มาโอที่เห็นเด็กหนุ่มค้างอยู่บนตนไม้ มาโอก็ทำการงอกเส้นเจลของเขาแล้วค่อยๆ ทำการเคลื่อนที่เส้นเจลชองเขาไปคลุมร่างของเด็กหนุ่มลงมา
"เห้ย....เ้าหนูตายยังวะ.....สงสัยตายแล้วสินะ งั้นฉันขอร่างกายของนายไปละนะ"
มาโอพึมพัมกับตัวเองเสร็จมาโอก็ทำการใช้ทักษะดูดกลืนร่างกายของเด็กหนุ่มเข้ามาและทำการย่อยสลาย แต่ก่อนที่เขาจะทำการย่อยสลายนั้น อยู่ๆมาโอก็เกิดอาการวูบ หน้ามืดแล้วก็หมดสติไป
มาโอค่อยๆลืมตาขึ้นมาอย่างช้าๆ ภาพแรกที่เขาสังเกตเห็นคือความมืด แต่ก็บอกไม่ได้ว่ามันมืดได้อย่างไร สิ่งสุดท้ายที่มาโอจำได้คือ เขากำลังดูดกลืนและกำลังจะย่อยสลายร่างของเด็กหนุ่มแต่ก่อนที่เขาจะย่อยสลายเสร็จ เขาก็เกิดอาการหน้ามืดแล้วลืมตาอีกครั้งก็มาอยู่ที่นี้แล้ว เขาคิดว่าตัวเองคงตายอีกครั้งแล้วสินะ แต่ก่อนที่เขาจะคิดอะไรไปมากกว่านี้ เขาก็ได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง
"มาแล้วหรอ??"
มาโอที่ได้ยินเสียงของเด็กหนุ่มที่เขาพึ่งดูดกลืนมามะกี้....ดังมาจากข้างหลังขนแขนของเขาก็ถึงกับขนลุกซู่ ( มันมีขนแขนด้วยหรอวะ ) และค่อยๆหันหัวไปข้างหลังอย่างช้า ๆ และภาพที่เขาเห็นก็คือร่างของเด็กหนุ่มที่เขาพึ่งดูดกลืนมาเมื่อสักครู่นั้นเอง เขาถึงกับใบ้รับประทานแล้วพูดไม่เป็คำศัพย์เลยว่า
"เ้าหนูแกตายไปแล้วนิ่ อย่ามาหลอกหลอนฉันเลย ฉันไม่ได้ฆ่าแกนะ แกตายของแกเอง อย่าทำอะไรฉันเลย นะโมตะสัส ขอให้เป็ทุกข์เป็ทุกข์เถิด อย่าได้....."
มาโอที่พูดออกมาเป็ชุดเขาที่เห็นเด็กหนุ่มที่ตายไปแล้วยืนอยู่ตรงหน้าก็ได้สวดมนต์ไล่แต่เด็กหนุ่มที่อยู่ข้างหน้ามาโอกับ ยิ้มแบบตลกออกมาและพูดกับมาโอว่า.......
"ผมไม่ทำไรคุณหรอก ถึงผมจะตายไปแล้ว แต่ผมก็จำได้ว่าใครฆ่าผม แต่ว่าผมมีบางอย่างจะขอร้องกับคุณแลกเปลี่ยนโดยการที่จะให้คุณใช้ร่างกายของผม คุณจะรับข้อเสนอของผมหรือป่าว......"
มาโอที่เห็นเด็กหนุ่มพูดเช่นนั้น เขาก็ทำการคิดไตร่ตร่องด้วยสมองอันชาญฉลาดของเขา พอเขาคิดเสร็จเขาก็ถามเด็กหนุ่มไปว่า......
"ฉันขอฟังข้อเสนอของเ้าก่อนแล้วกัน แล้วค่อยคิดอีกทีว่าจะรับหรือไม่ แต่บอกก่อนนะ ฉันไม่ทำอะไรให้ฟรีๆ เพราะถึงนายจะไม่ให้ร่างกายนาย ฉันก็สามารถเอามาเองได้อยู๋แล้ว เพราะฉะนั้นนายต้องมีข้อ
เสนอที่ดีกว่านี้มา ล่อลวงฉันนะ.........."
เด็กหนุ่มที่ได้ยินมาโอพูดเช่นนั้น เขาก็ยิ้มขึ้นว่าและพูดกับมาโอว่า
"ผมรู้ครับว่าข้อเสนอของผมมันน้อยไปไม่น่าดึงดูดเท่าไร แต่เมื่อคุณได้ร่างกายของผมไปแล้ว คุณจะรู้ว่า ไม่ใช่แค่คุณจะได้ร่างกายแต่คุณจะได้สมบัติหรือหญิงงามด้วยเพราะผมนั้นเป็...."
