พัทยานับว่าเป็เมืองที่ขึ้นชื่อว่าเป็์ของคนหนุ่มสาวที่ชื่นชอบในการท่องราตรี และเป็จุดมุ่งหมายแรก ๆ สำหรับชาวต่างชาติที่้ามาเที่ยวประเทศไทย แต่นอกชานเมืองนั้นกลับเงียบสงบจนน่าประหลาด
ท่ามกลางพื้นที่รกร้างมีร้านหนึ่งชื่อ Beautiful Charm ที่มองดูแล้วคล้ายกับคลับทั่วไป แต่มาตั้งโดดเด่นเงียบเชียบในที่ที่ไร้ผู้คนอยู่อาศัยในย่านนี้
มันชวนให้แปลกใจไม่น้อย...
ตอนปิแอร์ขับรถมาถึงสถานที่แห่งนี้เพราะเขาอยากลองมาตามคำแนะนำของเพื่อนรักดู เขาก็ต้องเลิกคิ้วด้วยความแปลกใจแกมสงสัย ทั้งที่ร้านนี้น่าจะสามารถไปตั้งอยู่ท่ามกลางแสงสีเหมือนร้านทั่ว ๆ ไปได้ แต่มันกลับมาอยู่ตรงนี้ราวกับไม่้าเป็ที่รู้จักสักเท่าไหร่
ถึงจะสงสัยไม่น้อยกับการเลือกพื้นที่ทำเลของเ้าของที่นี่จนอยากกลับบ้านไปนอน ทว่าไหน ๆ ก็มาถึงแล้ว หากจะวนรถกลับไปเลย การเดินทางถึงหนึ่งชั่วโมงของเขาคงต้องสูญเปล่าแน่นอน ดังนั้นลองดูสักตั้งก็ไม่เสียหาย เพราะตอนนี้เขาก็ไม่มีอะไรให้เสียแล้วจริง ๆ
ทั้งชีวิตที่แสนจืดชืดและเซ็กซ์ที่มีแต่อะไรแบบเดิมจนเขาไม่ขันสู้ในยามปกติที่ควรจะเป็ วันนี้ปิแอร์จึงลองทำตามคำพูดของเพื่อนรักที่บอกให้มาที่นี่สักครั้งคงไม่เป็ไร แถมอีกอย่างบาร์นี้ก็ค่อนข้างลึกลับมากพอตัว หากเื่ที่ลูกชายของตระกูลเซนต์มอร์มีไอ้นั่นไม่ขันแพร่งพรายออกมาก็คงไม่มีใครรู้ เพราะที่นี่ไกลจากตัวเมืองมากจนไม่น่าจะมีใครรู้จักเขา
ทว่ามีอีกอย่างหนึ่งที่เขาอดคิดไม่ได้เพราะบาร์แห่งนี้แตกต่างไปจากที่อื่นมากคือ นอกจากคนที่ไม่มีบัตรหรือคำแนะนำจากคนในมาก็จะไม่มีทางเข้าไปได้ ไหนกฎของบาร์ที่ตั้งขึ้นมาว่า ‘ขอให้สมาชิกทุกท่านเก็บความลับของเมมเบอร์ทุกคนเป็ความลับ’ นั่นอีก
เขาไม่รู้ว่าข้างในนั้นมีความลับอะไรนักหนา เพราะตอนที่เควินแนะนำเขามา สิ่งที่มันบอกกับเขาเอาไว้มีแค่ว่า ‘แกลองไปที่นั่นดู จากไร้อารมณ์จะกลายเป็พวกเืร้อน อารมณ์พลุ่งพล่านกันเลยทีเดียว’
ต่อให้เขาถามกลับว่าในนั้นมีอะไร เพื่อนตัวดีก็ไม่บอกมากไปกว่านี้ ด้วยความสงสัยที่มันมีมากล้นขึ้นทุกวันจนเมื่อผ่านมาได้หนึ่งอาทิตย์หลังจากได้รับคำแนะนำมา สุดท้ายเขาจึงต้องมาเยือนสถานที่ที่เต็มไปด้วยความลึกลับแห่งนี้จนได้
“เหอะ” คิดไปแล้วก็อดแค่นเสียงหัวเราะในลำคอมาเย้ยหยันตัวเองไม่ได้ เพราะความอยากรู้อยากเห็นแท้ ๆ เขาเลยต้องเดินทางมาไกลขนาดนี้
จากนั้นปิแอร์จึงตบไฟเลี้ยวเข้าไปทางลานจอดรถ หลังจากหาที่จอดได้เหมาะ ๆ เขาก็ไม่รีรอที่จะเดินตรงดิ่งไปที่หน้าร้าน
ทันทีที่เปิดประตูและย่างกรายเข้ามาในร้าน กลิ่นหอมแปลกประหลาดก็โชยมาเตะจมูก เท้าทั้งสองข้างของปิแอร์หยุดชะงักโดยไม่รู้ตัว กว่าสติของเขาจะกลับมาอีกครั้งก็เป็ตอนที่เขาสูดดมกลิ่นหอมคล้ายกำยานเ่าั้เข้าไปหลายเฮือกจนร้อนรุ่มไปหมด หัวใจเริ่มเต้นแรง ลมหายใจถี่กระชั้นขึ้นทีละน้อย
ความรู้สึกแปลกประหลาดที่ประดังเข้ามาทำให้ร่างสูงใหญ่ของเขาร้อนรุ่มอย่างไม่เคยมาก่อน ก่อนจะมีเสียงเย็น ๆ เสียงหนึ่งดังขึ้นจากในมุมมืดทางซ้ายมือ
“ยินดีต้อนรับคุณผู้ชายผู้สูงศักดิ์ครับ”
ปิแอร์หันขวับทันทีพร้อมกับหรี่ตามองบาร์เทนเดอร์ทั้งสองที่ปรากฏกายขึ้นจากเคาน์เตอร์เล็ก ๆ ด้านข้างที่เขาไม่ทันได้สังเกตเห็นในทีแรก พวกเขาค่อย ๆ เดินออกมาจากที่ซ่อนแล้วมายืนตรงหน้าแขกผู้มาใหม่ ทำให้ปิแอร์เห็นว่าทั้งคู่ต่างสวมใส่ชุดสูทผูกโบกระต่ายไว้ตรงคอ