กฤติยานั่งเหม่อมองแพทย์หญิงตรงหน้า ป้ายชื่อที่หน้าอกระบุชื่อแพทย์หญิงมัสยา บรรพตวานิช
‘นี่มันตลกร้ายอะไรกัน เธอคนนี้นามสกุลเดียวกับพยัคฆ์ไม่ผิดแน่นี่เธอกำลังเอาสามีชาวบ้านมาทำพ่อพันธุ์ หรือก็คือตอนนี้กำลังเธอเป็ชู้ดีๆ นี่เองแถมอีกฝ่ายเป็หมอในโรงพยาบาลเดียวกันอีก’ กฤติยารู้สึกสับสนมันเกิดผิดพลาดอะไรตอนไหนนะ
“อายุครรภ์ 3 สัปดาห์แล้วค่ะ ยินดีด้วยนะคะ”แพทย์หญิงมัสยาส่งยิ้มให้คนตรงหน้าอย่างยินดี...เกินปกติ
กฤติยากระพริบตาปริบ เื่ของเธอกับพยัคฆ์น่าจะรู้กันทั่วโรงพยาบาลแต่อีกฝ่ายกลับส่งยิ้มให้เธอโดยไม่รู้สึกรู้สาอะไรแบบนี้ก็ได้เหรอแถมยังดูเหมือนจะยินดีมากเกินปกติจนสังเกตุได้
‘นี่ฉันเป็ชู้กับสามีเธออยู่นะ’ หมอสาวกรีดร้องในใจ อย่างร้อนรนปนรู้สึกผิด
“คุณหมอคะ คุณหมอกฤติยา ฟังปลาอยู่หรือเปล่าคะ?”
มัสยาเรียกพร้อมโบกมือตรงหน้าอีกฝ่ายที่เหมือนจะเหม่อลอยจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว
“อ่อ ค่ะ”
“คุณหมอจะทำเื่ฝากครรภ์เลยไหมคะ?”
คำถามของหมอสูติ ทำเอากฤติยาคิดหนัก เธอจะฝากครรภ์กับผู้หญิงที่เป็เมียของพ่อพันธุ์เธอได้ยังไงแค่นี้ความสัมพันธ์ก็อีรุงตุงนังจะแย่
“ฉันว่าจะฝากครรภ์ที่โรงพยาบาลอื่นค่ะ”กฤติยาตัดสินใจตอบออกไป
“ทำไมล่ะคะ ฝากที่นี่น่าจะสะดวกมากกว่า”
“แต่ฉันไม่สะดวกค่ะ”
“หรือว่าคุณไม่สะดวกใจเพราะเื่พี่เสือ?”คุณหมอสูติถามเข้าประเด็นทันทีเหมือนอ่านใจกฤติยาออก
“ใช่ค่ะ” กฤติยาตอบตามตรงไม่มีประโยชน์ที่จะเลี่ยงในเมื่อความจริงมันก็เห็นอยู่ตรงหน้า
“ไม่เป็ไรค่ะ เื่นั้นฉันไม่ถือ”
กฤติยาขมวดคิ้วกับคำพูดของอีกฝ่าย
‘เธอจะใจกว้างเกินไปแล้วนะสาว’ กฤติยานึก
“ฉันต้องขอโทษจริงๆ ค่ะ ฉันไม่รู้มาก่อน”
กฤติยากล่าวขอโทษอย่างจริงใจ ถ้ารู้ว่าเขามีภรรยาอยู่แล้วไม่มีทางที่เธอจะยื่นขอเสนอนั้นให้เขาแน่ๆ
“ไม่เป็ไรเลยค่ะคุณหมอ นี่มันสมัยไหนแล้ว”มัสยาพูดพร้อมโบกไม้โบกมืออย่างไม่เห็นว่าเป็เื่ใหญ่
“แต่ว่า...”
กฤติยาอ้ำอึ้ง ความรู้สึกผิดความสับสนและความเครียดแล่นขึ้นสมอง จนเริ่มปวดศีรษะตุบๆ
“แค่พี่ชายได้เป็ฝั่งเป็ฝา จะท้องก่อนแต่งหรือแต่งก่อนท้องก็ไม่สำคัญเลยค่ะ”
“....”
“ฝากครรภ์ที่นี่เถอะนะคะปลาอยากดูแลหลานด้วยตัวเอง”
“....”
