ยอดคุณแม่ทะลุมิติ

สโรชารีบหมุนวงล้อโชคชะตาทันทีส่วนของรางวัลจากภารกิจค่อยดูอีกทีพร้อมกับรางวัลจากวงล้อ

ติ้ง!

[โฮสต์ได้รับ เงิน 10,000 บาท]

หือ!

สโรชามองวงล้อโชคชะตาที่ตอนแรกมีแค่ตัวหมุนตอนนี้หลังจากสุ่มของแล้ว ส่วนอื่นก็ปรากฏออกมา มันคล้ายกราฟวงกลม 55% คือเงิน1000 บาท 15% คือของเบ็ดเตล็ดแบบสุ่ม 15% คือยาต่างๆแบบสุ่ม 10% คือเงิน 10,000บาท 5% คือเงิน 1,000,000 บาท

ถือว่าเธอโชคดีมากที่ได้เงินในส่วน10% ที่น้อยนิด แต่นึกๆดู ค่าโชคของเธอก็ปาไป 99 ไม่โชคดีก็ให้มันรู้ไป

ที่สำคัญคือ...เธอได้เงิน 10,000 บาทนี่ไม่เท่ากับว่าไม่ต้องลำบากไปหาเงินแล้วหรอกเหรอ ไม่สิ! ยังไงก็ต้องหาเงินทำแสนดีก็ต้องได้เรียน!

'ไหนดูช่องเก็บของหน่อยสิ'

ว่าแล้วก็เรียกหน้าต่างสถานะออกมามันเป็๞หน้าจอโปร่งแสงโฮโลแกรม ที่ไม่มีใครมองเห็นได้นอกจากเธอช่องเก็บของอยู่มุมล่าง เมื่อกดเรียกขึ้นมา ช่อง 10 ช่องก็ปรากฏตรงหน้า

ช่อง 1 มีเม็ดยาหลอมรวมจิต๭ิญญา๟

ช่อง 2 มียาบำรุงสมองระดับ S 1 ขวด

ช่อง 3 เงินจำนวน 10,000 บาท

ช่อง 4 - 10 ยังคงว่างเปล่า

'แบบนี้ก็สะดวกดีเหมือนกันนะ แต่เวลาหยิบของคงต้องระวังคนอื่นไว้ต้องทำในที่ลับตา งั้นตอนนี้ลองกินยาเม็ดหลอมรวมจิต๥ิญญา๸ดีกว่าเผื่อว่าจะรู้เกี่ยวสโรชาในโลกนี้บ้าง'

อึก~

'ไม่เห็นจะมีอะไรเกิดขึ้นเลย เฮ้อ!ช่างเถอะ นอนก่อนดีกว่าพรุ่งนี้ค่อยว่ากัน'

เช้าวันต่อมาสโรชาปลุกแสนดีเพื่อจะได้ไปออกกำลังกายกันทว่าขณะที่กำลังจะลุกขึ้นนั้นภาพเหตุการณ์ของสโรชาในโลกนี้ก็พลันจู่โจมเข้ามาในสมอง

[ติ้ง! ทำการหลอมรวม๥ิญญา๸สำเร็จได้รับ 10 EXP ตอนนี้โฮสต์สามารถใช้ทักษะของสโรชาบุญเกิดได้ทั้งหมดแล้ว โปรดสำรวจดูภารกิจใน 'MISSION' เพื่อรับภารกิจใหม่]

'STATUS'

รหัส 101 : สโรชา บุญเกิด

LEVEL: 0 (60/100EXP)

พลังกาย : 105 (สุขภาพดี)

ค่าโชค : 99 (โชคดีมาก)

'SKILL'

การทำอาหารระดับ D (0/100)

การทำขนมระดับ C (0/100)

'MISSION'

ภารกิจที่ 1 : สำเร็จ

ภารกิจที่ 2 : สำเร็จ

ภารกิจที่ 3 : ได้รับบทตัวประกอบในภาพยนต์ฟอร์ม๾ั๠๩์ที่มาถ่ายทำใกล้ๆบ้านของโฮสต์

รางวัลภารกิจ : 50 EXPและเครื่องสำอางเพิ่มเสน่ห์ชุดเล็กระดับD 1 กระเป๋า

ภารกิจที่ 4 :ส่งลูกสาวเข้าเรียนโรงเรียนนานาชาติ

รางวัลภารกิจ : 25 EXPและปลดล็อกร้านค้า

'โรงเรียนนานาชาติ!!!'

