นายณัฒวัฒน์สามารถกอบกู้บริษัทได้สำเร็จ ใช้หลักฐานบัญชีโกงบริษัทจับกุมตัวหุ้นส่วนคนนั้นได้ สามารถเรียกร้องเงินคืนบริษัทได้เกือบทั้งหมด นายณัฒวัฒน์สามารถนำเงินส่วนนี้ไปชดใช้หนี้สินของบริษัททั้งหมดได้ ศาลจึงประกาศยกฟ้องคดีล้มละลาย
ดังนั้นนายณัฒวัฒน์จึงไปเยี่ยมพ่อที่โรงพยาบาล หมอนำข่าวดีมาบอก
“พ่อของคุณฟื้นแล้วครับ”
“จริงๆหรอครับหมอ” ณัฒวัฒน์รีบเข้าไปดูพ่อทันที
“เป็อย่างไรบ้างลูกพ่อ พ่อต้องขอโทษจริงๆที่ทำบริษัทล้มละลาย และมานอนป่วยหนีปัญหาแบบนี้”
“พวกเราถูกยกฟ้องคดีล้มละลายแล้วนะครับพ่อ เื่นี้ต้องขอบคุณฝน เธอช่วยสืบหาบัญชีโกงบริษัทของหุ้นส่วนที่เป็เพื่อนพ่อได้ครับ”
“พ่อไม่น่าไว้ใจคนผิดเลย แล้วฝนล่ะลูก พ่อจะได้ขอบคุณเธอด้วย”
“นั่นสิครับพ่อ ป่านนี้เธอก็ยังไม่กลับบ้าน โทรไปก็ไม่รับสาย ผมไม่รู้จะไปตามหาเธอได้ที่ไหนครับ”
“งั้นลูกลองไปตามที่บ้านแม่เธอดูสิ”
“ผมว่าจะไปบ้านแม่ของฝนเย็นนี้ครับพ่อ ถ้าเจอจะได้บอกข่าวดีว่าพ่อฟื้นแล้วด้วย พ่อนอนพักผ่อนก่อนนะครับ ผมคงต้องไปทำธุระอย่างอื่นก่อน”
“ไปเถอะลูก พ่ออยู่ได้”
**********************************************
ณ บ้านแม่ของสายฝน ภรรยาของนายณัฒวัฒน์
“คุณมาทำไมไม่ทราบ เห็นว่ารังเกียจพวกเราสองแม่ลูกนักหนา”
“สวัสดีครับคุณแม่ ที่ผ่านมาผมต้องขอโทษคุณแม่ด้วย ตอนนี้ผมรักสายฝนมาก แต่เธอหนีผมไปอีกแล้ว ผมตามหาเธอยังไม่เจอเลยครับ คุณแม่รู้มั้ยครับว่าเธออยู่ที่ไหน”
แม่ของฝนเสียงอ่อนลง “เดี๋ยวนี้ลูกสาวฉันก็ไม่ค่อยมาหาฉันเลย ส่งแต่เงินมาให้อย่างเดียว ฉันก็ไม่รู้ว่าฝนอยู่ที่ไหน นับวันเราสองคนแม่ลูกก็เหมือนคนแปลกกันขึ้นทุกวัน”
“นั่นไงมีเสียงรถมา อาจจะเป็ฝนก็ได้”
“ผมขออนุญาตหลบก่อนนะครับ ผมไม่รู้ว่าฝนโกรธอะไรผม หากฝนเห็นผมอาจจะหนีไปอีกก็ได้”
“ตามใจคุณเถอะ”
**********************************************
“อ้าวฝน ว่างมาหาแม่สักทีนะ”
“สวัสดีค่ะคุณแม่ ฝนมีเื่สำคัญจะคุยด้วยค่ะ”
“ก็ว่ามาสิ”
“เอ่อ ดิฉันไม่ใช่สายฝนค่ะ”
“นี่ลูกพูดบ้าอะไร ห๊า”
“ดิฉันไม่รู้ว่ามาอยู่ในร่างของลูกสาวของคุณได้อย่างไร ดิฉันชื่อเฉินชิงเป็นักโปรแกรมเมอร์ของกรมตำรวจ ตอนนี้ความทรงจำของฉันได้กลับมาแล้ว และฉันก็ไม่อาจโกหกคุณได้อีก”
