บทที่ 5
้
12 ปีผ่านไป..
ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6/3
" ฮิ้ว...อยากจะเเซวลูกผู้อำนวยการกับใบพลูคนสวยจังว๊าาา "
เสียงเเซวของผู้ชายคนหนึ่งอย่างเจ็ตเอ่ยเเซวผู้หญิงที่อยู่ในชุดนักเรียนมัธยมปลายกับผู้ชาย..ที่อยู่ในชุดนักเรียนเหมือนกันเดินมาพร้อมกันพร้อมซองเอกสาร
ปลาวาฬกับใบพลูมักจะโดนเพื่อนเเซวให้เป็เเฟนกันอยู่บ่อยๆ
" หุบปากไปเลยเจ็ต..เราไม่ตลกนะ" ใบพลูในสีหน้าไม่ประสบอารมณ์เอ็ดว่าเพื่อนร่วมห้องอย่างเจ็ตก่อนที่เจ็ตจะเงียบปากไปเพราะเขากวนเธอไม่ดูเวล่ำเวลาเลยจริงๆ
" ใบพลูจะไปสอบสัมภาษณ์ที่มหาลัยในกรุงเทพเลยไหม หรือจะรอเลือกมหาลัยที่ชอบก่อน " ปลาวาฬในมาดนักเรียนต้นเเบบของโรงเรียนที่มักจะไปไหนมาไหนกับใบพลูในเื่เรียนบ่อยๆ เอ่ยถามเธอขึ้น..ในขณะที่ร่างบางกำลังนั่งหน้ามุ่ยอยู่พร้อมเอกสารพอร์ตฟอลิโอในซอง
" ก็คงต้องไปอ่า... ใบพลูว่าจะเข้าคณะนิเทศที่นั่น " ใบพลูตอบก่อนที่เธอจะวางซองเอกสารลงเเล้วถอนหายใจ
" เดินยังเดินไม่รอบโรงเรียนเลย จะจบเเล้ว..
ม.หกปีนี่เร็วจริงๆ เนอะว่าไหมพวกเเก "
น้ำเสียงของเพื่อนผู้หญิงอย่างน้ำค้างที่เดินมากับวุ้นเส้นเดินเข้ามาคุยกับทั้งสอง..เเละในมือของเพื่อนใบพลูก็มีเอกสารเหมือนกับที่เธอมี เธอพูดถึงเื่ตั้งเเต่ม.ต้นจนถึงม.ปลายเรียนมาตั้งหกปี..จะจบก็จบเเบบเร็วไว..
" ไม่กี่ปีเองใบพลูว่า " ร่างบางพูดขึ้นทว่าคำว่า ไม่กี่ปีเดี๋ยวก็ได้เจอ ที่คนๆนึงเคยบอกเธอไว้เเละเธอเองก็ไม่เคยลืม..ดันเเวบเข้ามาในห้วงความทรงจำเธอเเบบนั้น เเต่ทำไม..เธอถึงโกรธเขาเเทนที่จะคิดถึงเขาล่ะ
" ไม่กี่ปีเเต่หกปีเนี่ยนะ ใบพลูทำหน้าอย่างกับโกรธใครมาเเหนะ " วุ้นเส้นสาวเนิร์ดของห้องพูดขึ้นเมื่อเห็นใบพลูเด็กสาวถักผมเปียน่ารักทำหน้าบึ้งตึง
" ใบพลูเปล่าโกรธ " น้ำเสียงอ้อยอิ่งของเธอพูดขึ้นก่อนจะถอนหายใจเบาๆ
ทว่าเมื่อไหร่ที่พูดถึงเื่เวลา เธอมักจะนึกถึงคนๆนึงอยู่เสมอที่เขาเคยบอกเธอว่า อีกไม่กี่ปี..เขาจะกลับมา
เเต่ผ่านไปสิบสองปี ตั้งเเต่เธออยู่อนุบาลสองจนจะจบม.ปลายก็ยังไม่มีวี่เเววว่าเขาจะกลับมาเจอเธอ
สุดท้าย..คำพูดของเขา
ก็เป็เพียงคำโกหก
" เราว่่าจะเรียนนิเทศเหมือนกัน วุ้นกับน้ำล่ะ จะเรียนคณะอะไร " ปลาวาฬถามเพื่อนสาวทั้งสองขึ้นก่อนจะเก็บซองเอกสารให้ร่างบางอย่างใบพลูที่นั่งหน้างออยู่
ปลาวาฬพึ่งเข้ามาเรียนที่เดียวกันกับใบพลูตอนม.สี่ เเละตอนนี้ทั้งสองก็ดูเป็เพื่อนสนิทกันดี
" เราว่าเราจะเรียนธุรกิจการบินที่เชียงใหม่ " วุ้นเส้นสาวเนิร์ดประจำห้องเป็คนตอบก่อนที่ใบพลูจะยิ้มอย่างชอบใจ..
" ว้าว...วุ้นเส้นใส่ชุดเเอร์โฮสเตสต้องสวยมากเเน่ๆเลย อ่าาา"
ใบพลูเเซวเพื่อนสาวก่อนจะทำสีหน้าตื่นเต้นที่ใครมองก็เผลอยิ้มออกมา
ปลาวาฬเองก็เหมือนกัน..
