“เจ้ากล้ากล่าววาจาเช่นนี้!” เซี่ยจงตวาด
ไป๋เหวินโจวกล่าวว่า “ตอนที่ข้าชนะหงหู่ ก็ใช้เพียงกระบวนท่าเดียว”
“เจ้าเป็นใครกันแน่?” เซี่ยจงถาม เสียงของมันสั่นสะท้านเล็กน้อย
ไป๋เหวินโจวยิ้มเล็กน้อยที่มุมปาก รอยยิ้มของเขาสูงส่งและสง่าอย่างยิ่ง เขาจงใจกล่าวเช่นนี้เพื่อสะกดข่มศัตรู
ลมปราณเขาเหลือเพียงแค่สองส่วน จะชนะเซี่ยจงได้หรือไม่เขาไม่มีความมั่นใจแม้แต่น้อย
“เจ้าจะรับพนันหรือไม่?” ไป๋เหวินโจวถาม
“ถ้าแพ้พนันแล้วเป็นอย่างไร ชนะแล้วเป็นอย่างไร?” เซี่ยจงถามกลับ
“หากข้าใช้เกินหนึ่งกระบวนท่าถือว่าข้าพ่ายแพ้ เจ้าจะทำอย่างไรกับข้าก็ได้ แต่หากเจ้าแพ้ เจ้าต้องถอยกลับไป ห้ามยุ่งกับเด็กน้อยผู้นี้อีก” ไป๋เหวินโจวตอบ
เซี่ยจงพยักหน้า มันเองก็ถูกวาจาไป๋เหวินโจวข่มขวัญจนเสียความมั่นใจไปไม่น้อย
“ท่านไป๋ ท่านระวังตัวด้วย” เจียงเยี่ยนบอกอย่างห่วงใย
“ข้าไม่เป็นไร” ไป๋เหวินโจวกล่าว
เซี่ยจงก้าวท้าวยาวๆ เดินมา ทุกจังหวะและย่างก้าวของมันเข้มแข็งและรวดเร็วอย่างยิ่ง ทุกเท้าที่เหยียบลงพื้นดิน พื้นดินจะเป็นรอยลึก แสดงถึงวิชาเท้าอันลึกล้ำ
ขณะที่ผู้คนจ้องมองเท้ามัน ประกายดาบก็กรีดวูบ
เพลงดาบของมันย่อมรวดเร็วกว่าท่าเท้ามันมากนัก!
ดาบของเซี่ยจงกรีดใส่คอหอยไป๋เหวินโจวอย่างรวดเร็ว ไป๋เหวินโจวเอนกายหลบอย่างง่ายดาย แม้กระนั้นพลังดาบของเซี่ยจงยังคุกคามใบหน้าไป๋เหวินโจวจนรู้สึกได้
เซี่ยจงฟันดาบออกไม่หยุด เพลงดาบสะท้านพิภพของมันทำเอาผืนดินใบหญ้ารอบกายมันถูกกวาดม้วนขึ้นมา เพลงดาบของมันไล่ต้อนไป๋เหวินโจวให้ถอยกายไปหลายก้าว
ไป๋เหวินโจวเหลือลมปราณเพียงเล็กน้อยได้แต่อาศัยวิชาตัวเบาอันสูงส่งพลิ้วกายหลบเลี่ยงดาบเซี่ยจงไปมา แต่เพลงดาบเซี่ยจงลึกล้ำ ท่าเท้าก็ก็รวดเร็ว ร่างของมันบัดเดี๋ยวอยู่ซ้าย บัดเดี๋ยวไปทางขวา มือร่ายรำดาบฟาดฟันใส่ไป๋เหวินโจวไม่หยุด
ไป๋เหวินโจวพุ่งกายไปมาท่ามกลางเพลงดาบของเซี่ยจง ตาลอบสังเกตกระบวนท่า ใจลอบคำนวณ
เพลงดาบเซี่ยจงคือเพลงดาบสะท้านพิภพ เป็นเพลงดาบแนวทางแกร่งกร้าวสามารถผ่าเหล็กหรือก้อนศิลาใหญ่ได้อย่างง่ายดาย พลังดาบของมันก่อเกิดเป็นกระแสลมกระแทกใส่ร่างไป๋เหวินโจวอย่างต่อเนื่อง
ผ่านการต่อสู้ไปสักพักไป๋เหวินโจวพลันร้องว่า“หัวไหล่ซ้าย!”
