บทที่ 1 ฉันเป็คนไม่ได้เื่ขนาดนั้นเลยเหรอ
"พวกเธอคิดว่าเฉินเจี้ยนกั๋วไปเอาอะไรมาเป็เมียน่ะ ดูสิ หุ่นก็อ้วนเผละ ซกมก ไม่เคยส่องกระจกดูตัวเองบ้างรึไง"
"จริง ๆ นะ เหมือนคนบ้าเลย วัน ๆ เอาแต่หาเื่คนอื่น เฉินเจี้ยนกั๋วนี่ก็น่าสงสารนะ ชีวิตดี ๆ ต้องมาเจอคนแบบนี้ ชาตินี้คงไม่เหลืออะไรแล้วละ"
"แถมเธอยังแอบไปหาชู้เก่าอีก นี่ถ้าสมัยก่อนนะ โดนจับถ่วงน้ำไปนานแล้ว!"
"อายแทนจริง ๆ เมียตัวเองแท้ ๆ ดันไปมีใจให้ผู้ชายคนอื่น แถมยังทำตัวแบบนี้อีก เฉินเจี้ยนกั๋วจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนเนี่ย!"
"ถ้าลูกสาวฉันทำเื่น่าอายแบบนี้ ฉันจะเอาเชือกผูกคอตายให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย!"
…
คำพูดแสนร้ายกาจมากมายดังเข้ามาในหูของสวี่เจาตี้ แต่หญิงสาวกลับทำเพียงยืนนิ่งมองพวกผู้หญิงช่างนินทาใต้ต้นไม้นั่น
หากเป็เ้าของร่างเดิม ในตอนนี้คงพุ่งเข้าไปจิกหัวพวกนั้นตบตีกันจนวุ่นวายไปแล้ว
แต่เวลานี้ ร่างนี้ได้ถูกิญญาของเธอเสียแล้ว...
ย้อนกลับไปเมื่อสองวันก่อน เธอเพิ่งแย่งบริษัทที่ควรเป็ของตนคืนมาจากแม่เลี้ยงได้สำเร็จ ระหว่างทางกลับบ้านหลังเลิกงาน ก็ถูกลูกน้องของแม่เลี้ยงลักพาตัวไป จนกระทั่งครึ่งชั่วโมงก่อน ร่างของเธอถูกหั่นเป็ชิ้น ๆ พอรู้สึกตัวอีกที...ก็มาอยู่ในร่างของหญิงอ้วน ‘สวี่เจาตี้’ ที่ทั้งชื่อและนามสกุลเหมือนกับเธอไม่มีผิดเพี้ยน ที่สำคัญผู้หญิงคนนี้ยังแต่งงานแล้วด้วย!
เธอคิดว่ามันเป็เพียงความฝัน จึงคิดจะเดินเล่นในฝันอีกสักหน่อย แต่เมื่อเดินไปได้ครึ่งชั่วโมง เธอก็พบว่าตัวเองได้ย้อนกลับมาเกิดใหม่ในปี 1977 แล้วจริง ๆ
ยุคนี้เป็ยุคที่ต้องประหยัดมัธยัสถ์ ซ่อมแล้วซ่อมอีก ใช้ชีวิตแบบวันนี้กินอิ่ม พรุ่งนี้ยังไม่รู้จะมีกินหรือเปล่า ทุกอย่างล้วนต้องใช้ตั๋ว
หญิงสาวปลอบใจตัวเอง อ้วนหน่อยก็ไม่เป็ไรหรอก เป็แม่เสือก็ไม่เห็นจะเป็ไร แต่ทำไมเธอต้องมาอยู่ในร่างของผู้หญิงที่แต่งงานแล้วด้วยนะ
เ้าของร่างเดิมอายุเพียงสิบแปดปี แม้ว่าหล่อนจะี้เีและอ้วนไปหน่อย ทั้งยังเป็เหมือนแม่เสือประจำหมู่บ้าน แต่หล่อนก็มีรสนิยมที่ใช้ได้ทีเดียว
วันหนึ่ง เ้าของร่างเดิมดันไปหลงรักยุวชนหนุ่มในหมู่บ้าน แต่เพราะพ่อของหล่อนยืมเงินจากบ้านของ ‘เฉินเจี้ยนกั๋ว’ มาหนึ่งร้อยหยวนแล้วไม่สามารถใช้คืนได้ สุดท้ายเลยถูกนำมาเป็ตัวชดใช้หนี้ให้กับบ้านของเฉินเจี้ยนกั๋ว พวกเขาแต่งงานกันเมื่อครึ่งปีก่อน และหล่อนก็ย้ายตามเฉินเจี้ยนกั๋วมาที่นี่
ในยุคนี้คนจนแทบจะเปิดหม้อข้าวไม่ได้ จะเอาเงินที่ไหนมาใช้หนี้?
