ย้อนเวลากลับไปสู่โลกคู่ขนาน

บทที่3 ออกกำลังกาย
ตุบ!“แฮกๆ อ่าห์!.. มันเหนื่อยจริงๆ”บิลใช้มือก่ายหน้าผากแล้วนอนลงกับพื้นห้องของเขาก่อนหน้านี้บิลได้ออกกำลังกายอยู่ในห้องของเขาอย่างง่ายๆแต่มันกลับทำให้เขาเหนื่อยกว่าที่คิดเอาไว้เสียอีกในตอนนี้บิลได้คะแนนความดีเพิ่มอีก2คะแนนคือ การทำความสะอาดบ้านและ ซักผ้า“ตอนนี้เรามีสามคะแนนจะซื้ออะไรได้ล่ะเฮ้อ! เราไม่ได้เป็นโรคอะไรเสียหน่อย”“อ่าห์!... หิวข้าวจังไปกินข้าวดีกว่า”ว่าแล้วบิลก็ลงไปห้องครัวเพราะห้องของเขาอยู่บนชั้นสองและข้างๆเป็นห้องของน้องสาวสุดแสบตัวน้อยที่น่ารักของเขา..ก๊อก! ก๊อก!“นี่ หิวข้าวแล้วอ่ะ ไปทำอาหารกินกัน”บิลได้เรียกน้องสาวของเขาที่หน้าห้องด้วยเสียงดังฟังชัดเขายืดเส้นยืดสายรออย่างขี้เกียจ“อา...กำลังออกไปนายไปรอเลย”เสียงใสตอบกลับมาอย่างราบเรียบเมื่อบิลได้ยินดังนั้นเขาก็ยักไหล่แล้วลงจากชั้นสองลงไปที่ห้องครัวตึกตึก!เมื่อลงมาจากชั้นสองและมาถึงห้องครัวบิลก็ได้หาวัตถุดิบมาทำอาหารทันทีจนเมื่อเวลาผ่านไป10กว่านาทีบิลก็ได้นั่งอยู่และบนโต๊ะมีอาหารพร้อมมิ้วน้อยได้นั่งที่บนเก้าอี้อย่างแปลกใจ“นี่นายทำหรอ?..นายทำอาหารเป็นตั้งแต่เมื่อไหร่”มิ้วถามอย่างไม่อยากจะเชื่อเธอไม่เคยเห็นพี่ชายของเธอทำอาหารมาก่อน“พี่ชาย...เรียกพี่ชายสิ”บิลจ้องมองมิ้วด้วยใบหน้าเคร่งขรึมเขากุมมือแล้วเท้าคางทั้งสองมือ“....”มิ้วชะงักนี่พี่ชายบ้าของเธอมันเป็นไข้เปล่าเนี่ยหมับ!“ไม่เห็นร้อนเลยนี่นา”มิ้วเอามือไปเตะหน้าผากของพี่ชายอ้วนตุ้ยของเธอ“ทำอะไรน่ะ ฉันไม่ได้เป็นไข้ แต่..ผิดหรือไงที่ฉันอยากให้น้องสาวผู้น่ารักเรียกพี่ชาย”บิลยิ้มเขาแอบบขำในใจเพราะน้องสาวของเขาออกอาการประหม่าเพราะโดนชมว่าน่ารัก(มึงมันหมีใช่เปล่าไอ้บิลไม่ได้นะมันผิดศีลธรรม....)“บะ บ้า ไอ้พี่อ้วน บ้า”มิ้วไม่รอช้ารีบตักอาหารที่บิลทำใส่ปากทันทีอย่างรวดเร็ว(เห้ยน้องสาวเธออย่าไปตกหลุมไอ้อ้วนสิถึงมันจะหน้าดีก็เถอะ)“ฮิฮิ รีบกินเถอะ”เมื่อกล่าวจบบิลเองก็เริ่มที่จะกินข้าวเช่นกันทั้งสองกินข้าวด้วยกันไม่นานมากนักก็แยกย้ายกันไปห้องใครห้องมัน...ภายในห้องของบิลในตอนนี้กำลังออกกำลังกายในท่าต่างๆและกำหนดลบหายใจไปด้วยพร้อมกับพยายามออกเสียงร้อง“ลาลา... เฮ้อ! อยากได้ยาเสียงสวรรค์จัง..แต่แค่นี้เสียงก็พอได้กับเพลงเราแล้ว”บิลพึมพำอย่างเหนื่อยล้าเขามีเหงื่อเต็มตัวไปหมดแต่ถึงจะเหนื่อยล้าบิลก็รู้สึกปลอดโปร่งอยู่เล็กน้อยเพราะได้เผาผลาญไขมันออกจากร่างกาย“ต่อไปวิ่งอยู่กับที่”บิลตั้งเท่าเขาทำท่าเหมือนคนที่กำลังจะวิ่งและก็ว่าอยู่กับที่ด้วยการยกข้าสับกันไปมาสูงๆเข้าไว้และเอามือมาแตะหัวเข่าเวลายกขาขึ้นบิลทำอย่างนี้ไปจนเวลาผ่านไป2 ชั่วโมงกว่าเขาก็หยุดลงพักและกินน้ำเพื่อดับกระหาย“เฮ้อ! พักหน่อยฝืนไปไม่ดีสักหน่อยค่อยออกไปวิ่งออกกำลังกายข้างนอกเมื่อไม่แดดแล้ว”พักไม่นานเขาก็เข้าห้องน้ำไปอาบน้ำและแต่งตัวเสร็จเขาก็ไปนั่งที่หน้าคอม“ก่อนจะเย็นเราทำบีทก่อนดีกว่า”คอมพิวเตอร์ระดับกลางๆได้ถูกเปิดขึ้นและเปิดโปรแกรมที่บิลต้องการใช้อย่างไม่ช้ามากและไม่เร็วมาก
จบ....ตัดจบ 55+

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่3 ออกกำลังกาย

นิยายแนะนำ

ย้อนเวลากลับไปสู่โลกคู่ขนาน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่3 ออกกำลังกาย

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้