เวลาผ่านไป 1 เดือน
“ ฟึบ ฟึบ ”
มีร่างสองร่างที่กำลังเคลื่อนไหวเหมือนกันไม่มีผิดซึ่งดูแล้วเหมือนจะเป็ท่าทางศิลปะการต่อสู้อะไรบางอย่าง
การเคลื่อนไหวดูลื่นไหลราวกับสายน้ำแต่ในขณะเดียวกันก็แฝงไปด้วยความอันตรายที่พร้อมะเิออกมาทุกเมื่อ ราวกับดาบที่พร้อมจะออกจากฝักตลอด
แน่นอนว่านี่คือ ริว และ าาันักสู้หรือไคจู!
ในขณะนี้ริวกำลังสอนศิลปะการต่อสู้ระดับสูงที่ได้มาจากระบบให้แก่ไคจูอยู่
“ ถึงความเร็วจะสำคัญก็จริง แต่ความแม่นยำก็สำคัญมากเช่นกัน แม้การโจมตีของนายจะเร็วแต่ถ้าไม่โดนมันก็ไร้ความหมาย ”
“ โอ้ช! ” ไคจูหันมาหาริวและส่งเสียงราวกับจะพูดว่า เข้าใจแล้ว
หลังจากผ่านไป1เดือน ร่างกายของไคจูดูสูงขึ้นและดูโตกว่าแต่ก่อนมาก เดือนที่แล้วเขามีขนาดตัวเท่าเด็กทารกแต่ตอนนี้เขามีขนาดเท่ากับเด็กอายุ10ขวบแล้ว
[าาันักสู้]
Lv: 9
เพศ: ชาย
ธาตุ: ั,ต่อสู้
คุณสมบัติ: าา
ความแข็งแกร่ง: ต่ำ
ทักษะ:หมัดคลื่นั,ัคำราม,เคาน์เตอร์,ะุสุญญากาศ
ริวตรวจสอบสถานะของไคจูด้วยความพึงพอใจ อีกแค่ก้าวเดียวไคจูจะพัฒนาเป็ระดับกลางแล้วแม้จะฝึกฝนได้เพียงแค่เดือนเดียวเท่านั้น
ในขณะที่สัตว์อสูรบางตัวฝึกฝนมานานหลายเดือนแล้วแต่ก็ยังไม่สามารถพัฒนาได้สักที
แน่นอนว่าพร์ของไคจูก็ส่วนหนึ่ง แต่สิ่งที่ช่วยให้เขาพัฒนาได้เร็วยิ่งคงหนีไม่พ้นอาหารระดับสูงและเกล็ดัระดับB รวมถึงการฝึกฝนที่ริวจัดให้โดยเฉพาะด้วย
“ กริ๊ง! ”
ขณะนั้นเองก็มีเสียงดังกริ๊งออกมาจากด้านนอก
“ มาเร็วขนาดนี้เลยเหรอ!? ”
ริวเดินไปเปิดประตูก่อนที่จะพบกับผู้ชายอ้วนท้วมคนหนึ่งที่ดูรุ่นราวคราวเดียวกับเขา ชายที่อยู่ตรงหน้าเขาคือ โอดะ เขาเป็เพื่อนที่สนิทที่สุดของริว พวกเขาเรียนด้วยกันมาั้แ่ตอนประถม
“อ่าา อากาศ่นี้ร้อนมาก” โอดะเดินเข้าไปราวกับว่าบ้านของตัวเอง ก่อนจะเปิดตู้เย็นและหยิบน้ำอัดลมออกมาดื่ม
“อยู่บ้านนายดีกว่าจริงๆด้วย พ่อแม่ฉันไม่ให้ฉันดื่มน้ำอัดลม”โอดะอดไม่ได้ที่จะบ่น
“เอาล่ะ.. หยุดบ่นได้แล้ว! คุณลุงกับคุณป้าทำสิ่งนี้เพื่อประโยชน์ของนายเองนะ ดูสิ! ตอนนี้นายน้ำหนักเกือบจะ200โลแล้ว ”ริวยิ้มและตบท้องของโอดะด้วยแล้วเสียงดังฟังชัด
“อย่าแตะต้องท้องของฉันนะ”โอดะปัดมือริวออกและกลอกตา
“อีกเดี๋ยวโรงเรียนของพวกเราก็จะเปิดเทอมแล้ว เพราะฉะนั้นวันนี้พวกเราไปอินเทอร์เน็ตคาเฟ่กันเถอะ ฉันจะเล่นเมจเองส่วนนายช่วยมาเล่นแอสซาซินให้หน่อยสิ เดี๋ยวฉันแบกเอง” โอดะพูดด้วยรอยยิ้มที่ลำพองใจ
“ไม่” ริวปฏิเสธทันที
“่นี้ฉันกำลังฝึกฝนสัตว์อสูรอยู่”
“ ริว นายเลิกหลอกฉันเถอะ นายมีสัตว์อสูรซะที่นะ… ”
ในขณะที่โอดะกำลังจะพูดเขาหันไปเห็นไคจูที่กำลังฝึกซ้อมอยู่ ซึ่งทำให้ดวงตาของเขาเบิกกว้าง
" ว้าว! นี่คือาาันักสู้ สัตว์อสูรประเภทัและโลหะ! นี่เป็สัตว์อสูรที่หาได้ยากมาก นี่เป็ของพี่ชายนายเหรอ?"