เซี่ยจงใจหายวาบ มันรีบชะงักดาบทันที ครุ่นคิดขึ้น“มันรู้ได้อย่างไรว่าข้าจะฟันใส่ไหล่ซ้ายมัน”
เซี่ยจงรั้งดาบกลับเข้ามาหมายฟันใส่เอวไป๋เหวินโจว ได้ยินไป๋เหวินโจวตะโกน
“เอว”
เซี่ยจงชะงักเพลงดาบรีบถอยกายไป มันพุ่งร่างไปอยู่ด้านหลังไป๋เหวินโจว หากแต่ขณะเดียวกันไป๋เหวินโจวพลันตะโกนชิงตัดหน้า
“ด้านหลัง” ที่แท้เพลงดาบของเซี่ยจงแม้ดุดันทรงพลัง แต่มีเพียงสามสิบสามกระบวนท่า ไป๋เหวินโจวหลบดาบเซี่ยจงถ่วงเวลามันไว้ ในใจก็ลอบจำเพลงดาบมันไม่หยุด จนล่วงรู้แนวทางเพลงดาบสะท้านพิภพของเซี่ยจง
ไป๋เหวินโจวจงใจพูดดักทางล่วงหน้าว่าเซี่ยจงจะฟันด้านใดเพื่อรบกวนสมาธิมัน
เมื่อเซี่ยจงสมาธิมันเสียเพลงดาบมันก็สับสน ไม่ว่องไวดังเดิมอีก
เซี่ยจงพยายามใช้เพลงดาบหลอกล่อ แต่ไป๋เหวินโจวไม่สนใจ ขอเพียงเซี่ยจงขยับมือมันก็เอ่อปากบอกทิศทางที่เซี่ยจงจะฟันดาบได้ทั้งหมด
“ด้านซ้าย”“ขาขวา”“คอ”
ไป๋เหวินโจวร้องไม่หยุด ทำเอาเซี่ยจงไม่กล้าใช้กระบวนท่าโดยพละการ
เมื่อกระบวนท่าติดขัด ก็เป็นทีของไป๋เหวินโจวแล้ว!
ไป๋เหวินโจวประกบนิ้วชี้และกลางกรีดวูบใส่คอเซี่ยจง ที่เขาใช้ก็เป็นท่าดาบ
เซี่ยจงใจหายวาบรีบรั้งดาบไปคุ้มครองตนเอง แต่ไป๋เหวินโจวเปลี่ยนกระบวนท่ากลางคัน พลันกรีดใส่นิ้วมือที่ถือดาบเซี่ยจงแทน
นิ้วมือทั้งสี่ของเซี่ยจงมีเลือดไหลซิบเล็กน้อย ไป๋เหวินโจวพลันเอ่ยอย่างเย็นชา
“หากข้าเพิ่มพลังในดรรชนี นิ้วมือทั้งสี่ของเจ้าคงขาดสะบั้นหมดแล้ว”
เซี่ยจงรีบพยักหน้า สีหน้าของมันซีดเผือดราวซากศพ
ไป๋เหวินโจวพลันกล่าวขึ้น “เพลงดาบที่แท้จริง ใช้เพียงแค่กระบวนท่าเดียวก็พอแล้ว ยิ่งมากกระบวนท่าเพลงดาบยิ่งเยิ่นเย้อมากจุดอ่อน”
เซี่ยจงประสานมือคำนับ “ขอบคุณที่ชี้แนะ”
ไป๋เหวินโจวบอกว่า“เจ้ากลับไปเถอะ”
เซี่ยจงถอยกายกลับไป มันเป็นยอดฝืมือในเชิงดาบกลับพ่ายแพ้ผู้อื่นที่ใช้นิ้วเป็นท่าดาบ มันรู้สึกอับอายอย่างยิ่ง
ไป๋เหวินโจวถอนหายใจอย่างโล่งอก ที่จริงเขาเหลือพลังลมปราณไม่มากนัก จึงไม่อยากใช้ลมปราณตัดนิ้วเซี่ยจงเพื่อสูญเสียลมปราณมหาศาลโดยใช่เหตุ ที่เขาเอ่ยปากท้าพนันเอาชนะเซี่ยจงในกระบวนท่าเดียว เพราะเขาทราบดีว่าหากต่อสู้เอาเป็นเอาตายถึงที่สุด เพียงกระบวนท่าเดียวย่อมชนะยอดฝีมืออย่างเซี่ยจงไม่ได้
อย่างว่าแต่เขายังมีคู่ต่อสู้เหลืออีกคนหนึ่งเจียงเยี่ยนรีบปรบมือ “ยอดเยี่ยม ยอดเยี่ยมจริงๆ”
ไป๋เหวินโจวหันกายไปยิ้มให้ สีหน้าของเขาดูไม่ร้อนใจแม้แต่น้อย แต่ในใจของเขารู้สึกกังวลอย่างยิ่ง
กระบี่เมฆทมิฬเฟิงเถี่ยเห็นเซี่ยจงแพ้ก็ตวาดก้อง มันพุ่งร่างเข้ามาดุจอสรพิษฉกเหยื่อ กระบี่ของมันพลันสั่นพลิ้วราวกับมีชีวิต เพลงกระบี่ของเฟิงเถี่ยคล้ายเมฆหมอกเลือนราง ไม่ทราบว่าจะแทงใส่จุดใดแน่
ผู้อื่นอาจดูไม่ออก แต่ไป๋เหวินโจวชำนาญทั้งเพลงดาบและกระบี่สามารถดูออก!
