ้ายมองเห็นร่างนิชาเต้นบนโต๊ะเธอกลัวเพื่อนตกลงมาจากโต๊ะเป็อันตราย
“อะไรแก่นิคนกำลังสนุก”นิชาบ่นให้เพื่อน
ระหว่างกลุ่มเพื่อนเธอชนแก้วลุกขึ้นเต้นตามเสียงดนตรีกันโยกย้ายตามเสียงดนตรีเหล่าบรรดาหนุ่มๆก็สลับกันมาชนแก้วกันไม่ขาดสาย
“นิชาดูโต๊ะโน้นสิมองแก่แทบตาจะหลุดออกจากเบ้า”เอมมี่สาวสอง สะกิดเพื่อนสาวเมื่อมองไปเห็นฝรั่งน้ำข้าวจ้องมองเพื่อนสาวตาเป็ประกาย
“บ้าแก่เขามองคนอื่นมั่งแก่ กลุ่มเรามีเป็สิบ”นิชาพูดกระซิบข้างหูพร้อมกับเอียงคอไปสายตามองไปยังโต๊ะข้างๆสายตาคู่หนุ่มตาน้ำข้าวมองมายังเธอจริง พร้อมกับยกแก้วน้ำสีอำพันขั้น แล้วดื่มลงคอ
“ไม่ละแก่เขาดูแต่เพียงแก่คนเดียวคนนี้รวยมากนะ”แยมเพื่อสาวเปรี้ยวจี๊ดกระซิบบอกเพื่อน สาวอีกรอบพร้อมกับจิกตามอง
“แก่รู้ได้ไง”นิชาเอ่ยปากบอกเพื่อนอีกรอบ
“ก็ฉันเคยเห็นเขาเคยคบกับยายเส้นด้ายนะสิยายนั้นพูดเปล่าประกาศยกยอกันไปทั่วมหาลัยนะ แก่ไม่รู้หรอ”เอมมี่บอกเพื่อนอีกรอบ
“ไม่เอาแก่เต้นกันต่อดีกว่า ฉันรวยพอ”นิชาเอ่ยปากพร้อมยิ้มและโยกย้ายร่างกายต่อไปและก็ยกแก้วแชมเปญเข้าเรียวปากสวยต่อไป พร้อมยิ้มมุมปากทั้งคู่ได้โยกย้ายอย่างสนุกสนาน
ไม่นานร่างบางมองรอบๆตัวแล้วเธออดทนฝืนสังขารตัวเองพยายามออกไปจาก้องโรงแรมจะก้าวตัวเองออกไปห้องน้ำ เสียงดนตรีรอบตัวเธอนั้นเริ่มตาพร่าเลือนแสงไฟในห้องรอบๆตัวในห้องบอลรูม เริ่มหมุนช้าๆ เหมือนโลกเอียง
“เธอ..เธอ..โอเคไหม”เสียงชาวต่างชาติพูดข้างหูหญิงสาวเธอดื่มมากก็มากกว่านี้ ไม่เคยมีอาการแบบนี้ เธอพยายามกลั้นลมหายใจเฮือกสุดท้ายเอ่ยปากไปบอกชายตรงหน้า
“ไม่เป็ไรค่ะแค่ดื่มมากเวียนหัวนิดหน่อย”เธอพยายามเอียงตัวเบี่ยงเบนหนีไปอีกช่องที่เป็ห้องน้ำอีกชั้นที่ไม่มีคนเข้ามองไปรอบๆตาเธอนั้นเบลอไปหมด มองเห็นทุกอย่างเป็สองชิ้นไปหมด
“ผมไปส่งไหม”เสียงชายหนุ่มตาน้ำข้าวที่เขานั้นแอบดูเธอก่อนหน้านี้และ
“ไม่เป็ไรค่ะเดียวจะไปห้องน้ำ”เธอพยายามเดินพยุงตัวเองไปห้องน้ำทำไมเธอรู้สึกแปลกๆเหมือนหนาวๆสลับกับเหมือนร้อนๆ มีอารมณ์อย่างว่ามาก เธอไปถึงห้องน้ำมองเห็นร่างหญิงสาวที่กำลังล้างหน้าที่อ่างล้างมือร่างเธอเท่มากผมดำรวบตึงไว้ข้างหลังเป็หางม้า ใสสูทพอดีตัวดูแล้วน่าดึงดูด เธอนั้นผิวขาวผ่อง แก้มคมตาคม
“ช่วย..ช่วย..ด้วย”หญิงสาวโผล่ไปหาร่างหญิงสาวนิชาใช้มือไปโอบกอดท้ายทอยหญิงสาวที่ยืนอยู่อ่างน้ำ
“อะไร....ขอคุณ”คนแปลกหน้าเริ่มใช้มือแกะมือที่เกาไว้ที่ทายทอยเธอแต่แพ้แรงหญิงสาวแกะไม่ออก
“ช่วย...ช่วยฉันด้วย”เธอเริมใช้ปากประกบกับปากคนแปลกหน้าปากต่อ ปากกประกบกันร่างบางเริ่มรับรสหวานจากปากนิชาเริ่มมีการตอบสนอง
“ฉันไม่ไหวค่ะร้อนมาก รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะตาย”พร้อมกับตัวเธอใช้มือลูบตามร่างกายลำคอใบหน้ารวมทั้งแขนที่โชว์ให้เห็นเนื้อขาวอมชมพูของเธอนั้นเอง
“อะไร…คุณจะทำอะไร”
“ฉัน...เหมือนกำลังจะตายแล้วรู้สึกแปลกๆ”
“เดียวๆ...ก่อน”
“ขอร้องค่ะ...มันหนาวๆร้อนๆ..เหมือนกำลังจะตาย”นิชากำลังจะปลดเสื้อออกทีละชิ้นของตัวเองออกจากตัว แต่เรียวมือหนา พยายามห้ามไว้
“คุณนี้มันห้องน้ำ เดียวคนเดินผ่านไปมา เห็น”หญิงสาวผมดำมองไปรอบๆกลัวคนเข้ามาห้องน้ำเห็นเข้า
“ช่วยด้วย....ช่วยฉันด้วย....ฉันกำลังจะตาย”
“....”
“จริงๆค่ะเร็วช่วยด้วยเหมือนจะหนาวสลับกับร้อนผ่าวไปทั้งตัว”หญิงสาวพยายามจะกดจูบร่างบางที่อยู่ต่อหน้ามันร้อนไปทั่วตัว
“คุณขอเองนะอย่ามาหาว่ารังแกเธอนะ”
เธอใช้มือเย็นเฉียบประคองหน้า นิชามอง ใบหน้าเรียวขาวปากอมชมพูที่เธอนั้นบรรจงจูบรสหวานของเธอมอบให้กลิ่นน้ำหอมจางๆที่ไม่ใช่ของผู้ชายกระซิบข้างหูหญิงสาวเบาๆ
“อย่าฝืนเดียวฉันพาไปขึ้น์....ไปกับฉันนะ”
ร่างบางนั้นขึ้น์อย่างไม่คิดมาก่อนเธอเองได้เปิดโลกของตัวเองที่ไม่เคยพบมาก่อนโดยที่คนมาใหม่นั้นไม่เคยรู้จักกันมาก่อน
2K