โอดะไม่คิดว่ามันเป็สัตว์อสูรของริว เพราะเขามักจะปฏิเสธสัตว์อสูรตัวอื่นๆอยู่ตลอด
"ป่าว! นี่คือสัตว์อสูรของฉันเอง" ริวพูดพร้อมเรียกไคจูให้มาหาเขา
" ว้าว! นี่คือสัตว์อสูรเริ่มของนายจริงๆด้วย เป็ไปได้ไหมที่หิมะจะตก!? ผู้ชายที่ปฏิเสธสัตว์อสูรทุกตัวในที่สุดก็มีสัตว์อสูรตัวแรกแล้ว ” โอดะพูดล้อเลียนริว
“ หยุดพูดได้แล้วเ้าอ้วน! สาเหตุที่ฉันไม่เคยทำพันธะสัญญากับสัตว์อสูรตัวไหนเพราะยังไม่เคยเจอตัวที่ฉันชอบต่างหาก ตอนนี้ฉันเจอสัตว์อสูรที่ฉันชอบแล้วก็ต้องทำพันธะสัญญาเป็ธรรมดา”
“ เอ่อ..ว่าแต่ ทำไมสีของมันดูต่างจากปกติจัง!? ” โอดะถามด้วยความสงสัยเล็กน้อย เขาจำได้ว่าาาันักสู้มีตัวเป็สีน้ำเงินไม่ใช่เหรอ
“ นี่คือรูปแบบาา ”
“ ห่ะ! รูปแบบาา! นายไปได้มันมาที่ไหน!? นี่คือสัตว์อสูรที่เทียบได้กับกึ่งเทพเลยนะ ” โอดะพูดด้วยน้ำเสียงใ
“ แน่นอน ฉันหยิบมันมาจากข้างถนน ” ริวพูดด้วยน้ำเสียงภูมิใจเล็กน้อย
“ ให้ตายเถอะ! ถ้านายหยิบมาจากข้างถนนจริง ป่านนี้ทุกคนคนมีสัตว์กึ่งเทพกันหมดแล้ว ” โอดะพูดด้วยน้ำเสียงอิจฉา เขารู้สึกว่าถ้าเขาได้สัตว์อสูรรูปแบบาามาสักตัวเขาจะหล่อและเป็ที่นิยมมาก
“นายอยากจะลองสู้กับสัตว์อสูรของฉันไหม? ”
“ก็เอาสิ” โอดะพูดด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้นและมั่นใจอย่างมาก
ถึงเขาจะปลุกพร์ไม่ได้เหมือนริว แต่เขาก็ฝึกฝนสัตว์อสูรมา3เดือนแล้ว เขามั่นใจมากกับการจัดการมือใหม่แบบริว
ทั้งสองคนลงไปที่ห้องใต้ดินที่อยู่ด้านหลังบ้านด้วยกันซึ่งในห้องใต้ดินอันกว้างขวางนี้มีเวทีสำหรับการประลองอยู่ ริวและโอดะยืนอยู่คนละฝั่งและปล่อยสัตว์อสูรของพวกเขาออกมา
"วันนี้ฉันจะสอนบทเรียนให้นายเอง" โอดะพูดด้วยน้ำเสียงเหิมเกริมเล็กน้อย ก่อนที่จะปล่อยสัตว์อสูรของเขาออกมา
ปัจจุบันโอดะมีสัตว์อสูรอยู่สองตัวคือ สุนัขเกราะหินและอีกตัวหนึ่งเป็ัเพลิงเด็ก แน่นอนว่าครอบครัวของโอดะเองก็ร่ำรวยมากเช่นกันซึ่งพอที่จะทำให้เขาได้รับัเพลิงเด็กมา
ถึงแม้ดูแล้วคุณสมบัติจะไม่ดีเท่าตัวที่อากิเตรียมให้ริว แต่มันก็ยังคงเป็สัตว์อสูรประเภทัที่ทรงพลังและเป็สัตว์อสูรในฝันของใครหลายๆคน
แน่นอนว่าริวก็ชอบมันมากเช่นกันแต่เขาไม่เคยเจอัเพลิงเด็กที่มีคุณสมบัติระดับาาเลย!