" ใบพลูก็ชมเราไปเรื่อย..ใบพลูก็น่ารักมาก...เรียนนิเทศต้องมีรุ่นพี่หล่อๆมาจีบเเน่เลย " วุ้นเส้นเเซวขึ้นก่อนที่ใบพลูจะยิ้มเขินออกมา..
ใครๆก็ต่างพากันชมว่่าใบพลูเป็เด็กน่ารักใครเห็นก็ต้องเอ็นดู..
คนๆนึงก็เคยบอกกับเธอเเบบนี้
" อย่าว่าเเต่รุ่นพี่เลย..เผลอๆคนข้างๆอาจจะจีบเองก็ได้ คิกๆ " น้ำค้างเป็ตัวเสริมในเื่การเเซวก่อนที่ปลาวาฬที่นั่งอยู่ข้างๆใบพลูจะหลุบยิ้มออกมา
คนในห้องมักจะจับใบพลูกับลูกผู้อำนวยการอย่างปลาวาฬจิ้นกันอยู่เรื่อยๆ
เเต่ใบพลูไม่ได้อินด้วยเท่าไหร่
" บ้าน่า...เรากับปลาวาฬเป็เพื่อนกันน่ะดีเเล้ว เนอะปลาวาฬ " ใบพลูปฎิเสธก่อนที่จะหันไปยิ้มให้ปลาวาฬที่นั่งนิ่งๆเก็บอาการก่อนที่ปลาวาฬจะฉีกยิ้มให้เธออีกครั้ง
" ครับ..เรากับใบพลูเป็เพื่อนกันน่ะดีเเล้ว " ปลาวาฬตอบ...
เป็คำตอบที่เขาไม่อยากจะพูดออกมาเท่าไหร่
เเต่เพราะว่าความสัมพันธ์เพื่อนมันมั่นคงกว่า
เขาก็เลยต้องทำหน้าที่ตอบคำถามนั้
" เเล้วน้ำค้างจะเรียนคณะอะไรหรอ " ใบพลูเอ่ยถามน้ำค้างขึ้นพร้อมมองหน้าด้วยเเววตาใสเเจ๋วอย่างเฝ้ารอคำตอบ
" เราว่าจะเรียนนิติศาสตร์เเถวๆมหาลัยทางภาคเหนือน่ะ " น้ำค้างตอบใบพลูก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นเพื่อฆ่าเวลาเพราะม.หกตอนนี้ไม่ได้เรียนเเล้ว ก็ตั้งเเต่สอบปลายภาคจบ สอบเเกท สอบเก้าวิชาสามัญสอบโอเน็ตเสร็จ..ม.หกเลยเป็อิสระ เเละมีหน้าที่สอบเข้ามหาวิทยาลัยเเละหน้าที่สุดท้ายคือเตรียมงานปัจฉิมนิเทศ
(..........)
" น้ำ...เรามีอะไรจะถาม.. "
เมื่อใบพลูกับน้ำค้างเดินมาเข้าห้องน้ำ..เมื่อใบพลูมองไปรอบข้างไม่เห็นใครเธอก็เรียกเพื่อนขึ้นทันทีด้วยสีหน้าที่อึดอัดก่อนที่น้ำค้างจะกันมามองใบพลู
" ใบพลูมีเื่ไรหรอ " น้ำค้างถามเพื่อนขึ้นเเบบไม่ได้คิดอะไรเพราะเธอก็พร้อมที่จะตอบคำถามใบพลูอยู่เเล้ว
" เอ่อ...น้ำว่าสมมุติถ้าคนเราจากกันไปนานมากๆ จะมีสักวันไหมที่จะกลับมาเจอกัน " ใบพลูถามคำถามนี้ด้วยความรู้สึกประหม่าเเละความรู้สึกกลัวปนกันไปหมดก่อนที่น้ำค้างจะถอนหายใจเเล้วยิ้ม..
" รอเจอใครอยู่ปะเนี่ย " น้ำค้างเเซวขึ้นตามประสาก่อนที่ใบพลูจะเสียอาการอย่างมองเห็นได้ชัด
" เปล่า..ใบพลูถามเฉยๆ " ร่างบางปฎิเสธเสียงเเข็งก่อนจะทำตัวให้ปรกติพร้อมเบนสายตาไปทางอื่น
" คนเรา..จะกลับมาเจอกันในวันที่คิดถึงกันมากพอ " จู่ๆน้ำค้างก็พูดขึ้นเเละคำพูดของน้ำค้างก็ทำให้หัวใจดวงน้อยๆของเธอเต้นเเรงไม่เป็จังหวะ
หัวใจเต้นเเรงเเบบนี้..เธอเองก็คิดถึงคนบางคนมากใช่ไหม
" เราว่าเราเองก็อ่านหนังสือมากไป..ทางที่ดีใบพลูต้องรอเวลาที่เหมาะสมดีกว่า "
น้ำค้างพูดขำๆก่อนที่จะมองเพื่อนสาวเเละน้ำค้างเองก็รู้ว่าเพื่อนตัวเองกำลังรอคนบางคน...ต่อให้ใบพลูโกหกเธอนับพันครั้ง เธอก็โกหกไม่เนียนหรอก สีหน้าซื่อๆของใบพลูมันฟ้องน้ำค้างหมดเเล้ว
" ใบพลูไม่อยากเจอคนขี้โกหกหรอก ใบพลูก็ถามไปงั้นเเหละ "
" ใบพลูไม่อยากยุ่งกับคนชอบโกหก "
.