ข้ามมิติมาเป็นสะใภ้บ้านนา รวยล้นฟ้ามั่งมีศรีสุข [จบ]

        หวังเลี่ยงมีการโต้ตอบเร็วที่สุดรีบเดินไปเอ่ยกับบิดาโต้วโต้วว่า “ในท้องข้าก็มีหนอนไม่กี่เดือนที่ผ่านมาข้ากินยาฆ่าพยาธิที่พี่สะใภ้สามทำขึ้นมามีหนอนจำนวนมากออกมาจากท้องข้าขอรับ”

        บิดาและมารดาโต้วโต้วมองไปยังหวังเลี่ยงเอ่ยถามพร้อมกันด้วยน้ำเสียงไม่อาจเชื่อว่า “ในท้องเจ้ามีหนอนหรือ?”

        “ขอรับ”หวังเลี่ยงเอ่ยด้วยสีหน้ามั่นใจ “ไม่ใช่เพียงข้าที่มี หลานสาวทั้งสามคนของข้าและเด็กสิบกว่าคนในหมู่บ้านพวกข้าล้วนมีหนอนในท้อง”

        เสียงอันดังของหลิวซื่อโพล่งออกมาเอ่ยอย่างตื่นเต้นเล็กน้อยว่า “ชิงชิงเป็นคนดียิ่งนัก ทํายาฆ่าพยาธิจำนวนมากคนในวงศ์ตระกูลพวกข้าล้วนกินยาฆ่าพยาธิ จนขับพยาธิออกมาจำนวนมาก”

        เรื่องนี้คนในวงศ์ตระกูลหวังต่างรู้คนต่างแซ่ในหมู่บ้านก็รู้

        ทั้งวงศ์ตระกูลขับพยาธิคือช่วงหลังจากตระกูลหวังสร้างเรือนอิฐเสร็จหลี่ชิงชิงทํายาฆ่าพยาธิจํานวนมากแจกให้คนในวงศ์ตระกูลกินเพื่อขอบคุณพวกเขาที่ให้ความช่วยเหลือ

        ในตอนแรกมีบางคนไม่เชื่อว่าท้องของมนุษย์จะมีหนอนจึงไม่ได้กินยาฆ่าพยาธิ แต่ไม่กี่วันก็ได้ยินว่าคนอื่นๆในตระกูลถ่ายพยาธิในท้องออกมาอย่างต่อเนื่อง จึงกินยาฆ่าพยาธิแล้ว

        จ้าวฉางคงตบหน้าผาก“ข้านึกออกแล้ว ศิษย์พี่สะใภ้ยังส่งยาฆ่าพยาธิมาให้บ้านเราด้วยแม่ข้าบอกว่าอาหารการกินบ้านเราสะอาด ในท้องไม่มีหนอน เลยไม่ให้พวกข้ากิน”

        หลี่ชิงชิงเอ่ยกําชับ“คนที่อาหารการกินในบ้านสะอาดก็อาจจะมีพยาธิในท้องได้เพียงแต่มีน้อยกว่าคนที่กินอาหารไม่สะอาดเจ้ากลับไปต้องเอ่ยโน้มน้าวให้คนในบ้านกินยาฆ่าพยาธิเสีย”

        เมื่อได้ยินเช่นนี้ในใจของมารดาโต้วโต้วก็เชื่อแล้ว เอ่ยพลางร้องไห้ว่า “หมอเทวดาหลี่โต้วโต้วของข้าจะทําอย่างไร?”

        โต้วโต้วร้องครวญคราง“ข้าปวดท้อง”

        มารดาโต้วโต้วยิ่งร้อนใจรีบเอ่ยปลอบโต้วโต้ว

        บิดาโต้วโต้วยังคงไม่เชื่อเขาส่ายศีรษะเหมือนกลองป๋องแป๋ง เอ่ยว่า “ในท้องโต้วโต้วไม่มีหนอน”

        “อุณหภูมิไข้โต้วโต้วไม่สูงเท่ากั่วกัวสาเหตุการป่วยของโต้วโต้วเก้าส่วนคือมีพยาธิในท้อง” หลี่ชิงชิงอธิบายอีกครู่หนึ่งครั้นเห็นบิดาโต้วโต้วยังคงไม่เชื่อ นางได้แต่ถอนหายใจเบาๆ หนึ่งที ก่อนโบกมือไปมาเอ่ยว่า“หากท่านไม่เชื่อ เช่นนั้นก็ไปเชิญหมอที่มากความสามารถเถิด”

        จ้าวฉางคงดึงบิดาโต้วโต้วไปด้านข้างเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจังว่า “ญาติผู้พี่ ท่านคงรู้ว่าศิษย์พี่สะใภ้ข้าคือผู้ใดศิษย์พี่สะใภ้คือหมอเทวดาหลี่ที่ถอนพิษให้กับชาวบ้านในคดีบ่อน้ำถูกวางพิษหมู่บ้านหูเมื่อตอนสารทฤดูท่านอ๋องแห่งเมืองเซียงมอบแผ่นป้ายทองคําเมี่ยวโส่วหุยชุนแก่ศิษย์พี่สะใภ้วิชาแพทย์ของศิษย์พี่สะใภ้ได้รับการยกย่องจากท่านอ๋องแห่งเมืองเซียงหมอคนใดในเมืองเซียงจะมีเกียรติเช่นนี้ท่านไม่เชื่อในวิชาแพทย์ของศิษย์พี่สะใภ้ข้าหรือขอรับ?”

