จนถึงตอนนี้
ทำไมกันนะ..
ทำไมฉันยังยืนอยู่บนโลกใบนี้ด้วยฟะ
พระเ้าก็ทอดทิ้งฉันไปแล้ว
แล้วอะไรทำให้ฉันออกตามหากัน?
สิ่งที่ขาดหายไป? สิ่งที่ดีกว่า? เป้าหมายใหม่งั้นรึ?
ตายก็ไม่ได้...
ผมรู้นะท่านแอบอ่านความคิดผมอยู่นะท่านเวล์ก้า
โชคชะตาของผมคงไม่จบไม่สิ้นแค่นี้แน่...
แกลสนึกในใจขณะเดินสำรวจป่ากับนักผจญภัยที่เขาเรียกตัวมา หาเท่าไหลก็ไม่เจอสิ่งผิดปกติ
"นิไม่คงไม่มีอะไรหรอกมั้ง คิดมากไปรึป่าวแกลส?"
ทัตสึถามแกลสพร้อมกับม้องหน้าเขาด้วยความสงสัย แกลสจึงมองหน้าเธอกลับและ
ตอบกลับไป
"ก็จนกว่าจะแน่ใจแค่-"
แกลสหยุดกลางคันและยื่นมือออกมาและค่อยๆลดมือลงสั้งให้ทุกคนหมอบแบบเงียบๆ
ข้างหน้าของพวกคือ กลุ่มมอนสเตอร์หลายชนิดกำลังยืนล้อมก้านธงศึกที่ไม่มีธงตระกูลอยู่
กลุ่มของแกลสถอยไปตั้งหลักกันไม่ไกลนักและได้ว่างแผนตกลงกันอย่างรวดเร็ว
"ฆ่าพวกมันโชว์ซักสองสามตัวแล้วพูดเก๊กอะไรก็ได้แล้วถามหาหัวหน้าของพวกมัน ส่วนที่เหลือทำตามแผน"
แกลสบอกทัตสึและะโขึ้นต้นไม้รอจังหวะ ส่วนที่เหลือก็ไปซุ่มโจมตี
ทัตสึก็เดินออกไปทำตามที่แกลสบอกเธอจัดการพวกมันได้ไม่ยากนัก เธอเหลือบไปเห็นว่าปีศาจที่ฆ่าไป
นั้นคือดาร์คเอลฟ์ แต่ก็ไม่คิดอะไรมากและได้ป่าวประกาศให้พวกมันได้รู้
เ้าพวกปีศาจกระจอกต่อให้เขามาทีเดียวพร้อมกันฉันก็เอาชนะได้แบบสบายๆ ข้า ทัตสึเดอะฮาลเบิร์ด (Tatsu The Halberd)
ผู้นี่ขอท้าประลองกับหัวหน้าของพวกแกเดี่ยวนี้ !!!
พอพูดจบพวกปีศาจก็แตกตื่นกันและวิ่งหนีออกไปทางเดียวกันแต่จู่ๆ ก็มีลอร์ด(คล้ายกับมนุษย์แต่สูงกว่ามาก)ตัวหนึ่งเดินออกมาจากประตูมิติ
ขวางพวกปีศาจไว้ พวกปีศาจเข้าไปกราบกรานลอร์ดตัวนั้น
"ท่านครับผู้หญิงนั้นมีฉายาฮาลเบิร์ดครับท่าน มันกลับมาแล้วท่านทำไงดี!!!"
ก็อบลินชาแมนได้พูดขึ้นขณะที่มันคุกเขาก้มหน้าตัวสั่น
อาร์เดีย จอมเวทย์แห่งอวจี (Aldia Sorcerer Of The Abyss) ได้เจอตัวเป็ๆซักทีสูงจังฟะ ไม่ใช่เวลามาคิดละ แย่... แย่มาก
ซวยละทัตสึ ต้องถอยก่อนแต่ก็เอาวะลุย!
"ทุกคนโจมตี!!"
