เกิดใหม่ในยุค 80 พลิกชีวิตแสนตกอับของคุณหนูสกุลหลิน

        หวังซิ่วลี่ยิ้มอย่างร่าเริง“อาสะใภ้ เรื่องนี้เป็นเรื่องจริงหานหมิงสยาเมียของน้องชายคนที่สี่ของฉันมาหา แล้วให้ฉันเป็นแม่สื่อฟังแล้วหมิงหย่วนชอบลูกสาวคนที่สามขออาสะใภ้มากนะอากับอาสะใภ้ถ้าพลาดญาติที่ดีเช่นนี้ไปคงเสียใจไปตลอดชีวิตหมิงหย่วนตอนนี้เป็นผู้กองแล้ว ฉันได้ยินมาว่าเป็นผู้กองที่อายุน้อยที่สุดในกองทัพถ้าอีกสองปีได้เป็นผู้พัน ก็จะก้าวหน้าขึ้นเรื่อยๆลูกสาวคนที่สามของอาสะใภ้ได้อยู่กับเขาคงเป็นคุณนายทหาร ได้นั่งรถ กินของดีๆใส่เสื้อผ้าสวยๆ ไม่ต้องตากแดดตากลมในชนบทแบบนี้อีกต่อไปอาสะใภ้ก็พลอยได้รับอานิสงส์ไปด้วย”

        พ่อหลินแม่หลินสบตากัน

        หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง พ่อหลินก็ค่อยๆ พูด“ถ้าหมิงหย่วนชอบลูกสาวของพวกเราจริงๆการแต่งงานครั้งนี้พวกเราก็ยินดี”

        ก็อย่างที่หวังซิ่วลี่บอกหานหมิงหย่วนมีอนาคตที่สดใส ซินเยวี่ยได้อยู่กับเขาคงมีความสุขมากพวกเขาในฐานะครอบครัวฝ่ายหญิงก็จะได้รับอานิสงส์ไปด้วย

        หวังซิ่วลี่ยิ้มร่า“หมิงหย่วนรักลูกสาวคนที่สามของอาสะใภ้มาก อากับอาสะใภ้อย่าลังเลเลยรีบตอบตกลงนะ สาวๆ ในหมู่บ้านเราอายุเท่านี้มีเยอะแยะแต่ทุกคนต่างก็จ้องแต่หานหมิงหย่วนทั้งนั้นเลยนะ”

        แม่หลินพูดว่า“พวกเราขอปรึกษากันก่อน พรุ่งนี้ค่อยให้คำตอบนะ”

        หวังซิ่วลี่ก็รู้ว่าในฐานะพ่อแม่ของฝ่ายหญิงก็ต้องไว้ตัวกันบ้างการที่ไม่ตอบตกลงในทันทีก็เป็นเรื่องที่คาดการณ์ไว้อยู่แล้ว

        ขณะที่หวังซิ่วลี่กำลังจะออกไปก็ได้เจอกับซินเยวี่ยที่เพิ่งกลับจากที่ทำงานทั้งสองทักทายกันสองสามคำแล้วก็แยกจากกัน

        หลังจากเข้าไปในห้องโถงซินเยวี่ยก็ถามด้วยความสงสัย “ครอบครัวของซ่งเจี่ยฟั่งมาทำอะไรที่บ้านเราเหรอ?”

        แม่หลินกล่าวด้วยรอยยิ้ม“เขามาสู่ขอแกแทนบ้านหานน่ะสิไม่นึกเลยว่าแกจะมีวาสนาได้เป็นคุณนายทหาร”

        ก็อย่างที่หวังซิ่วลี่คิดสองสามีภรรยาบ้านหลินไม่ได้ตอบตกลงในทันที เพียงแค่ทำท่าทีไว้ตัวเท่านั้นหานหมิงหย่วนไม่เพียงแต่หน้าตาดีเท่านั้น แต่ยังทำผลงานได้อย่างโดดเด่นในกองทัพมีอนาคตที่สดใส เขาชอบซินเยวี่ย ถ้าพลาดการแต่งงานครั้งนี้ไปก็คงโง่เขลาเต็มที

        ซินเยวี่ยไม่คาดคิดว่าแม่หานจะตกลงเรื่องของตนกับหานหมิงหย่วนเร็วเช่นนี้ในใจของเธอทั้งตกใจและดีใจแต่เมื่อเห็นว่าพ่อกับแม่ตัดสินใจตอบตกลงการแต่งงานครั้งนี้โดยไม่ปรึกษาหารือกับตนก่อนในใจก็รู้สึกแปลกๆ ไม่ว่าชาติก่อนหรือชาตินี้ พวกเขาก็ต้องการที่จะควบคุมชะตาชีวิตของตนไม่ว่าตนจะชอบหรือไม่ชอบคนคนนั้นก็ตาม พวกเขาก็จะตอบตกลง หากพวกเขารู้สึกว่าดี

        สำหรับพ่อแม่แล้วการแต่งงานก็คือการที่พ่อแม่เป็นผู้เลือกคู่ให้ โดยที่ทั้งสองฝ่ายอาจไม่รู้จักกันไม่เคยพบหน้ามาก่อน แล้วก็ตกลงปลงใจที่จะใช้ชีวิตคู่ร่วมกันไปชั่วชีวิตพวกเขาไม่เคยลิ้มลองรสชาติของความรัก พวกเขาคิดว่าแค่ชายหญิงอายุใกล้เคียงกันมีคุณสมบัติที่เหมาะสมก็สามารถอยู่ร่วมกันได้ การแต่งงานก็คือการใช้ชีวิตความรักเป็นเรื่องไร้สาระ

