ชัยชนะของเฟยหลงเหนือเฟิงอิ่งแห่งสำนักเงาเมฆาได้กลายเป็ตำนานบทใหม่ของการประลองครั้งนี้ ความสามารถในการขับไล่พิษด้วยพลังลมปราณบริสุทธิ์เป็เื่ที่อยู่นอกเหนือความเข้าใจของคนส่วนใหญ่ ชื่อของเฟยหลงบัดนี้ไม่ได้เป็เพียง "ม้ามืด" อีกต่อไป แต่ได้กลายเป็ "ปริศนา" ที่ทุกคนต่างพยายามไข แต่ก็ไม่มีใครทำได้
เมืองหินขาวได้มอบวันพักให้หนึ่งวันก่อนการประลองในรอบ 16 คนสุดท้ายจะเริ่มต้นขึ้น มันคือความสงบก่อนพายุลูกใหญ่ที่สุดจะพัดมาถึง
ณ ร้านโอสถเร้นกาย เฟยหลงกำลังนั่งทำสมาธิเพื่อฟื้นฟูพลังภายในที่ใช้ไปอย่างมหาศาลในการต่อสู้
"ข้ายังไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองอยู่เลย" สวี่เจี๋ยกล่าวขณะที่กำลังจัดยาอยู่หน้าร้าน "เ้า...เ้าเป็มนุษย์จริงๆ ใช่ไหมเฟยหลง? ไม่ใช่เทพเซียนปลอมตัวมาเที่ยวเล่นนะ?"
เฟยหลงเพียงแค่ยิ้ม ท่านหมอฟางที่นั่งอยู่ข้างๆ วางตำราในมือลงแล้วกล่าวขึ้นว่า "การมองเห็นด้วยตาเนื้อนั้นง่ายที่จะถูกหลอกลวง แต่การ 'เห็น' ด้วยใจนั้นยากที่จะมีสิ่งใดมาบดบังได้...เ้าได้ก้าวข้ามไปอีกขั้นแล้วเฟยหลง แต่จงอย่าหลงระเริงกับมัน เพราะยิ่งเ้าขึ้นไปสูงเท่าไหร่ การตกลงมาก็จะยิ่งเ็ปมากเท่านั้น"
คำเตือนของท่านหมอฟางช่วยดึงสติของเฟยหลงกลับมาสู่ความเป็จริง
บ่ายวันนั้น ขณะที่เขากำลังช่วยท่านหมอฟางตากสมุนไพรอยู่หลังร้าน ก็มีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น ชายวัยกลางคนในชุดผ้าไหมชั้นดีซึ่งเป็พ่อบ้านของตระกูลไป๋ได้เดินทางมาหยุดอยู่หน้าประตูร้านโอสถที่ดูแสนจะธรรมดาแห่งนี้
เขาโค้งคำนับให้เฟยหลงอย่างนอบน้อม "คุณชายเฟยหลงใช่หรือไม่ขอรับ?"
เฟยหลงและสวี่เจี๋ยต่างมองหน้ากันด้วยความประหลาดใจ
"ข้าน้อยเป็ตัวแทนของตระกูลไป๋" พ่อบ้านกล่าวต่อ "คุณหนูไป๋หลินของเราประทับใจในฝีมืออันล้ำเลิศของคุณชายเป็อย่างยิ่ง และท่านผู้าุโของตระกูลมีความประสงค์จะขอเรียนเชิญคุณชายร่วมสนทนาเป็การส่วนตัว...หลังจากที่การประลองสิ้นสุดลง"
คำเชิญจากหนึ่งในสี่ตระกูลที่ยิ่งใหญ่ที่สุด! นี่คือเกียรติยศที่นักสู้หนุ่มสาวนับร้อยนับพันต่างใฝ่ฝันหา!
เฟยหลงนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบกลับอย่างสุภาพ "ข้าน้อยขอบคุณในความเมตตาของตระกูลไป๋"
พ่อบ้านยิ้มอย่างพึงพอใจ มอบเทียบเชิญที่เป็ทางการให้แล้วก็จากไป ทิ้งให้สวี่เจี๋ยอ้าปากค้างด้วยความทึ่ง "์! เฟยหลง! เ้า...เ้าได้รับการยอมรับจากตระกูลไป๋แล้ว!"
แต่เฟยหลงกลับรู้สึกถึงภาระที่หนักอึ้งขึ้นบนบ่า...เขาเพียงแค่อยากจะทดสอบฝีมือ แต่ดูเหมือนว่าโลกภายนอกจะไม่ยอมปล่อยให้เขาเป็เพียงคนธรรมดาอีกต่อไป
วันจับสลากประกบคู่ในรอบก่อนรองชนะเลิศ หรือรอบ 8 คนสุดท้ายก็มาถึง
บนลานประลองกลาง บัดนี้เหลือเพียงยอดฝีมือที่แท้จริง 8 คนเท่านั้น ทุกคนล้วนเป็หัวกะทิที่ผ่านการต่อสู้อันดุเดือดมาแล้วทั้งสิ้น
บรรยากาศเต็มไปด้วยความกดดันอย่างแท้จริง การจับสลากในรอบนี้มีความหมายอย่างยิ่ง เพราะมันคือเส้นทางสู่รอบรองชนะเลิศ
"คู่แรก! อาทิตย์หมัดเหล็ก...ปะทะ...ศิษย์เอกสำนักฝ่ามือเมฆา!""คู่ที่สอง! ไป๋หลิน...ปะทะ...นักสู้ดาบใหญ่!"
และแล้วก็ถึงคู่ที่ทุกคนรอคอย...
เ้าหน้าที่หยิบป้ายไม้ของเฟยหลงขึ้นมา "หมายเลขสามร้อยเจ็ดสิบสี่...เฟยหลง!"
แล้วเขาก็หยิบป้ายไม้อันต่อไปขึ้นมา...
"จะทำการประลองกับ...หมายเลขสิบห้า...จ้าวเทียนหลง จาก ตระกูลจ้าว!"
เสียงฮือฮาดังกระหึ่มไปทั่วทั้งสนาม! นี่มันคือการปะทะกันของม้ามืดที่ไม่มีใครรู้จักหัวนอนปลายเท้า กับคุณชายจากตระกูลใหญ่ที่เป็ตัวเต็งมาั้แ่แรก!
บนอัฒจันทร์พิเศษ จ้าวเทียนหลง ชายหนุ่มรูปงามในอาภรณ์สีน้ำเงินเข้มปักลายั์ ค่อยๆ ละสายตาจากถ้วยชาแล้วมองตรงลงมายังเฟยหลงที่ยืนอยู่บนลาน สายตาของเขาเ็าและเต็มไปด้วยการประเมิน...เขาไม่ได้มองเฟยหลงด้วยความเกลียดชังเหมือนหลิวเฟิง แต่กลับมองเหมือนเป็ก้อนหินที่ขวางทางสู่ตำแหน่งผู้ชนะของเขา...ก้อนหินที่เขาจำเป็ต้องทำลายทิ้ง
เฟยหลงเงยหน้าขึ้นสบตากับสายตานั้น...เขาััได้ถึงพลังกดดันที่มองไม่เห็นที่แผ่ออกมาจากชายผู้นั้น...นี่คือคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่เขาเคยเจอมา
เส้นทางสู่รอบรองชนะเลิศของเขา...มีั์ขวางทางอยู่
703
