ภายในห้องกว้างสีขาวขนาดใหญ่สุดลูกหูลูกตาเรนิสกำลังฟังเสียงตัดสินบุญบาปของชาวบ้านมาเป็ร้อยรอบแล้วนี่เป็ห้องตัดสินโทษของเหล่าิญญาิญญาต้องมานั่งต่อแถวยาวเป็หางว่าวเพื่อรอคำตัดสิน และในที่สุด...
“ิญญาเบอร์ 45962!!!”
ถึงคิวซักทีนึกว่าต้องรอไปอีก 100ปีซะแล้ว...
“เป็อะไรตายมา”ยมบาลถามเรนิสที่กำลังทำหน้ามึนอยู่
“สะดุดกระเบื้องฟุตบาทตายครับ”
“อือ...ดูจากประวัติมาจากประเทศไทยด้วยนิ”
“ท่านยมบาลครับได้ยินคำสั่งจากเบื้องบนว่าถ้ามาจากประเทศไทยบาปกรรมจะลดลง 10 % เป็โบนัสพิเศษจากพระเ้าครับ”ผู้ช่วยที่ยืนอยู่ข้างๆแอบกระซิบข้างหูยมบาล
“หือ..ทำไมล่ะ”ยมบาลถามอย่างสงสัย อะไรที่ทำให้คนไทยมีสิทธิ์ลดบาปได้ถึง 10 % กัน
“ก็เพราะ...ซุบซิบๆๆ”
หลังจากสองนายบ่าวซุบซิบกันอยู่เสร็จ จู่ ๆยมบาลก็หันมาหาเรนิสพร้อมทำหน้าสงสาร
เออ...ครับ รู้ว่าน่าสงสารแต่ไม่ต้องทำหน้าเวทนาขนาดนั้นก็ได้ผมสมเพชตัวเองแล้วนะ
“เฮ้ย...ขนาดฟุตบาลดี ๆยังไม่มีใช้เลย ได้ ๆ บาปกรรมลดลง 10 % เอ้ะเดี๋ยวนะ...แบบนี้กรรมก็หมดแล้วน่ะสิ!!”ยมบาลตัวแดงแจ๋ทำตาโตเมื่อเห็นว่าบาปกรรมของชายหนุ่มคนนี้ตอนแรกก็แทบไม่มีกรรมอยู่แล้วพอลด 10 %ก็เหลือกรรมอยู่แค่เศษจุดทศนิยมที่พอปัดลงก็ไม่เหลือแล้ว
“แบบนี้ให้ขึ้น์ดีไหมครับท่านยม”
“ไม่ได้ๆ เ้านี่น่ะ ถึงจะไม่มีบาปแล้ว แต่บุญก็แทบไม่มีเหมือนกันเออ...ถามจริงวันๆทำอะไรบ้างเนี่ย”
“ผมเป็ฮิคิโคโมริน่ะครับวัน ๆอยู่แต่ในห้องไม่ออกไปไหน ที่สำคัญบ้านผมรวยปัญหาเื่เงินจึงไม่มีผมไม่ออกไปทำงานก็ไม่ลำบาก”
“อ่อ โรคเก็บตัวเขาถึงบอกไงว่าคนที่ไม่เคยทำผิดคือคนที่ไม่เคยทำอะไรเลย เฮ้อขึ้น์ก็ไม่ได้ลงนรกก็ไม่ได้ แบบนี้เอายังไงดีนะ”
“เคสพิเศษแบบนี้โอนไปให้พระเ้าดีไหมครับ ผมเห็นท่านตกปลาอยู่ ท่าจะว่าง”
เรนิสขมวดคิ้ว ‘บน์มันตกปลาได้ด้วยเหรอ’
“นั่นสินะดีเลย จะได้ยุ่งซะบ้าง เคสพิเศษแบบนี้ไม่ได้มีมานานแล้ว”
หลังจากที่ยมบาลพูดจบ ภาพตรงหน้าเรนิสก็ดับไป ก่อนจะค่อยๆสว่างขึ้นอีกครั้งในที่แปลกๆ...จะเรียกว่าแปลกได้ไหมนะ ตอนนี้เขาอยู่บนเมฆนุ่มๆที่ยืนได้นั่งได้เมฆบน์ยืนได้ด้วย...นอกจากเมฆแล้ว รอบ ๆตัวเรนิสก็ไม่เห็นอะไรอีกเลย
“เ้าหนุ่ม”
“เย้ย!!”เรนิสสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงเรียกจากข้างหลังพอหันไปมองก็พบตาแก่ท่าทางใจดีกำลังยืนยิ้มอยู่
“โอ้..เ้าคงเป็ิญญาเคสพิเศษที่ยมบาลบอกมาสินะ”
“อะ...เออ ครับ”
“บาปไม่มี บุญไม่พออืม...แบบนี้คงต้องส่งไปทำบุญครั้งใหญ่แล้วล่ะ เพื่อที่แต้มบุญจะได้พอขึ้น์”
“จะส่งผมไปเกิดใหม่เหรอครับ”
“อือ ประมาณนั้น อ่าเจอแล้ว ๆ เ้าของร่างนี้พึ่งฆ่าตัวตายไปเมื่อกี้นี้เองแถมถ้าเป็ร่างนี้คงทำบุญได้มากแน่ ๆ”
“หรือท่านจะส่งผมไปเป็นักบุญ...”