กฤติยารู้สึกเหมือนโดนค้อนตีเข้ากลางกบาลรู้สึกปวดจี๊ดๆ ในหัว ภาพตรงหน้าเริ่มพร่าเลือนและในที่สุดก็มืดดับลงเหมือนมีคนปิดสวิตซ์ไฟ
“กรี๊ด หมอคริส”
มัสยารีบถลาจากเก้าอี้เข้ามาประคองร่างที่ใกล้หมดสติของอีกฝ่ายทันที
“ทำไมเป็ลมบ่อยแน่ใจนะว่าไม่ได้เป็อะไร”
“เพราะฮอร์โมนน่ะพี่ คนท้องก็แบบนี้แหล่ะ”
กฤติยารู้สึกตัวแล้วแต่เพราะเสียงคุยกันของสองพี่น้องทำให้เธอแกล้งหลับต่อเธอไม่อยากเผชิญหน้ากับเขาทั้งคู่ตอนนี้
‘อับอายขายขี้หน้าชะมัด’
“ฉันไปละ อย่าลืมล่ะ ่ 3เดือนแรกงดมี Sex ไปก่อนเพื่อความปลอดภัย”
“รู้แล้วน่า”
“อ้อ แล้วจะให้ปลาบอกป๊ากับหม๊าเลยไหม”
“อย่าเพิ่งบอก เดี๋ยวพี่จัดการเอง”
“โอเค งั้นไปละ”มัสยาโบกมือให้พี่ชายก่อนเดินออกจากห้องไป
พยัคฆ์ถอนหายใจยาวคนบนเตียงยังนอนหลับตาอยู่ แต่เบ้าตาที่ขยับไปมา ทำให้ชายหนุ่มนึกขำอยู่ในใจกับความไม่เนียนของอีกคน
“คุณหมอลืมตาได้แล้วครับ ยัยปลาไปแล้ว”
พยัคฆ์พูดพร้อมกับทรุดนั่งลงข้างเตียง ตาคมพินิจมองใบหน้าสวยของอีกคนมันยังซีดอยู่นิดๆ
“...”
“ถ้าไม่ตื่น ผมจะลักหลับแล้วนะครับ”
“ไม่ได้นะ!! 3เดือนแรกห้ามมีเซ็กส์”
ได้ผลคนตัวเล็กรีบลืมตาขึ้นมาโวยวายทันที
“ยังเวียนหัวอยู่ไหมครับ”
พยัคฆ์ถือวิสาสะกุมมือบอบบางของคุณหมอสาวไว้แววตาเป็ห่วงเป็ใยและคำถามเอื้ออาทรของอีกฝ่ายทำให้หัวใจของคุณหมอสาวหวั่นไหวจนเลิกคิดจะดึงมือออกจากมือใหญ่ของอีกคน
“ฉันไม่เป็ไรแล้วค่ะ ทำงานได้แล้ว”กฤติยาลุกขึ้นนั่ง
“แต่หมอบอกว่าวันนี้ให้นอนพักดูอาการก่อน”
“ฉันไม่เป็ไรจริงๆ”
“ถ้าดื้อ เดี๋ยวจะโดนเอาคาเตียงคนไข้นะครับ”
“ไม่ได้นะ เดี๋ยวแท้ง!!”
“งั้นก็นอนลงซะดีดีครับ”พยัคฆ์พูดเสียงแข็ง
คนท้องนอนลงอย่างว่าง่ายแม้จะส่งค้อนปะหลับปะเหลือกให้เขาจนตาแทบหลุดก็ตาม
“เห็นปลาบอกว่าคุณจะฝากท้องที่โรงพยาบาลอื่นเหรอครับ?”
“อืม”
“ทำไมล่ะครับ?”
“ก็...” กฤติยาอึกอักเธอจะบอกเขาไปได้ยังไงว่าเข้าใจผิดคิดว่ามัสยาเป็ภรรยาเขา ขายหน้าแย่
“เห็นปลาบอกว่าเป็เพราะผม?”
“ก็ไม่เชิงหรอกค่ะ”
“แล้วยังไงครับ”
พยัคฆ์เร่งเร้าเขาไม่อยากให้อีกฝ่ายไปฝากท้องต่างโรงพยาบาลเพราะคิดว่าฝากที่เดียวกับที่ทำงานกฤติยาน่าจะเหนื่อยน้อยกว่าแถมมีแต่คนคุ้นเคยยังไงก็น่าจะได้รับการดูแลที่ดี
“ก็...ตอนนั้นฉันนึกว่าหมอปลาเป็เมียคุณนี่!!”
