ผมวิ่งไปถึงะโฟันก็อปลินโดยเทน้ำหนักไปทางฝั่งดาบมือขวาเป็เส้นตรง ร่างก็อปลินแยกออกมาเป็สองซีกพร้อมเืไหลออกมานองเต็มพื้นหญ้า มีระบบแจ้งเตือนเด้งขึ้น
*เลเวลอัพ
แต่ผมยังไม่ว่างดูสเตตัสแล้วลุยต่อไปข้างหน้าเรื่อยๆ เป้าหมายผมฆ่าก็อปลิน 100 ตัว ส่วนทางด้านหลังก็นักบวชจากโบสถ์แอสเครพิอุสกับโบสถ์อะโฟรไดท์และนักเวทย์มนตร์ขาวใช้สกิลฟื้นฟูเืให้ทั้งทหารที่เป็ npc แล้วก็ผู้เล่นหลายๆคน
ส่วนนักเวทย์มนตร์สายโจมตีก็ร่ายเวทย์ใส่พวกก็อปลินที่กำลังทะปะกับทหารกองหน้าแล้วแต่เวทย์ที่ทุกคนถนัด เวทย์ ไฟ ลม ดิน หรือ น้ำ
และนักธนูก็ยิงมาจากด้านหลังเช่นกัน โดยมีผู้เล่นเลเวลต่ำๆ ยืนเป็แนวกันด้านหน้าให้
"โอ้วววววว ฆ่ามัน ฆ่าพวกก็อปลินให้หมด"
ทหารบางคนะโพร้อมยังฟันดาบใส่ก็อปลิน
"กี้ๆๆ กี กี๊ๆๆๆๆ"
"ตึ้ง ตู้มๆ ตึ้ง ตึ้ง " (เสียงกลอง)
"บุก บุก ไปข้างหน้า"
"เฮ้ย!!!!!!! ใครที่กำลังใกล้ตาย รีบถอยไปข้างหลังเร็ว"
ผมใช้เทคนิคพลางกายตัวเองจากข้างหลังผู้เล่นคนอื่น ถ้าเห็นก็อปลินตัวไหนเสียจังหวะเมื่อไหร่รีบวิ่งเข้าไปฟันให้เร็วที่สุดแล้วถอยออกมา
บางตัวก็แทงไปที่ใบหน้าก็อปลินหรือหน้าอกแล้วแต่จุดสามารถเเทงได้ ตอนนี้ผมฆ่าก็อปลินไปประมาณ 30 กว่าตัวเเล้ว ดาบเริ่มแทงไม่ค่อยเข้าเพราะเืติดใบดาบจนแห้ง ชุดผมย้อมไปด้วยเืก็อปลินที่กระเด็นมาโดน
หลังจากที่ก็อปลินล้มตายไป 1 ส่วน 3 มีแวร์วูฟเหมือนเป็สัตว์ที่ก็อปลินเลี้ยงไว้เคลื่อนทัพมาข้างหน้าประมาณหมื่นกว่าตัว เมื่อผู้เล่นหลายคนเห็นดังนั้นก็ะโให้คนอื่นๆได้ยิน
"พยายามกันไว้ อย่าให้แวร์วูฟเข้าไปถึงนักเวทย์ได้นะเฮ้ย!!!"
"นักเวทย์ใช้เวทดินและน้ำ ปรับสภาพพื้นชุ่มไปด้วยโคลน หมาป่ามันจะได้วิ่งช้าลง เร็วเข้า!!!!!!!"
"รับทราบ!!!!!"
นักเวทย์สายโจมตีเริ่มใช้สกิลน้ำวงกว้างใส่ฝูงแวร์วูฟที่ปะทะด้านหน้ากับทหาร npc และผู้เล่น หลังจากที่แวร์วูฟเริ่มเคลื่อนตัวมาข้างหน้า ผมตรวจดูสเตตัสของแวร์วูฟ
☼ มอนเตอร์
► ชื่อ : แวร์วูฟ เลเวล : 5
► เื : 80 มานา : 30 ► พลังโจมตีกายภาพ : 10
► พลังป้องกันกายภาพ : 6 ► พลังโจมตีเวทย์ : 3
► พลังป้องกันเวทย์ : 3 ► ความแข็งแกร่ง : 3
► ความเร็ว : 8 ► ความแม่นยำ : 4
► ความอึด : 4 ► ปัญญา : 3
► สกิล: กรงเล็บข่วน
เลเวลและสเตตัสรวมๆมากกว่าก็อปลินเกือบ 2 เท่านะนั่น ไม่มีเวลามาเช็คสเตตัสตัวเองเลยรีบไปแนวด้านหลังป้องกันนักเวทย์กับนักบวชดีกว่า แล้วผมก็ค่อยๆถอยไปอยู่แนวด้านหลังกับผู้เล่นเลเวลต่ำๆที่เรียงแถวยาวป้องกันนักเวทย์กับนักบวช ทันใดนั้นมีแวร์วูฟวิ่งมาจากทางซ้ายมากกว่า 100 ตัว
"เฮ้ย แวร์วูฟฝั่งซ้ายหลุดไปแนวหลังแล้ว!!!!!!!!"