ตอนนั้น คนในหมู่บ้านใครที่มีเงินหนึ่งร้อยหยวน ก็ถือว่ารวยมากแล้ว
จริง ๆ แล้ว เฉินเจี้ยนกั๋วมีรูปร่างสูงใหญ่ นิสัยดี น่าจะหาภรรยาได้ไม่ยาก
แต่เขาดันไม่มีฐานะ ไม่มีคนหนุนหลัง ทั้งยังเป็ลูกชายคนโต ต้องดูแลน้องชายสองคน น้องสาวอีกสองคน นับว่ายากจนข้นแค้นไม่น้อย...
อย่างไรก็ตามพี่สาวของเขาแต่งออกไปแล้ว น้องชายก็รอเก็บเงินเพื่อแต่งงาน น้องชายกับน้องสาวคนเล็ก ก็ต้องใช้เงินเรียนหนังสือ เื่ที่ต้องใช้เงินมีเยอะแยะ เงินเดือนของเขาจึงไม่พอใช้ จนกรอบจนแทบจะต้องรับประทานแกลบทุกมื้อ
นอกจากนี้ ลึก ๆ แล้วเ้าของร่างเดิมยังแอบมีใจให้นักศึกษาหนุ่มคนหนึ่งอยู่เสมอ ดังนั้นแม้ตัวหล่อนจะไม่ได้เื่ได้ราวอะไร แต่หล่อนก็ยังนึกดูถูกเฉินเจี้ยนกั๋วที่ทำงานอยู่ไกลบ้านคนนี้อยู่ดี
ยิ่งไปกว่านั้น การแต่งงานครั้งนี้ก็เป็เพราะพ่อแม่ที่ไม่เคยเลี้ยงดูเธอแม้แต่วันเดียวคู่นั้น พวกเขาลำเอียงรักลูกชายมากกว่าลูกสาว บังคับให้เ้าของร่างเดิมแต่งงานกับเฉินเจี้ยนกั๋ว ส่งผลให้ความสัมพันธ์ของคู่สามีภรรยาข้าวใหม่ปลามันไม่ดีนัก และมักจะทะเลาะกันจนกลายเป็เื่ปกติไปแล้ว สองสามีภรรยาไม่เคยแม้แต่จะพูดคุยกันดี ๆ สักคำ ราวกับมีแม่น้ำสายใหญ่ขว้างกันระหว่างคนทั้งสองเอาไว้
ทั้งคู่แยกกันนอน แม้แต่เตาถ่านในห้อง เ้าของร่างเดิมยังต้องก่อเองอีกต่างหาก
ส่วนเฉินเจี้ยนกั๋วก็ทำหน้าบูดบึ้งเหมือนูเาน้ำแข็งตลอดเวลา ทั้งคู่ต่างคนต่างอยู่ ไม่ได้พูดคุยอะไรกันมากนัก
หลังจากที่เ้าของร่างเดิมย้ายมาที่นี่ ความสัมพันธ์ระหว่างหล่อนกับคนในพื้นที่ก็เป็เื่ที่อธิบายยาก
ทว่าเมื่อมองถึงประเด็นด้านชื่อเสียงที่ไม่ดีแล้ว การต้องมาอยู่ในบ้านพักนี้ …จริง ๆ มันก็ไม่ได้แย่ไปกว่ากันสักเท่าไหร่
พอคิดได้ดังนั้น เธอก็ปวดหัวขึ้นมาทันที วันนี้ทั้งวันยังไม่ได้กินอะไรเลย ไม่อยากต่อปากต่อคำกับพวกเขาแล้ว กลับบ้านก่อนดีกว่า
เมื่อกลับถึงบ้าน เธอก็ยังทำใจรับสภาพนี้ไม่ได้
ผักกาดขาวเหี่ยว ๆ วางกองอยู่กลางห้องโถง ถังดองผักข้าง ๆ สกปรกจนไม่สามารถบรรยายออกมาได้ ขยะกองอยู่ข้างประตู จนกลิ่นเปรี้ยวเหม็นโชยมาแตะจมูก ทั้งที่เพิ่งจะเข้าเดือนสามเอง ถ้าอากาศร้อนกว่านี้ กลิ่นมันจะขนาดไหนกันนะ?