“จะเป็ไปได้ยังไง ลูกหลอนไปเองหรือเปล่า เข้าใจเองว่าเป็ผู้หญิงคนนั้น”
“เฉินชิงมีตัวตนจริงค่ะ และตอนนี้ดิฉันมีภารกิจลับที่จะต้องทำเพื่อไขคดี คงไม่อาจอยู่ดูแลคุณได้”
“ไม่จริงใช่มั้ย เอาิญญาของลูกสาวฉันคืนมา เอาคืนมาเดี๋ยวนี้”
เฉินชิงสงสารแม่ของฝนเลยกอดเธอไว้ “ดิฉันขอโทษจริงๆ ไม่รู้ว่าปรากฏการณ์นี้มันเกิดขึ้นได้อย่างไรค่ะ”
แม่ของฝนตั้งสติ “แต่ตอนนี้เธอเป็ภรรยาของณัฒวัฒน์เขานะ ยังไงเธอก็ต้องไปอยู่บ้านของเขา”
เฉินชิงหลับตาสูดลมหายใจลึกๆ แล้วพูดขึ้นมาว่า “ดิฉันจะหย่ากับเขาค่ะ ยังไงฉันก็ไม่สามารถเป็ตัวแทนลูกสาวของคุณได้ พวกเราควรให้อิสระเขานะคะ ส่วนเื่เงิน ดิฉันเป็โปรแกรมเมอร์คงหาเงินเลี้ยงคุณได้ไม่ยาก อีกอย่างดิฉันก็จะหาเงินไปชดใช้เื่ค่าเรียนค่ากินอยู่ต่างๆให้คุณณัฒวัฒน์เขาด้วยค่ะ”
“คงเลิกไม่ได้หรอกคุณเฉินชิง ตอนนี้คุณณัฒวัฒน์เขารักสายฝนมาก ยังไงเขาก็ไม่ยอมหย่าแน่นอน”
“ดิฉันมีรูปที่เขาเคยควงผู้หญิงคนอื่นเข้ามาในบ้าน มีรูปจู๋จี๋กันด้วย ยังไงก็ฟ้องหย่าได้ คุณไม่ต้องห่วงนะคะ”
“งั้นก็ตามใจคุณเถอะ คุณเฉินชิง ยังไงฉันก็ไม่สามารถห้ามอะไรคุณได้”
“ดิฉันสัญญาว่าจะรักษาตัวให้ดี และจะกลับมาเลี้ยงคุณ ทำหน้าที่แทนคุณสายฝนค่ะ”
สักพักมือถือก็ดัง “ว่าไงกัญญา ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน แต่เดี๋ยวสักครู่นะ” เฉินชิงหันมาพูดกับแม่ของฝน “ดิฉันต้องไปแล้ว ขอตัวนะคะ”
แม่ของฝนมองเฉินชิงเดินจากไป ในใจคิดว่า ”นี่ฉันเสียลูกสาวฉันไปั้แ่อุบัติเหตุครั้งนั้นแล้วสินะ”
สักพักณัฒวัฒน์ก็เดินออกมา
“คุณได้ยินหมดแล้วใช่มั้ยคุณณัฒวัฒน์” แม่ของฝนพูดทั้งน้ำตา
“ครับคุณแม่ ที่แท้ผมไม่ได้รักสายฝน แต่ผมรักเฉินชิงคนนั้น” ณัฒวัฒน์พูดอย่างมั่นใจ
“ยังไงเธอก็จะหย่ากับคุณ”
“ผมจะหาวิธีรั้งเธอไว้ให้ได้ครับ คุณแม่ไม่ต้องห่วง และผมจะดูแลคุณแม่ด้วย ตอนนี้ผมขอลาก่อนนะครับ”
**********************************************
4K
![เพลเยอร์เกมขยะเกิดใหม่ในฐานะตัวประกอบระดับ EX [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1756458480_32089281.webp)