"รีบปกป้องนักธนู นักเวทย์เร็วเข้า~~~~~"
"วู้วววววววววว"
"โฮ่ง โฮ่งๆๆๆ"
"ไอ้หมาเฮงซวยเอ๊ยยยย"
เหมือนในฝูงหมาป่าที่หลุดมาทางฝั่งซ้ายนั้นน่าจะมีตัวที่ออกคำสั่งอยู่ ตำแหน่งที่หมาป่าวิ่งเข้ามาดูเป็ระบบผิดวิสัยสัตว์ป่าทั่วไป ตรูว่าแล้วทำไมเกมส์นี้ถึงหาเงินได้ ทั้งระบบเกมส์ทั้งมอนเตอร์ระดับยากโครตๆ ผมเกิดอาการหัวเสียขึ้นนิดหน่อย
"เวรเอ๊ย ทางนี้เฟ้ยไอหมาเฮงซวย"
ผมวิ่งเข้าไปเติมผู้เล่นที่กำลังปะทะกับฝูงแวร์วูฟที่หลุดมา กำลังไล่ฆ่าทีละตัวๆอยู่ เริ่มมีนักเวทย์กับนักบวชเสียชีวิตออกจากระบบเกมส์บ้าง ส่วน npc ก็เสียชีวิตนอนเป็ศพอยู่ตรงนั้น
เมื่อแนวหลังเริ่มโดนโจมตีทำให้นักเวทย์ไม่สามารถฟื้นฟูเืกองหน้าที่กำลังปะทะก็อปลินกับแวร์วูฟได้ต่อนื่อง กองหน้าเริ่มต้านไว้ไม่ไหว
มีฝูงก็อบลินบุกมาแนวหลังได้ทีละนิดๆ จากที่ปะทะกันเเนวนอนเริ่มปะทะเป็จุดใหญ่ๆ จุดเล็กๆ ทั้งที่เกมส์ก็ผ่านมาเกือบ 2 สัปดาห์แล้วเเต่เหมือนผู้เล่นยังเวล 10 ต้นๆ บางคนเดินทางไปอยู่เมืองอื่นหรือทำเควสกับปาร์ตี้ตัวเองอยู่ทำให้นักผจญภัยในเมืองมีแค่เกือบ 100,000 คน พอกองทัพฝูงก็อปลินมาทำให้ต้านทานลำบาก ผู้เล่น 1 คนมีอาชีพเป็นักรบเลเวล 10 สามารถสู้กับก็อปลิน พร้อมกันมากสุด 5 - 7 ตัว แต่ฝูงก็อปลินมามีจำนวนเฉลี่ยมากกว่านั้นทำให้รับมือได้ลำบาก ไม่แปลกถ้าจะต้านทานคลื่นฝูงก็อปลินกับฝูงแวร์วูฟไม่ไหว
อัศวินราดิอัสเริ่มเดินหน้าพร้อมทหารส่วนตัวประมาณ 100 นาย เข้าทะปะกับฝูงมอนสเตอร์ ทำให้สถานการณ์าตอนนี้เริ่มดีขึ้นเพราะทหารของราดิอัสแต่ละนายมีฝีมือเก่งกว่านักผจญภัยที่เป็ผู้เล่นระดับหนึ่งประมาณเลเวล 15 - 20 เท่าที่ลองวิเคราะห์แต่ละคนดู ส่วนราดิอัสนี่ไม่แน่ใจผมลองวิเคราะห์ตอนฝึกดาบด้วยกันหน้าจอแสดงสเตตัสแต่ละค่าขึ้นเครื่องหมายอะไรเอ่ยทุกค่ายกเว้นชื่อ แสดงว่าน่าจะมากกว่าเลเวล 30 แน่นอน ถ้าเป็งั้นเควสนี้สิ่งที่เราต้องทำคืออยู่ให้จนจบา น่าจะได้ค่าประสบการณ์และของรางวัลเยอะอยู่
"หึๆๆๆ ฮ่าๆ"
ผมหัวเราะแล้วยิ้มออกมาแบบเ้าเล่ย์ พยายามรักษาตัวเองไม่ให้ตายจนจบดีกว่า ผมก็ฟันแวร์วูฟกับก็อปลินไปเรื่อยๆ ยังไงซะทักษะดาบผมก็ไม่แพ้พวกมอนสเตอร์เริ่มต้นของเกมส์หรอก ฆ่าก็อปลินให้ครบ 100 ตัวก็พอ