เธอนวดขมับ ก่อนจะเดินตรงไปยังห้องนอนของตัวเอง
ห้องขนาดสิบกว่าตารางวา ภายในมีเตียงกว้างหนึ่งเมตรครึ่งวางอยู่ ผ้านวมบนเตียงสกปรกเลอะเทอะ มีคราบน้ำมันเต็มไปหมด ข้างกันนั้นมีตู้เสื้อผ้าเก่า ๆ ที่สีถลอกวางอยู่ มีเตาถ่านขนาดเล็ก และหม้อเหล็กใบโตวางอยู่ข้างตู้เสื้อผ้า ในหม้อยังมีชามที่ยังไม่ได้ล้างวางอยู่ด้วย
เมื่อเห็นดังนั้น คุณหนูสวี่ที่รักความสะอาดก็เกือบจะเป็ลม เธอเบ้ปาก อดไม่ได้ที่จะนวดหว่างคิ้วตัวเอง
ส่วนห้องนอนอีกห้องหนึ่งมีขนาดใหญ่กว่าห้องนี้เล็กน้อย บนเตียงขนาดหนึ่งเมตรยี่สิบเิเมีผ้าห่มสีขาวพับเป็รูปเต้าหู้ซ้อนกันอยู่ ดูมีเหลี่ยมมุมชัดเจน ข้างเตียงก็มีตู้เสื้อผ้าเช่นกัน ถึงแม้สีจะลอกแต่ก็ดูสะอาดกว่าตู้เสื้อผ้าในห้องของเธอมาก
ข้างตู้เสื้อผ้า มีโต๊ะเขียนหนังสือและเก้าอี้วางอยู่ บนโต๊ะดูสะอาดสะอ้าน ไร้ฝุ่นผง
เพียงแค่ดูก็รู้แล้วว่านี่คือห้องของเฉินเจี้ยนกั๋ว
หลังจากเดินออกมาจากห้องของเฉินเจี้ยนกั๋ว เธอก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่
ดูเหมือนว่าผู้ชายคนนี้จะไม่ได้แย่อย่างที่คิด อย่างน้อยก็เป็คนรักความสะอาดคนหนึ่ง
สวี่เจาตี้เดินเข้าไปในครัว พบว่าครัวสะอาดเอี่ยมอ่อง เพราะปกติเฉินเจี้ยนกั๋วจะเป็คนทำอาหารเองตลอด
เธอแอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก ถ้างั้นขอทำความสะอาดตัวเองก่อนแล้วกัน
สวี่เจาตี้เดินกลับเข้ามาในห้องแล้วตรงไปที่ตู้เสื้อผ้า หาเสื้อผ้าที่ดูดีสักชุดมาเปลี่ยน
ในมุมหนึ่งของตู้เสื้อผ้า ยังมีเสื้อผ้าเก่า ๆ กองอยู่ เธอคิดว่าคงเป็เพราะใช้เตาน้ำมันก๊าดในการทำอาหาร ทำให้เสื้อผ้าเหล่านี้มีกลิ่นน้ำมันก๊าดติดอยู่
สวี่จ้าวตี้ถอนหายใจเบา ๆ แล้วดึงเสื้อผ้าที่มีกลิ่นน้ำมันก๊าด รวมทั้งผ้าปูเตียงลงไปในอ่างที่ห้องน้ำ หลังจากนั้นเธอก็โรยผงซักฟอกแล้วแช่ทิ้งไว้
