เธอเลิกสนใจน้ำตกที่เกิดขึ้นมาโดยไม่รู้สาเหตุเพราะถึงยังไงก็ยังหาคำตอบของเื่นี้ไม่ได้และเธอมีสิ่งที่สำคัญยิ่งกว่าคือตอนนี้ต้องหาทางรักษาจุดตันเถียน เพื่อเริ่มดึงพลังิญญาขั้นเริ่มต้นให้ได้ก่อนแต่เธอในชาติก่อนอายุ ยี่สิบห้าปีแต่ตอนนี้ร่างนี้มีอายุเพียงสิบห้าปี ไม่ว่าจะเป็เื่อายุและความแข็งแกร่งทางด้านร่างกายและจิตใจร่างเดิมนี้ก็แตกต่างจากชาติก่อนของเธอมาก ซึ่งเธอก็ไม่ชอบเลยสักนิดเธอจึงจะต้องเริ่มการฝึกฝนให้เร็วที่สุดเพื่อที่จะได้ฟื้นฟูสภาพร่างกายให้ดีขึ้น
เธอกลับเข้ามาในตัวอาคารอีกครั้งหยิบหนังสือด้านการรักษาออกมาเล่มหนึ่งแล้วนั่งลงบนเก้าอี้เพื่อหาข้อมูลแต่เธอก็ไม่เจอวิธีไหนที่ดีไปกว่าการผ่าตัด แต่ใครล่ะจะผ่าตัดให้ตัวเองได้วิธีนี้จึงตัดทิ้งไป การปรุงยายิ่งแล้วเข้าไปใหญ่สมุนไพรไม่ต้องพูดถึงเพราะในความทรงจำของร่างเดิมมีความรู้เื่สมุนไพรอยู่บ้าง จึงรู้ว่าสิ่งที่นาง้าหายากมากในแคว้นระดับต่ำนี้ไม่ใช่ว่าหาไม่ได้แต่ต้องใช้เวลาที่ไม่รู้แน่ชัดว่าจะเจอเมื่อไหร่และเจอที่ไหน
เธอถอนหายใจแล้ววางหนังสือลงเอนหลังพิงพนักเก้าอี้มือข้างนึงท้าวคางอีกข้างเคาะไปที่โต๊ะสายตาทอดมองไปยังนอกหน้าต่างที่มีวิวน้ำตกที่เพิ่งจะเพิ่มเข้ามาใหม่มองสายน้ำที่กำลังไหลในใจจึงสงบลงทันใดนั้นเธอก็คิดถึงยาที่ ขโมยมาเมื่อชาติก่อนเธอลุกขึ้นพรวดพราดรีบเดินไปยังลิ้นชักที่เก็บยาหยิบกล่องยาขึ้นมาวางลงบนโต๊ะแล้วเปิดกล่องอย่างระมัดระวังในกล่องมียาอยู่สามสิบหลอด เธอยกยาหนึ่งหลอดขึ้นมาพิจารณา
เพราะการไปทำภารกิจครั้งนั้นเธอยังไม่ทันได้ตรวจสอบอย่างละเอียดพูดง่าย ๆ คือยังเปิดข้อมูลลับในคอมพิวเตอร์ดูได้ไม่ถึงแปดสิบเปอร์เซ็นเลยก็เกิดการหักหลังและต่อสู้เกิดขึ้นแต่เธอก็จำได้คร่าวๆว่ายานี้เป็ยาที่ใช้ดัดแปลงและซ่อมแซมทางพันธุกรรมซึ่งนักวิจัยได้ทดลองใช้กับลิงซึ่งมีลักษณะคล้ายคนมากที่สุด
ผลปรากฏว่าลิงตัวนั้นพูดได้เข้าใจและมีความรู้สึกนึกคิดเกิดขึ้นร่างกายจากเดิมกลายเป็คล้ายคนมากและสามารถเรียนแบบพฤติกรรมของคนได้อย่างแเีแต่นักวิจัยยังไม่พอใจกับผลลัพธ์ที่ได้จึงได้ปรับปรุงตัวยานี้ขึ้นให้มีการรักษาซ่อมแซมแผลตามร่างกายในเวลาอันสั้นที่สำคัญ เป็วัคซีนป้องกันพิษทุกชนิดได้ซึ่งก็เป็ชุดที่เธอถืออยู่แต่ยาชุดนี้ยังไม่ถูกทดลองเมื่อองค์กรลับ ของเธอรู้ข่าวจึงส่งเธอเพื่อทำลายยาชุดนี้