าเริ่มดำเนินไปเรื่อยๆ ก็อปลินกับฝูงแวร์วูฟเริ่มล้มตายจนเหลือไม่ถึง 10,000 ตัว แต่ฝั่งผู้เล่นกับ npc เสียชีวิตกันไป 40% ไอเทมแต่ละคนตกกันเพียบ ผมไม่เก็บหรอกน่า ไม่มีดีอะไรมากมายส่วนใหญ่ก็ระดับ common กับ uncommon ขณะที่กำลังคิดอยู่จู่ๆมีออร์คตัวสีแดงที่อยู่หลังฝูงก็อบลินกับแวร์วูฟเคลื่อนที่มายืนข้างหน้าฝูงมอนสเตอร์
"ปกติออร์คมันต้องตัวสีเขียวไม่ใช่เหรอ"
"นั่นดิออร์คสีแดงเพิ่งเคย เกมส์ส่วนใหญ่สีเขียวทั้งนั้นล่ะ"
"ตัวใหญ่พอๆกับช้างเต็มวัยเลยมั้ยนั่นแถมสูงกว่าอีก"
ออร์คตัวสีแดงมีขนาดสูงกว่าช้างตัวเต็มวัยประมาณ 2 เมตรมีเขี้ยวฟันด้านล่างแหลมใหญ่ 2 ซี่ ดวงตาแดงก่ำ มีเศษผ้าพันบริเวณเอวดูแข็งแกร่ง มือขวาถืออาวุธคล้ายไม้กระบอง ปลายกระบองใหญ่กว่าด้านจับ ผมลองตรวจสอบเลเวลออร์ค
☼ มอนเตอร์
► ชื่อ : ลูกออร์ค(ข้ารับใช้พ่อมดไซมอน) เลเวล : 20
► เื : 500 มานา : 200 ► พลังโจมตีกายภาพ : 40
► พลังป้องกันกายภาพ : 20 ► พลังโจมตีเวทย์ : 10
► พลังป้องกันเวทย์ : 10 ► ความแข็งแกร่ง : 20
► ความเร็ว : 13 ► ความแม่นยำ : 12
► ความอึด : 25 ► ปัญญา : 10
► สกิล: ทุบดิน(กลาง) , หมุนฟาด , ข่มขู่
ระดับสกิลเลเวลอัพขึ้นมาจนถึงระดับกลาง ซึ่งเกมส์นี้เลเวลสกิลยิ่งสูงยิ่งทำดาเมจได้รุนแรง ยิ่งไปกว่านั้นพลังโจมตีกายภาพสูงเป็บ้า โดนหวดทีเดียวตายแน่นอน ไหนลองตรวจสอบสเตตัสตัวเองหน่อย
☼ ตัวละคร
► ชื่อ : เอมเมอร์ เลเวล : 10 ► อาชีพ : ฟรีเเลนเซอร์
► เื : 200 มานา : 200 ► พลังโจมตีกายภาพ : 10 + 10
► ป้องกันกายภาพ : 10 + 5 ► พลังโจมตีเวทย์ : 10
► ป้องกันเวทย์ : 10 + 2 ► ความแข็งแกร่ง : 10
► ความเร็ว : 10 + 2 ► ความแม่นยำ : 10
► ความอึด : 10 ► ปัญญา : 10
► โชค : 10 ► ค่าประสบการณ์เลเวลต่อไป : 2615
► หลอดค่าประสบการณ์ : 45% ► ค่าสตามิน่า : 43%
► อุปกรณ์สวมใส่ :
๏ ดาบเหล็ก
► พลังโจมตีทางกายภาพ : 5 x 2 เล่ม
► คุณสมบัติพิเศษ : ไม่มี
๏ เกราะหนัง
► ป้องกันกายภาพ : 3
► ป้องกันเวทย์ : 2
► คุณสมบัติพิเศษ : ไม่มี
๏ รองเท้าหนัง
► ป้องกันกายภาพ : 2
► เพิ่มความเร็ว : 2
► คุณสมบัติพิเศษ : ไม่มี
พลังโจมตีห่างกันกันเกือบ 2 เท่า โดนทุบ 2 ทีเสียชีวิตแน่นอนถึงรวมใช้โพชันก็ไม่เกิน 4 ที ขณะที่ผมกำลังมองออร์คเคลื่อนที่มาทางนี้ จู่ๆก็มีข้อความเด้งขึ้นมา
"ติ๊ง"
*เควสพิเศษ
☼ เควสกำจัดลูกน้องพ่อมดไซมอน
► ระดับความยาก : D
► สถิติทำเควสสำเร็จ : ไม่บังคับ
► สถานที่เควส : บริเวณประตูทางใต้เมืองเบกิลล์