จากนั้นเธอก็ไปที่ครัว ใช้ไม้ขีดไฟจุดเตาเหล็ก ต้มน้ำประปาในหม้อ รอน้ำร้อนจนเดือด แล้วจึงนำไปเทที่ห้องน้ำผสมน้ำเย็นลงไปเพื่ออาบน้ำ
เมื่อถูตัว ทั้งร่างกายก็เต็มไปด้วยคราบสกปรกที่เป็เมือก ๆ
แหวะ…
สวี่เจาตี้ก้มหน้าอาเจียนอยู่หน้าโถส้วมในห้องน้ำเป็เวลานาน
ไม่ต้องพูดถึงคนอื่นที่ดูถูกเธอ ตอนนี้เธอเองก็ยังดูถูกตัวเอง
ต่อมา เธอก็นำน้ำร้อนที่ต้มไว้มาผสมกับน้ำเย็นให้อุ่นและล้างตัวอยู่หลายครั้ง ทั้งยังใช้ผงซักฟอกสระผมด้วย
หลังจากที่ทำทุกอย่างเสร็จ ตัวเธอรู้สึกเบาสบายขึ้นมาก แต่ข้างในยังคงเหนื่อยล้าอย่างที่สุด
สวี่เจาตี้แบกเอาเตาถ่านเก่า ๆ ขรุขระในห้องนอนไปไว้ที่ห้องครัว จากนั้นจึงล้างหม้อเหล็กกับถ้วยชามจนสะอาดเอี่ยม ก่อนจะถอนหายใจอย่างโล่งอก
ทว่าเธอก็ต้องฝืนความปวดเมื่อยตามหลังและเอว เข้าไปซักผ้าในห้องน้ำต่ออีก
เธอซักแล้วล้างอยู่นานสองนานกว่าน้ำในกะละมังจะใสสะอาด เมื่อซักเสร็จแล้วจึงบิดผ้าผึ่งไว้บนราวเหล็กที่ระเบียง
โชคดีที่นี่เป็บ้านพักสองห้องนอน หนึ่งห้องนั่งเล่น กว้างขวางกำลังดี มีทั้งห้องครัว ห้องน้ำ ทั้งยังมีระเบียงที่ไม่ได้กั้นห้องเอาไว้ สามารถใช้ตากผ้าได้
ขณะนั้นสายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นผักกาดขาวสองหัวสุดท้ายที่วางอยู่ในห้องนั่งเล่น จึงกวาดใส่ตะกร้าไปไว้ที่มุมห้องครัว
สวี่เจาตี้เดินขึ้นลงบันไดสามสี่รอบเพื่อเอาขยะในห้องไปทิ้งที่ถังขยะข้างล่าง กลับมาถึงห้องก็รู้สึกเหมือนร่างกายไร้เรี่ยวแรง
ชาติที่แล้วเธอไม่เคยอ้วนขนาดนี้ ชาตินี้ตัวอ้วนกลม แถมยังติดี้เีอีก ต่างกันลิบลับจริง ๆ แค่ทำงานบ้านนิดหน่อยก็แทบหมดแรงแล้ว
ตอนนี้ท้องของเธอกำลังร้องเสียงดัง คิดว่าจะไปหาอะไรกินที่ครัว ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงไขกุญแจดังมาจากด้านหลัง