มาเฟียร้างรัก_End

    บทที่ 7 เผลอตัวเผลอใจ... 25%

             ด้วยบรรยากาศพาไป ประกอบกับการพูดคุยกันที่ไม่น่าเบื่อ ทำให้เสร็จจากดินเนอร์ปณยากับมอร์แกนยังคงนั่งดื่มและนั่งรับลมทะเลกันอยู่ที่ชายหาดยามค่ำคืนต่อ         “อืม สบายจัง”         ปณยาเงยหน้า หลับตาพริ้ม ปากบางจิ้มลิ้มคลี่ยิ้มบางๆ เมื่อลมทะเลพัด...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 2.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