สตรีมวันนี้จะทำเค้กอะไรดีนะ

    ตอนที่ 2: เค้กสตรอว์เบอร์รี

            เช้าวันเสาร์ที่แดดอ่อนๆ สาดผ่านม่านผ้าบางๆ เข้ามาในห้องเช่าของฝน เขาตื่นแต่เช้าด้วยความตื่นเต้นเพราะวันนี้เป็๲วันสตรีมพิเศษที่เขาวางแผนไว้๻ั้๹แ๻่ต้นสัปดาห์ ฝนลุกจากที่นอนเก่าๆที่ปูผ้าปูสีฟ้าซีด เขาขยี้ตาเบาๆ แล้วมองไปที่เ๽้าโมจิที่ยังนอนขดเป็๲ก้อนกลมอยู่บนหมอนข้างขนฟูสีส้มของมันขยับขึ้นลงตามจังหวะหายใจ

             

            "โมจิ ตื่นได้แล้ว วันนี้เราจะทำเค้กสตรอว์เบอร์รีครีมกัน!"ฝนพูดด้วยน้ำเสียงสดใส เขาลงจากเตียง เดินไปหยิบผ้ากันเปื้อนสีชมพูอ่อนที่แขวนไว้ข้างตู้เสื้อผ้าเก่าๆแล้วสวมทับเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงขาสั้นที่ใส่สบาย ผมฟูๆ ของเขายุ่งเหยิงยิ่งกว่าเดิมหลังจากตื่นนอนแต่ฝนไม่ได้สนใจ เขาคิดแค่ว่าต้องเตรียมของให้พร้อมก่อนเริ่มสตรีมตอนบ่าย

             

            ฝนเดินไปที่ครัวเล็กๆ แล้วเริ่มจัดของลงบนโต๊ะไม้ เขาหยิบตะกร้าสตรอว์เบอร์รีสดที่ซื้อมาจากตลาดเมื่อวานออกจากตู้เย็นผลสีแดงสดใสเรียงกันเต็มตะกร้า กลิ่นหอมหวานลอยมาแตะจมูก ฝนยิ้มกว้าง "วันนี้ต้องออกมาสวยแน่ๆ"เขาพูดกับตัวเอง แล้วหยิบโน้ตบุ๊กเก่ามาเปิดเพื่อเช็คสูตรที่จดไว้

             

            "ครีมสด แป้งเค้ก น้ำตาล ไข่ไก่..." ฝนไล่นิ้วไปตามรายการ เขาค้นตู้เก็บของเพื่อเช็ควัตถุดิบทีละชิ้นจนเจอกระป๋องวิปครีมที่เหลือครึ่งนึง "แย่แล้ว ครีมไม่พอนี่นา" เขาขมวดคิ้วแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเงินในบัญชี เหลือแค่ 300 บาทจากเงินที่ได้จากงานพาร์ทไทม์"สงสัยต้องรอเงินจากสตรีมก่อนถึงซื้อเพิ่มได้" เขาพึมพำ แต่ก็ยังยิ้ม เพราะรู้ว่าถ้าสตรีมวันนี้ดีเหมือนครั้งก่อนเขาจะมีเงินซื้อของให้เ๽้าโมจิแน่นอน

             

            ตอนบ่ายสองโมง ฝนตั้งกล้องไว้ที่มุมเดิมบนโต๊ะครัว เขาปรับมุมให้เห็นทั้งตัวเองและของที่วางเต็มโต๊ะเ๽้าโมจินั่งมองอยู่บนเก้าอี้ตัวเก่าข้างๆ เหมือนรู้หน้าที่ว่าต้องเป็๲ผู้ช่วย (หรือตัวก่อกวน)ประจำสตรีม ฝนสูดหายใจลึกๆ แล้วกดปุ่มเริ่ม

             

            "สวัสดีครับทุกคน! วันนี้ฝนจะมาทำเค้กสตรอว์เบอร์รีครีมกันนะครับ"เขายิ้มกว้างจนตาหยี แก้มขาวๆ แดงระเรื่อจากความตื่นเต้น "เป็๲เค้กพิเศษสำหรับวันเสาร์เลยฝากกดติดตามด้วยนะครับ ฝนอยากหาเงินซื้ออาหารแมวใหม่ให้โมจิด้วย!"

             

            ทันทีที่พูดจบ คอมเมนต์เริ่มเด้งขึ้นมาบนหน้าจอโน้ตบุ๊กอย่างรวดเร็ว

             

            BerrySweet: "รอเค้กสตรอว์เบอร์รีอยู่นะ ฝนทำอะไรก็น่ากินหมด!"

            P’Kla: "น้องฝนใส่ผ้ากันเปื้อนสีชมพูแล้วน่ารักจังพี่ขอชิมเค้กที่บ้านน้องได้มั้ยค้าบ"

            CatLover88: "โมจิมานั่งด้วยแล้ว วันนี้ต้องเปย์หนักแน่เลย!"

            ฝนหัวเราะเบาๆ เมื่อเห็นคอมเมนต์จาก "P’Kla" อีกแล้ว"พี่กล้านี่แซวเก่งจังเลยนะครับ" เขาพูดติดตลก แล้วหยิบตะกร้าสตรอว์เบอร์รีขึ้นมาโชว์กล้อง"วันนี้ฝนเลือกสตรอว์เบอร์รีสดๆ มาทำนะครับ หวานแน่นอน!"

