“หือ?”
ิอวี่รู้สึกตัวได้ก็หลบนิ้วนั้นเกือบไม่ทันเขารีบซัดฝ่ามือซ้ายออกไปตามสัญชาตญาณไปที่หน้าอกของโหยวอู่เยวี่ยจนนางกระเด็นไปที่ขอบลานประลองกระโปรงสีเขียวแดงก็ถูกลมปราณพุ่งใส่จนฉีกขาด
“ว้าย!”
โหยวอู่เยวี่ยร้องเสียงแหลม ครั้งนี้นางไม่เหลืออะไรคลุมเลยแม้แต่นิดเดียวจริงๆแล้ว นางรีบเอาเศษผ้าที่เหลือมาปิดจุดสำคัญเอาไว้ แต่สิ่งที่เกิดขึ้นนั้นก็ทำให้ผู้ชมที่อยู่ด้านล่างน้ำลายไหลตาตั้งกันไปหมด
แต่ผู้ชมก็รีบเบือนหน้าหนีแล้วทำเป็ไม่รู้ไม่เห็นอะไรเพราะพวกเขารู้ว่ามีคนหนุนหลังโหยวอู่เยวี่ยอยู่ หากถูกจับได้พวกเขาอาจถูกควักลูกตาก็เป็ได้
แต่ิอวี่ยังไม่รู้ เขาจึงจ้องไปที่โหยวอู่เยวี่ยตาไม่กระพริบถึงแม้มือซ้ายของเขายังคงหลงเหลือััความอ่อนนุ่มที่น่าตะลึงอยู่ แต่ในเวลานี้อารมณ์ของเขากลับเ็าจนน่ากลัว
เมื่อครู่หากพลาดไปแค่นิดเดียว เขาก็คงตายไปแล้ว!
“คนลามก ... เ้าทำลายความบริสุทธิ์ของข้าแล้ว! เ้าคิดจะทำอะไรอีก?”
โหยวอู่เยวี่ยรีบหยิบเสื้อคลุมสีดำออกมาจากแหวนเก็บของมาปิดเรือนร่างของนางเอาไว้ิอวี่ไม่เพียงทำลายเสื้อผ้าของนางจนหมด เขายังจ้องมาที่นางตาไม่กระพริบอีกด้วยยิ่งคิดนางยิ่งรู้สึกไม่ได้รับความเป็ธรรม แล้วดวงตาของนางเริ่มมีน้ำนองออกมา
“อย่างนั้นหรือ?”
ิอวี่ถือกระบี่เฟิงโหวค่อยๆ เดินไปหาโหยวอู่เยวี่ยแล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่เ็าว่า “เมื่อครู่ตอนที่ประมือกันเ้าใช้กระบวนท่าโเี้มาก ข้าแค่อยากชนะการประลองเ้าบอกว่าข้าไม่เป็สุภาพบุรุษ เ้าคิดว่าตัวเองเป็ผู้หญิง แล้วผู้ชายทุกคนจะต้องยอมให้เ้าตียอมให้เ้าฆ่าแม้แต่เื่ต่ำช้าอย่างการลอบโจมตีเ้าก็ทำมันได้อย่างเปิดเผยแบบไม่มีเงื่อนไขได้อย่างนั้นหรือ?”
คำพูดของิอวี่ เอ่ยรวมไปถึงความคิดของผู้ชายหลายคนที่อยู่ล้อมลานประลองเพียงแต่พวกเขาไม่กล้าพูดเท่านั้นเอง
พอพูดจบิอวี่ก็เดินมาหาโหยวอู่เยวี่ย เมื่อเขาตวัดข้อมือลำกระบี่เฟิงโหวก็พุ่งไปที่หน้าอกของโหยวอู่เยวี่ย ถึงแม้จะเป็เพียงลำกระบี่แต่ก็ทำให้กระดูกซี่โครงของนางหักได้
โหยวอู่เยวี่ยจะไปมีกำลังต่อสู้อีกได้อย่างไรกันนางรีบหันตัวแล้วะโลงจากลานประลองไปทันที แต่ิอวี่ก็เร็วไม่แพ้กันใช้ลำกระบี่ตบไปที่สะโพกของโหยวอู่เยวี่ยอย่างไม่ปราณี
“ว้าย!”