        ซินเยวี่ยพยายามสงบจิตใจแล้วพูดด้วยท่าทีนิ่งสงบ “หนูกับพี่หมิงหย่วนรักกันในเมื่อตระกูลหานส่งแม่สื่อมาสู่ขอแล้ว ก็แล้วแต่พ่อแม่จะตัดสินใจ”

        …

        เช้าวันรุ่งขึ้นหวังซิ่วลี่ก็มาที่บ้านอีกครั้ง

        คราวนี้ผู้อาวุโสทั้งสองของตระกูลหลินไม่ได้อ้ำอึ้งอีกต่อไปแต่ตอบตกลงการแต่งงานครั้งนี้อย่างง่ายดาย

        หลังจากที่แม่หานรู้ว่าคนตระกูลหลินได้ตกลงการแต่งงานครั้งนี้แล้วในใจก็เยาะเย้ย

        ขั้นตอนต่อไปก็คือการจัดเตรียมให้คนหนุ่มสาวทั้งสองหมั้นหมายกัน

        การหมั้นหมายก็ต้องดูฤกษ์ดี

        ในหมู่บ้านเฉวียนสุ่ยไม่มีใครดูฤกษ์ได้แม่หานจึงอยากจะให้ลูกเขยซ่งเยวี่ยจิ้นไปหาซินแสที่ในเมืองเพื่อดูฤกษ์ดี

        แม่หานเรียกซ่งเยวี่ยจิ้นมาข้างๆแล้วกระซิบกระซาบ “เยวี่ยจิ้นแม่รู้ว่าแกก็รู้สึกว่าหมิงหย่วนแต่งงานกับผู้หญิงบ้านหลินคนนั้นเป็นการเสียเปล่าที่แม่ตอบตกลงเรื่องนี้ก็เป็นแผนการถ่วงเวลา แกอย่าบอกเรื่องนี้กับหมิงสยานะเธอเป็นคนเก็บความลับไม่อยู่”

        หลังจากหยุดคิดไปครู่หนึ่ง แม่หานก็พูดต่อ“ฉันได้ยินจากหมิงสยาว่าหลานของอาแกคนหนึ่งทำงานอยู่ที่สถานีสัตวแพทย์ในเมืองอายุไล่เลี่ยกับหมิงหย่วน รูปร่างหน้าตาก็ดี เชี่ยวชาญเรื่องผู้หญิงฉันตั้งใจว่าหลังจากที่หมิงหย่วนจากไปแล้ว จะหาวิธีแนะนำชายหนุ่มคนนี้ให้ซินเยวี่ยแค่พวกเขาทั้งสองคนสนิทสนมกัน เรื่องแต่งงานของหลินซินเยวี่ยกับหมิงหย่วนก็เป็นอันต้องยกเลิกในท้ายที่สุด”

        ซ่งเยวี่ยจิ้นรู้ว่าแม่ยายของตนไม่ใช่คนธรรมดาเพียงแต่ไม่ได้คาดคิดว่าเธอจะวางแผนลึกซึ้งเช่นนี้

        หลังจากไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่งซ่งเยวี่ยจิ้นพูดอย่างระมัดระวัง “ความคิดนี้ก็ดีอยู่หรอกแต่กลัวว่าถ้าเรื่องนี้ไม่สำเร็จกลับจะทำให้แม่เดือดร้อน ถ้าหมิงหย่วนรู้เรื่องนี้ความสัมพันธ์แม่ลูกก็คงจะ...”

        แม่หานยิ้มเล็กน้อย“ขอแค่แกกับแม่วางแผนกันอย่างรอบคอบ เรื่องนี้ต้องสำเร็จแน่แกคิดดูสิว่าหมิงหย่วนอีกไม่กี่วันก็จะกลับกองทัพแล้วจะกลับมาอีกทีก็ไม่รู้เมื่อไร ผู้หญิงตระกูลหลินคนนั้นก็อายุไม่น้อยแล้วถ้ามีคนที่เก่งเรื่องการเกี้ยวผู้หญิงมาเกี้ยวเธอ ฉันไม่เชื่อว่าเธอจะรักษาตัวไว้ได้แกเองก็น่าจะรู้เรื่องของหลินซินเยวี่ยกับหลี่เจี้ยนจวินก่อนหน้านี้นะไม่ว่ายังไงฉันก็ไม่มีวันยอมให้ผู้หญิงคนนี้เข้ามาในบ้านลูกชายของฉันจะต้องมีอนาคต การที่ลูกชายดี จะส่งผลดีต่อแม่ แกและหมิงสยารวมถึงหนิงหนิง ไม่ใช่เหรอ ผู้หญิงบ้านหลินคนนี้มีแต่จะฉุดรั้งหมิงหย่วน”

        หลังจากที่ซ่งเยวี่ยจิ้นชั่งใจดูแล้วก็ตัดสินใจร่วมมือกับแม่ยาย

        เขาก็รู้สึกว่าหานหมิงหย่วนควรแต่งงานกับผู้หญิงในเมืองโดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าได้แต่งงานกับลูกสาวของหัวหน้าหน่วยทหารหากหานหมิงหย่วนประสบความสำเร็จ ตนในฐานะที่เป็นพี่เขยก็คงได้รับอานิสงส์ไปด้วยที่เขาเรียกว่าหนึ่งคนได้ดี คนทั้งตระกูลก็ดีตามไปด้วย

        ในวันนั้นซ่งเยวี่ยจิ้นก็ไปที่ตลาดเพื่อหาซินแสดูฤกษ์ดีในการหมั้นหมาย