ย้อนเวลาสู่ยุค 80 : สาวอวบผงาดฟ้า เปลี่ยนชะตามหาเศรษฐี 【จบ】

        เฉินเชี่ยนเชี่ยนก้มลงเก็บผ้าอ้อมที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้น ก่อนจะยัดเข้าไปในถุงด้วยความแค้นเคืองที่ท่วมท้น ผ้าสีสันสดใสเหล่านี้กลับมีเนื้อผ้าที่ดูดีเกินคาด

        ในเมื่อที่บ้านไม่มีเด็กเล็กที่ต้องใช้ผ้าอ้อม แต่เฉินอิ่งกลับเอาผ้าอ้อมเหล่านี้มาให้ แน่นอนว่าเพื่อกลั่นแกล้งเฉินเชี่ยนเชี่ยน

        ผ้าอ้อมที่เฉินอิ่งนำมานั้นมีขนาดใหญ่และหนากว่าผ้าอ้อมทั่วไป เพราะมันไม่ได้มีไว้สำหรับเด็กเล็กอย่างไรเล่า

        เฉินเชี่ยนเชี่ยนไม่คาดคิดมาก่อนว่าเฉินอิ่งจะร้ายกาจได้ขนาดนี้ เธอจะเอาเรื่องนี้ไปฟ้องพ่อกับแม่ พวกท่านจะได้สั่งสอนเฉินอิ่งให้เข็ดหลาบ

        ในขณะที่เฉินเชี่ยนเชี่ยนกำลังเจ็บใจกับผ้าอ้อมครึ่งถุงอยู่นั้น หูหลันเยวี่ยก็เดินทางถึงตัวอำเภอเป็นที่เรียบร้อย

        อันที่จริง เธอกับหลินซือหย่วนมาถึงตัวอำเภอตั้งนานแล้วด้วยซ้ำ

        หลินซือหย่วนซื้อของบางอย่างจากในเมือง และอีกไม่นานก็จะเป็นวันตรุษจีนแล้ว เขาเลยตั้งใจว่าจะนำของไปเยี่ยมบ้านสกุลสวี่เสียหน่อย

        หูหลันเยวี่ยก็เลยติดตามหลินซือหย่วนไปบ้านสกุลสวี่ด้วย

        เมื่อพวกเขาไปถึงที่นั่น พ่อกับแม่ของสวี่เส้าหวาก็รั้งให้พวกเขาอยู่กินข้าวมื้อเที่ยงก่อน

        หลังจากกินอาหารกลางวันเสร็จ หลินซือหย่วนก็ไปที่โรงงานของเขากับสวี่เส้าหวา ส่วนหูหลันเยวี่ยก็ไปที่ร้านเสื้อผ้า

        ขณะที่หูหลันเยวี่ยมาถึงร้านเสื้อผ้า ก็บังเอิญมีแขกอยู่พอดี แต่เป็นแขกที่ไม่ได้รับเชิญ

        คนที่ปรากฏตัวในร้านเสื้อผ้าและกำลังพูดคุยอยู่กับโจวเจียฮุ่ยก็คือ หลิวเฉิงไฉ

        แม้ว่าโจวเฉินกวงจะเตือนเขาไปแล้วครั้งหนึ่ง แต่หลิวเฉิงไฉก็ยังไม่ยอมตัดใจจากโจวเจียฮุ่ย

        พอรู้ที่อยู่ร้านเสื้อผ้าของโจวเจียฮุ่ยแน่ชัดแล้ว หลังกลับมาจากเหมือง หลิวเฉิงไฉก็รีบตรงมาที่ร้านทันที

        เขาพกลูกอมกระต่ายขาวที่ไม่ได้มอบให้ในครั้งก่อนมาด้วย

        แม้จะรู้ว่าคนในบ้านสกุลโจวพยายามกีดกันเขาไม่ให้เข้ามาจีบโจวเจียฮุ่ย แต่หลิวเฉิงไฉก็จะไม่ยอมถอยง่ายๆ