ก่อนที่เด็กหนุ่มจะพูดจบ มาโอก็พูดแทรกขึ้นมาว่า....................
"ตกลง ว่าข้อเสนอของนายมาได้เลย....ฉันกำลังฟังอยู่"
ครับ.....มาโอมันตกลงั้แ่เด็กหนุ่มพูดว่า มีสมบัติแล้ว ก็อย่างว่ามาโอชอบทำตามใจตัวเองอยู่แล้ว...
เด็กหนุ่มที่เห็นมาโอตอบมาอย่างนั้นเขาก็ทำการพูดข้อเสนอโดยการแลกกับร่างกายของตัวเองด้วยใบหน้าที่เคียดแค้นพร้อมจะฆ่าคนได้ว่า.........
"คุณช่วยแก้แค้นพวกมันแทนผมหน่อยได้ไหมครับ"
มาโอที่ได้ยินแบบนั้นเขาก็บอกให้เด็กหนุ่มเราเื่ราวก่อนที่เด็กหนุ่มจะถูกผลักตกลงมาจากหน้าผาว่ามันเป็ยังไง...............
เด็กหนุ่มที่ได้ยินมาโอพูดแบบนั้นเขาก็ทำการเล่าเื่ราวของเขาก่อนจะตกหน้าผาว่า.....
"ผมเป็ลูกชายของดยุคที่มีอำนาจรองเพียงแค่กษัตริย์.........แต่เื่นั้นคุณไม่ต้องสนใจหรอกเพราะหลังจากคุณได้ร่างกายผมไป คงจะได้ความทรงจำของผมไปด้วย แต่สาเหตุจริงๆที่ทำให้ผมตกลงมา
จากหน้าผาคือ วันนี้ ทาง วิทยาลัยของผมได้จัดทัศนศึกษาที่เมืองแห่งนี้และ ในคนที่มานั้นมีคนที่ผมชอบอยู่ด้วยแต่..........เธอคนนั้นดันไม่สนใจผมที่ตามจีบเธอตลอด2ปีเลยและเธอก็ยังไปคบกับคู่อริของผม ผมที่เห็นแบบนั้นเลยใช้โอกาสนี้ที่ทางวิทยาลัยของผมจัดทัศนศึกษามาเพื่อที่จะได้คุยกับเธอให้รู้เื่เพราะผมก็เตรียมใจมาได้สักพักแล้วว่าเธออาจจะคบกับคนอื่นแต่ผมไม่คิดว่าเธอจะไปคบกับคู่อริของผม และวันนี้ผมก็ตามหาเธอจนเจอแต่เธอดันอยู่กับเ้านั้น เ้าคนที่มันแย่งทุกอย่างไปจากผมจนหมด........"
เด็กหนุ่มเล่าออกมาพร้อมกับกำมือของเขาแน่น มาโอที่เห็นแบบนั้นก็บอกเด็กหนุ่มไปเสียงเรียบและเ็าว่า
"ใจเย็นๆ เล่าเื่ของนายให้ฉันฟังต่อ ฉันกำลังฟังอยู๋....."
เด็กหนุ่มที่เห็นชายหนุ่มที่เขาเจอเป็ครั้งแรกทำหน้าตาเ็าสุดขั้ว เขาก็เกิดอาการกลัวและเล่าเื่ของเขาต่อไปว่า...........
"หลังจากที่ผมเห็นพวกมันทั้ง 2 อยู่ด้วยกัน ผมก็เดินเข้าไปหาพวกมันแต่ก่อนที่ผมจะได้พูดคุยจนรู้เื่กับเธอ เ้านั้นก็เข้ามาขัดขวางและผมกับเ้านั้นก็ต่อสู้กัน แต่สุดท้ายผมก็ไม่อาจเอาชนะเ้าหมอนั้นได้ และเ้าหมอนั้นมันใช้พลังใส่ผมจนผมตกลงมาจากหน้าผาและก็เป็อย่างที่คุณทราบนั้นแหละ....."
เด็กหนุ่มเล่าเื่ราวของเขาจบ มาโอที่ได้ยินเื่ราวของเด็กหนุ่มเขาก็พยักหน้าและบอกกับเด็กหนุ่มเสียงเรียบว่า
"ฉันรับข้อเสนอของนายเ้าหนู แต่ฉันขอบอกก่อนเลย ว่าฉันนั้นชอบฮาเร็ม หรือก็คือ ฉันจะไม่ได้รักแค่คนเดียวใจเดียวแบบนาย เพราะฉันเ้าชู้และหื่นโดยที่ฉันมีความฝันว่าอยากจะสร้างฮาเร็มของตัวเองขึ้นมาไม่ว่าจะสาวน้อย สาวใหญ่ เม็ด หรือคุณหนูจากตระกูลไหนก็ตามถ้าฉันสนใจฉันจะใช้พลังของฉันเพื่อที่จะเอาเธอมาให้ได้........"