หลังจากเสียงร้องด้วยความใของโหยวอู่เยวี่ย แรงกำลังนั้นก็ซัดร่างของนางกลิ้งตกลงไปจากลานประลองทันที
ิอวี่ใช้กระบี่ชี้ไปที่โหยวอู่เยวี่ยแล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่เ็าว่า “ถ้าไม่สั่งสอนเ้า เ้าจะจำได้อย่างไรกันล่ะ?”
“ได้!”
คำว่า “ได้” มันพุ่งเข้าไปในใจขอผู้ชมทุกคนในใจของพวกเขาปรบมือให้กับิอวี่จนแดงไปหมดแล้ว ิอวี่ทำได้สะใจมากจริงๆ
เพียงแต่ ใครจะไปกล้าพูดออกมากันล่ะ?
โหยวอู่เยวี่ยเป็นางรำที่หอจุ้ยเซียง แล้วคนที่รับดูแลนางอยู่คือจ้าวหานเหริน!
เขาเป็ผู้ยุติการท้าชิงหนุ่มที่มีฝีมือสูงมากในเมืองใต้ดินหวังเฉิงแห่งนี้ถึงแม้คำพูดของิอวี่จะทำให้สะใจ แต่นี่ก็เท่ากับหยามจ้าวหานเหรินไปแล้ว
ิอวี่เหมือนจะยังไม่มีฝีมือมากพอที่จะเอาชนะผู้ยุติการท้าชิงจำนวนมากเพื่อเข้าไปท้าชิงกับจ้าวหานเหรินได้เลย แต่ว่า ผู้ยุติการท้าชิงลำดับก่อนหน้าที่จะไปถึงล้วนแต่ให้เกียรติจ้าวหานเหรินทั้งนั้นพวกเขาจะต้องเล่นงานิอวี่ถึงตายแน่นอน
“ข้าจะทำให้เ้าต้องชดใช้ด้วยเื!”
โหยวอู่เยวี่ยลุกขึ้นมาจากพื้นแล้วมองไปที่ิอวี่ด้วยสายตาโกรธแค้น แต่ว่าในดวงตาของนางนั้นมีน้ำตาด้วยมันห้ามเอาไว้ไม่อยู่จึงไหลออกมาในที่สุด
ิอวี่ไม่ได้ให้ความสนใจผู้หญิงคนนี้เลย ถึงแม้เขาจะได้เงินตามที่้าแล้วแต่เพราะว่าเขาได้เข้าถึงเพลงกระบี่ด้วย จึงคิดว่าจะฉวยโอกาสตีเหล็กตอนร้อนต่อไปเลย
พอคิดได้แบบนี้ิอวี่ก็ปรับอารมณ์ แล้วพูดว่า “คนต่อไป”
คิดไม่ถึงเลยว่าหลังจากิอวี่ท้าประลองกับโหยวอู่เยวี่ยไปแล้วยังกล้าประลองต่ออย่างมั่นใจอีก! แต่พอได้ยินคำพูดของิอวี่แล้วเหล่าผู้ชมต่างก็อดไม่ได้ที่จะส่ายหัว
“ซวยแล้ว เพราะเป็จ้าวหานเหริน การประลองในรอบต่อๆไปิอวี่ลำบากแน่ เขาไปตอนนี้น่าจะดีกว่า” มีผู้ชมเริ่มพูดคุยกัน
“ไม่มีประโยชน์หรอก ต่อให้เขาไปตอนนี้ แล้วจ้าวหานเหรินจะยอมปล่อยเขาไปหรือ?เขาก็ต้องซวยไม่ช้าก็เร็วอยู่ดีนั่นแหละ”
“เฮ้อ น่าเสียดายคนเก่งๆ แบบนี้จังเลยเนอะ”
โจวไคที่อยู่ในมุมหนึ่ง สายตามีแต่ความไม่อยากจะเชื่อเต็มไปหมด เขารับไม่ได้เลยที่ิอวี่แข็งแกร่งกว่าเขาแต่ว่า เขาจะต้องเห็นิอวี่ตายอยู่ที่นี่ด้วยตาของเขาเองเขาถึงจะพอใจการตายของิอวี่จะทำให้เขามีชีวิตอยู่ต่อไปอีกได้
ิอวี่ต้องตาย!