        ไม่ใช่ว่าหลิวเฉิงไฉหลงใหลในตัวโจวเจียฮุ่ยมากขนาดนั้น แต่เป็นเพราะเขาต้องการเอาชนะให้ได้

        หลิวเฉิงไฉเป็นศิษย์เก่าที่โจวเลี่ยง พ่อของโจวเจียฮุ่ยเคยสั่งสอน

        ตอนเด็กๆ หลิวเฉิงไฉซุกซนเสียเหลือเกิน ครูโจวจึงอบรมสั่งสอนไปหนักไม่ใช่น้อย

        ในช่วงปลายภาคเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ห้า หลิวเฉิงไฉแอบดูนักเรียนหญิงเข้าห้องน้ำ จึงทำให้ถูกครูโจวลงโทษอย่างหนัก

        ในสมัยนั้น หากนักเรียนทำผิด ครูจะตีหรือด่าทออย่างไร ผู้ปกครองก็จะไม่ว่าอะไร

        โจวเลี่ยงไม่ปรานีกับหลิวเฉิงไฉที่แอบดูนักเรียนหญิงเข้าห้องน้ำ ไม่เพียงแต่ดุด่าอย่างรุนแรง แต่ยังลงโทษด้วยการฟาดอย่างหนักด้วย

        การลงโทษครั้งนั้นทำให้หลิวเฉิงไฉเกิดความเคียดแค้นต่อครูโจว

        ความเคียดแค้นนี้ไม่ได้จางหายไปตามกาลเวลา แต่กลับสะสมมากขึ้นเรื่อยๆ จนหลิวเฉิงไฉเกิดความคิดอยากแก้แค้นครูโจวขึ้นมา

        เขาคิดว่าการตามจีบโจวเจียฮุ่ยให้ได้ นี่คือการแก้แค้นครูโจวที่ดีที่สุด

        เพราะโจวเจียฮุ่ยเป็นหญิงสาวที่สวยที่สุดในหมู่บ้าน พ่อก็เป็นครู มีชายหนุ่มมากมายที่ต้องการตามจีบเธอ

        เพื่อที่จะตามจีบโจวเจียฮุ่ยให้ได้ หลิวเฉิงไฉจึงทุ่มเทความพยายามไปไม่น้อย

        โชคดีที่โจวเจียฮุ่ยเป็นคนใสซื่อ เพียงแค่พูดจาหวานหูเล็กน้อย และใช้เงินอีกนิดหน่อย ก็สามารถหลอกล่อเธอได้แล้ว

        หลิวเฉิงไฉรู้สึกว่าเขาควรจะเร่งมือ เพราะกังวลว่าโจวเจียฮุ่ยจะเห็นโลกกว้างในเมือง และจะไม่ถูกหลอกง่ายๆ เหมือนเดิมอีก

        "ฮุ่ยฮุ่ย ลูกอมกระต่ายขาวกล่องนี้เธอยังไม่ได้กิน ฉันเป็นห่วงอยู่ตลอดเลยนะ พอได้หยุดงาน ฉันก็รีบมาส่งให้เธอทันทีเลย" หลิวเฉิงไฉยัดกล่องลูกอมใส่มือโจวเจียฮุ่ย พร้อมกับส่งสายตาอ่อนโยนให้เธอ

        ในขณะนั้นเอง หูหลันเยวี่ยก็มาถึง

        "พี่เจียฮุ่ย ฉันไปซื้อขนมหลูต๋ากุ่น [1] ที่มีขายแค่ในเมืองหลวงมาค่ะ แล้วก็มีผลไม้เชื่อมด้วยนะ" การปรากฏตัวกะทันหันของหูหลันเยวี่ยทำเอาทั้งโจวเจียฮุ่ยและหลิวเฉิงไฉชะงักไปเล็กน้อย

        ไม่นานนักโจวเจียฮุ่ยก็กลับมาเป็นปกติ "เยวี่ยเยวี่ย เธอไปเยี่ยมพ่อแม่อุปถัมภ์มาแล้วเหรอ"

        หูหลันเยวี่ยยิ้มแล้วตบไหล่โจวเจียฮุ่ยเบาๆ "ฉันกลับมาถึงก็รีบมาหาเลยนะ ฉันดีกับพี่มากเลยใช่ไหม?"

