ตอนที่ 3: ทางออกของสามี
คราบน้ำรักค้างคาและหยาดเหงื่ออุ่นชื้นจากกิจกรรมรักอันกระท่อนกระแท่นเมื่อหัวค่ำดูเหมือนจะแห้งเหือดไปจนหมดสิ้นแล้ว ทว่าความรู้สึกชื้นแฉะบางเบาที่เนื้อผ้าฝ้ายเนื้อละเอียดของกางเกงชั้นในตัวบางที่แนบชิดผิวเนื้อของรินกลับยังคงเด่นชัดเมื่อรุ่งอรุณมาเยือน มันเป็ร่องรอยของแรงอารมณ์ใคร่ลับๆ ที่เกิดขึ้นจากความคิดและคำเสนออันน่าตระหนกใของผมเมื่อคืนนี้ รินนอนเบิกตากว้างจ้องมองเพดานสลัวด้วยจิตใจที่สับสนวุ่นวาย ความตื่นตัวที่หลงเหลืออยู่ใต้ร่มผ้าบอกให้รู้ว่าร่างกายของเธอกำลังตอบสนองต่อจินตนาการต้องห้ามอย่างไม่รักดี
ตลอดทั้งคืนที่ผ่านมา รินนอนพลิกตัวไปมาอยู่ข้างกายผมครั้งแล้วครั้งเล่า เสียงเตียงนอนลั่นไหวแ่เบาและเสียงลมหายใจที่ติดขัดสั่นเครือสะท้อนความปั่นป่วนในหัวใจของเธออย่างชัดเจน ความเป็กุลสตรีแสนเรียบร้อยที่ถูกอบรมสั่งสอนมาตลอดชีวิตจากครอบครัวข้าราชการเก่ากำลังทำากับตัณหาราคะอันร้อนแรงในส่วนลึกของร่างกาย การคิดเื่ที่จะให้ชายอื่นที่ไม่ใช่สามีเข้ามาล่วงล้ำััเรือนร่างของเธอ... แถมยังเป็การกระทำต่อหน้าสามีที่นั่งดูอยู่ด้วยนั้น มันเป็เื่ที่ทั้งน่ากลัว บ้าคลั่ง และละเมิดขอบเขตศีลธรรมจนเกินกว่าที่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งจะกล้าคิดถึง
ผมขยับกายเข้าไปโอบกอดร่างบางของเธอจากด้านหลังช้าๆ สอดแขนหนาไปใต้เอวคอดกิ่วและดึงร่างของเธอเข้ามาแนบชิดกับอกอุ่นของผม ััผิวกายเนียนนุ่มของรินอุ่นจัดคล้ายคนจับไข้ กลิ่นกายสาวหอมอ่อนๆ ปนเปกับกลิ่นแป้งเด็กจางๆ ที่ลอยมาจากผิวคอเนียนปลุกเร้าอารมณ์สยิวในใจผมช้าๆ
"รินนอนไม่หลับเหรอครับ..." ผมกระซิบถามแ่เบาชิดใบหูเล็กที่ขึ้นสีแดงระเรื่อ
รินขยับตัวซุกเข้าหาอกผมทันที เธอซบหน้าลงกับลาดไหล่ของผมพลางพยักหน้ารับแ่เบา ร่างกายสั่นเทาน้อยๆ "ริน... รินกลัวค่ะพี่ธันว์ มันบ้าคลั่งเกินไป... รินกลัวว่าถ้าเราเริ่มทำแบบนั้นแล้ว ทุกอย่างระหว่างเราจะพังทลายลง รินรักพี่ธันว์คนเดียวนะคะ รินไม่อยากทำตัวไร้ค่าในสายตาของพี่... รินกลัวพี่ธันว์จะรังเกียจรินยามที่รินโดนคนอื่นแตะต้อง..."
