“ ต้นหลิว ”
“ จิ๊บ ”
ทันทีใบหน้ารูปไข่ของเบญจมาศหันมาเห็น ร่างเล็กก็รีบวิ่งโผเข้าไปสวมกอดเพื่อนรักแน่นพลางเรียกชื่อเล่นเสียงดังอย่างไม่คิดอายใคร ส่วนนลัทก็เช่นกันเรียกชื่อเล่นของเพื่อนกลับเสียงดังขณะสองสาวต่างะโโลดเต้นด้วยความดีใจ เพราะก่อนหน้านี้ทั้งนลัทกับเบญจมาศไม่มั่นใจในความสามารถของตัวเองเลยว่าจะสอบติดได้อยู่ห้องเดียวกันหรือเปล่า อีกอย่างที่สำคัญไปกว่านั้นคือราชพฤกษ์พี่ชายของเบญจมาศที่มีอายุห่างกันถึง 6 ปีพยายามคัดค้านหัวชนฝาด้วยไม่อยากให้น้องสาวสุดที่รักเพียงคนเดียวต้องมาเรียนโรงเรียนมัธยมที่รวมทั้งเด็กผู้ชายและเด็กผู้หญิงเอาไว้จึงคิดหาเหตุผลต่าง ๆ นานามาอ้างสารพัด
“ ทำไมพี่โจ้ถึงยอมให้แกมาเรียนที่นี้ได้ล่ะ ” พอกอดกันจนพอใจแล้วสองร่างจึงค่อย ๆ แยกออกจากกันเพื่อมาถามไถ่ความเป็ไปต่าง ๆ โดยที่นลัทเป็คนเอ่ยถามขึ้นมาก่อนด้วยความสงสัยเป็อย่างมาก
“ แกก็น่าจะรู้นะว่าถ้าฉันไม่ยอมขึ้นมาพี่โจ้ก็ทำอะไรไม่ได้ ” ร่างเล็กตอบน้ำเสียงภาคภูมิใจพลางยกไหล่ทั้งสองข้างขึ้นเล็กน้อยบ่งบอกถึงชัยชนะอันสวยหรู
“ ฉันล่ะกลัวพี่ชายแกเสียจริง ๆ เลย ” นลัทว่าขณะใบหน้าหมองคล้ำแสดงสีหน้าหวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัดจนคนเป็น้องสาวต้องรีบพูดแก้ตัวพัลวันพลางอมยิ้มน้อย ๆ ให้กับท่าทางของเพื่อนรักตรงหน้า
“ แกไม่ต้องกลัวพี่ชายฉันขนาดนั้นหรอก พี่โจ้ไม่ได้เลวร้ายอะไรเลยแค่หวงน้องสาวเกินกว่าเหตุก็เท่านั้นเอง ”
“ พี่ชายแกไม่ได้เรียกว่าหวงเกินกว่าเหตุหรอก เรียกว่าหวงไม่มีเหตุผลถึงจะถูกกว่านะ ” ริมฝีปากบางรีบพูดสวนกลับทันควันเนื่องจากเป็เพื่อนกับเบญจมาศมาั้แ่สมัยเริ่มเรียนเตรียมอนุบาลจนถึงประถมศึกษาตอนปลายปีที่ 6 จึงมีโอกาสได้ไปวิ่งเล่นที่บ้านของอีกฝ่ายอยู่เป็ประจำเลยรู้จักและเห็นพฤติกรรมอันสุดจะหวงแหนน้องสาวของราชพฤกษ์มาโดยตลอด
พอร่างเล็กได้ยินแบบนั้นก็หลุดหัวเราะออกมาเสียงดังลั่นที่นลัทดูจะรู้จักนิสัยของราชพฤกษ์ประดุจเครือญาติสนิทคนหนึ่งเลยก็ว่าได้ ถ้าไม่ติดกับที่ว่าพี่ชายของเธอมีนิสัยเสียอยู่หนึ่งข้อหลัก ๆ และเป็หนึ่งข้อที่สำคัญเอามาก ๆ สำหรับชีวิตลูกผู้หญิงคือนิสัยเ้าชู้จีบผู้หญิงไม่เลือกหน้า ก็จะออกแรงเชียร์ให้สองคนนี้ได้ตกลงปลงใจเป็แฟนกันไปนานตั้งนานแล้ว แต่นี้กลัวว่าพี่ชายจะทำให้เพื่อนรักต้องร้องไห้เสียใจเลยตัดความคิดเื่นี้ทิ้งั้แ่ยังไม่เริ่มทำอะไรเลยด้วยซ้ำ
“ เราไปนั่งกันดีกว่านะเดี่ยวอาจารย์มา ” ร่างอวบอ้วนเห็นคนตรงหน้าไม่มีทีท่าว่าจะหยุดหัวเราะเอาง่าย ๆ จึงรีบพูดตัดบท ก่อนจะยื่นมือเล็กไปจูงมือบางเอาไว้ส่งผลให้เบญจมาศหยุดหัวเราะด้วยรู้ดีว่านลัทไม่อยากพูดถึงพี่ชายของตัวเองมากนัก
ขณะที่นลัทกำลังจะย่อตัวนั่งลงบนเก้าอี้พร้อม ๆ กับเบญจมาศดวงตากลมโตก็เกิดสะดุดตาเข้ากับแผ่นหลังหนาของเด็กนักเรียนชายคนหนึ่งที่ไม่รู้จักมาก่อนอย่างแน่นอน กำลังหันหน้ามองออกไปนอกหน้างต่างเพียงคนเดียว แค่มองจากด้านหลังไม่ถึงกับต้องเห็นใบหน้าว่าเขากำลังแสดงอารมณ์เช่นไรอยู่ก็ััได้ถึงความอ้างว้างโดดเดี่ยวที่แผ่รัศมีกระจายออกมาจากร่าง ๆ นั้น จนหัวใจดวงน้อยเริ่มสั่นไหวแปลก ๆ ประหนึ่งถูกกระตุ้นด้วยบางสิ่งบางอย่างทั้งที่ไม่มีอะไรเลย แล้วเธอก็ไม่รู้หรอกว่าภายนอกหน้าต่างบานนั้นมันจะมีอะไรดีนักหนาถึงทำให้เขาคนนั้นต้องยืนมองอยู่นานสองนานชนิดที่ว่ายืนนิ่งอยู่เป็สิบนาทีเลยก็ว่าได้
4K
