"จะลาออกจากบริษัท"
แพทพูดขึ้นขณะที่นอนคุยกับพี่สาย ของตัวเองหลังจากตื่นเช้า ที่ไม่ใช่ตื่นปกติ แน่นอนว่า ถูกปลุกด้วยวิธีที่สุดแสนสยิวจนหลับเช้ามืดไปอีกรอบ ก่อนจะตื่นมาคุยกันตอนเช้า ที่น้องหนุนอยู่ที่ไหล่พี่ และซุกอยู่หน้าอกคุยกัน ก่อนพี่จะขยับตัวลุกนั่งไปพิงหัวเตียงและแพทก็เปลี่ยนตำแหน่งมานอนหนุนตักพี่ โดยที่ทั้งคู่มีเพียงพาห่มคลุมตัวเท่านั้น
สายชล : จะลาออกมาทำอะไรคะ
พูดและเล่นผมน้องไปด้วย และเขี่ยให้ออกจากหน้าใสนั้น นิ้วหัวแม่มือเกลี่ยแก้มน้องไปมา อย่างเอ็นดู แพทเปลี่ยนเป็นอนหงาย ขึ้นมานอนมองหน้าพี่ที่ก้มลงมาดูชัดๆ เอามือพี่มาวางไว้ที่อกและกอดแน่นๆ อดใจไม่ได้ หอมแขนพี่ไปจมจมูก สูดกลิ่นที่ทำให้สบายใจนั้นไปเต็มรัก
แพท : อยากออกมานั่งโง่ๆพักสัก 3 เดือนค่ะ
สายชล : ไม่เบื่อเหรอ เคยทำงาน
แพท : ก็ไม่รู้ค่ะ แค่คิดว่าถึงเวลาแล้ว ต้องมาหาสิ่งที่ตัวเองชอบจริงๆทำ
สายชล : ก็มีตำแหน่งใหญ่นี่ค่ะ ทำตั้งหลายปีแล้ว
แพท : จ้างเขาไงคะ เอาเข้าจริง ยังสู้โปรดปรานเพื่อนริสาไม่ได้เลย แต่มีแรงยุของคนคนนั้นแหละ เอาเข้าจริงตอนนี้ อายุป่านนี้ยังไม่รู้ชอบอะไรเลย
สายชล : แล้วคุยกับที่บ้านยังคะ
แพท : คุยแล้ว พ่อน้องเขยพี่ ลุงสาธิต ให้มาช่วยดูงานที่โรงงานสาขาขอนแก่น ไปด้วย ไม่ต้องเข้าทุกวัน เหมือนริสามาตรวจงาน เพราะน้องจะได้มีเวลาอยู่กับน้องสาวพี่ช่วยเื่โรงแรมใหม่ที่กรุงเทพ
สายชล : แล้วจะมาวันไหน
แพทพลิกตัวลุกนั่งเอาผ้าห่มห่มตัวมานั่งพิงหัวเตียงกับพี่ แล้วซบไหล่
แพท : ไม่ถามก่อนเหรอคะมามั้ย แน่ใจเลยว่าจะมา ถามมาวันไหนเลย
สายชล : ขอนแก่นต้องมีอะไรน่าสนใจแหละ แล้วจะพักบ้านพัก หรือที่ไหน
แพท : เปิดห้องรายเดือนลดราคาให้ได้หรือเปล่า
สายชล : ไม่มาอยู่ด้วยกันเหรอคะ
แพท : ไม่อยากเสียตัวทุกวันค่ะ
สายชล :พี่ดูหื่นขนาดนั้นเลย
แพท : ไม่ใช่พี่ แต่เป็แพทละที่ไม่ไว้ใจตัวเอง ให้พื้นที่ส่วนตัวคะ เราต้องมีพื้นที่ส่วนตัวนะคะ ไม่อยากให้เราสองคนอึดอัดกันเอง
สายชล : ทำไมไม่อยากอยู่บ้านพักโรงงานคะ
แพท : มันเหมือนทำงานตลอดเวลา แล้วก็ แพทชอบโรงแรมพี่ มันรู้สึกสบายใจเวลามา
สายชล : เอาห้องไหนคะ จะบอกพนักงาน
แพท : ชั้นนี้ได้หรือเปล่า จะได้อุ่นใจ
1 เดือนต่อมา
แพทอยู่ขอนแก่นมา 2 อาทิตย์เต็มๆ แต่ สวนกันไปมากับพี่ตลอด เพราะแพทก็วุ่นวายในการรับงาน่ต่อจากริสา แพน น้องชาย เป็การเปลี่ยนสายงานครั้งใหญ่ โดยตำแหน่งเก่าตัวเองนั้น ให้โปรดปราน เพื่อนริสาเข้ามารับเต็มๆแทน แม้ใครจะมองแพทไม่มีหัวด้านธุรกิจเท่าริสา กับแพนน้องชายแต่ แพทก็เป็คนเต็มที่ในการทำงานเสมอ
คำวันศุกร์ แพทกลับมาถึงห้อง จัดการอาหารค่ำจากข้างนอกมาเรียบร้อย หน้าประตูมีขมและดอกกุหลาบแดงหนึ่งดอกใส่ถุงผ้าห้อยไว้ ซึ่งเป็แบบนี้มาตลอดสิบกว่าวันที่แพทมาอยู่ที่นี่ แต่ไม่ได้ใช้เวลาด้วยกัน สวนเข้าออกคนละเวลา แต่ทั้งคู่ยังใช้ช่องทางสื่อสารติดต่อเช่นเดิม
P.P. : ขอบคุณนะคะ ขนม ดอกไม้
หน้าจอถูกอ่านและตอบกลับมาแบบทันที
S.Ch : คิดถึงจัง อยู่ห้องตรงข้าม แต่ ไม่เจอกันเลยนะคะ
P.P. : งานยังไม่ลงตัวนี่คะ ทานข้าวยังค่ะพี่สาย
S.Ch : ยังค่ะ ข้าวเย็นยัง เพราะพี่กินข้าวตอนบ่ายแก่ๆ ทานข้าวหรือยังคะคนสวย
.