ไป๋เหวินโจวยืนนิ่งกับที่ เขาชี้นิ้วชี้ใส่หัวใจตนเอง ก่อนที่เฟิงเถี่ยจะขยับกระบี่แทงใส่หัวใจเขา
เฟิงเถี่ยใจหายวาบ มันตกใจไม่ทราบไป๋เหวินโจวล่วงรู้ทิศทางเพลงกระบี่มันได้อย่างไร มันรีบเปลี่ยนกระบวนท่า แต่เห็นไป๋เหวินโจวพลันจี้นิ้วใส่ท้องตนเองคล้ายกับล่วงรู้ว่ามันจะแทงกระบี่ใส่ท้องไป๋เหวินโจว
เฟิงเถี่ยชะงักกระบี่ที่จะแทงใส่ มันกรีดวาดเพลงกระบี่ไปมาอย่างรวดเร็ว แต่มันกลับไม่กล้าแทงออกแม้แต่กระบวนท่าเดียว!
ตอนไป๋เหวินโจวสู้กับเซี่ยจง เขาสังเกตเพลงดาบเซี่ยจงก่อน จากนั้นค่อยบอกว่าเซี่ยจงจะฟันดาบใส่ตำแหน่งใดของเขา ทำให้เพลงดาบเซี่ยจงสับสน แต่เฟิงเถี่ยมีเพลงกระบี่รวดเร็วกว่าดาบเซี่ยจงมากนัก เขาอาจจะบอกไม่ทัน สิ่งที่ไป๋เหวินโจวทำคือสะกดเพลงกระบี่เฟิงเถี่ย ด้วยการจี้นิ้วไปตามจุดต่างๆ ของร่างกายราวกับรู้ว่าเฟิงเถี่ยจะแทงใส่ตำแหน่งใด
นี่เป็นสงครามประสาทการชี้นำกระบวนท่าศัตรู
เฟิงเถี่ยทราบดีว่าเพลงกระบี่ตนเองกำลังสับสน มันพลันตัดสินใจ มันรวบรวมพลังทั้งหมดไว้ที่กระบี่ จนกระบี่สั่นสะท้านดังอึ้งอล เฟิงเถี่ยแทงกระบี่ดุจสายฟ้าใส่อกซ้ายไป๋เหวินโจว
ไป๋เหวินโจวรีบชี้นิ้วใส่อกข้างซ้ายตนเองเป็นความหมายเชื้อเชิญ
หากแต่เฟิงเถี่ยไม่สนใจ มันคงยังแทงกระบี่อย่างสุดกำลัง กระบี่ของมันกรีดอากาศเป็นเสียงดังจนรู้สึกแสบแก้วหู
เมื่อเฟิงเถี่ยลงมือสุดกำลัง ไป๋เหวินโจวก็ไม่จำเป็นต้องต่อต้าน เขารีบถอยกายหลบกระบี่ของเฟิงเถี่ย แต่กระบี่ของเฟิงเถี่ยยังคงไล่ตามมันไม่หยุดดุจดาวตกไล่ตามดวงจันทร์
ไป๋เหวินโจวถอยกายไปหลายสิบก้าว พลังกระบี่ของเฟิงเถี่ยก็เริ่มอ่อนโทรมลง
แววตาไป๋เหวินโจวจากเยือกเย็นแปรเปลี่ยนเป็นความอำมหิต มือขวาของมันกลางขึ้นเป็นกงเล็บ
กงเล็บที่ครอบคลุมฟ้าดิน!