        "ฉันรู้ว่าเยวี่ยเยวี่ยดีกับฉันที่สุด" หลังจากที่โจวเจียฮุ่ยสนิทสนมกับหูหลันเยวี่ยแล้ว เธอก็ปล่อยให้หลิวเฉิงไฉรออยู่ข้างๆ ก่อน

        หูหลันเยวี่ยแต่งกายทันสมัย และมีรูปร่างหน้าตาที่โดดเด่นกว่าโจวเจียฮุ่ย

        เมื่อเธอเข้ามา ก็ราวกับมีสายรุ้งที่ทำให้ร้านเสื้อผ้าเล็กๆ ดูสดใสขึ้นมาทันที

        หลิวเฉิงไฉคิดว่าตัวเองเคยเห็นหญิงสาวสวยๆ มามากมาย แต่หูหลันเยวี่ยทำให้เขาประหลาดใจได้เป็นครั้งแรก

        "ฮุ่ยฮุ่ย เธอจะไม่แนะนำให้ฉันรู้จักหน่อยเหรอ?" หลิวเฉิงไฉที่ถูกทอดทิ้ง รีบกระโดดออกมาแสดงตัว

        แต่หูหลันเยวี่ยกลับไม่ได้ขอให้โจวเจียฮุ่ยช่วยแนะนำหลิวเฉิงไฉให้รู้จัก

        เธอหยิบกล่องลูกอมกระต่ายขาวที่หลิวเฉิงไฉให้โจวเจียฮุ่ย แล้วเปิดกล่องออกทันที "พี่เจียฮุ่ย ลูกอมกระต่ายขาวหนึ่งกล่องมีสามสิบแปดเม็ด ดูแล้วกล่องนี้มีแค่ประมาณยี่สิบเม็ดเองนะ แถมขอบกล่องก็มีสนิมขึ้นนิดหน่อย ดูแวบเดียวก็รู้เลยว่าเก็บมาจากถังขยะ"

        สีหน้าของหลิวเฉิงไฉมืดครึ้มลง "สาวน้อย ทำไมเธอถึงพูดจาร้ายกาจขนาดนี้?"

        หูหลันเยวี่ยแค่นเสียงเฮอะ "ฉันก็แค่พูดตามความจริงกับคนบางคนเท่านั้นแหละ หลิวเฉิงไฉ ท่าทีของคนในบ้านสกุลโจวที่มีต่อนาย นายน่าจะรู้ดีอยู่แล้วนี่ นายยังจะมาวุ่นวายกับพี่สาวฉันอีก ทำไม คิดจะหลอกล่อให้เธอหนีตามไปเหรอ?"

        เมื่อได้ยินคำว่า ‘หนีตาม’ สีหน้าของหลิวเฉิงไฉก็เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด

        เขาคิดไว้ว่าจะหลอกล่อให้โจวเจียฮุ่ยหนีตามเขาไปจริงๆ

        คนในบ้านสกุลโจวไม่ได้เห็นหัวเขาอยู่ในสายตาไม่ใช่เหรอ ถ้าเขาพาคนสำคัญที่สุดของพวกนั้นหนีไปได้ คราวนี้จะทำยังไงกัน?