สายชลไม่เห็นข้อความตอบจากน้อง เลยคิดว่า 1 ทุ่มกว่าๆแล้วน้องน่าจะอาบน้ำเตรียมตัวพักผ่อน จึงไปสนใจกับงานเอกสารตรงหน้า ที่หอบมาทั้งของโรงแรมและของผับ ร้านอาหารอื่นๆ รวมไปถึงหอพักที่จังหวัดมหาสารคาม ธุรกิจครอบครัว จนไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่แล้ว แม้เสียงเพลงด้านล่างจะดังอยู่
ก๊อกๆ ก๊อกๆ
สายชล : เชิญค่ะ
แพท : เอาพิชซ่ามาส่งคะ
สายชลเงยหน้าขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม ลุกจากเก้าอี้เดินมารับน้องถึงประตู สวมกอดน้องด้วยความคิดถึง ดันน้องไปจนหลังติดประตู กดล็อกประตู มือไปคว้าถุงพิชซ่า วางไว้โต๊ะกระจกโซฟารับแขก แล้วปากสวยทั้งคู่ประกบจูบกันด้วยความโหยหาจนต้องแยกจากกันเพื่อหายใจ
แพท : พึ่งดื่มเหรอคะ
สายชลยิ้ม ยกมือขึ้นเกลี่ยแก้มน้องเล่น นิ้วโป้ง ลูบไล้อยู่ที่ริมฝีปากน้อง ุจูงมือไปที่โต๊ะทำงาน ยกแก้วแก้วมาร์การิต้า ขึ้นมาจิบไว้ในปาก แล้วป้อนน้องด้วยการใช้ปาก กลายเป็คอลเทลรสละมุมที่ใช้เวลานานในการละเลียดชิม
สายชล : ชอบหรือเปล่าคะ
แพท : ถามถึงคอลเทล หรือจูบ
สายชล : ชอบอะไรบ้างละค่ะ
แพท : ชอบทั้งคู่ค่ะ คลอเทลอะไรคะที่ดื่ม
สายชล : Margarita สดชื่น ดื่มง่าย นะคะ สนใจหรือเปล่า พี่สั่งให้
แพท : จะมอมเหรอคะ
สายชล : อย่างแพท ใครจะมอมได้ สักครูนะ
สายชลเดินออกไปนอกห้องทำงาน ไม่ถึง 15 นาที กลับมา พร้อมคอลเทล 4 แก้ว แก้วมาร์การิต้าลอน 2 ขยัก เคลือบขอบแก้วด้วยเกลือ และเสียบมะนาวตกแต่ง แบบเดียวกัน
แพท : กินพิซ่ากับ มาร์การิต้า มันจะเข้ากันเหรอคะ สั่งมาตั้ง 4 แก้ว
สายชล : ไม่ลองไม่รู้ แต่พี่มีน้ำเปล่า เหล้า น้ำอัดลมในตู้เย็นเล็กนะ
แพท : แพทจะกินคอลเทล แก้วนี้ผสมอะไรบ้างคะ
สายชล : หลักๆเป็ เตกิลา ทริปเปิลเชค น้ำมะนาว น้ำเชื่อม แล้วก็เกลือที่ปากแก้ว เชคให้เข้ากัน
แพท : ทริปเปิล เชค คืออะไรคะ
สายชล : เหล้า รสส้ม หวาน ใส ที่มีต้นกำเนิดในฝรั่งเศสนะคะ หอมกลิ่นเปลือกส้ม
แพท : พี่แพทรู้หรือเปล่า มีพิซซ่ามาร์การิต้า Pizza Margherita ด้วยนะคะ มีต้้นกำเนิดมาจากเนเปิลส์ ประเทศอิตาลี เป็หน้าคลาสสิค หน้าจะมี 3 สี ตามสีของธงชาติอิตาลี สีขาวก็มาจากชีส สีแดงมาจากส่วนประกอบมะเขือเทศ และสีเขียวก็มาจากใบโหระพาอิตาเลี่ยน
สายชล : แพทรู้หรือยัง ว่ามีความรู้เื่อาหารดี ระดับหนึ่งนะ จำได้ด้วยปากเปล่าเลย
แพท : แพท
แพทเอามือชี้ที่ตัวเองก็หัวเราะ ส่ายหัวไปมาขำๆกับคำชมสายชล ลงนั่งกับพื้นหน้าโต๊ะกระจกโซฟา แล้วก็เปิดกล่องพิชซ่าขึ้นมา ยื้นไปตรงหน้าพี่ พร้อมป้อนให้ถึงปาก พี่เลยงั้บเขี้ยวตุ้ยๆ ก่อนลงมานั่งกับพื้นข้างๆแพท ลงมือกินไก่กับพิซ่า อย่างอร่อย กินกับมาร์การิต้า เข้ากันอย่างไม่น่าเชื่อ ความเปรี้ยวของคอลเทลตัดความเลี่ยนของพิชซ่า
..