             

            ขณะที่ฝนเริ่มล้างสตรอว์เบอร์รีในอ่างน้ำ เ๯้าโมจิก็๷๹ะโ๨๨ขึ้นมาบนโต๊ะทันทีมันใช้ตีนตะปบลูกสตรอว์เบอร์รีที่กลิ้งหล่นจากตะกร้า ฝนร้อง "เฮ้ย!" แล้วรีบคว้าตัวมันมากอด"โมจิ! อย่ากินนะ เดี๋ยวท้องเสีย!" เขาหัวเราะจนตัวโยก คอมเมนต์เด้งขึ้นมาอีกเพียบ

             

            CakeLover99: "โมจินี่ตัวป่วนจริงๆ 555"

            P’Kla: "น้องฝนกอดแมวแน่นขนาดนั้น พี่อิจฉาแล้วนะ!"

            ฝนหน้าแดงขึ้นนิดนึง แต่ยังไม่ทันได้ตอบอะไร เสียงแจ้งเตือน donationก็ดัง "ติ้ง!"

             

            StormyBoss ได้โดเนท 3,000 บาท: "เค้กสตรอว์เบอร์รีน่ากินมากฝนตั้งใจทำนะ วันนี้อยากเห็นหน้าแดงด้วย"

            ฝนชะงักไปวินาทีหนึ่ง เขาวางโมจิลงบนเก้าอี้แล้วหันมามองกล้อง "ขอบคุณพี่StormyBoss มากๆ เลยนะครับ! 3,000 บาทเลยเหรอเนี่ย ฝนจะตั้งใจทำสุดๆ เลย!" เขายิ้มกว้างจนแก้มป่องหน้าแดงขึ้นจริงๆ อย่างที่ StormyBoss ขอ "พี่นี่ชอบแซวฝนตลอดเลยนะครับ"เขาพูดต่อ แล้วก้มหน้าก้มตาตีครีมต่ออย่างเขินๆ

             

            ที่ออฟฟิศหรูชั้น 20 พายุนั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์เหมือนเคย วันนี้เขาใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวแขนพับดูสบายๆ กว่าปกติ เพราะเป็๲วันเสาร์ที่เขาไม่ต้องเข้าประชุม เขาจิบกาแฟจากแก้วโปรดแล้วยิ้มมุมปากเมื่อเห็นฝนหน้าแดงหลังจากอ่านคอมเมนต์ของเขา

             

            "น่ารักชะมัด" เขาพึมพำกับตัวเอง แล้วเลื่อนเมาส์ไปกดโดเนทเพิ่มอีก1,000 บาท

             

            StormyBoss ได้โดเนท 1,000 บาท: "ซื้อครีมสดเพิ่มด้วยนะครึ่งกระป๋องไม่น่าพอ"

            พายุพิงเก้าอี้ มองฝนที่กำลังตีครีมอย่างตั้งใจผ่านหน้าจอ เขาชอบดูท่าทางจริงจังของเด็กหนุ่มคนนั้นชอบเห็นรอยยิ้มที่เหมือนแสงแดดยามเช้า และที่สำคัญ... เขาชอบแซวให้ฝนเขิน เพราะหน้าแดงๆของฝนคือสิ่งที่พายุหลงใหลที่สุด

             

            "คุณพายุคะ" เสียงนุชดังขึ้นจากประตู เธอเดินเข้ามาพร้อมถือแฟ้มบางๆ"พรุ่งนี้มีงานอีเวนต์ของโมเดลลิ่งนะคะ จะให้ทีมไปรับน้องฝนด้วยมั้ยคะ?"

             

            พายุหันมามองนุชชั่วครู่ แล้วยิ้มเล็กๆ "จัดไป ฝนต้องไปด้วย"เขาตอบสั้นๆ แต่ในใจคิดถึงภาพฝนยืนอยู่ต่อหน้าเขาตัวจริง ไม่ใช่แค่ผ่านหน้าจอ

             

            ฝนใช้เวลาสามชั่วโมงเต็มในการสตรีมวันนั้น เขาค่อยๆ ผสมแป้ง อบเค้ก ตีครีมและตกแต่งด้วยสตรอว์เบอร์รีสด ระหว่างนั้นเ๯้าโมจิก็สร้างความปั่นป่วนไม่หยุด บางครั้งมัน๷๹ะโ๨๨ขึ้นโต๊ะบางครั้งมันพยายามเลียครีมจากชาม ฝนต้องคอยไล่ลงตลอด แต่แฟนคลับกลับชอบความโกลาหลนี้

             

            "เสร็จแล้วครับ!" ฝน๻ะโ๷๞เมื่อเค้กสตรอว์เบอร์รีครีมสำเร็จเขาตัดชิ้นเล็กๆ โชว์กล้อง ครีมสีขาวนวลตัดกับสตรอว์เบอร์รีแดงสด "น่ากินมั้ยครับทุกคน?"เขาถามแล้วยิ้มกว้าง

             

            P’Kla: "น่ากินมาก น้องฝนมาเป็๞แฟนพี่เถอะ จะได้กินเค้กทุกวัน!"

            StormyBoss: "สวยมาก ฝนเก่งสุดๆ วันนี้ยิ้มเยอะสมใจแล้ว"

            ฝนหัวเราะเบาๆ "ขอบคุณทุกคนมากๆ นะครับ วันนี้สนุกมากเลย!"เขาโบกมือลากล้อง ก่อนกดปิดสตรีม

             

            หลังจากเก็บของเสร็จ ฝนทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ มองเงินที่ได้จากสตรีมวันนี้รวมแล้วเกือบ 5,000 บาท "เย้! โมจิได้ของเล่นใหม่แน่!" เขาตบมือดีใจ แล้วหันไปมองเ๯้าโมจิที่นอนอยู่ข้างๆ"ขอบคุณพี่ StormyBoss ด้วยนะ" เขาพูดกับตัวเอง แล้วยิ้มเขินๆโดยไม่รู้เลยว่าคนที่เขาเพิ่งพูดถึงกำลังวางแผนจะเจอเขาตัวจริงในไม่ช้า