เด็กหนุ่มที่ได้ยินแบบนั้นเขาก็นิ่งไป จนมาโอเห็นแบบนั้นก็ทำการกระตุ้นเด็กหนุ่มอีกครั้ง
"ว่าไงรับได้หรือเปล่า ถึงนายจะรับไม่ได้ฉันก็ทำอยู่ดี ที่ฉันพูดคือฉัน้าให้นายได้รู้ถึงตัวตนและความ้าของฉันก่อนที่นายจะหายไป"
เด็กหนุ่มที่ได้ยินแบบนั้นก็ คิดและตอบมาโอไปว่า..............
"ตกลงครับ ผมรับได้ เอาละผมคงถึงเวลาที่ต้องไปแล้ว...ขอให้คุณสนุกกับชีวิตใหม่นะครับ และอย่าลืมแก้แค้นให้ผมด้วย....."
แต่ก่อนที่ร่างกายของเด็กหนุ่มจะหายไป มาโอทำการพูดประโยคหนึ่งและเด็กหนุ่มที่เห็นชายหนุ่มพูดเช่นนั้น ก็ยิ้มและพยักหน้าและร่างกายของเด็กหนุ่มก็หายไป...........
มาโอทำการลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ ร่างกายของเขาไม่ใช่คิงก็อบลินอีกต่อไป แต่เป็ร่างกายของเด็กหนุ่มที่เขาพึ่งจะพูดคุยกันมาเมื่อสักครู่ ระหว่างที่มาโอกำลังสำรวจร่างกายของตัวเองความทรงจำของเด็กหนุ่มที่เขาพูดถึงก็ไหลเข้ามาในหัวของเขาแบบแม่น้ำที่ไหลออกมาเรื่อยๆ
มาโอได้ความทรงจำของเด็กหนุ่มมาเขาก็รู้ถึงตัวตนของเด็กหนุ่มว่าเป็อย่างไร ตัวตนของเด็กหนุ่มนั้นคือ...............
ความทรงจำั้แ่ลืมตาดูโลกของ เด็กหนุ่มเกิดมาในตระกูลขุนนางชั้นสูง ดยุค[ Duke ] เป็ตระกูลเครื่อญาติที่สนิทกับกษัตริย์ประเทศที่เด็กหนุ่มอาศํยอยู่ ตัวเด็กหนุ่มนั้นเสียมารดาไปั้แ่อายุได้ 4 ขวบ และเขาก็อาศัยอยู่กับพวกพี่เลี้ยงมาตลอดั้แ่ตอนนั้น เพราะบิดาของเด็กหนุ่มนั้นทำงานหนักจนไม่มีเวลามาดูแลเด็กหนุ่มนั้นเอง เพราะเหตุนั้นทำให้เด็กหนุ่มถูกเลี้ยงจนเติบโตมาด้วยเงินและถูกตามใจทุกอย่าง ตราบใดที่ไม่นำความเสื่อมเสียมาสู่วงศ์ตระกูลบิดาของเขาก็จะไม่สนใจ หรืออีกนัยหนึ่งก็คือ ไม่สนใจใยดีเด็กหนุ่มนั้นเอง...........
นั้นทำให้เด็กหนุ่มเป็คนที่เอาแต่ใจ อยากได้อะไรก็ต้องได้ และใช้อำนาจเพื่อสิ่งที่เขา้า โมโหร้าย และ น่ารังเกียจ แต่เพราะเด็กหนุ่มเป็ลูกชายเพียงคนเดียวของท่านดยุคที่เป็พระสหายสนิทขององค์กษัตริย์ ทำให้หลายๆคนนั้นไม่เอาเื่เด็กหนุ่ม และเหตุนั้นทำให้เด็กหนุ่มได้ใจขึ้นไปอีก จนกระทั่ง...........
เมื่อเด็กหนุ่มเข้าสู่วัยรุ่น เด็กหนุ่มก็ตกหลุมรักหญิงสาวจากตระกูลขุนนางธรรมดาๆ คนหนึ่ง เธอเป็ผู้หญิงที่ทำให้เด็กหนุ่มสนใจและอยากเธอเป็อย่างมาก แต่ทว่า เธอนั้นปฏิเสธเด็กหนุ่มและต่อต้านเด็กหนุ่มหนักขึ้นเรื่อยๆ จากนั้นก็เริ่มจะมีผู้ชายจากตระกูลอื่นมาเกาะแกะเธอเพิ่มขึ้นและมากขึ้นเรื่อยๆ ด้วยความหึงหวงทำให้เด็กหนุ่มนั้นใช้อำนาจของตัวเองทำร้ายและสั่งห้ามคนพวกนั้นทางอ้อมจนเธอคนนั้นต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยว เพราะไม่มีใครอยากอยู่ใกล้เพราะจะทำให้เกิดความซวยได้......
