ฉันยกเหล้ากระดกจนหมดแก้ว มือหนาของใครบางคน มาโอบไหล่ฉันไว้
“สวัสดีครับ…ชื่ออะไรเอ่ย” ชายหนุ่มแปลกหน้าถาม
“อ่าาา ข้าว หอม ค่ะ” ฉันเน้นไปทีละคำ เพราะลิ้นเริ่มแข็ง
“แหม อยากรู้ว่าหอมจริงไหม” ตาหมอนั่นพูด พร้อมยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆ ฉัน
พลั้ก!
เพล้ง!
“โอ้ยย ไอ้ชิบ…”
ชายหนุ่มแปลกหน้า ถูกผลักโดยใครบางคน จนล่วงลงไปจูบกับพื้นโลก
เฮือก~
“บะ บอส”
ฉันรับยกมือปล้องปาก เพราะคนที่ผลักชายคนนั้น และเอามือมาโอบเอวฉันไว้แน่น คือบอสนั่นเอง
“เผลอแป๊บเดียว จะถูกหมาจรคาบไปกินซะละ”
เขาก้มมากระซิบ และกัดใบหูฉันเบาๆ จนเสียวสันหลังวาบ
“แม่ง มึงเป็ใครวะ มากล้าผะ…”
ตาคนนั้นยังพูดไม่ทันจบ ก็มีพี่หน้าตี๋ล่างบึกบึนคนเดิม เดินมาขวาง พร้อมทำท่าหักนิ้วมือโชว์
“เด็ก กู ครับ”
บอสพูดชัด เน้นทีละคำ พลางยกเหล้ากระดกเข้าปากและชี้มาที่ฉัน
ไอ้หมอนั่นทำหน้าเลิ่กลั่ก ก่อนจะวิ่งหนีหายไปในฝูงชน
บอสหันไปหากลุ่มเพื่อนฉัน… ส่วนยัยแพร ยืนปรบมือระริกระรี้อยู่
ยะ ยัยเพื่อนตัวดี!!!
“กินไม่อั้น! วันนี้พี่เลี้ยง!”
“เฮ~~~”
เสียงเฮจากโต๊ะเพื่อนฉันดังลั่น บอสจูงมือฉันออกจากงาน ก่อนจะพาไปที่ลานจอดรถ
“ดะ เดี๋ยว … ไปไหนคะ” ฉันที่พยายามฝืนตัวไว้ รีบพูดขึ้น
“เอาเด็กไปลงโทษ”
“ห้ะ…คะ??”
บอสจับฉันยัดเข้ารถสปอร์ตคันเดิม ก่อนจะบึ่งออกด้วยความเร็วที่หัวใจฉันแทบจะวาย ตอนนี้เรามาหยุดที่คอนโดหรูใจกลางเมือง
“ที่นี่คือ…”
“คอนโดส่วนตัวพี่เอง”
“ละ แล้วมาทำไมคะ”
“เดี๋ยวก็รู้..”
เขาลงจากรถแล้วมาเปิดประตูฝั่งฉัน ฉันก้าวลงจากรถช้าๆ เพราะกำลังกังวลกับสิ่งที่เขาจะทำ
เดินผ่านลอบบี้เจอพี่ผู้หญิงพนักงานคนสวย ที่มองฉันด้วยสีหน้า ใก่อนจะโค้งหัวเหมือนคำนับให้ เ้าตัวจูงมือฉันขึ้นลิฟต์อันใหญ่และไปหยุดที่ชั้น 39
ติ้งงงง~
เสียงลิฟต์เปิดออก โถงทางเดินที่กว้างเกือบ 8 เมตร ปูด้วยพรมสีดำหนานุ่ม ประตูห้องไม้บานใหญ่ ที่ทั้งชั้นมีแค่ 4 ห้องเท่านั้น
ติ๊ด!
บอสวางนิ้วสแกนรหัสผ่านหน้าประตู ก่อนจะเปิดเข้าไป ภายในห้องที่กว้างใหญ่จนน่าใ เพดานสูง 5 เมตร ตกแต่งด้วยโคมไฟห้อยเพดานแบบมินิมอล เฟอร์นิเจอร์น้อยชิ้น สีดำขลิบทองวางตกแต่งตามมุมต่างๆ ริมระเบียงที่มีสระน้ำส่วนตัวขนาดใหญ่ ชนิดที่ว่ายไปกลับก็เหนื่อย
ฉันเดินตามแรงจูงมาช้าๆ ก่อนจะหยุดที่ห้องนอน เตียงขนาดคิงไซส์สีเทาเข้ม ถูกแสงดวงจันทร์สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างกระจกขนาดใหญ่
“เอ่อออ…”
“ไปอาบน้ำ”
“คะ?? อะ อาบทำไมคะ”
“ก็ไอ้หมานั่นมันโอบไหล่เมียพี่นิ”
“!!!!”
เมียหรอ เดี๋ยวนะ เมียยยยยยย ..
ฉันยืนอึ้งในคำพูดบอส ก่อนคนตัวสูงจะถอดเสื้อจนโชว์ซิกแพ็คเป็มัดๆ หน้าอกที่มีรอยสักรูปแมลงป่องชูหางขู่ตัวเดิม
เขายกแก้วไวน์ขึ้นกระดกและมองฉันอีกรอบ ก่อนจะส่งเสียงจิ๊ะจิ๊ะในลำคอด้วยความหงุดหงิด
“จะไปอาบเอง รึ ให้พี่อาบให้..”
อึก!
ฉันวิ่งตรงปรี่เข้าห้องน้ำอย่างไว ก่อนจะกุมใบหน้าที่ร้อนผ่าว เพื่อเรียกสติ
“อะ อะไรของเขา แล้วเมียตัวจริง ของเขาล่ะ”
ฉันรีบตัดความสงสัย ก่อนจะเริ่มถอดชุดเดรสสั้น แล้วอาบน้ำตามสั่ง
แกร้ก~
ฉันหันไปมองตามเสียงประตู บอสแทรกตัวเข้ามาช้าๆ ด้วยใบหน้าแดงกล่ำ และ.. เฮือก~
เขาแก้ผ้า!!! แก้ ผ้า ล่อน จ่อน เดินตรงมาหาฉัน
อะ ไอ้นั่น ของเขา มันแข็งชูชึ้น จนเหมือนเป็ขาที่ 5
ฉันกำลังสระผม ก็รีบก้มหน้าหลบอย่างไว เ้าตัวเดินมาข้างหลังฉัน ก่อนจะเริ่มคลึงๆ นวดศรีษะให้
“=\\\=” << สีหน้าหน้าบอส
“0\\\0” << สีหน้าฉัน
ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ บอสเอื้อมมือไปหยิบฝักบัว ชะล้างฟองบนหัวฉันออกจนหมด ก่อนจะหยิบสบู่ มาถูตัวให้ต่อ
“ดะ เดี๋ยวค่ะ”
“...”
“ข้าว ..ข้าวทำเองได้ค่ะ”
ฉันที่พยายามไปยื้อสบู่มา บอสยกมือขึ้น และแน่นอนว่าฉันเอื้อมไม่ถึงค่ะ
“ไม่ดื้อสักเื่จะได้ไหม..”
บอสพูดเสียงเรียบ พลางจ้องหน้าฉันกลับ ฉันจำยอมยืนเป็หุ่นให้
บอสถูๆ ไถๆ ทำความสะอาดให้ ก่อนจะล้างตัวออก
งับ!
“โอ้ย!!”
ฉันร้องดังขึ้น เพราะบอสตัวดีงับเข้าที่หัวไหล่ฉันอย่างแรงจนเกิดรอยเป็ซี่ๆ ตามฟันของเขา
“อยากจะกัดเนื้อให้ขาดซะ กล้าดียังไงไปยืนให้ผู้ชายโอบ”
“อะ อะไรล่ะ ก็ข้าว..อุ๊ป”
ฉันหน้าเหวอทันที เมื่อบอสก้มลงมาจูบอย่างแ่เบา สองสายตาผสานกันอย่างใกล้ชิด บอสค่อยๆ ลิ้มเลียริมฝีปากบางและดูดเม้มอย่างโหยหา
“อื้อออ…”
เสียงชายหนุ่มดูดน้ำหวานจากโพลงปากจนเกิดเสียง หญิงสาวเริ่มมือไม้สั่นจากการเล้าโลมเพียงเล็กน้อยของชายหนุ่มที่เธอรัก มือใหญ่เชยคางหญิงสาวก่อนจะเริ่มส่งจมูกโด่งไปซุกไซ้ซอกคอ สูดกลิ่นหอมที่คิดถึงนั้น
“บะ บอส หยุดค่ะ ทำแบบนี่ไม่ได้นะคะ คุณเชอรีน…”
ชายหนุ่มหยุดชะงัก ก่อนจะโอบรัดเอวหญิงสาว ดันไปจนชิดกำแพงกระจกของโซนเปียก เขาจ้องั์ตาลึก จนหญิงสาวหลบหน้าหนี
3K