        แต่หลิวเฉิงไฉรู้สึกว่าตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาที่จะหลอกล่อให้โจวเจียฮุ่ยหนีตามไป

        เขาไม่คาดคิดว่าลูกพี่ลูกน้องของโจวเจียฮุ่ยจะเก่งกาจขนาดนี้ ถึงกับอ่านใจเขาออก

        ครู่ต่อมา สีหน้าของหลิวเฉิงไฉก็กลับมาเป็นปกติ "ฉันจะไปหลอกล่อเจียฮุ่ยได้ยังไง ฉันรักเธอจริงๆ ฉันดีกับเธอด้วยความจริงใจ"

        เมื่อได้ยินหลิวเฉิงไฉพูดแต่คำว่า ‘จริงใจ’ หูหลันเยวี่ยก็รู้สึกสมเพช

        เธอไม่ได้มองหลิวเฉิงไฉอีก แต่หันไปทางโจวเจียฮุ่ยที่มีสีหน้าที่ซับซ้อน "พี่สาว พี่ก็รู้ดีว่าคุณป้ากับพี่ชายไม่ต้องการให้พี่คบกับผู้ชายแบบนี้ พี่จะยอมทำให้พ่อแม่กับพี่ชายต้องเสียใจเพราะคนนอกจริงๆ เหรอ?"

        เมื่อเห็นว่าโจวเจียฮุ่ยมีท่าทีอ่อนลง หูหลันเยวี่ยก็พูดต่อ "สิ่งที่หลิวเฉิงไฉให้ได้ก็แค่คำพูดหวานๆ ไม่กี่คำ กับลูกอมกระต่ายขาวครึ่งกล่องเท่านั้นแหละ ในเมื่อพี่หาเงินได้แล้ว จะซื้อลูกอมกระต่ายขาวกี่กล่องก็ได้ เดินเล่นอยู่ นึกอยากซื้ออะไรก็ซื้อได้ พี่ว่าจริงไหม? ถ้าพี่เก่งขึ้นกว่านี้ เดี๋ยวก็มีผู้ชายที่เก่งกว่านี้มาจีบเองแหละ"

        "ฮุ่ยฮุ่ย อย่าไปฟังน้องสาวเธอเลย ถ้ามาอยู่กับฉัน วันข้างหน้าฉันจะดูแลให้เธอมีชีวิตที่สุขสบาย ฉันมีเงินเดือนพอเลี้ยงเธอได้นะ เธอจะได้ไม่ต้องออกมาทำงานตากแดดตากฝนหาเงินให้เหนื่อยแบบนี้" หลิวเฉิงไฉเริ่มร้อนรน เขาเริ่มหวั่นใจว่าโจวเจียฮุ่ยจะไขว้เขวตามคำพูดคนอื่นเข้าจริงๆ

        เขานึกเสียดายที่ไม่ซื้อลูกอมกระต่ายขาวมาทั้งกล่อง

        หลิวเฉิงไฉคิดว่าถ้าเขามอบสิ่งของให้โจวเจียฮุ่ยบ่อยขึ้น สักวันหนึ่งเขาก็จะสามารถหลอกล่อเธอได้สำเร็จ

        โจวเจียฮุ่ยที่เงียบมานาน หลังจากต่อสู้กับความคิดของตัวเอง เธอก็ค่อยๆ เอ่ยปาก "พี่เฉิงไฉ ฉันชอบงานที่ทำอยู่ตอนนี้มาก ลูกอมกระต่ายขาวฉันไม่กินแล้ว พี่เอากลับไปเถอะ"

        เชิงอรรถ

        [1] ขนมหลูต๋ากุ่น (驴打滚) ขนมที่ทำมาจากแป้งข้าวเหนียวม้วนไส้ถั่วแดง โรยแป้งถั่วให้ทั่ว กินคู่กับน้ำชา ชื่อนี้มาจากชาวจีนภาคเหนือที่นิยมเลี้ยงลาไว้ใช้งาน และลาชอบกลิ้งตัวกับดินทรายสีเหลือง