“แต่เ้าสองคนคิดดีแล้วรึ ที่ดินของแม่เ้าอยู่ปากทางเข้าหมู่บ้าน ตรงนั้นติดชายเขา หากฝนตกอาจเกิดดินถล่ม” ผู้ใหญ่บ้านยังไม่วายห่วงใย แม้ที่หมูบ้านแห่งนี้จะมีูเาล้อมรอบ แต่บ้านคนก็สร้างห่างูเาหลาย่ แต่ที่ดินที่ ลี่ อิงเอ่ยถึงนั้น ติดทางเข้าหมู่บ้านและไม่ห่างจากชายเขาสักเท่าไหร่
“คิดดีแล้วขอรับ ข้าปรึกษากันแล้ว เห็นผ้องกันว่าอยากปลูกผักในที่ดินของแม่ข้า” แม้จะไม่ได้พูดคุยกัน แต่เหมือนนางจะรู้ใจเขาไปเสียหมด จนเขาแปลกใจ
“ข้าไม่ยอม ที่ดินตรงนี้ของผัวข้า เหตุใดต้องให้เ้าขายกัน” แม่เฒ่าเหมยฮัวรีบออกตัว เหตุเพราะนางคิดไว้ว่าหากไล่ครอบครัวสี่ออกไปได้ นางจะยึดที่ตรงนี้คืน
“เหมยฮัว นั้งลง!! เ้าไม่เห็นหัวข้ารึ” ผู้นำตระกูลที่มีศักดิ์เป็พี่สามีรีบชี้หน้าปรามนางที่กำลังจะตีโพยตีพาย
“ที่ผืนนี้ไม่ใช่ของเ้า โฉนดแยกนี้ทุกคนเป็พยานได้ สามีเ้าแยกไปยกให้ลูกชายคนที่สี่ของเขาแล้ว เ้าจะค้านอะไร” ผู้นำตระกูลจ้องมองเขม่ง หญิงผู้นี้ทำตัวร้ายกาจั้แ่สามียังอยู่ ร้ายกาจกับอนุและลูกเลี้ยงของนางอย่างไม่น่าอภัย แต่เพราะไม่มีใครร้องเรียนพวกเขาจึงทำได้แค่ดูห่างๆ
“ข้ารู้ว่าแม่ใหญ่อยากได้ แม่ใหญ่คงรักท่านพ่อมากจนมิอาจปล่อยให้ที่ดินตกเป็ของใคร งั้นเอาแบบนี้เ้าค่ะ” ลี่อิงเดินไปด้านหน้าก่อนจะกางฉโนดออก “ที่ดินผืนนี้ มีเนื้อที่80ตารางวา ตอนนี้ราคาที่ดินอยู่ที่เท่าไหร่เ้าคะท่านลุง” นางหันไปถามผู้ใหญ่บ้าน ท่านทำท่านึกเพียงนิดก่อนจะตอบ
“10ตารางวาเท่ากับ1ตำลึงเงิน 80ตารางวา มูลค่าตามตำบลคือ8ตำลึงเงิน“ ผู้ใหญ่บ้านคิดให้เสร็จสรรพ
”เห็นแก่ความกตัญญู ข้าขายให้แม่ใหญ่เพียง6ตำลึงเงินเ้าค่ะ เพราะข้าเข้าใจ ว่าแม่ใหญ่คิดถึงท่านพ่อมาก“ ทั้งแม่เฒ่าฮัวและเหล่าลูกสะใภ้ตาเลิ่กลั่กทำตัวไม่ถูก
”โถ่ เ้าช่างเป็คนดีเสียจริงรู้ว่าแม่ใหญ่เ้าคิดถึงท่านพ่อ ก็มีความใจดีขายที่ให้ในราคาที่ถูกลงจนข้าเสียดาย“ เส่วเหอ ภรรยาผู้ใหญ่บ้านที่มองรูปการอยู่นานรีบเอ่ยชื่นชม เป็แบบนี้ก็ดี บ้านใหญ่จะได้หยุดรังแกบ้านสี่เสียที เดิมที เฟิงซี ปรึกษาสามีนางหลายหน แต่ต้องยกเลิกไปเมื่อคนเป็เมียอย่าง ลี่อิงไม่ยอม เพราะกลัวบ้านเดิมดูถูกว่านางและสามีถูกขับไล่ออกจากตระกูลสามีทั้งที่พึ่งแต่งงานกัน เห็นทีว่าตระกูลฉือที่มาเยี่ยมนางเมื่อวานจะทำให้นางเปลี่ยนใจ
3K