เพื่อที่จะทำให้สามารถเธอไว้ได้เพียงคนเดียว แต่ทว่า..................
มีมารผจญเข้ามาขัดขวางเด็กหนุ่ม........เ้านั้นก็เป็คนมาจากตระกูลชั้นสูงแต่คนละสายกับเด็กหนุ่ม หมอนั้นให้ความช่วยเหลือคนที่เด็กหนุ่มหลงหลักและมอบความกล้าหาญแก่เธอ ให้ความหวังแก่เธอ เพื่อให้เธอมาต่อต้านตัวของเด็กหนุ่ม และสุดท้ายก็กลายเป็ศึกชิงนางในที่สุด และเด็กหนุ่มก็แทบจะไม่มีวันชนะเลย เพราะ..........
มันจบั้แ่ยังไม่เริ่มด้วยซ้ำ เพราะหมอนั้นมีดีกว่าเด็กหนุ่มทุกอย่างนั้นเอง
หลังจากมาโอได้รู้ความทรงจำของเด็กหนุ่ม มาโอก็คิดว่า มันไม่ต่างอะไรไปจาก ชีวิตที่แล้วของเขามากเลย และมันก็คล้ายๆนิยายที่มาโอเคยอ่านตอนสมัยยังเรียนอยู่และมาโอที่รับคำขอร้องของเด็กหนุ่มมาเขาก็พึมพำกับตัวเองเบาๆว่า
"ฉันจะต้องทำให้ชีวิตนี้ดีกว่าชีวิตที่แล้วให้ได้"
มาโอคิดได้เช่นนั้นเขาก็ยกยิ้มขึ้นมาแต่เป็ยิ้มที่เ็า และสวนทางกับบุคลิกที่เป็คนร่าเริงและออกจะกวนสน......ของเขา หลังจากมาโอย่อยข้อมูลของ เกริค จีโดน่า อัลเบดอส เสร็จมาโอก็พูดกับตัวเองว่า....................
"ได้เวลาทำเื่สนุกๆ แล้วสิ ต่อไปนี้ฉันชื่อ เกริค จีโดน่า อัลเบดอส แล้ว รอก่อนเถอะ เ้าอันเดอร์ การเกิดใหม่ของเกริคครั้งนี้มันจะไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว หึๆๆๆๆ โลกนี้ฉันจะเก็บสาวทุกคนที่ฉันอยากได้ จะแย่งทุกคนที่รักแกจนจบแบบHappyNTR เลย ฉันจะเป็ตัวร้ายระดับลาสต์บอสและฉันจะสร้างฮาเร็มเป็ของตัวเองให้ได้"
มาโอ.........ไม่สิ เกริค ให้สัญญากับตัวเองและทำการเดินกลับเข้าเมือง ถ้าถามว่าทำไม เกริคถึงรู้ทางกลับเมืองก็ต้องบอกว่า รู้มาจากความทรงจำของ เกริค คนเก่านั้นเอง
โดยเกริคนั้น ก็ยังคง.................................................................
จบจ้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
-------------------------------------------------------------------------
่คุยท้ายตอน
B3 : เห้ย ทำไม มาโอมันชอบลืมจังวะ เห็นแล้วหงุดหงิดวะ
B2 : ปล่อยๆ มันไปเถอะ เดียวมันนึกได้ ก็เปิดดูเองแหละ
B1 : ช่ายๆ ปล่อยไปเถอะ เดียวมันนึกออกก็เปิดดูเอง แต่ B3 เพื่อน
B3 : อะไรหรอ B1
B1 : มะกี้ฉันเห็นแฟนแกเดินกับใครก็ไม่รู้วะ พึ่งเดินเข้าโรงแรมไปมะกี้อ่ะ
สิ้นเสียง B1 B3ทำการวิ่งไปโรงแรมนั้นอย่างรวดเร็ว หลังจาก B3 หายไป B2 หันมาหา B1 แล้วถามว่า
B2 : B1 จริงหรอวะ แฟนไอ B3 เดินเข้าโรงแรมกับคนอื่น
B1 : จะจริงได้ไง มันคงลืมไป ว่ามันยังไม่มีแฟน 55555555 ป่านนี้คงรู้สึกตัวละมั่ง
B3 : ไอ้ B1 กรุจะฆ่าเมิงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
B1 : เห็นมะ มันะโมาแต่ไกลละ
B2 : เออวะ มันลืมไปได้ไงวะ ว่ามันไม่มีแฟน โง่จิงๆ
B1 : เออ โง่จริงๆ
B2-B1 : 55555555555555555555555
B3 : !%!%$#^%^@%^&$#&#&^%#$&^%&#