เจ้าเด็กดื้อของพี่

(สถานที่: ห้องส่วนตัวชั้นบน)

เสียงเข็มขัดหลุดลงพร้อมกับสายตาของเขาที่แ๲๤แ๲่๲ ไม่หลบ ไม่ละ

เธียรญาหายใจแรง หน้าเริ่มร้อน แต่สายตายังพยายามนิ่งไว้

“เด็กอย่างคุณ… กล้าดีนะ”

น้ำเสียงเธอเสียดนิด ๆ ยั่วนิด ๆ ตามสไตล์เจ๊ตัวแม่

แต่เขาแค่ยิ้ม—ยิ้มแบบคนที่รู้ทัน

“ผมไม่ได้แค่กล้านะครับเจ๊... ผม จริงจัง ด้วย”

คำพูดนั้นไม่ได้มาเล่น ๆ

เธอสะดุดใจ แต่ยังไม่ทันจะหลบ จูบของเขาก็ประทับลงมาอีกครั้ง

จูบนี้...ไม่ได้แค่ร้อนแรง แต่โคตรลึก

เหมือนจะฝังอะไรบางอย่างไว้ในใจเธอแบบไม่ขออนุญาต

มือของเขาเลื่อนจากเอวขึ้นมาโอบแผ่นหลัง

นิ้ว๼ั๬๶ั๼ลากผ่านผิวเนียนอย่างคุมจังหวะ

ไม่ได้เร่งรีบ แต่ทำให้ใจเต้นแรงจนน่ากลัว

“คืนนี้... ผมจะทำให้คุณลืมทุกคนที่เคยผ่านมาเลยครับเจ๊”

เขากระซิบข้างหู เสียงทุ้มต่ำสะกิดใจจนเธอขนลุก

เธอกลืนน้ำลายเบา ๆ

หัวใจเต้นแรงเหมือนกำลังพังประตูหนี

แต่ยังตีหน้านิ่ง มือเรียวเอื้อมขึ้นคล้องคอเขาไว้

“งั้นก็แสดงให้เจ๊ดูหน่อยสิว่าเด็กมัน ‘เด็ด’ แค่ไหน”

เธอยิ้ม ยั่วกลับอย่างไม่ยอมแพ้

เขายิ้มรับ ก่อนจะโน้มตัวลงใกล้ เสียงหายใจของทั้งคู่ประสานกันแบบไม่มีจังหวะว่าง

ค่ำคืนนี้...

ไม่ได้มีแค่ไฟในร่างกาย แต่มีไฟในหัวใจที่เริ่มจุดขึ้นช้า ๆ โดยไม่มีใครตั้งตัว