► รายละเอียดเควส : พ่อมดดำไซมอนเป็ผู้สำเร็จเวทมนตร์ดำแห่งความตายเมื่อ 1,000 ปีที่แล้ว โดยยังคงความเกลียดชังต่อกษัตริย์เทมเพอร์เมนซ์คนแรกที่ปกครองอาณาจักรมาหลายร้อยปี ออร์คตนนี้รับเศษเสี้ยวพลังแห่งความมืดจากดวงิญญาของพ่อมดในสถานโบราณทางทิศใต้แห่งหนึ่งซึ่งได้ผนึกร่างของพ่อมดไซมอนเอาไว้ เวทมนตร์ที่ผนึกอยู่ของโบราณสถานได้อ่อนลงตามกาลเวลาที่ผ่านล่วงเลยมา ออร์คตนนี้จึงยกทัพมาผ่านดินแดนรกร้างเพื่อทำลายอาณาจักรเทมเพอร์เมนซ์ที่อยู่ตำแหน่งเหนือขึ้นไปของเมืองเบกิลล์
► รางวัลของเควส : ค่าสเตตัสทุกอย่าง + 2 , ชื่อเสียงในอาณาจักรเทมเพอร์เมนซ์ + 1,000
*ท่านยอมรับเควสหรือไม่?
3 โพชั่นแลกกับ ค่าสเตตัสทุกอย่าง + 2 และชื่อเสียงเนี่ยนะ พอคุ้มอยู่ตรงที่ได้ค่าสเตตัสถาวรเนี่ยแหละ เวลาใส่ไอเทมที่มันเป็ผลคูณทำให้จะบวกค่าเพิ่มมากขึ้น
"ผมตกลงรับเควส"
*ท่านมีเวลาจนกว่าก่อนที่ออร์คสีแดงทำลายประตูเมืองเบกิลล์
ก็ไม่น่ายากเท่าไหร่ แต่ทุกคนที่กำลังเหนื่อยล้ากับาอยู่ คงหวังให้ใครมาช่วยไม่ได้นอกจากกองทหารของราดิอัสล่ะนะ ผมวิ่งไปหาราดิอุสที่กำลังทะปะกับกองทัพก็อบลินอยู่ ในระหว่างทางผมก็ฟันก็อบลินกับเเวร์วูฟไปด้วย
"ติ๊ง"
*ท่านสังหารก็อปลินถึง 100 ตัวแล้ว ได้รับฉายา 'ก็อบลินสเลเยอร์'
☼ ฉายาก็อบลินสเลเยอร์
๏ ความสามารถที่ได้รับ
► โจมตีมอนสเตอร์เผ่าก็อบลินแรงขึ้น 30%
► ได้รับค่าประสบการณ์จากมอนสเตอร์เผ่าก็อบลิน 50%
► อัตราดร็อปไอเทมจากเผ่าก็อบลิน 1.3 เท่า
โหหห! หลังจากนี้คงต้องไปไล่ฆ่าล้างเผ่าพันธ์ก็อบลินเพื่ออัพเลเวลกับของแล้วล่ะ รู้สึกพวกเผ่าพันธ์ก็อบลินขั้นสูงมีเลเวล 50 - 60 ด้วยนี่ในเกมส์ rpg ส่วนใหญ่ เอาไว้ถึงเวลาฟาร์มก่อน หึๆๆๆ แล้วผมวิ่งมาถึงราดิอัส
"ท่านราดิอัสเห็นเ้าออร์คสีแดงนั่นหรือเปล่า?"
ผมถามราดิอัสด้วยสีหน้ากังวลใจ
"แน่นอนข้ากำลังเคลื่อนทัพเพื่อไปปราบมันอยู่แล้วล่ะ"
"ข้าขอร่วมมือกับท่านด้วยครับ"
ราดิอัสยิ้มแล้วมองไปที่ออร์คสีแดง
"ทหารทุกนาย เคลื่อนทัพไปหาเ้าั์นั่น~~~~~~~"
"รับทราบ ลุยๆๆ"
"โอ้วววววว รีบไปฆ่าเ้าออร์คนั่นเร็วเข้า"
แล้วผมก็วิ่งไปหาออร์คสีแดงพร้อมฟันก็อบลินกับแวร์วูฟไปด้วย รู้สึกเหนื่อยน้อยกว่าคนอื่นเพราะใช้เทคนิคพลางกายอยู่ด้านหลังคนแล้วซุ่มโจมตีเอา
*********************************************************************************
1K
