“คุณบอกมาเหอะ ว่าเอาเมียไปซ่อนไว้ที่ไหน”
นายตำรวจท่าทางนักเลง ถอนหายใจ เขาสอบปากคำผมหลายชั่วโมงแล้ว ผมเริ่มคุ้นเสียงแหบต่ำ ของเขาแล้ว จากรำคาญก็เริ่มรีแล็กซ์ ผมเครียดมาทั้งวันแล้วไม่ควรจะเครียดไปกว่านี้อีก
“ผมก็บอกคุณตำรวจแล้วยังไงเล่า ว่าผมไม่รู้ว่าเธออยู่ไหน” ผมเรียกเขาตำรวจทรงนักเลง เพราะท่าทางโผงผางแบบมะนาวไม่มีน้ำ เสียงแหบ ๆทำให้นึกถึงดาราคนหนึ่ง เต๋าสมชาย ยังไงยังงั้น เขาบอกว่าเป็เ้าของคดีนี้ และโดยปกติเขาจะปิดคดีเร็วเพราะคดีของผมเป็คดีชู้สาว มันไม่ได้ซับซ้อน
ไม่ซับซ้อนได้ยังไง เมียผมหายไปทั้งคน ไอ้คนที่ถูกเรียกว่าชู้ก็ดันมาตายในห้องผม ...
“ผมโทรแจ้งตำรวจเองนะ ถ้าผมทำจริงผมก็หนีไปไหนต่อไหนแล้ว”
“อื้อ !” เขาถอนหายใจ
“แล้วคุณสงสัยใครไหม ที่คุณคิดว่าเป็ศัตรูกับเมียของคุณ เพื่อนหรือคนที่ทำงานเมียของคุณ” เขาพยายามหว่านแหให้ผมซัดทอด หรือไม่ก็คงอยากหาฆาตกรตัวจริงอย่างที่เขาบอกผม
“ผมไม่ค่อยรู้เื่ที่ทำงานของเธอเท่าไหร่นักหรอก พวกนั้นพากันปกปิดตอนที่เธอมีชู้เสียด้วยซ้ำ”
“ผมบอกตรง ๆนะคุณสุรเชษ ตอนนี้คุณเป็ผู้ต้องสงสัยอันดับหนึ่ง และเหตุจูงใจก็คือเื่ชู้สาว มันตรงประเด็นเข้าล็อคเสียทั้งหมด” ข้อนี้ผมไม่มีอะไรจะโต้แย้ง หากผมเถียงโวยวายไม่ร่วมมือกับเขา ก็เหมือนผมแก้ต่างให้กับตัวเอง พาลจะกลายเป็คนทำเสียเอง
“ผมขอใช้ทนายในการสู้คดีครับ” แต่การอยู่กับตำรวจเป็วัน ๆมันก็ไม่ไหวเหมือนกัน
“คดีของคุณไม่มีทนายคนไหนรับทำหรอก คุณก็น่าจะรู้ แรงจูงใจชัดขนาดนี้ ถ้ามีก็คงแพ้สู้คุณให้ความร่วมมือกับผมดีกว่า คุณไม่ตอบอะไรเลยไม่รู้อย่างเดียว” การข่มขู่ไม่ทางตรงก็ทางอ้อม ผมรู้ว่าคนพวกนี้ทำงานกันยังไง
“นี่คุณตำรวจ คุณจะใส่ร้ายประชาชนแบบนี้ไม่ได้นะ ผมมีสิทธิ์ที่จะสู้คดี ไอ้หมอนั่นอาจจะมีศัตรูที่ไหนบ้างก็ไม่รู้ คุณตำรวจก็ไม่ลองสืบประวัติมันดูล่ะ ไม่แน่อาจจะเอาเมียเขาไปทั่วเหมือนกัน” แต่สุดท้ายผมนั่นแหละที่ทนไม่ได้ การที่เมียมีชู้ มันก็หนักหนาอยู่แล้ว ยังพ่วงมาที่ฆ่าคนตายอีก
“ตามกฎหมายผมคงต้องขอควบคุมตัวคุณไว้ก่อน จนกว่าจะครบ 48 ชั่วโมง”
“ผมขอใช้ทนาย และจะไม่พูดอะไรกับคุณอีก จนกว่าจะมีทนายอยู่ต่อหน้า”
“โอเค .... แล้วแต่คุณนะ ผมพยายามช่วยคุณอยู่”
นายตำรวจคนนี้แนะนำตัวเองว่าชื่อร้อยตำรวจโทชัยพล ได้ยินเพื่อนตำรวจด้วยกันเรียกว่าหมวดชัย เป็คนโผงผาง ท่าทางทรงโจร หากดูผิวเผินไม่รู้จักกันมาก่อนก็ไม่ต่างจากนักเลงคุมวินรถตู้ แม้ว่าจะปากเสียไม่ค่อยสุภาพ หากเทียบตำรวจดีกับตำรวจเลวที่เอาไว้ขู่คนร้าย ผู้หมวดคนนี้คงเป็ตำรวจเลว แต่ถึงกระนั้นผมก็คิดว่าหมอนี่น่าจะช่วยผมได้