        “หา”บิดาโต้วโต้วมีสีหน้าตกใจ

        เขาก็คือคนในอำเภอหมิงเฉิงแน่นอนว่าเคยได้ยินเรื่องคดีวางยาพิษบ่อน้ำในหมู่บ้านหูและก็รู้ว่าเป็นหมอเทวดาหลี่จากอำเภอเหอที่ช่วยเหลือชาวบ้านหนึ่งร้อยกว่าคนในหมู่บ้านหู

        ทว่าตีให้ตายเขาก็คิดไม่ถึงว่าหลี่ชิงชิงจะเป็นหมอเทวดาหลี่ในคำเล่าลือผู้นั้น

        เขาคิดมาตลอดว่าจ้าวฉางคงพี่น้องเรียกหลี่ชิงชิงว่าหมอเทวดาเป็นเพียงคําสรรเสริญ

        “หาอันใดเจ้าไม่ยอมแต่ข้ายอม ข้ายอมให้หมอเทวดาหลี่จ่ายยาฆ่าพยาธิให้โต้วโต้วกิน”มารดาโต้วโต้วร้อนใจแทบจะวิ่งไปเตะบิดาโต้วโต้วหนึ่งฝ่าเท้า

        จ้าวตงเซิงเอ่ยกับหลี่ชิงชิงว่า“หากท่านพ่อข้าตามมาด้วยก็คงดี ญาติผู้พี่ของข้าเชื่อฟังท่านพ่อมากที่สุด”

        บิดาโต้วโต้วเอ่ยถามอีกครั้ง“หมอเทวดาหลี่ ในท้องของโต้วโต้วมีหนอนจริงหรือ?”

        หลี่ชิงชิงเอ่ยด้วยสีหน้ามั่นใจ“มี ไม่ใช่เพียงในท้องของโต้วโต้วเท่านั้น ในท้องของพวกเราก็มีเช่นกัน”

        บิดาโต้วโต้วขมวดคิ้วถาม“แต่การมีหนอนอยู่ในท้องเกี่ยวอะไรกับการเป็นไข้?”

        “มีส่วนเกี่ยวข้องข้าไม่อาจบอกกับท่านให้กระจ่างได้ในเวลาอันสั้น ถ้าท่านยังไม่เชื่อเช่นนั้นก็ไปเมืองเซียงเถิด”หลี่ชิงชิงเห็นแก่ว่าบิดาโต้วโต้วเป็นญาติของจ้าวซิ่วไฉ จึงเอ่ยอีกว่า “ข้าสามารถบอกกับท่านได้ว่าหมอในเมืองเซียงสามารถลดไข้โต้วโต้วได้ แต่หนอนในท้องของโต้วโต้วไม่ได้ถูกกําจัดไข้ของเขาจะกลับมาอย่างแน่นอน กระทั่งอาจทําให้เกิดโรคอื่นๆ ได้”

        มารดาโต้วโต้วเดือดดาลแล้วส่งโต้วโต้วให้จ้าวฉางคงอุ้ม จากนั้นก็วิ่งเข้าไปทุบตีด้วยกำปั้นซ้ายและขวาข้างละหนึ่งหมัดบนร่างกายของบิดาโต้วโต้วถลึงตาพลางด่าทอเสียงดังว่า “โต้วโต้วมักจะร้องว่าปวดท้อง คันที่รูทวารหมอเทวดาหลี่ล้วนบอกแล้วว่าในท้องโต้วโต้วมีหนอนเจ้าห้ามไม่ให้หมอเทวดาหลี่ฆ่าพยาธิให้ลูก เจ้าเป็นบิดาเขาหรือไม่เจ้าอยากจะฆ่าโต้วโต้วหรือ?ข้ามีบุตรชายเพียงคนเดียว เจ้าฆ่าโต้วโต้วเจ้าอยากให้ข้าตายด้วยใช่หรือไม่? เจ้าจะได้ตบแต่งภรรยาใหม่ได้ง่ายๆเจ้าบอกมาว่าใช่หรือไม่!”