ในเวลานี้เอง มือกระบี่สวมชุดสีน้ำเงินเดินขึ้นมาบนลานประลอง เขาไม่พูดพร่ำทำเพลงก็ชักกระบี่ขึ้นมาทันทีแต่ละกระบวนท่าล้วนแต่้าให้ิอวี่ตาย
สิ่งที่ิอวี่้าก็คือการสู้อย่างเอาเป็เอาตายแบบนี้นี่แหละถึงจะสามารถดึงศักยภาพสูงสุดที่อยู่ในตัวของเขาออกมาได้!
กระบี่เฟิงโหวในมือพร้อมกับเพลงกระบี่ผุดขึ้นมาในใจของเขาอย่างต่อเนื่องิอวี่ฝึกฝน เรียนรู้ไปพร้อมๆ กับการรับมือ ยิ่งสู้ก็ยิ่งกล้ายิ่งดุดันเพลงกระบี่สังหารหนีลวนในมือของเขายิ่งใช้ยิ่งคล่องมือยิ่งพลิ้วไหว การต่อสู้แบบนี้มันได้ผลดียิ่งกว่าการฝึกกระบี่คนเดียวหลายเท่ามากกระบวนท่าที่แข็งกระด้างก่อนหน้านี้ ิอวี่ก็ใช้มันได้อย่างคล่องแคล่วขึ้น
“พลังสังหารหกเท่า!”
ิอวี่ะเิพลังกระบี่ออกมา แล้วฟันกระบี่ในมือของคู่ต่อสู้จนหักปราณกระบี่ม้วนเป็พายุแล้วซัดกวาดมือกระบี่คนนั้นกระเด็นออกไปนอกลานประลอง
จากนั้น ทุกคนก็เห็นผู้ท้าประลองคนใหม่เดินขึ้นมาบนลานประลอง แต่สุดท้ายก็ถูกิอวี่เล่นงานตกลงมาอีก!
ผู้ชมทั่วทั้งเมืองใต้ดินหวังเฉิงต่างรายล้อมมาที่ลานประลองหมายเลขสามสิบห้า
พวกเขาเห็นแค่ชายหนุ่มคนนึ่งที่ถือกระบี่อย่างบ้าคลั่งเห็นเทพฆ่าเทพ เห็นพระฆ่าพระ ชนะต่อเนื่องถึงหกรอบ อีกทั้งสภาพของิอวี่ในตอนนี้ก็ไม่ได้มีอาการเหน็ดเหนื่อยเลยแม้แต่นิดเดียว
“อีกนิดเดียว”
ิอวี่สูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อปรับอารมณ์ของตัวเอง ตอนนี้เขาเรียนรู้เพลงกระบี่สังหารหนีลวนไปแล้วอีกขั้นในหัวของเขาตอนนี้มีแต่จิติญญาของกระบี่เขาใกล้ถึงจุดสูงสุดของเพลงกระบี่สังหารหนีลวนแล้ว!
“บ้าไปแล้ว เขาใช่คนหรือเปล่าเนี่ย?” ผู้ชมล้วนแต่ตกตะลึง
“ิอวี่เอาชนะต่อเนื่องเป็รอบที่หกแล้วนะ อย่าบอกนะว่าเขาจะตามรอยเยี่ยซีที่สร้างประวัติศาสตร์การต่อสู้นี้ไปอีกคนน่ะ?”