ผมกดจูบลงบนหน้าผากมนของภรรยาอย่างรักใคร่และห่วงใย ฝ่ามือลูบไล้สะโพกมนแ่เบาเพื่อปลอบโยน "พี่รู้ครับว่ารินรักพี่ และพี่ก็รักรินมากที่สุด สิ่งที่พี่เสนอไม่ได้เกิดจากความอยากทำลายชีวิตคู่ของเรา แต่เป็เพราะพี่รู้ว่าตัวเองมีข้อจำกัดด้านสังขาร พี่อยากเห็นรินมีความสุขโดยไม่มีความลับและไม่ต้องแอบร้องไห้ในห้องน้ำอีกต่อไป พี่สัญญาว่าพี่จะเป็คนคอยควบคุมดูแลและอยู่เคียงข้างรินในทุกวินาที ไม่มีคำว่าไร้ค่าสำหรับภรรยาของพี่เด็ดขาด ทุกคนจะทำตามกฎที่พี่ตั้งไว้ร้อยเปอร์เซ็นต์"
รินเงยหน้าขึ้นมองผม ดวงตาหวานฉ่ำวาวไปด้วยหยาดน้ำตาและเต็มไปด้วยความหวามไหว "พี่ธันว์เชื่อใจเพื่อนๆ ของพี่จริงๆ เหรอคะ... พี่เก่ง พี่ยอด พี่ชัย... พวกเขาจะไม่มองรินเป็ผู้หญิงไม่ดีใช่ไหม..."
"เชื่อใจได้แน่นอนครับ" ผมส่งยิ้มอ่อนโยนให้เธอเพื่อคลายปมสงสัย "เก่งมันอายุสามสิบห้า เป็เ้าของเอเจนซี่โฆษณา คารมดี หน้าตาหล่อสะอาดสะอ้านตามแบบฉบับหนุ่มเมืองกรุง มันเป็เพลย์บอยที่รู้จักขอบเขตและให้เกียรติผู้หญิงมาก รินเคยเจอตัวจริงมันแล้วก็น่าจะรู้ ส่วนยอด... อายุน้อยสุดในกลุ่ม มันเพิ่งสามสิบสาม เป็เ้าของยิมมวย ออกกำลังกายทุกวัน ตัวใหญ่ล่ำ สูงตั้งร้อยแปดสิบห้า ผิวเข้มกรำแดด มีกล้ามแขนและแผงอกหนาแน่นปึก พละกำลังเหลือล้นตามประสานักกีฬา และคนสุดท้ายคือชัย... ชัยมันสามสิบหก เป็สถาปนิกเงียบขรึม ไม่ค่อยพูดจา แต่ดวงตามันคมกริบและจริงจังมาก พวกมันรักและเคารพพี่มาก รินนอนใจได้เลยว่าความลับนี้จะไม่มีวันรั่วไหลไปไหนเด็ดขาด"
คำอธิบายเรือนร่างและลักษณะของกลุ่มเพื่อนหนุ่มฉกรรจ์ทำให้รินกลืนน้ำลายฝืดคอ ลำคอระหงแดงซ่านขึ้นมาทันที ภาพของเพื่อนสามีตัวล่ำๆ กำยำที่กำลังก้าวเข้ามานัวเนียจับต้องเรือนร่างขาวผ่องของเธอมันช่างหวาดเสียวจนหัวใจดวงน้อยเต้นระรัว
รินเบียดสะโพกกลมกลึงเข้าหาตักผมช้าๆ สารภาพเสียงเครือแ่เบาจนแทบไม่ได้ยิน "ความจริงแล้ว... ตอนที่พี่ธันว์เสนอเื่นี้เมื่อคืน ริน... รินรู้สึกสยิวแปลกๆ จนช่องทางรักมันขับน้ำหวานออกมาจนเปียกชื้นกางเกงในไปหมดเลยค่ะ รินกลัวจินตนาการของตัวเองเหลือเกินว่าจะตื่นเต้นจนยอมปล่อยใจให้พวกพี่แตะต้อง..."
