เหอจิ้งเกาที่ได้พบฟู่หยุนชิงอีกครั้งได้แต่เลิกคิ้วขึ้นอย่างแปลกใจ เขาหันไปมองเลขาเพื่อสอบถามว่าเธอมาแสดงละครเื่นี้ได้ยังไง เลขาที่ทราบข้อมูลแต่แรกจึงบอกเพียงว่าเธอไปแคสติ้งละครตามระบบ เหอจิ้งเกาจึงพยักหน้าอย่างเข้าใจ เขารู้ดีว่าระบบของบริษัทเป็อย่างไร ที่บริษัทในเครือของเขาจะไม่มีการใช้เส้นสายเด็ดขาดในการคัดเลือกนักแสดง
เหอจิ้งเกาจ้องมองฉากที่ฟู่หยุนชิงกำลังจะแสดงตาเขม็ง เขาอยากรู้ว่าเธอมีความสามารถมากขนาดไหนกับฉากที่ต้องใช้อารมณ์เช่นนี้ หยูเหมยที่คอยสังเกตเหอจิ้งเกาอยู่ได้แต่อิจฉาฟู่หยุนชิงที่ได้รับความสนใจจากชายผู้ที่ร่ำรวยที่สุดในประเทศคนนี้
ไม่นานนักผู้กำกับก็สั่งให้ฟู่หยุนชิงเริ่มแสดงได้เมื่อเห็นเธอพยักหน้าว่าเธอพร้อมแล้ว ฟู่หยุนชิงเริ่มต้นการแสดงด้วยสีหน้าเ็าพร้อมทั้งสายตาไม่พอใจซึ่งแสดงออกมาได้เป็อย่างดี จากนั้นเธอได้แต่พึมพำว่าทำไมเื่ถึงกลายเป็เช่นนี้ ทั้งที่เธอวางแผนมาเป็อย่างดีแล้ว แต่กลับกลายเป็ว่าเธอเป็คนส่งเสริมพวกเขาเสียอย่างนั้น
หลังจากฟู่หยุนชิงพึมพำได้สักครู่ เธอก็ปัดกาน้ำชาตกแตกเสียงดังอย่างไม่กลัวว่าใครจะเข้ามา เพราะก่อนหน้านี้เธอสั่งให้บ่าวรับใช้ไปทำงานอื่นแล้ว เธออยากระบายความเจ็บแค้นใจคนเดียวที่ห้องของเธอ หลังจากฟู่หยุนชิงปัดกาน้ำชาตกแตกแล้ว เธอเดินไปมารอบห้องพร้อมกับทำลายข้าวของที่อยู่ภายในสายตาเธออีกไม่น้อย ฟู่หยุนชิงยืนหอบอยู่สักพักหลังจากทำลายข้าวของมากมายภายในชั่วเวลาไม่กี่นาที เธอได้แต่โทษว่า์ที่เหตุใดจึงได้ทำร้ายความคาดหวังเดียวของเธอเช่นนี้ ไม่นานนักสีหน้าของฟู่หยุนชิงก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง เธอมีน้ำตาไหลหยดลงจากหางตาพร้อมกับกัดริมฝีปากเพื่อกลั้นเสียงร้องไห้ จากนั้นฟู่หยุนชิงเดินโซเซไปอย่างอ่อนแรงจนถึงเตียงของเธอ เธอเอามือสองข้างค้ำที่ปลายคางพร้อมกับก้มหน้าอย่างคนที่ได้รับความเ็ปทางใจ