กฤติยาโพล่งออกมาเพราะรู้ว่าคนตัวโตคงไม่หยุดซักหากยังไม่ได้คำตอบ
“ห๊า!!!”
“ใช้อะไรคิดครับคุณหมอ ตายแล้วฟ้าจะผ่า”พยัคฆ์โวยวายอย่างมีจริตน่าหมั่นไส้
“ก็พวกคุณสวีทกันขนาดนั้น ทั้งกอดทั้งหอม”
“โอ๊ย หนอ” พยัคฆ์พ่นลมหายใจยาวพร้อมสีหน้าหน่ายๆ แต่พอนึกดูก็ไม่น่าแปลกใจเท่าไหร่เพราะฉากที่มัสยาแกล้งมาหอมแก้มเขาต่อหน้ากฤติยาเพื่อยั่วให้อีกคนหึงก็ชวนให้เข้าใจผิดได้ไม่น้อย
ถือว่าการลองใจก็ได้ผลระดับหนึ่งเหมือนกันพยัคฆ์นึกยิ้มย่องในใจ
“งั้น ที่คุณทำตัวแปลกๆกับผมเมื่อวานเพราะว่าคุณหึง?”
“ไม่ใช่!!!”
“คุณเก็บของหรือยัง?”
กฤติยาถามเสียงเรียบหลังจากต่างฝ่ายต่างเงียบไปพักใหญ่ดวงตากลมโตทอดมองออกไปนอกหน้าต่าง เพราะไม่อยากสบตาคนที่นั่งอยู่ข้างเตียงเพราะรู้ว่าตัวเองไม่สามารถทนสายตาเว้าวอนเหมือนหมาถูกทิ้งของอีกฝ่ายได้
“ผมขออยู่ต่อได้ไหมครับ?” พยัคฆ์เว้าวอนเสียงแห้งเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยังไม่เลิกคิดที่จะให้เขาย้ายออกแม้จะรู้ว่ามัสยาเป็น้องสาวเขา
“ไม่ได้ค่ะ หน้าที่ของคุณจบแล้ว”
“แต่ว่า...”
“ไม่ได้ค่ะ” กฤติยาพูดอย่างหนักแน่น
“ผมไม่ย้ายครับ หน้าที่ของผมยังไม่จบ”พยัคฆ์พูดเสียงเข้ม ตาคมวาววับ ไม่ยอมแพ้
“....”
“ก็คุณหมอบอกว่าผมจะได้เงินก็ต่อเมื่อตรวจคัดกรองแล้วเด็กสมบูรณ์ดี เพราะอย่างนั้น...ผมจะอยู่กับคุณหมอจนกว่าผลจะออก”
“นี่คุณ!!”
“และถ้าตรวจออกมาแล้วเด็กไม่สมบูรณ์ ผมก็จะทำใหม่จนกว่าจะได้เด็กที่สมบูรณ์และผมได้เงิน”
“ขี้งก!!”คุณหมอสาวชี้หน้ามือสั่น ปากสั่นเพราะคิดคำด่าไม่ทัน
“แต่ผมสงสัยอยู่อย่าง”
“อะ อะไร?”
“ถ้าได้ลูกแฝด ค่าจ้างของผมจะเพิ่มเป็10 ล้านไหมนะ?”
กฤติยาหรี่ตามองเ้าหมาั์ใสซื่อที่ตอนนี้แปลงร่างเป็หมาจิ้งจอกเ้าเล่ห์
“ได้สิ 10 ล้านเอาไปเลย” หมอสาวใจป้ำ
“งั้น...ถ้าเราเอากันตอนนี้อีกคนจะมาเกิดทันกันไหมนะ”พยัคฆ์ลูบคางสาก ดวงตาเป็ประกายวาววับ
“ไม่ได้ อย่าแม้แต่จะคิด เดี๋ยวแท้ง!!!”
-----
แจ้งข่าว E-Book หมอคริสกับเ้าหมาั์มาแล้วนะคะ วางขายใน MEB โปรเปิดตัวราคาเบาๆ เพียง 89 บาทเต็มอิ่ม 20 ตอนพร้อมตอนพิเศษ 2 ตอนทั้งหมด 22 ตอน จัดหนัก แซบๆ เกือบทุกตอนอ่านรวดเดียวจบไม่ต้องรอ อย่าลืมไปอุดหนุนกันนะคะ ค้นหาชื่อ พ่อพันธุ์ มันส์ ดุ ในแอป MEB ได้เลยจ้า