“ไม่ใช่ ๆ...เ้าชายต่างหาก”
“หา!!”
“เดี๋ยวพอเข้าไปในร่างก็รู้เองนั่นแหละไม่ต้องทำอะไรที่เป็แม่พระมากหรอก เทาๆก็ได้ มนุษย์ก็แบบนี้แหละเมื่อเข้าไปในร่างแล้วก็ช่วยพัฒนาประเทศนี้ให้ดีแค่นี้แต้มบุญก็มหาศาลข้ารู้ว่าถึงเ้าจะเป็ฮิคิโคโมริแต่ก็อ่านหนังสือทั้งวันความรู้ความสามารถมีพอที่ช่วยประเทศนี้แน่ ๆ”
“เออแล้วถ้าผมเผลอทำบาป..”
“ถ้าทำบาปก็ใช้กรรมสิบาปกับบุญมันแยกกัน ถ้าเ้าทำชั่ว ทำดีให้ตายก็ชดใช้ไม่ได้เ้าแค่ไปเก็บแต้มบุญแต่เผลอทำกรรมก็รอมาชดใช้ตอนตายเท่านั้น พอชดใช้บาปจนเหลือแค่แต้มบุญก็ขึ้น์ได้เลย”
“ต่อไปนี้เป็พร4 ข้อที่มีประโยชน์ต่อการช่วยคนนะอืม...เ้าฉลาดอยู่แล้วความรู้ก็แน่นสมองแต่ก็ใช่ว่าจะรู้ทุกเื่งั้นข้อแรกเอาหนังสือครอบจักรวาลไปล่ะกันส่วนข้อที่สองเอาทักษะการต่อสู้ไปเพราะชีวิตเ้าจะมีอันตรายตลอดเวลา”
“ขอบคุณครับ”นี่กะให้เราไปสู้ด้วยสินะ
“จะว่าไปโลกที่เ้าจะไปอยู่มีเวทมนตร์ด้วยนะเอาเป็ว่าเ้าจะใช้ได้ทุกธาตุแล้วกันแถมวิธีใช้แบบแอดวานซ์ไปด้วยเลย”
โลกเวทมนตร์...จะแฟนตาซีขึ้นเรื่อย ๆแล้วชีวิตเรา
“ข้อที่สี่เอาเป็...เมื่อใครก็ตามที่มองตาเ้าคน ๆนั่นจะไม่สามารถโกหกได้ เมื่อเ้าถามเขาจะไม่สามารถเงียบได้ ต้องตอบเท่านั้นเมื่อใช้พลังดวงตาจะเรืองแรง พลังนี้เอาไว้สืบข้อมูลนะ”
“รู้สึกถึงลางสังหรณ์ไม่ดียังไงไม่รู้ร่างที่ผมจะไปอยู่แขนขายังอยู่ครบใช่ไหมครับ”เรนิสรู้สึกว่าทุกอย่างมันจะพร้อมไปหมดแบบนี้เลยเหรอ ง่ายไปรึเปล่า
“ใครจะให้เ้าไปช่วยคนทั้งๆที่พิการกันล่ะ เอาเป็ว่าไปเกิดได้แล้ว”
เรนิสทำหน้ายู่ก่อนจะะโลงไปในบ่อกำเนิดเอาเป็ว่าไปลุ้นเอาล่ะกัน...
