บทที่ 25 ยังห่างชั้นกับเธออีกเยอะ
โจวจินฮวาไม่ยอม แต่พอเห็นไม้กวาดในมือสะใภ้ใหญ่โจวก็กลัวขึ้นมา หลานชายก็ถูกจับเข้าไปเพราะเธอแท้ๆ ยอมพูดจาดีๆ หน่อยก็ได้ ไม่ได้เสียหายอะไร!
"ฉันผิดไปแล้ว!" โจวจินฮวาพูดอย่างไม่เต็มใจ
สวี่หรานยิ้ม แล้วพูดว่า "คุณป้าคะ เื่ค่าเสียหาย..."
สะใภ้ใหญ่โจวโล่งอก รีบโยนไม้กวาดทิ้งแล้วออกไปซื้อกระจกทันที ต้องรีบไปประกันตัวลูกชายออกมา
โจวจินฮวาเห็นพี่สะใภ้ไปแล้ว ก็หันมาพูดกับสวี่หรานว่า "แกมันใจร้ายจริงๆ!"
"เทียบกับเธอแล้วฉันยังห่างชั้นอีกเยอะ!" สวี่หรานพูดอย่างเ็า แล้วเดินจากไปด้วยท่าทางหยิ่งผยอง ทำเอาโจวจินฮวาโมโหจนกัดฟัน
โจวจินฮวาทำอะไรไม่ได้ ตอนนี้เธอทำอะไรสวี่หรานไม่ได้จริงๆ ถ้าไปยั่วโมโห สวี่หรานเปลี่ยนใจไม่ยอมถอนแจ้งความขึ้นมา พี่สะใภ้เธอได้ฆ่าเธอตายแน่!
วันรุ่งขึ้น สวี่หรานก็ไปที่สถานีตำรวจเพื่อถอนแจ้งความ ส่วนครอบครัวของโจวก็ต้องซื้อกระจกมาเปลี่ยนให้ พร้อมกับขอโทษขอโพยเสียยกใหญ่ สวี่หรานก็ไม่ใช่คนใจไม้ไส้ระกำ สงสารพ่อแม่ที่ต้องมาเดือดร้อนเพราะลูก จึงพูดว่า "ต่อไปอย่าให้โจวจินฮวาเอาเปรียบครอบครัวพวกคุณอีก"
สะใภ้ใหญ่โจวเข้าใจดี โง่แค่ไหนก็ไม่ยอมให้โจวจินฮวาเอาเปรียบซ้ำแล้วซ้ำเล่าหรอก คราวนี้สวี่หรานแค่ให้ชดใช้ค่ากระจก ไม่ได้เรียกร้องอะไรมากกว่านี้ก็ดีแค่ไหนแล้ว ถือว่าเป็บทเรียนราคาแพงก็แล้วกัน
…
หลังจากซ่อมแซมบ้านเสร็จแล้วก็ต้องจัดข้าวของ ห้องนอนสองห้อง ตอนแรกสวี่หรานอยากจะนอนห้องด้านทิศตะวันตกกับเหยียนเยว่ แต่เหยียนชิวไม่ยอม บอกว่าสามีภรรยาต้องนอนด้วยกัน สุดท้ายก็ได้แต่นอนห้องเดียวกับเหยียนฮ่าวต่อไป เพียงแต่แยกเตียงกันนอน
ไม่นาน อู๋ซิ่วหรงก็มาเรียนภาษาอังกฤษ การสอบเข้ามหาวิทยาลัยเป็เื่สำคัญสำหรับเธอ รอช้าไม่ได้
"โอ้โห บ้านหลังนี้สวยจริงๆ" อู๋ซิ่วหรงมองไปรอบๆ
สวี่หรานยิ้ม ยังไงก็ดีกว่าบ้านดินมากอยู่แล้ว
หลังจากเรียนไปได้หนึ่งชั่วโมง อู๋ซิ่วหรงรู้สึกว่าได้ประโยชน์มาก ตอนนี้เธออายุ 28 ปีแล้ว มีลูกสองคน ตอนที่กลับมาจากชนบท เธอแต่งงานมาหลายปีแล้ว ถ้าอยากกลับเข้าเมืองส่วนใหญ่ก็ต้องหย่าขาด ตอนนั้นลูกยังเล็กเธอทิ้งพวกเขาไปไม่ได้ คนที่เจอสถานการณ์แบบเธอก็เลยต้องล้มเลิกความฝันที่จะสอบเข้ามหาวิทยาลัย แต่เธอคิดว่าถ้าสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ ต่อไปก็จะได้ทำงานในเมือง ลูกๆ ก็จะได้เข้าเรียนในเมือง สภาพแวดล้อมดีกว่าในชนบทเยอะ
ส่วนโจวจินฮวาก็คอยจ้องอยู่ตลอด ในใจก็ยังแค้นสวี่หรานไม่หาย เป็เพราะสวี่หรานแท้ๆ ที่ทำให้เธอต้องอับอาย เสียเงิน แถมยังโดนตีอีก เธอจะไม่ยอมให้สวี่หรานรังแกเธออยู่ฝ่ายเดียวแน่! เธอเห็นอู๋ซิ่วหรงไปที่บ้านของเหยียนฮ่าวสองวันติดต่อกัน ก็เลยรีบไปที่บ้านซุนจื้อเสวีย
ซุนจื้อเสวียดื่มเหล้าเข้าไป พอเห็นโจวจินฮวามาก็พูดอย่างงัวเงียว่า "อย่ามายุ่งกับฉัน เื่มันจบไปแล้ว!"
โจวจินฮวารีบพูด "ฉันไม่ได้มาคุยเื่นั้น ฉันจะมาบอกว่าเมียแกแอบไปมีชู้!"
เมื่อได้ยินดังนั้น ซุนจื้อเสวียถึงกับอึ้ง
ถึงแม้ว่าจะเมาเหล้าอยู่ พอได้ยินแบบนั้นก็โกรธจัด เขาทุบโต๊ะแล้วะโว่า "เหลวไหล!"
"เื่จริงนะ ฉันเห็นเมียแกไปที่บ้านเหยียนฮ่าว ฉันว่าแล้วเชียว ทำไมถึงยกบ้านหลังใหญ่ให้พวกมัน ที่แท้ก็เป็ชู้กัน!" โจวจินฮวายุแหย่
ซุนจื้อเสวียนิ่งไป พอลองมาคิดดูดีๆ เื่ที่ยกบ้านให้เหยียนฮ่าว อู๋ซิ่วหรงก็เป็คนยืนกรานเอง แต่อู๋ซิ่วหรงไม่น่าจะเป็คนแบบนั้นนะ…
"ถ้าไม่เชื่อก็ไปดูเองสิ ฉันเห็นกับตา เมียแกไม่กลับบ้านตอนกลางคืน แกไม่รู้รึไง?!" โจวจินฮวาอยากยุให้ซุนจื้อเสวียไปอาละวาด และทำให้ครอบครัวเหยียนฮ่าวอยู่ที่หมู่บ้านหย่งฮุยไม่ได้อีกต่อไป!
9K
