Please say love ตอนที่ 3.1
#พิมมี่ของพี่แทน
-
หนึ่งชั่วโมงถัดมา
ใช้เวลาตามที่คาดไว้ไม่ขาดไม่เกินฉันก็กลับมาถึงคอนโด
ฉันถอดรองเท้าเก็บเข้าชั้นวาง จากนั้นก็วางของที่ซื้อมาแล้วมองหาคนที่เปิดเพลงทิ้งไว้ในห้อง
เป็เพลงที่พูดถึงการแอบรัก
เพลงโคตรเก่า
ไม่เจอกันแค่ไม่กี่วันไม่คิดว่าพี่แทนจะเปลี่ยนแนวไปฟังเพลงเก่าๆด้วย ฉันคิด ก่อนจะสบัดไหล่น้อยๆอย่างไม่สนใจแล้วหันตัวจะเดินเข้าไปในห้องนอน
แต่แล้วคนด้านในก็เปิดประตูออกมาสะก่อน...
พี่แทนสวมเพียงกางเกงลำลองขายาวแบบเนื้อผ้าเบาสบาย ส่วนท่อนบนเปลือยเปล่า หยดน้ำที่ยังเกาะอยู่ตามผิวแผ่นอกและลำคอของเขาบ่งบอกให้รู้ว่าเ้าตัวไม่ได้ใส่ใจเช็ดมันให้แห้งเลยแม้แต่นิดเดียว
ร่างสูงมองมาที่ฉัน ขายาวๆนั่นก้าวมาอย่างมุ่งมั่น เพียงไม่กี่วินาทีพี่แทนก็เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้า
เขาเว้นระยะห่างน้อยมาก เราอยู่ใกล้กันจนฉันได้กลิ่นสบู่ที่แสนจะคุ้นเคยโชยมา
แอบใช้สบู่เหลวของฉันอีกแล้วอ่ะ คนนิสัยไม่ดี!
“คิดถึงจัง”
พี่แทนเบี่ยงความสนใจของฉันด้วยคำพูด ก่อนที่จะยื่นหน้ามาใกล้แล้วก้มลงมา ‘จุ๊บ’ ลงที่กลางศรีษะของคนที่เตี้ยกว่า
ก็แน่ล่ะ... ความสูงที่ต่างกันช่วยให้เขาทำแบบนั้นได้โดยที่ร่างกายส่วนอื่นไม่ได้ััโดนตัวฉันแม้แต่นิดเดียว
“คิดถึงพี่ไหม”
เอาจริงๆเลยไหม ฉันน่ะ...
“ไม่ค่อยนะคะ”
“ใจร้ายว่ะ”
“ก็พี่แทนวิดีโอคอลมาทุกวัน พิมไม่เบื่อหน้าก็ดีแค่ไหนแล้วเนี่ย”
จะบอกให้ก็ได้ว่าแกล้งพูดไปงั้นแหละ ฉันไม่เบื่อเขาหรอกน่า
“หรอ?”
“ใช่สิ”
“โอเค้...” พี่แทนตอบเสียงสูง เอียงคอนิดๆเหมือนไม่ใส่ใจแล้วพูดต่อ “จะจำไว้ว่าไม่คิดถึง”
.....................................................