" ัเพลิงเด็กออกมา”
โอดะส่งัเพลิงเด็กออกมา ส่วนริวแน่นอนว่าต้องเป็ไคจู
“ !!!! ”
ภารกิจ: ชัยชนะครั้งแรก
[ชัยชนะครั้งแรก]: เอาชนะการต่อสู้ครั้งแรก
การลงโทษเมื่อล้มเหลว: ไม่มี
รางวัล: สุ่มจับรางวัลหนึ่งครั้ง
เมื่อเห็นภารกิจที่ออกโดยระบบ ดวงตาของริวก็เบิกกว้างขึ้นทันที จิติญญาการต่อสู้ของเขาเพิ่มสูงขึ้นและสายตาของเขาจับจ้องไปที่ัเพลิงเด็กที่อยู่ตรงข้ามด้วยความจริงจัง
[ัเพลิงเด็ก]
Lv: 12
เพศ: ชาย
ธาตุ: ั,ไฟ
คุณสมบัติ: สูงสุด
ความแข็งแกร่ง: กลาง
“ แน่นอนว่าฉันสามารถเห็นสถานะของสัตว์อสูรตัวอื่นได้ยกเว้นแค่ทักษะ ” ริวคิดขึ้นมาในใจ
ัเพลิงเด็กของโอดะพัฒนาไปเป็ระดับกลางแล้วซึ่งสูงกว่าไคจูของเขา เพราะฉะนั้นเขาต้องวางแผนให้ดี
ราวกับััได้ถึงความจริงจังของริว โอดะจึงพูดด้วยน้ำเสียงมั่นใจว่า
"พี่ชาย วันนี้ให้อาจารย์สอนบทเรียนให้นายเองว่าเส้นทางของผู้ฝึกสัตว์อสูรไม่ใช่เื่ง่าย"
"ไคจู เริ่มจากการโจมตีแบบปกติก่อน"
เสียงของริวดังก้องขึ้นทันทีที่การต่อสู้เริ่มต้น เขาไม่เสียเวลาพูดคุยกับโอดะแม้แต่น้อยและสั่งให้ไคจูบุกโจมตีโดยตรง
แม้ว่าเขาจะไม่ได้มีพลังจิตที่สามารถสั่งการสัตว์อสูรได้ด้วยความคิดเหมือนคนบางกลุ่มที่หาได้ยากยิ่ง แต่การออกคำสั่งด้วยเสียงก็ยังคงมีประสิทธิภาพในแบบของมัน
สำหรับผู้ที่มีพลังจิต พวกเขาสามารถส่งคำสั่งถึงสัตว์อสูรได้อย่างเงียบเชียบและรวดเร็ว โดยไม่เปิดโอกาสให้คู่ต่อสู้รู้ทัน
แต่ในโลกนี้ คนที่เกิดมาพร้อมความสามารถนี้ยิ่งหายากยิ่งกว่าผู้ที่ปลุกพร์ได้เสียอีก ทำให้การออกคำสั่งด้วยเสียงเป็วิธีที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในเหล่าผู้ฝึกสัตว์อสูร
ทันทีที่ได้ยินคำสั่ง ไคจูก็พุ่งเข้าใส่ ัเพลิงเด็กของโอดะด้วยความรวดเร็วและพลังที่พร้อมจะบดขยี้ทุกสิ่งที่ขวางหน้า
โอดะรีบะโสวนกลับ "ัเพลิงเด็ก ใช้ท่าเพิ่มความเร็วชั่วคราวแล้วหลบออกมา!"