มีผู้ชมส่ายหัวแล้วพูดว่า “คิดว่าการต่อสู้ที่แท้จริงมันน่าจะเริ่มั้แ่ตอนนี้มากกว่าพวกเ้าอย่าลืมสิ ในรอบแรกเขาไปล่วงเกินใครเข้า?”
เวลานี้เอง ในห้องพักรอที่ชั้นสอง
โหยวอู่เยวี่ยกัดฟัน ใบหน้าของนางแดงก่ำ ทั้งๆ ที่มีเก้าอี้อันอ่อนนุ่มอยู่แต่นางกลับไม่สามารถนั่งลงได้
เพราะก้นของนางมีรอยเขียวช้ำ เวลาที่นางนั่งก็จะรู้สึกเ็ป จึงทำได้แค่ยืนมองิอวี่ต่อสู้แต่ยิ่งดูนางก็ยิ่งแค้น
“มีอะไรน่าดีใจกัน? ข้าเป็ผู้หญิงสู้เ้าไม่ได้เป็เื่ปกติ แต่ว่าผู้ชายของข้าจะต้องฉีกเ้าเป็ชิ้นๆ แน่!” โหยวอู่เยวี่ยพูดด้วยน้ำเสียงที่เ็า
ระหว่างที่พูด พิธีกรก็ประกาศขึ้นมาอีกครั้ง
“ขอเชิญผู้ท้าชิงคนที่สิบเจ็ดผู้ยุติการท้าชิงของเมืองใต้ดินหวังเฉิงของเรา จ้าว ...หาน ... เหริน”
อีกฝั่งหนึ่งของลานประลอง ชายหนุ่มชุดดำคนหนึ่งเดินขึ้นมาตัวเขาเหยียดตรง ผมยาวประบ่า ดวงตาใสเป็ประกาย คมคายราวกับดาบสองเล่มที่ทิ่มแทงเข้าไปในใจ!
“เขาเองหรือ คนบ้าที่เอาแต่ฝึกหนักทุกวี่ทุกวัน!”หลังจากที่จ้าวหานเหรินปรากฏตัว หลายต่อหลายคนก็เริ่มตื่นเต้น
“ได้ยินมาว่า พลังฝีมือของเขาตอนนี้เทียบเท่ากับเยี่ยซีเมื่อปีก่อนเลยนะต่อให้มีผู้ยุติการท้าชิงหกคนมาอยู่บนลานประลองพร้อมกันก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาเลย”
มีคนส่ายหน้าแล้วพูดว่า “ิอวี่มีพร์มากจริงๆ น่าเสียดายที่เขามาจากเมืองอวินเฉิงเล็กๆไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง ไปล่วงเกินผู้หญิงของจ้าวหานเหรินเข้า คราวนี้จบแน่!”
เมื่อปีก่อน จ้าวหานเหรินได้เข้าใกล้การติดอันดับหนึ่งในสามพันของตารางนักรบของราชวงศ์หลังจากที่แพ้ให้กับเยี่ยซีในการประลองรอบที่สิบเจ็ด จ้าวหานเหรินก็มองว่านี่เป็ความอัปยศอย่างมากเขาจึงแทบจะไม่หยุดการฝึกเลย ตอนนี้พลังฝีมือของเขานั้นสูงมากมีอาณาจักรพลังขอบเขตหลุดพ้นปุถุชนขั้นที่หกระดับกระชากิญญาสูงสุดแล้ว
ถึงแม้ครั้งนี้ จ้าวหานเหรินจะขึ้นเป็คนที่เจ็ดเหมือนเดิมแต่เมื่อเทียบกับที่ผ่านมาแล้ว จ้าวหานเหรินแข็งแกร่งกว่าเดิมไม่รู้เท่าไร
“เ้าใช่ไหมที่แกล้งจนเยวี่ยเอ๋อร์ต้องร้องไห้”
จ้าวหานเหรินเดินขึ้นไปบนลานประลอง เขาจ้องไปที่ิอวี่ตาไม่กะพริบแล้วพูดว่า “ถ้าเ้าตัดแขนขวาตัวเองทิ้ง แล้วคุกเข่าลง โขกศีรษะไปทางนั้นร้อยครั้งข้าจะไว้ชีวิตเ้า”
ระหว่างที่พูดจ้าวหานเหรินก็ชี้ไปที่ห้องพักรอชั้นสองที่โหยวอู่เยวี่ยอยู่
โหยวอู่เยวี่ยยืนอยู่หลังกระจกบานใส นางสูดหายใจเข้าลึกๆความรู้สึกที่ได้รับการปกป้องและได้รับความรักผุดขึ้นมาในใจของนาง
ผู้ชายของนางสง่างามจริงๆ !
