“ลองชิมดูนะครับ” พีเปิดก๊อกหยิบแก้วเล็กสองแก้วมารองไวน์ที่บ่มในถัง ไอซ์ชิมรสชาติก่อนจะนั่งลงเปิดก๊อกอีกถังชิมรสชาติเริ่มเข้มข้นกว่าถังแรก พียื่นแก้วให้โซลาห์ที่รับอย่างงงๆ เธอเก้ๆกังๆแต่ก็รับมากระดกชิมรวดเดียวหมด ไอซ์ชะงักนึกทบทวนที่เห็นพีถือสองแก้ว เขารีบลุกพรวดหันหลังกลับห้ามพี
“อย่าให้เธอชิม” ไอซ์ค้างเมื่อแก้วในมือของโซลาห์ไม่เหลือสักหยด
“ทำไมครับ” พีถามกลับอย่างงุนงงมองโซลาห์สลัดหน้าอาการเริ่มมา ไอซ์ส่งแก้วในมือตัวเองและของโซลาห์ยื่นให้พีแล้วเข้ามาประคองโซลาห์ไว้ในอ้อมกอดในจังหวะที่เซสลบด้วยความเมา
“เธอเมาไวน์ วันหลังอย่าให้เธอเข้ามาอีก”
“ครับ” พีพยักหน้ารับ ไอซ์ช้อนตัวโซลาห์อุ้มเดินออกจากโรงบ่มไวน์ มุ่งหน้าไปที่พักที่ห่างจากออฟฟิศประมาณกิโลกว่า บ้านไม้สองชั้นยกสูง บันไดหันเข้าไร่มีต้นไม้ใหญ่ให้ร่มเงา นอกกระชานกว้างขวางมีระเบียงกั้นั้แ่ตัวบ้านยันบันได โต๊ะไม้ตั้งชิดริมระเบียง เตียงนอนสีครีมหนานุ่มอยู่ในตัวห้องไร้ห้องอื่นส่วนห้องน้ำอยู่ด้านหลังแยกจากห้องนอน ไอซ์วางโซลาห์ไว้บนเตียงก่อนเอียงหน้ามองตู้ที่ตั้งอยู่ปลายเตียง เก้าอี้โซฟาสีดำวางชิดริมเสาข้างกระดานวาดรูป บ้านออกมาแบบพิเศษตัวผนังบ้านทำจากไม้อ่อนยกขึ้นกางออกได้เพียงสามด้าน ผนังส่วนหัวเตียงยึดติดกับพื้นบ้าน ไอซ์มองท้องฟ้าที่มืดสนิทก่อนจะดึงไม้ลงปิดผนังล็อคพื้นแล้วหันมาเปิดประตูไม้ทดสอบความแข็งแรงที่ยังคงทนใช้การได้ดีพลางปิดลงเข้าห้อง
แสงแดดเข้ามาสู่ม่านตาเสียงนกร้องปลุกคนที่นอนอยู่บนเตียงให้ลืมตาตื่นช้าๆ โซลาห์กวาดสายตามองรอบห้องอย่างตะลึงงันก่อนยกมือกุมหัวด้วยความมึน ฝาผนังสามด้านเปิดอ้าออกโล่งทำโซลาห์ทึ่งไปไม่เป็ก่อนก้มมองชุดที่สวมใส่นั่นคือตัวเดิม เธอลงจากเตียงมองหาห้องน้ำจนเดินอ้อมมาเจอ
ไอซ์ถลกแขนเสื้อเชิ้ตกางเกงสแลคและรองเท้าบูตสีดำเหมือนพีและคนงานที่ช่วยกันผสมน้ำหมัก ทุกอย่างดูราบรื่นและเหนื่อยพอตัวเรียกเหงื่อจากไฮโซหนุ่มที่ปกติจะสั่งงานและนั่งบัลลังก์ติดแอร์ เขาทุ่มเทให้กับไร่สุดตัวเรียกคะแนนความเป็เ้านายไปเต็มๆ พียื่นน้ำเปล่าในขวดให้ไอซ์ที่ถอดถุงมือยางพาดไว้บนถังน้ำหมักตามสูตรบนกระดาน
“พักก่อนไหมครับ ให้คนงานทำแทนก็ได้”
“ก็ดีเหมือนกัน” ไอซ์เปิดฝาขวดน้ำกระดกดื่มพลางตบไหล่พีให้ช่วยทำงานต่อแทนตน ส่วนเขาเดินอ้อมเข้าออฟฟิศ แอร์แสนเย็นฉ่ำทักทายเขาก่อนเซชนประตูดังปึกเมื่อเห็นผู้หญิงในชุดเกาะอกจั๊มเอวกระโปรงสั้น ผิวขาวดูคุ้นตากับหมวกปีกอันใหญ่สวมใส่อยู่บนศีรษะ ผมปล่อยยาวรองเท้าส้นตึกยืนหันหลังเขียนกระดานขาว
“ทิพย์!” เสียงอุทานออกมาพาหัวใจเต้นแรงเหงื่อออกมากกว่าเดิมเหม่อมองคนตรงหน้า
“อ้าว คุณไอซ์ อะไรคะ” โซลาห์หันมองเขาอย่างช้าๆด้วยรอยยิ้ม ไอซ์ตั้งสติกลับคืนขมวดคิ้วมองเธออย่างไม่พอใจเดินเข้าไปจับแขนอย่างแรง
“ใครใช้ให้เธอใส่ชุดนี้!” เขาตวาดเสียงแข็ง