เมื่อลืมตาขึ้นมาเรนิสก็มึนหัวจนต้องลงไปนอนอีกรอบ ความทรงจำเ้าของร่างซึมซับเข้ามาในหัวเรื่อย ๆพระเ้าแอบกระซิบก่อนเขาลงเกิดว่า เ้าของร่างคือตัวเขาในอีกโลก พูดให้เข้าใจง่าย ๆก็คือคน ๆ เดียวกันในคนละ่เวลาคนละโลกกันนั่นแหละเพราะฉะนั้นอะไรหลายๆอย่างของเขากับเ้าของร่างจะเหมือนกัน
คงไม่ต้องห่วงเื่ใครจะสงสัยถ้าทำนิสัยไม่เหมือนเดิมด้วย
แต่อย่างว่าแหละถึงจะเป็คนเดียวกัน แต่ก็ใช่ว่าเมื่อคนๆเดียวกันแต่ถูกเลี้ยงดูมาต่างกันจะมีนิสัยเหมือนกันนิเื่นี้เขาคงหลีกเลี่ยงไม่ได้
หลังจากนอนรอความทรงจำเข้าหัวซักพักเรนิสก็รู้ว่าเขาเป็เ้าชายก็จริงแต่เป็เ้าชายที่ไร้อำนาจเพราะเกิดมาเป็โอเมก้า...จะพูดให้เข้าใจง่ายๆโลกนี้ไม่ได้มีแค่เพศหญิงและเพศชายแต่มีอัลฟ่า เบต้า โอเมก้า อัลฟ่ามักจะจัดให้อยู่ในห่วงโซ่อาหารสูงสุดมีทั้งความสามารถ ความเป็ผู้นำ และผู้สืบทอดตระกูลแต่อัตราการเกิดก็น้อยพอๆกับโอเมก้า จึงมีการแต่งงานของอัลฟ่าและอัลฟ่าเพื่อรักษาสายเืให้บริสุทธิ์เพื่อให้ได้ลูกเป็อัลฟ่าผู้แข็งแกร่ง
ส่วนเบต้าก็เหมือนคนปกติในโลกทั่วไปแต่ส่วนมากมักไม่ได้เป็หัวหน้างาน มักจะอยู่ตำแหน่งรองหรือลูกจ้างทั่วไปแต่ด้วยจำนวนที่เยอะกว่าอัลฟ่า ทำให้พวกเขายังพอมีทางเลือกในชีวิตอยู่บ้าง
เพศสุดท้ายนั้นคือโอเมก้าคนเหล่านี้มักถูกกดให้ต่ำสุดในห่วงโซ่อาหารแม้เกิดในตระกูลสูงส่งยังไม่ได้รับการดูแลที่ดีเท่าไหร่มักจะถูกส่งไปแต่งงานเชื่อมความสัมพันธ์อยู่เสมอ พอแต่งงานก็ไม่มีทางได้เป็ภรรยาเอกถ้าเกิดมาในตระกูลยากจน ถ้าไม่ถูกพ่อแม่ฆ่าตาย ก็ถูกส่งไปขายตัวถ้ากำพร้าก็หนีไม่พ้นต้องไปขายตัวอยู่ดี
โอเมก้าไม่ได้รับอนุญาตให้ทำงานอย่างอื่นนอกจากขายตัวและใช้แรงงานแต่เพราะแรงน้อย งานนี้จึงไม่มีใครจ้างโอเมก้าเท่าไหร่โอเมก้าจึงเหลือทางเลือกเดียว
ซึ่งร่างที่เรนิสเข้ามาอยู่เป็โอเมก้าอนาคตถูกวางตัวให้ไปเป็เมียคนที่ 21 ของขุนนางเฒ่าคนหนึ่ง นอกจากมีอาหารธรรมดา ๆให้กินครบ3 มื้อแล้ว เ้าตัวก็ไม่ได้มีความรู้สึกว่าตัวเองเป็เ้าชายสักเท่าไหร่
ความจริงแล้วเ้าของร่างแทบไม่ได้ออกจากห้องเลย
