“จับคนมาทำเฟอร์นิเจอร์เนี่ยนะ อย่างกับพล๊อตหนังสยองขวัญสักเื่เลย”
ชาร์ลล็อตถึงกับแสดงสีหน้าหวาดกลัวออกมา หลังจากเพื่อนของเธอชวนไปเที่ยวชมคฤหาส์ ซึ่งถ้าเป็งานการเที่ยวชมความงดงามของสถาปัตยกรรม หรือสิ่งของราคาแพงก็คงจะดี เคทคงจะยอมไปอย่างไม่คิดมาก แต่ว่างานที่เพื่อนของเธอชวนไปนี้ เป็คฤหาสน์ที่ข้าวของทุกอย่างล้วนทำมาจากมนุษย์
“ไม่ได้หมายถึงพวกโซฟาหนังมนุษย์อะไรพวกนั้นสักหน่อย ทุกคนยังมีชีวิตอยู่ต่างหาก แถมเราจะเล่นอะไรกับเขาด้วยนะ แค่ฟังก็น่าสนุกแล้วใช่ไหมล้า”
เคทหญิงสาวที่ดูสนุกสนานแสดงท่าทางตื่นเต้นออกมา แล้วพยายามคะยั้นคะยอเพื่อนของตนเองให้ไปเที่ยวงานนั้นกับตน แต่ว่าชาร์ล็อตก็ยังกลัวอยู่ ด้วยปัจจัยหลายๆ อย่าง
อย่างแรกเลยคือ “การเอาคนมาขายแบบนี้ไม่ถือเป็เื่ผิดกฎหมายเหรอ มันเหมือนเป็การค้ามนุษย์เลยนะ”
แต่เคทก็ส่ายหน้าแล้วบอกว่า “ทุกคนที่ถูกจับมาทำฟอร์นิเจอร์ล้วนสมัครใจ อีกอย่าง เฟอร์นิเจอร์แต่ละชิ้นก็มีอายุการใช้การ ถ้าหากหมดสัญญาเมื่อไร คนที่เป็เฟอร์นิเจอร์ก็จะได้รับอิสระภาพ ก็เหมือนกับการจ้างแม่บ้าน หรือครูสอนพิเศษอะไรพวกนั้นล่ะ”
อย่างที่สองคคือ ชาร์ล็อตสงสัยว่า “จะมีคนแบบนั้นด้วยเหรอ คนที่อยากจะกลายเป็เฟอร์นิเจอร์แล้วมาสมัครงานพวกนี้”
ซึ่งเคทก็ยิ้มแล้วบอกว่า “คนเราก็มีรสนิยมหลากหลายน้า ขอร้องล่ะ ไปเป้นเพื่อนฉันหน่อยน้า”
เคทเขย่าไหล่ชาร์ล็อตเพื่อนอ้อนให้เธอไปเที่ยวงานฮิวแมนโฮมโปร ซึ่งสุดท้ายชาร์ตล็อตก็รับปาก
ความจริง ชาร์ล็อตสนใจงานพวกนี้อยู่ไม่น้อย หลายครั้งเธอเคยมองรูปปั้นแล้วคิดว่า ถ้าตัวเธอกลายเป็รูปปั้นแล้วไม่สามารถขยับได้ แต่มีความรู้สึกนึกคิดจะเป้นยังไงกันนะ พร้อมกับความคิดนัก ่ล่างของเธอก็มักจะแฉะเสมอ ทำให้ชาร์ลล็อตต้องไปช่วยตัวเองเพื่อบรรเทาอารมณ์พวกนั้นลง
จะเป็ยังไงกันนะ คฤหาสน์ที่เอาคนมาทำเป็ข้าวของเครื่องใช้เนี่ย
เช้าวันถัดมา ชาร์ตล็อตและเคทไปเจอกันที่สถานีรถบัส ก่อนจะนั่งรถออกนอกเมืองไปถึงป่าแห่งหนึ่ง ซึ่งมีถนนเป็ทางยาวเข้าไป และสุดท้ายตานั้นมีคฤหาสน์หลังหนึ่งอยู่
“ที่นั่นเหรอ”
ชาร์ล็อตถาม เคทพยักหน้าก่อนจะพากันเดินตามถนนไปถึงหน้าคฤหาสน์นั้น แต่น่าแปลก ที่ไม่มียามเฝ้าเลยสักคน ชาร์ตล็อคกวาดสายตามองดูเพื่อความแน่ใจก็ไม่พบใครเลย จนต้องถามเคทว่าที่นี่เขาเปิดให้เขาจริงเหรอ ซึ่งเคทก็บอกว่า ลองกดกริ่งดูสิ
“กรี๊ดดดดดดดดดดดดด”