        “ไอหยาข้าจะทําร้ายโต้วโต้วได้อย่างไร ข้าแค่เป็นห่วงเขาเท่านั้น”บิดาโต้วโต้วอธิบายไม่หยุด ชายหนุ่มถูกมารดาโต้วโต้วทุบตีครั้งแล้วครั้งเล่าทว่าไม่เคยตอบโต้

        โต้วโต้วร้องไห้ออกมาแล้ว

        เมื่อก่อนจ้าวฉางคงมักจะปลอบน้องสาวคนเล็กจ้าวอวี้หลานที่บ้านค่อนข้างมีประสบการณ์ เขาอุ้มโต้วโต้วแล้วลุกขึ้นในปากเอ่ยคำปลอบโยนพร้อมแขนทั้งสองข้างที่แกว่งไปมา

        จ้าวตงเซิงมองอย่างตะลึงงันไม่คิดว่าภรรยาของญาติผู้พี่ที่ปกติค่อนข้างอ่อนโยนจะกล้าหาญเพียงนี้ ถึงขนาดทุบตีญาติผู้พี่ต่อหน้าคนมากมาย

        “พี่โต้วโต้วดื่ม”กั่วกัวผลักน้ำผึ้งออกไป ให้มารดาของตนเอาไปให้โต้วโต้ว

        มารดากั่วกัวก็ไม่ได้มีจิตใจจะดูเรื่องน่าอับอายของบิดามารดาโต้วโต้วจึงยื่นน้ำผึ้งให้บิดากั่วกัว ให้เขาเอาไปให้เด็กชายตัวน้อย

        บิดากั่วกัวกลับไม่ขยับเขยื้อนเอ่ยว่า “หมอเทวดาหลี่บอกแล้ว โต้วโต้วขับถ่ายดี ดื่มน้ำผึ้งไม่ได้”

        หลิวซื่อกลัวว่ากลับไปแล้วบิดาโต้วโต้วจะเคียดแค้นมารดาโต้วโต้วจึงก้าวไปข้างหน้าแล้วดึงนางออกมาก่อนจะเอ่ยเตือน “บิดาโต้วโต้วเป็นห่วงบุตรชายไม่มีความคิดเป็นอื่น เจ้าอย่าได้ใจร้อนขนาดนี้ ดูเถิด ทำเอาโต้วโต้วหวาดกลัวจนร้องไห้แล้ว”

        มารดาโต้วโต้วร้อนใจเป็นห่วงจนอดนอนมาหลายวันอารมณ์ด้านลบที่เก็บกดไว้หลายวัน ยามนี้ทุบตีสามีเสร็จก็เหมือนกับว่าได้ระบายอารมณ์แล้วเห็นบุตรชายเพียงคนเดียวร้องไห้ก็รีบวิ่งไปอุ้มบุตรชาย

        หลี่ชิงชิงถามว่า“สรุปแล้วจะรักษาหรือไม่เจ้าคะ?”

        คราวนี้บิดาและมารดาโต้วโต้วเอ่ยพร้อมกัน“รักษา!”

        มีคนในวงศ์ตระกูลหลายคนเดินผ่านบ้านตระกูลหวังได้ยินเสียงสตรีและเด็กร้องไห้อยู่ข้างในก็คิดว่าเกิดเรื่องอันใดขึ้นจึงรีบเข้ามาถามไถ่ จนได้ทราบว่าบิดามารดาของเด็กที่ป่วยกังวลที่เด็กน้อยต้องขับพยาธิจึงเอ่ยด้วยความหวังดีว่าหลายเดือนก่อนคนในตระกูลล้วนกินยาฆ่าพยาธิให้บิดามารดาของเด็กไม่ต้องกังวล

        บิดาโต้วโต้วเห็นคนมากมายเป็นพยานว่ามีหนอนในท้องของร่างกายมนุษย์กินฆ่าพยาธิของหลี่ชิงชิงก็สามารถขับพยาธิออกมาได้ ในใจเขาก็เชื่อเล็กน้อยแล้ว

        โต้วโต้วกินยาฆ่าพยาธิกั่วกัวกินน้ำผึ้งและยาลดไข้ก็รู้สึกง่วงนอนแล้ว

        ยาไม่ได้ออกฤทธิ์เร็วขนาดนั้นอย่างน้อยต้องใช้เวลาครึ่งชั่วยาม หลี่ชิงชิงจึงให้มารดาโต้วโต้วมารดากั่วกัวพาเด็กสองคนไปนอนในห้องนอนของหวังเยวี่ย

        ภายในห้องนอนของหลี่ชิงชิงมีทรัพย์สินไม่สะดวกให้คนนอกเข้าไปนอนพัก ทรัพย์สินเงินทองของหวังเยวี่ยอยู่ที่หลิวซื่อในห้องนอนจึงไม่มีสิ่งใด

        โต้วโต้วและกั่วกัวเป็นญาติที่พี่น้องตระกูลจ้าวพามาหากเป็นผู้ป่วยธรรมดา หลี่ชิงชิงจะไม่ให้พวกเขานอนในห้องของบ้านตนเอง

        ทันทีที่เด็กน้อยทั้งสองคนกับสตรีสองนางที่ร้องห่มร้องไห้แยกไปห้องโถงพลันเงียบสงบลง

        คนตระกูลหวังตั้งแต่เมื่อคืนวานจนถึงตอนนี้หากมิใช่ว่ามีคนไข้มา พวกเขาก็จะยังคงหลับอยู่

        เมื่อครู่ผู้เฒ่าหวังและหวังจื้อไปหุงข้าวแล้วพี่น้องตระกูลจ้าวเป็นบุตรชายของจ้าวซิ่วไฉ พวกเขายังเป็นถงเซิงอีกเป็นบัณฑิตอย่างแท้จริง ตระกูลหวังจำต้องต้อนรับอย่างดี