เพราะถ้าปล่อยไว้มันเป็อันตรายต่อมวลมนุษย์อย่างแน่นอนและสัตว์กลายพันธุ์ตัวนั้นก็ถูกกำจัดเรียบร้อยเธอมองยาในมือหลอดนั้นและส่ายมันไปมาในข้อมูลระบุว่ายาตัวนี้รุนแรงมากใช้เพียงหยดเดียวก็สามารถเปลี่ยนแปลงสิ่งมีชีวิตให้กลายพันธุ์ได้เธอถือยาเดินไปมา และตัดสินใจจะใช้มัน แต่เธอก็ไม่รู้ว่าผลจะออกมาเป็ยังไงดังนั้นเธอจึง เดินเข้าไปในห้องยาเพื่อเตรียมยาต้านไวรัสและยาแก้พิษชนิดรุนแรงที่สุดไว้เผื่อฉุกเฉินจากนั้นเธอตัดสินใจนั่งลงบนพื้นวางยาสองชนิดที่เตรียมไว้วางไว้ด้านหน้าและกรอกยาเปลี่ยนแปลงพันธุกรรมจนหมดหลอด สาเหตุคือยานี้ยังไม่ถูกทดลองไม่รู้ประสิทธิภาพของยาอาจจะแย่กว่าที่คิด
และกลัวไม่เห็นผลจึงตัดสินใจเช่นนี้และแม้จะเกิดอะไรขึ้นเธอก็มียาที่เตรียมรอไว้ เพื่อป้องกันอีกอย่างที่นี่คือพื้นที่ของเธอไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น คนข้างนอกจะไม่รู้การมีอยู่ของเธอและถ้ายานี้สมบูรณ์มีแต่เธอที่จะได้ประโยชน์เวลาผ่านไปประมาณห้านาทีถือว่าเร็วมากเธอรู้สึกว่าร่างกายร้อนและเริ่มร้อนขึ้นมาเรื่อยๆจนมีเหงื่อออกมาตามร่างกายไม่หยุดและเธอรู้สึกเหมือนกล้ามเนื้อและเส้นเอ็นกำลังจะถูกฉีกขาดเธอเริ่มมีอาการทุรนทุรายเหมือนใจจะขาดอย่างไรอย่างนั้นใบหน้าของเธอบิดเบี้ยวจนแทบจะดูไม่ได้จนในที่สุดเธอก็ทนไม่ไหวกรีดร้องออกมาด้วยความเ็ปแล้วสลบไป
ไม่รู้ว่านานแค่ไหนสุดท้ายเธอก็รู้สึกตัว สายตาพร่ามัวเพ่งพินิจดูรอบ ๆ และถอนหายใจอย่างโล่งอกเธอค่อย ๆ ลุกขึ้นและเดินไปที่ห้องน้ำอาบน้ำล้างหน้าล้างตาเปลี่ยนชุดสังเกตตัวเองร่างกายภายนอกไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงแต่จุดตันเถียนกลับถูกซ่อมแซมไปทั้งอย่างนั้นทำให้เธอยิ้มอย่างพอใจมากและเธอจึงลองฝึกบำเพ็ญเพื่อเรียกพลังขั้นเริ่มต้นเข้าร่างดูแต่เธอหารู้ไม่ว่าด้วยฤทธิ์ยาที่เธอกินไปเกินขนาดมันทำให้จุดตันเถียนของเธอละโมบอย่างใช่เหตุทำให้การฝึกฝนครั้งนี้ยาวนานร่วมเดือนแต่ผลลัพธ์กลับหน้าใ
เพราะพลังิญญาของเธอพุ่งทะยานไปจนถึงระดับขั้นพื้นฐานตอนปลายเทียบเท่ากับฮ่องเต้ในเวลานี้เหลืออีกแค่ก้าวเดียวก็จะพ้นคอขวดข้ามไปยังระดับปฐีแล้วเธอค่อย ๆ ลืมตาขั้นอย่างน่าเสียดายแล้วบ่นพึมพำว่า
"อีกก้าวเดียวแท้ ๆ เลยเชียวน่าหงุดหงิดชะมัด"
"เห้อ!!!"
เธอถอนหายใจ
ถ้าคนอื่นได้ฟังคำพูดของเธอคงอ้าปากตาค้างกลืนไม่เข้าคายไม่ออกเพราะคำพูดของเธอไปแล้วมีอย่างที่ไหนคนอื่นฝึกฝนั้แ่อายุสามขวบ บางคนอายุจะห้าสิบอยู่แล้วยังอยู่ที่พื้นฐานขั้นกลางอยู่เลยแต่เธอพึ่งจะอายุได้แค่สิบห้าปีแถมยังนั่งฝึกเพียงหนึ่งเดือนเท่านั้น
ฮ่าๆๆๆ์ก็ช่างลำเอียงยิ่งนัก