สโรชาตาโตถลึงตาใส่ความว่างเปล่าทันทีภารกิจที่สามน่ะไม่เท่าไหร่ ความเป็๲ไปได้ยังมากกว่า ภารกิจที่สี่ด้วยซ้ำ!

'มีเงินแค่หมื่นเดียวจะให้ส่งแสนดีเข้านานาชาติเนี่ยนะ!นี่มันเกินตัวเกินไปแล้ว!'

"แม่จ๋าแสนดีพร้อมวิ่งแล้ว"

แสนดีเรียกสติเธอกลับมาสโรชามองเด็กน้อยที่ตอนนี้ร่างกายเริ่มมีเนื้อมีหนังมากขึ้นอย่างลำบากใจมองสบตาแป๋วนั้นแล้วก็ช่างใจ

'เอาวะ! ฉันมีโชคตั้ง 99มันต้องมีหนทางส่งแสนดีเรียนบ้างแหละ ตอนนี้ไปออกกำลังกายก่อนดีกว่า'

"ไปกันเถอะแสนดีวันนี้ออกกำลังกายเสร็จแม่จะพาแสนดีไปดูโรงเรียน"

จากความทรงจำของสโรชาในโลกนี้แสนดีเคยเข้าโรงเรียนชั้นอนุบาลมาแล้ว พอจบอนุบาลสามก็ไม่มีเงินส่งเรียรชั้นประถมจึงพักไว้ก่อน ใบรับรองการศึกษาก็ยังมีอยู่ การสมัครเรียนคงไม่เป็๲ปัญหามากนักหรอกนอกจากว่าที่นั่นจะใช้การสอบเข้าและเงินจำนวนมากน่ะนะ

สอบเข้าเธอไม่ห่วงเพราะในช่องเก็บของตอนนี้ยังมียาบำรุงสมองที่สามาระพัฒนาความฉลาดได้หยดละ 25% อยู่แค่ผสมลงในอาหารสองสามหยด แสนดีก็คงฉลาดเฉลียดขึ้นมาทันทีแน่นอน

แต่ปัญหาคือเงิน!

ดังนั้นเธอต้องหาเงิน ถามว่าจะหาได้ที่ไหนน่ะเหรอ...ก็กองถ่ายหนังภาพยนต์นั่นอย่างไรเล่า!

------

"อะไรนะ!เอ็กซ์ตร้าทั้งหมดท้องเสีย!"

"ครับผู้กำกับตอนนี้เราคงต้องหาเอ็กซ์ตร้าใหม่ ไม่รู้ว่าจะหาได้ทันไหม"

"งั้นก็รีบไปประกาศรับสมัครด่วนเลยชาวบ้านแถวนี้ก็ได้ บอกไปเลยว่าค่าตอบแทนคนละ 500 บาท"

ขณะที่สโรชาและแสนดีกำลังเดินกลับจากสวนสุขภาพตรงหน้าตลาดก็มีไทยมุงเป็๲จำนวนมาก อีกทั้งยังกล้องเต็มไปหมด

'หรือว่า! กองถ่ายหนังที่ว่า!'

สโรชาหยุดยืนมองอย่างสนใจเพราะภารกิจที่สามนั้นเจาะจงเลยว่าต้องเป็๲ตัวประกอบของกองถ่ายหนังใกล้บ้าน

"ประกาศๆรับสมัครเอ็กซ์ตร้าจำนวน 20 อัตรา เข้าฉากวันนี้วันเดียว ค่าตอบแทนคนละ 500 บาทด่วน! ขอคนที่อายุ 20 - 45 ปีเท่านั้น ชายหญิงไม่เกี่ยงสนใจเข้าแถวสมัครตรงนี้ได้เลย"

ชายใส่เสื้อสีดำมีโลโก้ดาวสกรีนอยู่กลางอกชายคนนั้นถือโทรโข่งแล้วประกาศย้ำสองสามรอบ

"เอ็กซ์ตร้าคืออะไร"ชาวบ้านคนหนึ่งถาม

"ก็คือตัวประกอบไง"ชาวบ้านอีกคนตอบ

หลังจากนั้นชาวบ้านอายุราว 20 - 45ปีฮือฮาขึ้นมาทันที หลายคนรีบวิ่งเข้าไปต่อแถว ขณะเดียวกันสโรชาก็ไม่รอช้าจูงแสนดีวิ่งเข้าไปด้วยเช่นกัน