เสียงกรีดร้องด้วยความทรมานดังออกมา ทำให้ชาร์ตล็อตใแล้วหนีไปหลบหลังเคท ต้นเสียงนั้นมาจากรูปปั้นหนึ่งที่ติดอยู่กับกำแพง เป็หญิงสาวที่โผล่ออกมาจากกำแพงครึ่งตัว แต่ถ้าหากมองดีๆ จะพบว่าเธอคนนั้นไม่ใช่รูปปั้น แต่เป็มนุษย์ ั้แ่บริเวณ่เอวและมือของเธอของเธอนั้นติดอยู่กับกำแพง ทำให้อยู่ในสภาพที่ต้องแอ่นอกโชว์ก้อนเนื้ออวบอิ่มอย่างไร้การปกปิด
เธอแต่งกายงดงามราวกับนางฟ้าจำพวกเทพกรีกอะไรพวกนั้น แต่บริเวณยอดปทุมถันของเธอนั้น มีเครื่องช็อตไฟฟ้าอยู่ ซึ่งถ้าหากกดสวิสต์เมื่อไร เครื่องช็อตไฟฟ้าก็จะทำงานทำให้เธอร้องออกมาอย่างทรมาน แต่ก็ไม่สามารถพูดอะไรได้ เพราะเธอถูกอุดปากเอาไว้ด้วยบอลแก๊ก
“ยินดีต้อนรับน้า ไม่นึกว่าจะมีคนมาเลย เข้ามาก่อนสิ”
เด็กสาวคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นั้แ่เมื่อไรก็ไม่อาจทราบ เธอคนนั้นมีเส้นผมสีขาวราวกับหิมะ ทำให้ดูเหมือนตัวละครที่หลุดออกมาจากนิทาน
“อ เอ่อ… นี่มันน่ากลัวเกินไปแล้ว คุณจับคนมาทำแบบนี้เหรอ” ชาร์ตล็อคหวาดกลัว เธอเอ่ยถามเด็กสาวคนนั้น แต่เด็กสาวก็ส่ายหน้าแล้วบอกให้ชาร์ตล็อตลองไปพูดกับรูปปั้นที่อยู่ตรงข้างกริ่งประตูดู
ชาร์ตล็อตทำตามที่ว่า เธอเดินไปปลดบอลแก๊กออกก่อนจะเอ่ยถามว่า คุณถูกจับตัวหรือบังคับให้ทำแบบนี้รึเปล่า ฉันช่วยแจ้งตำรวจได้นะ แต่หญิงสาวคนนั้นกลับไม่ตอบ ไม่แม้แต่จะชำเลืองมองชาร์ลล็อตเลยแม้แต่น้อย
“พอดีเธอชอบที่จะสวมบทบาทเป็รูปปั้นน่ะค่ะ แต่ว่านี่ถือเป็กรณียกเว้น คุณช่วยอธิบายให้เด็กคนนี้ฟังหน่อยได้ไหมคะ” เด็กสาวเส้นผมสีหิมะเดินไปบอกกับหญิงสาวที่ยังคงทำหน้าที่เหมือนกับรูปปั้น พอเธอได้รับคำขอแบบนั้น เธอก็พยักหน้า
หญิงสาวคนนั้นบอกว่า เธอตัดสินใจที่จะมาเป้นรูปปั้นหน้าคฤหาสน์นี้แทน เธอชอบที่จะถูกทำเหมือนกับเป็สิ่งของ และเธอรู้สึกตื่นเต้นทุกครั้งที่ตกอยู่ในสภาพที่ไม่สามารถขัดขืนได้ อย่างการที่่ล่างและมือทั้งสองข้างตัวเองติดอยู่ในกำแพง ทุกครั้งที่มีคนมาเยี่ยมคฤหาสน์นี้ เธอก็อยากให้ใครคนนั้นกดกริ่งนานๆ เพื่อที่ไฟฟ้าจะได้ทำการช็อตเธอ ความเ็ปถือเป็เื่สนุกสำหรับเธอ
ชาร์ล็อตพอได้ยินแบบนั้น ก็แสดงสีหน้าที่เต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ แต่หากถามในใจลึกๆ เธอก็อยากลองััประสมการณ์แบบหญิงสาวคนนี้สักครั้ง
“น่าสนุกจริงๆ ด้วยเห็นไหม”
เคทหันมาเขย่าตัวชาร์ตล็อต ซึ่งเธอก็เก้บอาการไม่ได้ตอบอะไรไป ก่อนที่เด็กสาวเส้นผมสีหิมะจะผายมือเข้าไปในคฤหาสน์
“ถ้างั้น ยินดีต้อนรับสูงคฤหาสน์ของฉันนะคะ ฉันจะพาพวกคุณเยี่ยมชมสิ่งของของพวกเราเอง”
และการเยี่ยมชมคฤหาสน์ของชาร์ตล็อตและเคทก็เริ่มต้นขึ้น
2K