คำสารภาพแสนซื่อของภรรยาแสนดีกระตุ้นอารมณ์ชายในตัวผมจนท่อนเนื้ออุ่นร้อนขยายตัวเบียดชิดสะโพกนิ่มของเธอในทันที รินััถึงความตื่นตัวของผมได้ชัดเจน ร่างกายของเธอกระตุกวูบและมีน้ำหวานหลั่งไหลซึมซาบออกมาเพิ่มขึ้นใต้กางเกงชั้นในทันที
บ่ายวันเสาร์หลังจากตกลงใจกันได้แล้ว ผมกดโทรศัพท์หาเก่ง หนุ่มเพลย์บอยเพื่อส่งสัญญาณเริ่มแผนการ
"เออเก่ง ค่ำนี้ว่างกันไหมวะ ชวนไอ้ยอดกับไอ้ชัยมานั่งกินเหล้าที่บ้านกูดิ รินบอกว่าจะเตรียมกับแกล้มไว้ต้อนรับพวกมึงเอง" ผมเอ่ยชวนด้วยน้ำเสียงปกติ
"เฮ้ย จริงดิพี่ธันว์! แฟนคนสวยของพี่จะเข้าครัวทำกับแกล้มให้พวกผมกินเลยเหรอวะ ค่ำนี้กูว่างเสมอบอกเลย เดี๋ยวโทรตามไอ้ยอดกับไอ้ชัยให้เอง ค่ำนี้เจอกันครับพี่!" เสียงเก่งตอบกลับมาอย่างกระตือรือร้น
หลังจากวางสาย ผมพารินไปเลือกหาชุดสำหรับค่ำคืนนี้ในห้องแต่งตัว รินลองสวมชุดอยู่สองสามชุด เริ่มจากชุดเดรสยาวคลุมเข่าสีน้ำเงินเข้มตัวโปรดของเธอ ซึ่งมันสะท้อนภาพลักษณ์ภรรยาแสนดีตามปกติ แต่ผมส่ายหน้าบอกเธอเบาๆ ว่ามันสุภาพและปิดมิดชิดเกินไปสำหรับงานปาร์ตี้คืนนี้ จากนั้นเธอก็เปลี่ยนมาใส่ชุดราตรีสั้นสายเดี่ยวเว้าหลังลึกสีดำทึบ ซึ่งแม้จะขับผิวขาวเนียนจนเด่นชัด แต่ผมกลับรู้สึกว่ามันจงใจเปิดเผยเนื้อหนังจนไร้ศิลปะเกินไป จนกระทั่งในที่สุดเรามาตกลงใจเลือกชุดเดรสผ้ายืดเนื้อดีสีเทาเข้มรัดรูปสั้นเหนือเข่าคอคว้านลึก ซึ่งมันไม่ได้เปิดเผยผิวเปลือยในทันที แต่เนื้อผ้าที่ตึงเปรี๊ยะแนบไปกับสะโพกกลมผายและรัดรึงเอวคอดกิ่ว รวมถึงร่องอกอิ่มขาวผ่องที่เบียดชิดกัน กลับส่งผ่านอารมณ์ใคร่และความหวาดเสียวได้กระตุ้นหัวใจมากกว่าเหลือเชื่อ ยามที่รินสวมใส่มันเดินไปมาในห้อง ขาสองข้างขาวยาวเรียวเนียนสะกดสายตา และสะโพกงอนงามขยับไหวชวนให้ท่อนเนื้อในร่มผ้าของผมสั่นไหวระริกด้วยความเสียวซ่านตื่นตัว
เวลาทุ่มตรง เสียงออดหน้าบ้านดังขึ้น หัวใจของรินเต้นกระชั้นรัวจนเห็นทรวงอกอวบกระเพื่อมไหวถี่ยิบตามจังหวะลมหายใจหอบประหม่า เธอรีบดึงชายเดรสรัดรูปที่ร่นขึ้นสูงลงมาคลุมหน้าขาช้าๆ พลางส่งสายตาขอความมั่นใจจากผม
"ทุกอย่างจะเรียบร้อยครับเมียรัก" ผมจับมือเย็นเฉียบของเธอมากดจูบเบาๆ