ไป๋เหวินโจวพลันเบี่ยงกายหลบกระบี่เฟิงเถี่ย จากนั้นทุ่มเทลมปราณสู่ปลายนิ้วใช้กงเล็บออกตะกุยใส่คอหอยเฟิงเถี่ยอย่างสุดกำลัง ความรวดเร็วของกระบวนท่านี้เร็วยิ่งกว่าประกายแสง ไม่มีผู้ใดมองทัน
หยาดโลหิตสาดกระจายดุจสายฝน คอหอยเฟิงเถี่ยถูกตะกุยจนเป็นรูคล้ายเสี้ยวจันทร์
ฉัวะ!
ในชั่วพริบตาเดียวกัน เฟิงเถี่ยนใช้ลมปราณบังคับกระบี่มันให้โค้งงอแทงใส่อกไป๋เหวินโจว เขารีบพลิ้วกายหลบ แต่ท่ากงเล็บเมื่อครู่ไป๋เหวินโจวใช้อย่างสุดกำลัง ทำให้การหลบเชื่องช้าลง
ชุดขาวของไป๋เหวินโจวเต็มไปด้วยรอยเลือด โลหิตทะลักออกมาดุจน้ำพุ เขารีบเอามือปิดหน้าอกไว้
“ท่านไป๋!” เจียงเยี่ยนร้องอย่างตกใจ มันรีบวิ่งมาประคองไป๋เหวินโจวไว้
เห็นโลหิตอาบมือไป๋เหวินโจว เจียงเยี่ยนตกใจอย่างยิ่ง มันรีบใช้แรงฉีกแขนเสื้อออกมาอุดแผลของไป๋เหวินโจว
เลือดไป๋เหวินโจวยังคงไหลไม่หยุด เจียงเยี่ยนรีบกล่าว“ท่านอดทนไว้”
ไป๋เหวินโจวเห็นเจียงเยี่ยนมีสายตาห่วงใยเขาก็รู้สึกอบอุ่น นานมากแล้วที่ไม่มีผู้ใดห่วงใยเขา
ไป๋เหวินโจวหยิบขวดยาออกมาจากในแขนเสื้อ ขณะที่เขาจะเทยาออกจากขวด จอมดาบสะท้านพิภพเซี่ยจงก็เดินมาหา
ฉัวะ!
เซี่ยจงพลันใช้ดาบตัดนิ้วขวาทั้งสี่ของตนเองทิ้ง!!
ไป๋เหวินโจวงงวูบ เจียงเยี่ยนรีบถาม “เจ้าทำอะไร?”
เซี่ยจงเอ่ยอย่างเย็นชา“ท่านไป๋ ข้าได้รับคำสั่งประมุขให้นำตัวเด็กน้อยนี้กลับไปให้ได้ เมื่อครู่ท่านละเว้นนิ้วทั้งสี่ของข้า แต่ข้าไม่อาจขัดคำสั่งท่านประมุข ดังนั้นข้าจำต้องตัดนิ้วชดเชย อีกอย่าง ท่านสังหารพี่น้องข้าไปหนึ่งคน ทำให้พี่น้องข้าอีกหนึ่งคนต้องพิการ ความแค้นนี้ข้ามิอาจไม่ชำระล้าง”
เซี่ยจงถือดาบด้วยมือซ้าย เขาฟันดาบใส่ไป๋เหวินโจวทันที!
ไป๋เหวินโจวรีบผลักเจียงเยี่ยนออกไปให้พ้นรัศมีดาบ ท่าดาบของเซี่ยจงรวดเร็วแกร่งกร้าว ถึงกับกรีดหน้าอกของไป๋เหวินโจวได้แผลหนึ่ง
เห็นโลหิตสาดกระจาย เจียงเยี่ยนอดร้องออกมาอย่างตื่นตระหนกมิได้!
จบตอนที่ 4ไป๋เหวินโจวจะตายหรือไม่ เจียงเยี่ยนจะทำอย่างไรต่อ โปรดติดตาม ตอนหน้าเข้มข้นสุดๆ
3K
![ขอ 3 เหตุผลที่ฉันต้องเป็นของนาย [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1669174272_82808139.webp)