“ก็ฉันเห็นในตู้มีตัวนี้ตัวเดียว แถมมีทุกอย่างครบชุดฉันนึกว่าคุณซื้อมาให้ มันเป็ของคนรักคุณหรอ เดี๋ยวฉันไปถอดให้ก็ได้” โซลาห์ลุกลี้ลุกลนมองไอซ์ที่มีสายตาดุดัน เธอแกะมือเขาออกจากแขนทำหน้าสลดเดินผ่านตัวเขาที่หายใจถี่รัวหันมาจับมือเธอรั้งไว้
“ไม่ต้อง” โซลาห์มองไอซ์ที่เปลี่ยนแววตาเป็เศร้าหมอง
“ไม่เป็ไร ฉันไม่ใส่เสื้อที่ไม่ใช่ของฉัน เขาเป็คนสำคัญของคุณ ฉันไม่ใส่ชุดที่ไม่ได้เป็ของฉัน ฉันจะซื้อชุดใหม่ ฉันไม่ได้เอาชุดมา” โซลาห์แกะมือเขาออกพร้อมเขาช้าๆ
“จะไปยังไง ซื้อที่ไหน”
“ไปกับคุณพีก็ได้ ขอร้องเขา” โซลาห์ดึงหมวกออกปัดผมไปด้านหลัง
“เธอไม่จำเป็ต้องไปขอร้องคนอื่น ฉันจะพาเธอไปเอง”
“ไม่” โซลาห์ตอบทันควันมองเขาที่ขมวดคิ้ว “ฉันไม่้ารบกวนคุณ”
“แต่เธอต้องไปกับฉัน” ไอซ์คว้ามือเธอไปขึ้นรถกอล์ฟ โซลาห์พยายามสะบัดมือเขาออกก่อนที่เธอจะถูกจับยัดใส่เข้าไปในรถคันใหญ่ โซลาห์มองไอซ์ปิดประตูอย่างแรงแล้วขับรถออกไป เธอเลื่อนสายตามองกระจกดูบรรยากาศโดยรอบแต่มันก็ไม่ได้ทำเธอดูสดชื่นขึ้นมา ไอซ์เหล่มองโซลาห์เล็กน้อยก่อนเลี้ยวรถเข้าสถานที่ท่องเที่ยวชื่อดังแห่งหนึ่ง โซลาห์เดินซื้อชุดหลายชุดหลายราคาเกือบเหมาหมดสามร้าน เธอยื่นเงินจ่ายเองเมื่อเห็นไอซ์กำลังจะยื่นเงินจ่ายให้แล้วหอบของพะรุงพะรังมองร้านมากมายที่เดินเท่าไหร่ก็ไม่เบื่อ มีจุดให้ถ่ายรูปหลายจุด ไอซ์เหล่มองโซลาห์ที่เดินคอตกก่อนจะเอื้อมมือช่วยถือของแล้วจับมือขวาเธอจูงขึ้นบันไดไปนั่งเก้าอี้หน้าร้านเครื่องดื่ม ไอซ์สั่งเครื่องดื่มทันทีอย่างไม่รีรอ
“ที่นี่สวยนะถ่ายทำหนังหลายเื่” ไอซ์ชวนเธอคุยเมื่อเห็นเธอนั่งหน้านิ่งก้มหน้า เขาเลิกคิ้วหยิบมือถือออกมากดถ่ายรูปผู้หญิงตรงหน้า โซลาห์เงยหน้ามองเขาตาปริบๆ
“ดูรูปเธอสิ หน้าบูดเป็ก้นลิงเลย” ไอซ์ชูรูปในมือถือให้เธอดู
“คุณ!” โซลาห์ขมวดคิ้วไม่พอใจกัดริมฝีปากไม่สบตาเขา
โกโก้เสิร์ฟลงที่โต๊ะกับขนมปัง ไอซ์มองโซลาห์ที่ทำหน้านิ่งมองโกโก้โดยไม่แตะสักนิด เขาดื่มโกโก้ร้อนก่อนจะลุกขึ้นลากเก้าอี้มานั่งลงข้างโซลาห์ที่เอียงหน้ามองเขาอย่างแปลกใจ ไอซ์หยิบมือถือขึ้นมาถ่ายรูปก่อนมองโซลาห์ด้วยรอยยิ้มแล้วขยับเอามาใกล้
“ยิ้มสิเด็กกะโปโล” ไอซ์ขยี้หัวโซลาห์ให้มองกล้องแล้วกดถ่าย โซลาห์มองหน้าเขาอย่างไม่เข้าใจจับมือเขาที่กดถ่ายรูปอยู่ลดลง
“จะกินโกโก้” โซลาห์ปล่อยมือออกหันมาดื่มโกโก้ด้วยรอยยิ้มกับขนมปังอย่างเอร็ดอร่อย ไอซ์ฉีกยิ้มบางๆ
Baby I love You ได้ยินไหมคนดีขอให้คืนนี้ได้กอดเธอไว้…
ติ๊ด
โซลาห์เหล่มองไอซ์ที่กำลังเก็บมือถือแต่ต้องชะงักรับสายแทนนั่งอยู่ข้างเธอ
“สวัสดีครับ (ไอซ์…) อะไรดา (นายต้องไม่เชื่อแน่เลย ยอดขายตีตื้นแล้ว แถบเอเชียสั่งขนมไอเดียแฟนละแสนของนายเพียบเลย ฉันดีใจจนอยากจะะโขี่ช้างเลยแหละ) จริงหรอ” ไอซ์เหล่มองโซลาห์ด้วยรอยยิ้มแต่เธอกลับลุกขึ้นถือของตัวเองทั้งหมดเดินลงไปข้างล่าง เขาจะรั้งไว้แต่ไม่ทันจึงหันมาสนใจสนทนาต่อ