ผมก้าวไปเปิดประตูบ้านต้อนรับเพื่อนสนิททั้งสามคน เก่ง ยอด และชัย ก้าวเข้ามาในบ้านด้วยรอยยิ้มคึกคัก เก่งถือกล่องเหล้าแบรนด์ดีติดมือมาด้วย ยอดสะพายถุงน้ำแข็งใบใหญ่ ส่วนชัยหอบขนมกับแกล้มตามหลังมาติดๆ พวกมันเข้ามาทักทายผมอย่างเป็กันเอง แต่ในวินาทีที่รินเดินยกเครื่องดื่มน้ำอัดลมและกับแกล้มออกมาต้อนรับ ทุกสายตาของเพื่อนก็พากันหยุดนิ่งแข็งค้างไปทันที สายตาของเก่งจ้องมองเนินอกขาวอวบอิ่มที่โผล่พ้นคอเสื้อลึกอย่างไม่ปิดบัง สายตาของยอด (ชายร่างหนากล้ามโตบ้าพลัง) จ้องมองไปที่เรียวขาขาวยาวที่เปิดเปลือยพ้นชายเดรสสั้นจนตาเยิ้ม ส่วนชัย (หนุ่มขรึม) แอบกลืนน้ำลายเอื้อกใหญ่ลอบประสานสายตาสยิวกับริน
รินหน้าแดงซ่านด้วยความเขินอายสุดขีด เธอทรุดตัวลงนั่งข้างๆ ผมบนโซฟายาว พยายามหนีบขาชิดเกร็งจนตัวสั่นเทา ยอดที่นั่งถัดไปลอบขยับตัวเข้ามาใกล้จนหัวเข่าเบียดชิดกับเรียวขาของรินโดยบังเอิญ รินสะดุ้งน้อยๆ แต่กลับไม่ได้ขยับหนี ส่งผลให้กระแสความตื่นตัวแล่นผ่านผิวเนื้ออย่างรวดเร็ว
ดีกรีแอลกอฮอล์จากเบียร์และเหล้าที่ผมรินเสิร์ฟให้เพื่อนๆ เริ่มทำงาน บรรยากาศในห้องรับแขกเริ่มอบอุ่นและมีเสียงหัวเราะครึกครื้น ทว่าสายตาชวนกระสันของหนุ่มๆ ทั้งสามยังคงลอบจับจ้องร่างกายอันเย้ายวนของรินเป็ระยะๆ แรงอารมณ์ตึงเครียดทางเพศเริ่มก่อตัวขึ้นจนหนาแน่นในอากาศ
ผมมองสบตากับเพื่อนๆ ลอบเห็นความหื่นกระหายและท่อนเนื้อที่เริ่มตื่นตัวจนเห็นรอยนูนใต้กางเกงของพวกมันยามที่จ้องมองสะโพกกลมกลึงของริน ผมตัดสินใจควักกิมมิคสำคัญออกมาเพื่อเริ่มกิจกรรมจริงจัง เป็สำรับไพ่พิเศษสำหรับปาร์ตี้คู่รักที่ผมแอบเตรียมไว้ั้แ่เมื่อวาน
"นั่งดื่มธรรมดามันน่าเบื่อว่ะพวกมึง ค่ำนี้กูมีเกมลงโทษสุดเร้าใจมาเล่นกัน..." ผมส่งยิ้มเ้าเล่ห์พร้อมกับควักการ์ดคำสั่งปาร์ตี้ผู้ใหญ่ (Truth or Dare) และขวดแก้วออกมาตั้งกลางวงสุรา
"กติกาง่ายๆ พวกมึง เราจะผลัดกันหมุนขวดแก้วกลางโต๊ะนี้ ถ้าปากขวดชี้ไปที่ใคร คนนั้นต้องเลือกจั่วการ์ด 'สารภาพความจริงลับ' หรือเลือกรักษาสิทธิ์ด้วยการยอมรับ 'บทลงโทษท้าทายััสยิว' จากคนหมุน"
รินบีบแก้วเหล้าในมือแน่นจนเสียงน้ำแข็งกระทบกันเบาๆ คอแห้งผาก เธอเงยหน้ามองผมด้วยแววตาเยิ้มสั่น ผมบีบมือนุ่มของเธอเบาๆ เพื่อส่งพลังความอุ่นใจ ในขณะที่เก่งเป็คนเอื้อมมือไปหมุนขวดแก้วช้าๆ ขวดหมุนวนไปบนโต๊ะกระจกเงา เสียงขวดหมุนครูดดังแ่ลุ้นระทึก ท่ามกลางสายตาทุกคู่ที่จับจ้องไม่กระพริบตา... และปากขวดค่อยๆ ชะลอความเร็วลงก่อนจะชี้มาทาง ริน!