“มา ๆ หนูพร้อมวันนี้แม่ทำสุกี้แสนอร่อย น้ำจิ้มสูตรเด็ดแซ่บไม่บอกใครเลยนะ ตอนแรกแม่จะทำหมูกะทิเอ้ยหมูกะทะแต่คิดไปคิดมามันต้องกินนอกบ้าน ยุงมันเยอะก็เลยเปลี่ยนเป็สุกี้แทนเราจะได้กินในห้องแอร์ได้สบาย ๆ ไม่ร้อน”
“สุดยอดเลยแม่จ๋า แม่ใครเนี่ยน่ารักที่สู๊ดเลย”
“ไม่ต้องมายอเลยเ้ากะทิ ไปช่วยแม่จ๋ายกของออกมาจากครัวบัดเดี๋ยวนี้”
“พร้อมไปช่วยด้วยค่ะ จะได้เสร็จเร็ว ๆ”
“งั้นตามแม่จ๋ามาเร็วลูก ส่วนพ่อจ๋าวันนี้ ไม่ต้องทำอะไรเพราะเป็วันเกิด รอกินได้เลยนะพ่อจ๋านะ”
“พ่อนี้โชคดีจริง ๆ เลยมีเมียที่แสนดีแถมมีลูกที่น่ารักอย่างนี้พ่อจ๋าจะไปไหนรอด”
“ที่สุดจ๊ะพ่อจ๋าใครจะแซ่บเท่าแม่จ๋าไม่มี๊ไม่มี ฮ่า ๆๆ ”
“โห่ว… แม่จ๋าถ่อมตัวบ้างก็ได้ไม่อายคุณพร้อมเขาเลยนะ”
“อายทำไมเนอะหนูพร้อม แม่จ๋าแซ่บแม่จ๋าก็บอกว่าแซ่บ เนี่ยไม่อยากจะคุยตอนเป็สาวนะ แม่จ๋านะจีบพ่อจ๋าเองนะบอกเลย ไม่งั้นขืนแม่จ๋าไม่แซ่บพอจะเอาพ่อจ๋าที่ทั้งหล่อทั้งเท่ห์อยู่ได้ไงแถมแกเ้ากะทิไม่มีทางได้เกิดหรอกบอกไว้ก่อน แกควรจะขอบใจแม่จ๋าที่กล้าเข้าไปจีบพ่อจ๋า”
“จริงหรอจ้ะแม่จ๋า ทำไมแม่จ๋าไม่เคยเล่าให้กะทิฟังเลย มีแค่บอกว่าพ่อจ๋าตามจีบ”
“เื่มันยาว เดี๋ยวแม่จ๋าจะเล่าให้ฟังตอนเรานั่งล้อมวงกินข้าวดีกว่าจะได้เจริญอาหาร”
พันธ์ธีราได้ฟังสองคนแม่ลูกเล่าเื่อดีตถึงกับอมยิ้มตามไปด้วยกับความน่ารักของครอบครัวของกะทิ มิน่าละเ้ากะทิของเธอถึงเป็เด็กที่คิดบวกแสนทะเล้นไปวัน ๆ ก็เพราะมีครอบครัวน่ารักแบบนี้ยังไงละ เธอรู้สึกว่าอยู่กับครอบครัวนี้แล้วเหมือนอยู่กับครอบครัวของเธอเอง
“อันแน่ คุณพร้อมแอบอมยิ้มอยากฟังมหากาพย์เื่ราวความรักของพ่อจ๋าแม่จ๋าของกะทิละสิ คืนนี้นะยาว ๆ เลยขอบอกถ้าสองผัวเมียนี้ลำลึกความหลังนั้นนะบอกได้คำเดียว ยาว ๆ ไปจ้า”
“อะไรเ้ากะทิ แอบนินทาแม่จ๋าให้หนูพร้อมฟังละสิเ้านี่นิ ถือออกไปจะได้เสร็จเร็ว ๆ มันจะดึกพรุ่งนี้ต้องไปทำงานไม่ใช่หรอ”
“จ้าแม่จ๋า”
“เออจริงสิ พ่อจ๋าเข้ามาไม่เห็นรถหนูพร้อมเลยเอาไปจอดไว้ที่ไหนหรอลูก”
“อ๋อพอดีพร้อมไม่ได้เอารถมาค่ะคุณพ่อ พร้อมกับกะทิมารถเมล์”
"อ้าวทำไมกัน"
“พอดีคุณพร้อมไม่เคยนั่งรถเมล์นะพ่อจ๋า กะทิเลยพาคุณพร้อมขึ้นสักครั้งถือเป็การเปิดโลกทัศน์”