“ผมรู้ว่าสิ่งที่คุณเจอมันยากเกินที่จะทำใจเย็นได้ ถ้าเป็ผมก็คงทำแบบเดียวกัน”
“นี่จะหลอกให้ผมสารภาพเหรอครับผู้หมวด”
“เปล่า คุณไม่ใช่คนโง่ ผมแค่อยากจะบอกว่าผมเข้าใจคุณ เพราะผมก็เคยเจอแบบคุณมาก่อน” เขาพยายามอยู่ข้างผม ขนาดเอาเื่ส่วนตัวมาเล่า มันให้ความรู้สึกเหมือนคนบ้านเดียวกันกระมัง
“เมียของคุณ ผู้หญิงคนนั้น ตอนนี้เป็ยังไงบ้างครับ”
“มันก็อยู่กับผัวคนใหม่ ส่วนชู้ของมันก็มีเมียใหม่ไปเรื่อย ๆ ไอ้พวกผู้ชายที่เล่นกับเมียชาวบ้านน่ะ มันสนุกไม่คิดจริงจังรับผิดชอบหรอก คุณก็รู้ว่าเมียที่บ้านน่าเบื่อจะตาย”
“ถ้าอย่างนั้น ก็ไม่เห็นมีใครตายนี่ครับ”
“ความจริงนะคุณสุรเชษ ผมน่ะอยากจะฆ่ามันให้ตายเสียทั้งคู่ ตอนนั้นปืนในมือเนี่ย สั่นไปหมด แต่ผมก็มีสติดีพอที่จะไม่ทำอย่างนั้น เพราะอะไรรู้ไหม” ผมนิ่งฟัง
“เพราะว่าผมมีความเป็คนไงล่ะ เป็คนดี และผมก็รู้ว่าคุณก็ไม่ต่างจากผมหรอก ดังนั้นหน้าที่ของผมคือจับคนร้าย สิ่งที่ผมขอจากคุณไม่ได้มากไปกว่าข้อมูลที่จะสาวไปถึงไอ้คนที่ทำ คุณอาจจะนึกขอบคุณมันที่ช่วยฆ่าชู้ให้ แต่เมียคุณอาจจะยังมีชีวิตอยู่ เราอาจจะยังช่วยเธอได้” นึกว่าจะได้ยินอะไรที่น่าฟังกว่านี้ ละครน้ำเน่าชัด ๆ
“ผมบอกคุณแล้วไง ว่าผมไม่รู้เื่เกี่ยวกับสองคนนั้น สิ่งที่ผมรู้ก็คือเขาเป็ชู้กันหลายเดือนแล้ว แต่ผมไม่รู้เื่”
“ถ้าอย่างนั้น หากคุณมีอะไรข้อมูลอะไรก็ติดต่อผมโดยตรงได้เลยนะ ผมจะให้เบอร์ติดต่อของผมไว้”
“ได้ครับผู้หมวด”
“ทนายของคุณกำลังทำเื่ประกันตัว อีกเดี๋ยว คุณจะได้กลับบ้าน สถานการณ์ของคุณตอนนี้ตำรวจจะค้านประกันก็ได้ และมีแนวโน้มว่าทนายจะต้องถอนตัว” ที่บอกว่าไม่มีใครกล้าเป็ทนายให้ผม ก็คงหลอกขู่กันนั่นแหละ
“ผมรู้จักทนายเป็การส่วนตัว เขาเป็เพื่อนผม”
“ถ้าอย่างนั้น เขาก็คงต้องแนะนำคุณให้เปิดเผยความจริงเท่าที่รู้ให้มากที่สุด หรืออย่างน้อยเบาะแสที่จะเชื่อมโยงไปหาคนร้าย เพื่อพิสูจน์ให้ได้ว่าคุณบริสุทธิ์”
“ผมบอกแล้วไง ผมจะไม่คุยอีกจนกว่าจะมีทนายอยู่ตรงหน้า”
“คุณไม่ไว้ใจตำรวจ ผมเข้าใจได้ ภาพลักษณ์ของพวกผมตอนนี้ก็ไม่ค่อยดีนัก แต่คุณเชื่อเถอะตำรวจดีก็มี ผมคือหนึ่งในนั้น เอาเป็ว่าตอนนี้ ผมขอถามคุณอีกข้อเดียว” ผมพยักหน้ารับคำถามสุดท้ายของเขาอย่างไม่มีเงื่อนไข การคุยกับตำรวจไม่ซ้ำหน้าสี่ชั่วโมงนี่มันมาราธอนและเหนื่อยล้าที่สุดในชีวิตแล้ว เหลือเพียงคำถามเดียวเท่านั้นทำไมจะไม่ได้
“คุณรู้ได้ยังไง ว่าเมียคุณมีชู้ ใครบอกคุณ”
คำถามนี้แม้ว่าจะเบสิค แต่มันแทงใจดำผมมาก มันทำให้ผมดิ่งไปที่เสม็ดทิ้งงานกลางคัน เพราะรูปถ่ายภาพเดียวแท้ ๆ
“เพราะอย่างน้อยคนคนนั้นก็ต้องมีมูลหรือแรงจูงใจสืบต่อไปได้ ว่าเมียคุณหายไปไหน”
5K