พอผู้กำกับเห็นว่าฟู่หยุนชิงน่าจะสิ้นสุดฉากนี้แล้วเขาก็สั่งคัตทันที ทุกคนที่เห็นการแสดงอารมณ์ของฟู่หยุนชิงต่างพากันปรบมือให้เธอเสียงดัง ยิ่งหยูเหมยเห็นเช่นนี้เธอก็ยิ่งอิจฉาฟู่หยุนชิงที่ได้รับความสนใจจากทุกคนมากยิ่งกว่าเธอที่แสดงเป็นางเอกเสียอีก แม้แต่ผู้กำกับกับนักเขียนบททุกคนต่างก็ชมเชยฟู่หยุนชิงว่าแสดงได้ดีอีกด้วย ส่วนเธอที่แสดงได้ดีเช่นกันกลับไม่เคยได้รับคำชมเช่นนี้ ยิ่งเธอมองไปที่เหอจิ้งเกาที่กำลังแสดงสีหน้าพึงพอใจกับการแสดงของฟู่หยุนชิงมากเท่าไหร่ หยูเหมยก็ยิ่งเจ็บแค้นใจมากเท่านั้น เธอได้แต่กัดฟันอดทนดูภาพที่ฟู่หยุนชิงได้รับการยอมรับจากทุกคน
ผู้กำกับสั่งให้ฟู่หยุนชิงไปพักผ่อนได้ วันนี้หมดคิวของเธอแล้ว ฟู่หยุนชิงขอบคุณผู้กำกับและกลับไปที่ห้องแต่งตัวเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าล้างหน้าแกะผมออกเพื่อที่จะได้ออกไปนั่งดูว่าพระนางแสดงเป็อย่างไรบ้าง
ไม่นานหลังจากฟู่หยุนชิงออกมาพร้อมกระเป๋าใส่สิ่งของส่วนตัวของเธอ เธอก็เดินไปนั่งที่เก้าอี้ตัวเดิมซึ่งมีบทละครของเธอวางอยู่พร้อมกับมองการแสดงในฉากตรงหน้าอย่างแปลกใจ
จะไม่ให้ฟู่หยุนชิงแปลกใจได้อย่างไร ในเมื่อนางเอกของเื่ถูกต่อว่าและสั่งเทครัว ๆ เธอไม่เข้าใจว่าทำไมอยู่ ๆ นางเอกคนนี้จึงดูเหมือนคนไม่มีสมาธิที่จะเล่นตามบทบาทของเธอเลย ทั้งที่ฉากนี้เป็ฉากที่ฟู่หยุนชิงคิดว่าไม่น่าจะยากนัก แต่นางเอกของเื่กลับเค้นสีหน้าออกมาไม่ได้ดั่งใจผู้กำกับจนถูกสั่งเทครัว ๆ แบบนี้
หยูเหมยที่เสียสมาธิเพราะความอิจฉาฟู่หยุนชิงแต่แรกยิ่งอับอายมากขึ้น เธอขอเวลาผู้กำกับปรับอารมณ์สักห้านาที ผู้กำกับที่ไม่รู้จะทำอย่างไรจึงได้บอกให้เธอปรับอารมณ์ให้ดีก่อนจะเข้าฉากมาอีกครั้ง
คราวนี้หยูเหมยแสดงผ่านได้อย่างฉิวเฉียด เธอได้แต่พรูลมหายใจและแอบโทษฟู่หยุนชิงที่เป็สาเหตุให้เธอต้องอับอายผู้คนในวันนี้ เธออับอายจนกลายเป็ความโกรธ หยูเหมยจึงกระซิบบอกผู้จัดการให้เรียกคนของเธอมารออยู่ทางออกสตูดิโอที่ฟู่หยุนชิงชอบเดินกลับคนเดียวบ่อย ๆ ที่หยูเหมยรู้เพราะมีทีมงานซุบซิบกันให้เธอได้ยิน เธอเห็นว่าจุดนั้นไม่ค่อยมีคนจึงเหมาะที่เธอจะสั่งสอนฟู่หยุนชิงให้รู้เสียบ้างว่าใครเป็เบอร์หนึ่งของละครเื่นี้กันแน่