เพราะแบบนี้ นางถึงได้ยอมศิโรราบให้กับผู้ชายที่แข็งแกร่งแบบนี้!
ิอวี่เงยหน้ามองตามที่จ้าวหานเหรินชี้ไป เขาหันไปมองจ้าวหานเหรินแล้วพูดว่า“ข้าว่าเ้าคงเข้าใจอะไรผิดแล้ว”
“เ้าหมายความว่า เ้าไม่ได้แกล้งจนเยวี่ยเอ๋อร์ร้องไห้หรือ?”
จ้าวหานเหรินเอามือไขว้หลัง ยังไม่ได้รีบร้อนที่จะลงมือเขาอยากจะฟังิอวี่อธิบายก่อน จากนั้นค่อยใช้การกระทำตอบกลับเขาว่า อธิบายไปก็ไม่มีประโยชน์
ล่วงเกินคนที่ไม่ควร ยังไงเ้าก็สมควรตาย!
ผู้ชมด้านล่างเหมือนหยุดหายใจ ถึงิอวี่จะอธิบายก็ไม่มีประโยชน์อะไร เขาไม่ควรจะบ้าระห่ำแบบนั้นั้แ่แรกเลย
มาถึงตอนนี้ จะพูดอะไรก็สายเกินไปแล้ว
“ข้าหมายความว่า ข้าคิดว่าเ้าอาจจะเข้าใจผิด”
ิอวี่พูดแทรกความคิดของทุกคน “ข้าไม่เพียงทำให้นางร้องไห้ข้ายังตีก้นนางด้วย ต้องบอกว่าข้าทำให้นางร้องไห้เลย เด็กแบบนั้นโดนตีครั้งแรกจะไม่ร้องไห้ได้ยังไงกัน? สิ่งสำคัญมันอยู่ที่ผิดแล้วรู้จักแก้ไขก็ถือว่าความหวังดีของข้านั้นไม่สูญเปล่า”
พอคำพูดพวกนี้ถูกเปล่งออกมา บรรยากาศในลานประลองก็เงียบเป็เป่าสาก แต่ดูเหมือนว่าั้แ่ที่ิอวี่ยังพูดไม่ทันจบทุกอย่างก็เงียบกริบไปแล้ว
ในบริเวณนี้ ต่อให้ิอวี่พูดเสียงไม่ดังก็ยังได้ยินอย่างชัดเจน
“นี่ เ้า ... เ้าได้ยินไหมว่าเมื่อครู่เขาพูดอะไร?” มีผู้ชมหลายคนที่หันไปถามคนที่อยู่ข้างๆ ของตัวเอง
คนพวกนั้นกลืนน้ำลายอึกใหญ่ แล้วพูดว่า “น่ากลัวเกินไปแล้วเขาพูดอะไรนะ?”
พูดตรงๆ ต่อหน้าคนแข็งแกร่งอย่างจ้าวหานเหริน ผู้ที่ติดสามพันอันดับแรกบนตารางนักรบของราชวงศ์ต้าิว่าทำผู้หญิงของเขาร้องไห้แล้วยังบอกด้วยว่าตีก้นผู้หญิงของเขาจนก้นบวมด้วย ...
“เอาจริงนะข้าคิดว่าชาตินี้ทั้งชาติข้าคงไม่บ้าระห่ำอย่างเขาแน่นอน” มีคนปาดเหงื่อแล้วพูดชื่นชม
1K