“ตาย ๆ จริงเ้ากะทิทำไมพาหนูพร้อมเค้าลำบากลำบนขึ้นรถเมล์มาด้วยเ้าลูกคนนี้นี่”
“ไม่เป็ไรค่ะคุณแม่สนุกดีออก ได้ประสบการณ์แปลกใหม่ตื่นเต้นดี”
“ทีหลังอย่าไปเชื่อเ้าลิงทะโมนมากนักนะหนูพร้อมในหัวนี้ไม่มีอะไรติดเล่นไปเรื่อย”
“ง่อววว แม่จ๋ากะทิลูกแม่จ๋านะเผากันแบบระยะเผาขนเลย”
“ก็มันจริงเกิดหนูพร้อมเกิดอุบัติเหตุขึ้นมาจะเป็ยังไง หนูพร้อมเค้าไม่ใช่คนกะโหลกกะลาอย่างเรานะเ้ากะทิ เค้ามีธุรกิจต้องรับผิดชอบเป็ร้อยล้านพันล้าน”
“พร้อมไม่เป็ไรจริง ๆ ค่ะคุณแม่ไม่ต้องดุกะทินะคะ”
“นั้นไงแม่จ๋าละชอบดุ คุณพร้อมไม่เห็นว่ากะทิเลย”
“มา ๆ พ่อจ๋าว่าเรามาทานสุกี้อร่อย ๆ ฝีมือแม่จ๋าดีกว่า”
“เออจริงสิวันนี้แม่จ๋ามีน้ำหมักผลไม้มานำเสนอทำมาจากลูกม่อนเบอรี่หลังบ้านเรานี่เอง กำลังได้ที่เลยแล้วก็อร่อย ๆ มากเด็กดื่มได้ผู้ใหญ่ดื่มดีขอบอก ส่วนของพ่อจ๋าวันนี้แม่จ๋าจัดสูตรเด็ดมาให้รับรองอร่อยเด็ดดื่มแล้วคึกไปทั้งคืนแน่ ๆ หรือหนูพร้อมจะลองสูตรเด็ดกับพ่อจ๋าก็ได้นะ ลองม่ะพอเป็กระษัยไล่เืไล่ลมดีนักแล”
“แม่จ๋าใส่บาตรอย่าถามพระจัดมาให้หนูพร้อมเลย จะได้ดื่มเป็เพื่อนพ่อจ๋า”
“ได้ ๆ รอแป๊บเดี๋ยวแม่จ๋าไปเอาก่อน กะทิตามมาถือขวดน้ำหมักผลไม้กับแม่จ๋าด้วย” จากนั้นคุณนายแก้วก็ยกขวดโหลสีใสข้างในบรรจุน้ำสีแดงมาครึ่งขวดและกะทิก็ถือขวดน้ำที่ข้างในบรรจุน้ำสีดำ ๆ มาด้วยเช่นกัน
“โห่ว… คุณพร้อมจะดื่มได้แน่หรอจ้ะแม่จ๋า”
“ทำไมจะดื่มไม่ได้ เราเป็เด็กจะไปรู้อะไรใช่ไหมหนูพร้อม เอาแก้วมาให้แม่จ๋าทีสิเ้ากะทิ” ก่อนคุณนายแก้วจะตักน้ำแดงในขวดโหลลงใส่แก้วใบเล็กจำนวนสามแก้วเท่า ๆ กันแล้วยื่นไปให้พ่อจ๋าและพันธ์ธีราได้ดื่ม
พันธ์ธีรายกแก้วใบเล็กขึ้นมาดมถึงกับต้องเบ้หน้าเพราะมันกลิ่นไม่โสภาเหมือนหน้าตามันเลยกลิ่นออกคล้ายยาสมุนไพรหรือยาหอมบางชนิดมันดื่มได้จริง ๆ ใช่ไหมนะ
กะทิสังเกตเห็นสีหน้ายับย่นของเ้านายสาวก็นึกสงสารใจจริงคุณพร้อมคงจะไม่อยากดื่มเท่าไหร่หรอก แต่เป็เพราะคงเกรงใจพ่อจ๋าแม่จ๋าอยู่แน่ ๆ จึงเข้าไปกระซิบที่ข้างใบหูขาว “คุณพร้อมมันคือเหล้าขาวดองยาสมุนไพรเลยนะนั้น คุณพร้อมไหวแน่นะคะมันแรงนะกะทิบอกเอาไว้ก่อน”