"แม่จ๋าจะทำอะไรเหรอ"แสนดีถาม

"แม่กำลังจะสมัครงานค่ะถ้าแม่ได้รับเลือกหนูต้องรอแม่อยู่ตรงนี้ห้ามเดินไปไหนมาไหนกับคนแปลกหน้าเด็ดขาดนะ เข้าใจมั้ย" กำชับไว้ก่อน

"เข้าใจแล้วค่ะแม่จ๋ากำลังหาเงินใช่มั้ย"

"ใช่แล้วถ้ามีได้เงินมาก็จะส่งแสนดีเข้าโรงเรียนได้ แสนดีอยากไปเรียนมั้ยลูก"

แสนดีส่ายหน้า"หนูอยากอยู่กับแม่จ๋ามากกว่า"คำตอบนี้เล่นทำเอาสโรชาไปต่อไม่ถูกเลยทีเดียว

"การเรียนสำคัญนะลูกดูอย่างแม่สิ...แม่ไม่ได้เรียนเลยหาเงินได้น้อย ถ้าแสนดีได้เรียนสูงๆอีกหน่อยก็จะหาเงินได้มาก จะได้มีบ้านสวยๆ มีอาหารอร่อยๆกินไง"

"เข้าใจแล้วค่ะ งั้นหนูไปโรงเรียนก็ได้"

"ดีมากเอาล่ะ...รอแม่อยู่ตรงนี้อย่าเดินไปไหนมาไหนเองนะ"สโรชาบอกแล้วเอ่ยปากฝากลูกสาวกับแม่ค้าคนคุ้ยเคยกันเอาไว้จากนั้นก็วิ่งไปต่อแถวทันที

"คนเอาคนนี้ คนนี้คนนี้..."

ชายคนที่ถือโทรโข่งชี้นิ้วเลือกเพราะไม่ใช่ว่าทุกคนที่ต่อแถวจะได้รับเลือกมันต้องดูด้วยว่าภาพลักษณ์ตรงกับที่ผู้กำกับ๻้๵๹๠า๱ไหม

สโรชายืนนิ่งตัวตรงไหล่ตรงดูมีสง่าราศรี ใบหน้าแดงเรื่อธรรมชาติเพราะเพิ่งออกกำลังกายมาหมาดๆแม้ใบหน้าจะนิ่งแต่ในใจนั้นกำลังภาวนาให้ตัวเองได้รับเลือกสองตาจึงเขม่นมองชายคนนั้นจนอีกฝ่ายรู้สึกตัว

"คนนี้ด้วย!"

'เยส!! ได้สักที!"

สโรชาโห่ร้องในใจแล้วขยับไปอีกแถวซึ่งเป็๲แถวสำหรับคนที่ถูกเลือกยืนรออยู่พักใหญ่ชายคนนั้นก็กลับมาแล้วพากลุ่มคนที่ได้รับเลือกไปยังเต้นท์ที่พักนักแสดงตัวประกอบ

"สำหรับผู้ชายจะได้แสดงเป็๲แก๊งอันธพาลให้ไปรับเสื้อผ้าที่ผู้หญิงคนนั้น จากนั้นก็ให้นั่งรอไปก่อนส่วนผู้หญิงตามมาทางนี้"

ผู้ชายสิบกว่าคนแยกแถวออกไปส่วนผู้หญิงที่เหลือไม่ถึงสิบคนก็เดินตามชายคนเดิมไปเต้นท์อีกฝั่งหนึ่ง

"เอาล่ะ...ตอนนี้จะเลือกผู้หญิง3 คน จะได้แสดงเป็๲เพื่อนในกลุ่มของนางเอก 3 คนนี้อาจจะมีบทพูดด้วยค่าตอบแทนจะมากกว่าพวก ส่วนที่เหลือแสดงเป็๲กลุ่มคนทั่วไปไม่มีบทพูดแค่เดินไปเดินมาในฉาก"

"เลือกฉันค่ะ เลือกฉัน!"ผู้หญิงคนหนึ่งเสนอตัว

"เอาฉันดีกว่าค่ะฉันดีกว่า!" อีกคนรีบเสนอตัวบ้าง

"เอาล่ะๆ ใจเย็นก่อนคือฉากนี้มันค่อนข้างสำคัญ ผมเองก็ไม่มีสิทธิ์มีเสียงอะไรมากเพราะสิทธิ์การเลือกไม่ใช่ของผม ดังนั้นพวกคุณใจเย็นๆแล้วนั่งรอไปก่อนนะ"