ตัวของฟู่หยุนชิงเองไม่รู้เลยว่าอีกไม่นานเธอจะต้องรับมือกับคนพาลจำนวนไม่น้อย เธอยังคงนั่งดูการแสดงฉากอื่นต่อไปอย่างไม่เร่งรีบที่จะกลับที่พัก อย่างไรวันนี้เธอก็ว่างอยู่แล้ว และการดูคนอื่นแสดงก็ทำให้ฟู่หยุนชิงได้รับประสบการณ์ที่ดีอีกด้วย เธอจึงไม่คิดจะกลับั้แ่แรก
เหอจิ้งเกาเองก็เช่นกัน เขานั่งดูการแสดงไปเรื่อย ๆ อย่างพอใจไม่น้อย ติดก็แต่ว่านางเอกของเื่ที่ก่อนหน้านี้แสดงได้ไม่ดีเลยจริง ๆ ทำให้เขาต้องสั่งผู้กำกับให้เธอแสดงใหม่จนกว่าเขาจะเห็นว่าเป็ที่พอใจแล้วนั่นแหละ ผู้กำกับเองก็ได้แต่บ่นหยูเหมยในใจว่าเหตุใดจึงแสดงแย่ในวันที่เทพเ้าองค์นี้มาดูการถ่ายทำกันหนอ พวกเขาที่เป็แค่เรือจ้างจำเป็จะต้องให้ความเคารพเหอจิ้งเกาซึ่งเป็ประธานบริษัทอยู่แล้ว
ทีมงานที่เห็นว่าผู้กำกับยังคงถ่ายทำต่อไปก็พากันเซตฉากใหม่เรื่อยๆ จนตอนนี้พวกเขาถ่ายทำไปแล้วสามฉากต่อเนื่อง แน่นอนว่าที่ได้เพียงสามฉากก็เพราะหยูเหมยอีกตามเคย ผู้กำกับที่ไม่รู้จะต่อว่าเธออย่างไรได้แต่กัดฟันอย่างโกรธ ๆ เขายังถามหยูเหมยว่าเธอมีใจที่จะเป็นางเอกเื่นี้จริงหรือเปล่าอีกด้วย ทำเอาหยูเหมยที่อับอายมากแทบจะร้องไห้ออกมา
ผู้จัดการของหยูเหมยเห็นท่าไม่ดีจึงขอเวลาจากผู้กำกับอีกสักสิบนาที เพื่อที่เธอจะได้จัดการอารมณ์ให้กับหยูเหมยเพื่อแสดงละครต่อได้อีกครั้ง ผู้กำกับเห็นว่าผู้จัดการของหยูเหมยน่าจะทำให้เธอสามารถแสดงได้ดีกว่านี้จึงพยักหน้าตกลง เขาให้เวลาพวกเธอสิบนาที
ระหว่างสิบนาทีนี้ ผู้จัดการของหยูเหมยทั้งขู่ทั้งปลอบใจหยูเหมยให้ตั้งใจแสดงมากกว่านี้ อย่างไรเื่ของฟู่หยุนชิงนั้นผู้จัดการของหยูเหมยก็เรียกคนมารออยู่ก่อนแล้ว ผู้จัดการจะให้หยูเหมยระบายความโกรธให้เต็มที่ แต่ตอนนี้หยูเหมยจะต้องแสดงให้ถูกใจผู้กำกับเสียก่อน
หยูเหมยที่ได้รับฟังคำพูดของผู้จัดการจึงได้สูดหายใจแรง ๆ เพื่อปรับอารมณ์และสมาธิใหม่ เธอได้แต่ปัดความคิดไม่ดีออกจากหัวก่อนที่จะตั้งสติเพื่อถ่ายทำใหม่อีกครั้ง
หลังจากคิดว่าตัวเองน่าจะแสดงได้แล้ว หยูเหมยก็เดินเข้าฉากไปแล้วพยักหน้าให้ผู้กำกับว่าเธอพร้อมที่จะแสดงแล้ว ผู้กำกับเองก็ไม่ชักช้า เขารีบสั่งถ่ายทำในทันทีก่อนที่เวลาจะล่วงเลยไปมากกว่านี้
5K