แกลสะโขึ้นทุกคนที่ซุ่มอยู่ก็ออกมาโจมตีปีศาจส่วนแกลสก็เดินสู้เข้าไปจนถึงตัวอาร์เดีย
เขาชักดาบออกมาและตั้งท่าเตรียมพร้อม
"โอะ ดูสิใครมา แกลส เฟอร์รีออส ลูกชายของยัยผมขาวนั้น"
มันพูดขึ้นพร้อมกับฉีมยิ้มให้แกลส เขาไม่รีรอวิ่งเข้าประทะอย่างดุเดือดแกลสฟาดฟันดาบของเขาด้วยความเร็วเหนืุ์
แต่อาร์เดียกลับไม่สะทกสะท้านและใช้มือปัดการโจมตีทุกครั้งอย่างง่ายดาย
อะไรกัน!? มันใช้แค่มือปัดเอาง่ายๆเลย! แย่ละเวทย์ก็ร่ายไม่ได้ ทุกคนรอบๆยังสู้ยื้อเวลาให้เราอยู่-
แกลสเผลิอเพียงแวบเดียวก็ถูกแทงโดยเวทย์หอกิญญาของอาร์เดียแทงที่ไหลขวาปลดอาวุธของเขาโายทันที
อึค! ทำไมกันพลังของแหวนไม่ส่งผลฟะ
แกลสทรุดลงและใช้มือขวากุมแผลไว้ อาร์เดียจึงจับหัวแกลสและยกตัวขึ้นมา แกลสส่งเสียงร้องออกมาด้วยความเ็ป
เืของเขาไหลออกมาจากไหล่หยดลงพื้นเป็จำนวนมาก เขาพยายามใช้มือซ้ายเกะมืออาร์เดียออกแต่ก็ไม่ได้ผล
ทีมของเขาต่างตกตลึ่งกับสิ่งที่เกิดขึ้น ทั้งพลหอกและทัตสึต่างพยายามเข้าไปช่วยแต่ก็ถูกปีศาจตัวอื่นขวางไว้
จนเข้าไปช่วยไม่ได้และต้องถอยออกจากการต่อสู้ ทัตสึจึงฉวยโอกาสหยิบก้านธงศึกไปด้วย
ก่อนที่จะหันหลังไปมองแกลสผู้ไร้ทางสู้ด้วยความกังวลแต่ก็ไม่สามารถช่วยเหลือได้แม้แต่นิดเดียว
แต่จู่ๆก็มีออร์คกับหญิงคนหนึ่งเดินแหวกป่าสวนทางพวกทัตสึและเดินเข้าไป คนหนึ่งเป็ออร์คร่าั์ใส่ชุดเกราะหนักปิดมิดชิด
จนแทบไม่รู้เลยว่าเป็ตัวอะไร ใช้ค้อนขนาดใหญ่ที่มีระฆังอยู่ข้างในใช้ในการร่ายปาฏิหาริย์
กับหญิงสาวผมดำใส่ชุดเกราะเบาดีดำมีลายสีแดง ใช้คาตานะเป็อาวุธ
"ฮึ มนุษย์เนี้ยไม่รู้จักเลือกคู่ต่อสู้เลยนะว่ามั้ย? เพื่อนของเ้าก็หนี้ไปหมดแล้วเ้าเห็นมั้ย
ถึงเ้าจะมีสายเืเซเลสเทียลก็ไม่ได้หมายความว่าเ้าเป็พระเ้าที่จะทำอะไรก็ได้นะจะบอกให้
อ่อนแอ ไม่เห็นเหมือนที่พวกในนรกบอกเลย นี้รึบุตรชายของเฮลก้ากับลอเรนซ์น่าสมเพชชะมัด"
อะ... เออใช่ฉันมันกระจอกจะพยายามไปเพื่ออะไรกัน? สู้ยังไงก็แพ้อยู่ดี
ไม่.... ฉันอยู่มาทั้งชีวิตเพื่อมาตายอย่างเดียวมันไม่ใช้แล้ว
ใช่แล้ว!!
ไม่มีเื ไม่มีความยิ่งใหญ่!!!
เพื่อความสงบสุข
เอาไงดีเวล์ก้าควรจะเติมสีสันไปในเกมส์รึป่าว?
ไม่รู้ละเื่ของแกลูดวิกฉันไม่อยากยุ่งซักเท่าไหร่อยากดูอย่างเดียว
จ้าาๆ
ออร่าสีแดงเริ่มเอ่อล้นออกจากตัวแกลส และเขาก็ทำสิ่งที่อาร์เดียไม่ขาดคิด
แกลสใช้มือซ้ายบีบแขนอาร์เดียจนหักทำให้แกลสหลุดออกจากมือ อาร์เดียจึงะโถอยออกมา
เขาหยิบดาบคู่ใจและลุกขึ้นยืนอย่างกระเสือกกระสนทั้งที่แขนขวาขยับไม่ได้ ก่อนที่จะร้องคำรามออกมาเหมือน
สัตว์ป่ากระหายเื ออร่าพุ่งออกจากตัวเขาจนแทบจะคลุมพื้นที่ไปหมด
"แสงจันทร์อันเจิดจ้า"
แกลสร่ายเวทย์เรียกมีดติดแขนออกมา อาร์เดียเริ่มมีอาการสั่น แต่เขาก็ยังไม่ยอมร่ายเวทย์
ใส่แกลสลูกไฟ สายฟ้า ผิษ แต่ก็ไม่มีผลกับแกลสเลยซักนิด แกลสเดินเข้าไปหาอาร์เดียแบบช้าๆ
ด้วยอาการาเ็ อาร์เดียแสดงอาการหวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัดและร่ายเวทย์ลูกไฟขนาดใหญ่
ใส่แกลส แต่เขาใช้มีดติดแขนของเขาดูดลูกไฟไปหมดโดยการหมุนตัวให้ใบมีดไปโดนลูกไฟตรงจังหวะพอดี
เขาเดินเข้าไปไม่หยุด ทีละเก้า ทีละเก้า
"ไม่มีใครที่ทำให้กัปตันเจ็บแล้วรอดไปได้เว้ย"
จู่ๆออร์คเกราะหนักก็แอบเข้าข้างหลังอาร์เดียและล็อกคอบดขยี้หัวกระโหลกจนแหลกระเอียด
เป็จังหวะที่แกลสล้มลงพอดี หญิงนักดาบจึงวิ่งมาพยุ่งตัวเขาไว้
"โรอา..? เลียม..?"
แกลสพูดก่อนที่จะหันหน้ามองทั้งสองคน
"ใช่ฉันเองบอส ทำใจดีๆไว้นะ!"
เธอพูดพร้อมกับเรียกเลียมให้มารักษาแกลส เขาหายกลับมาเป็เหมือนเดิม
และทั้งหมดก็พากันกลับไปหร้อมกับก้านธง