องค์าาของประเทศนี้หรือพ่อของเ้าของร่างคงแทบจะลืมไปแล้วว่ามีลูกอีกคนเขาเป็าาที่ปกครองประเทศได้ย่ำแย่ การจัดการห่วยแตก ประชาชนอดอยากเงินกองอยู่กับราชวงศ์กับขุนนางอย่างเดียวเขาแต่งงานกับสตรีชนชั้นสูงคนหนึ่งแล้วแต่งตั้งให้นางเป็ราชินีแต่นางดันคลอดลูกออกมาเป็โอเมก้า ซึ่งก็คือเ้าของร่าง ทั้ง ๆที่ทั้งนางและาาเป็อัลฟ่าเปอร์เซ็นที่ลูกจะเกิดเป็โอเมก้าจึงต่ำมากแต่มันก็เป็ไปแล้ว
องค์าาจะปลดนางออกจากตำแหน่งราชินีก็ไม่ได้เพราะอำนาจตระกูลราชินีมีเยอะมากเขาจึงเลิกสนใจราชินีแล้วไปหาสนมคนโปรดทุกวันจนนางตั้งครรภ์ลูกที่ออกมาก็เป็อัลฟ่าจึงได้รับการดูแลอย่างดีต่างจากเ้าของร่าง...อา..เอาเป็ว่าเรียกชื่อไปเลยแล้วกันยังไงก็คนเดียวกันชื่อก็เหมือนกัน
เรนิสั้แ่เด็ก แม่ไม่สนใจสาวใช้ทำร้ายร่างกาย แม่นมก็ลืมให้นมเรนิสบ่อย ๆ จนเด็กน้อยตัวผอมไปหมดส่วนองค์ชายเรค หรือก็คือลูกนางสนมคนนั้นได้รับการดูแลอย่างดีอนาคตไม่พ้นได้กลายเป็รัชทายาท
ซึ่งก็ได้เป็จริง ๆแต่เพราะองค์าาโปรดปรานนางสนมคนนั้นมาก จึงมีลูกกับนางแค่คนเดียวส่วนองค์ราชินีถูกลืมไปแล้วแต่เพราะการมีลูกระหว่างอัลฟ่ากับเบต้ายากกว่าปกติไปซักหน่อยถ้าไม่นับลูกฟลุ๊คตอนนั้นตอนนี้จึงมีเ้าชายแค่สองพระองค์เท่านั้น
ประเทศนี้คือประเทศโซฟิโอล่า เป็ประเทศเล็ก ๆแต่องค์าาดันไปกร่างกับประเทศใหญ่ๆไว้เพราะเรคเ้าชายรัชทายาทลูกชายคนโปรดที่มีพลังที่สูงกับธาตุหายากจึงเบ่งไปทั่วตอนมีงานประชุมใหญ่ของผู้ปกครองประเทศ
องค์าาประเทศตีโอเวลผู้ซึ่งไม่ใช่คนมีความอดทนสูง จึงส่งกองทัพไปตีประเทศโซฟิโอล่าแม้เ้าชายเรคจะเก่งแค่ไหนแต่ไม่ใช่ทุกคนในกองทัพเขาคนเดียวรับมือกองทัพขนาดใหญ่ไม่ไหวแน่นอน สุดท้ายก็พ่ายแพ้แม่ทัพาเ็สาหัสแขนและขาขาดอย่างละข้างตอนนี้ยังไม่ฟื้น ที่ปรึกษาส่วนพระองค์ตายเ้าชายเรคหายสาบสูญ
เนื่องจากเป็ประเทศแพ้าโดยสากลพวกเราจะต้องส่งเครื่องบรรณาการไปให้ แต่เพราะประเทศเล็ก ๆนี่ไม่มีอะไรที่มีค่าพอที่ประเทศตีโอเวลอยากได้จึงยกเลิกส่วนนี้ไป ส่วนขุนนางบางคนถูกฆ่าตายในา เนื่องจากเป็ประเทศเล็ก ๆชายแดนกับเมืองหลวงไม่ได้ไกลจากกันมากเท่าไหร่บางคนถ้าทะเล่อทะล่าออกจากบ้านก็ถูกฆ่าตาย
บางคนหนีไปั้แ่ก่อนมีาเพราะรู้ว่าประเทศตัวเองจะแพ้ขุนนางในพระราชสำนักจึงเหลือเพียงประปรายเท่านั้นแถมยังเป็ยศต่ำ ๆ
เรนิสที่รู้เื่ราวจากความทรงจำเ้าของร่างแล้วได้แต่ถอนหายใจก็คาดไว้ั้แ่แรกแล้วว่ามันคงไม่ง่าย แต่ไม่คิดว่าจะวุ่นวายขนาดนี้!