คำสั่งนั้นถูกตอบสนองในพริบตา เท้าของัเพลิงเด็กเปล่งแสงสีส้มแดงวาบ ก่อนที่ร่างของมันจะเคลื่อนที่อย่างว่องไว สไลด์ตัวไปด้านหลังจนหลบการโจมตีของไคจูได้อย่างเฉียดฉิว
"ดี! ตอนนี้ใช้ท่าหางัเพลิงฟาดเข้าไป!"
หางของัเพลิงเด็กลุกโชติ่ด้วยเปลวเพลิงที่แผดเผา มันหันตัวกลับและฟาดเข้าใส่ไคจูอย่างรุนแรง
“ ไคจูใช้ท่าเคาน์เตอร์ ”
น้ำเสียงของริวยังคงนิ่งสงบ ไม่แสดงความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย แม้เขาจะไม่มีประสบการณ์ในการต่อสู้จริงมากนัก แต่ด้วยการฝึกฝนจากพ่อและพี่ชาย ความรู้เกี่ยวกับการต่อสู้ของเขาจึงอยู่ในระดับที่แข็งแกร่ง
ตัวอย่างเช่น หากเขาต้องต่อสู้กับัเพลิงเด็กเขาจะเลือกสัตว์อสูรที่บินได้อย่างแน่นอนเผื่อแย่งชิงความได้เปรียบ แต่น่าเสียดายที่เขามีแค่ไคจูตัวเดียวเท่านั้นในตอนนี้
เนื่องจากปัจจุบันไคจูยังไม่ได้เรียนรู้ท่าหลบหลีกหรือการเคลื่อนไหวดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงแค่ตั้งรับโดยตรงเท่านั้น
เคาน์เตอร์เป็ท่าตั้งรับการโจมตีทางกายภาพของศัตรูและสะท้อนการโจมตีนั้นออกไป แน่นอนว่าภายใต้การฝึกของริว เคาน์เตอร์ของไคจูแข็งแกร่งกว่าปกติมาก
ไคจูตั้งรับการโจมตีอย่างมั่นคง มือทั้งสองของมันเปล่งแสงสีขาวลึกลับ พลังงานนั้นถูกปลดปล่อยเพื่อสะท้อนแรงโจมตีของัเพลิงเด็กกลับไป
"ัเพลิงเด็ก ถอยออกมาก่อน!" โอดะะโด้วยความรวดเร็ว
แม้เขาจะมั่นใจว่าระดับความแข็งแกร่งของไคจูยังคงต่ำ แต่เขาก็ไม่ประมาท
เขารู้ดีว่าสัตว์อสูรที่มีคุณสมบัติของาาไม่อาจวัดได้ด้วยระดับพลังธรรมดา
" ัเพลิงเด็ก ใช้ท่าพ่นไฟ!"
หลังจากถอยออกมาัเพลิงเด็กก็อ้าปากกว้าง เปลวเพลิงสีแดงฉานพุ่งออกมาพร้อมเสียงคำรามที่สะท้านไปทั่วสนาม เปลวเพลิงนั้นมุ่งหน้าสู่ไคจูอย่างรวดเร็ว
“ ะุสุญญากาศ ” ริวสั่งให้ไคจูโจมตีโต้กลับไปเช่นกัน
ไคจูที่รับคำสั่งจากริว มันกำหมัดข้างหนึ่งแน่น พลังงานอากาศเริ่มก่อตัวรอบมือจนกลายเป็แสงสีขาวเรืองรอง พลังงานนั้นถูกปล่อยออกมาในรูปของะุคลื่นอากาศแรงสูง
ะุสุญญากาศปะทะกับเปลวเพลิงกลางอากาศ เกิดการะเิขนาดใหญ่ แรงะเิส่งเสียงกึกก้อง แผ่กระจายไปทั่วสนาม สายลมแรงพัดกระโชกจนฝุ่นผงฟุ้งกระจาย
“ ตู้ม!!! ”
7K