“จริงหรือมันเหมือนวอดก้าไหมกะทิ”
“คงจะเหมือน ๆ กันนั้นแหละค่ะ ถ้าคุณพร้อมอยากชิมดูก็ได้”
“อืมลองดูสักแก้วก็ได้ คุณพ่อคุณแม่จะไม่ได้เสียใจ”
“เอ้ากระซิบอะไรกันสองสาว ดื่ม ๆ สิลูกไล่เืไล่ลมเรียกน้ำย่อยเจริญอาหารนักแลเชื่อแม่จ๋า แม่จ๋าเรียนมา ฮ่า ๆๆๆ ”
เอาก็เอาพันธ์ธีรา จะเข้ามาจีบลูกสาวเขาต้องเข้าทางผู้ใหญ่นะดีที่สุดจะเป็ไรไปเมากลับบ้านไม่ได้ก็นอนที่นี้ไปเลยดีเสียอีกจะได้ไม่ต้องกลับไปนอนเหงาที่คอนโดคนเดียว ก่อนที่มือบางจะยกแก้วขึ้นใส่ปากแล้วยกกระดกเข้าคอเต็มอึก ใบหน้างามยับยู่ยี้แดงกร่ำไปหมดเพราะความร้อนที่มันไหลบาดคอก่อนที่มันจะไหลลงไปท้องจนรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งขด “อ่าห์”
“กลืนมันลงไปลูก เอาเนี่ยมะขามเปียกจิ้มเกลือกินตามลงไปเข้ากั๋นเข้ากัน รู้ไหมว่าสรรพคุณของมันที่ดึงตัวยาและรสของยาออกมาได้อย่างกลมกลืนกับเหล้า มันสามารถดึงเอาจิติญญาของคนที่ดื่มมันออกมา ดึงเอาความทุกข์ความสุขทั้งหลายทั้งปวงออกมา ทำให้คนเราสมองโล่งตาสว่างถึงจะกลายเป็พร่ามัวในตอนหลังก็เถอะ ฮ่า ๆๆๆ ”
มือบางยื่นไปรับมะขามจิ้มเกลือก่อนจะกัดกลืนมันลงท้องรู้สึกหวานที่ปากรสชาติออกมากลมกลืนกันดีแปลกมากกับเสน่ห์การดื่มเหล้ายาดองของคนไทยที่มีมาั้แ่โบราณกาลหลายร้อยปี พันธ์ธีราคิดว่ามันอร่อยกว่าการดื่มวอดก้าเป็ไหน ๆ
“เป็ไงบ้างลูก อร่อยไหม”
“อร่อยค่ะ”
“อุบ๊ะได้ใจคุณนายแก้วจริง ๆ ต่อไปเราก็มีเพื่อนดื่มแล้วละสิพ่อจ๋า”
“กะทิขอสักเป๊กได้ไหมอ่า อยากลองบ้าง”
“ไม่ได้!!! เรายังเด็กดื่มน้ำหมักผลไม้แม่ไป”
“อะโด่ ประสานเสียงกันเลยนะ กะทิโตแล้วทำงานแล้วด้วยให้ดื่มด้วยก็ไม่ได้”
“รอโตกว่านี้ก่อนค่อยมาดื่ม เรานะยังเด็กคออ่อนเดี๋ยวพรุ่งนี้ตื่นไปทำงานไม่ได้ไม่ดี ๆ ส่วนหนูพร้อมวันนี้ถ้าเมานอนนี้นะลูก นอนห้องเ้ากะทิมัน”
“ได้ค่ะคุณพ่อคุณแม่ รบกวนด้วยนะคะ”
“มา ๆ ชนแก้ว”
เวลาผ่านไปสักครู่ใหญ่ กะทิมองใบหน้างามของเ้านายสาวสวยที่ตอนนี้แดงระเรื่อไปหมด ั์ตาที่เคยดุ ๆ กลับกลายเป็หวานหยาดเยิ้ม ไม่พอยังส่งยิ้มหวาน ๆ มาให้เธอจนตั้งรับแทบไม่ทันพึ่งเคยเห็นคุณพร้อมยิ้มไปทั้งหน้าก็วันนี้แหละ ทำเอาหัวใจดวงน้อยเต้นระส่ำไม่หยุด ตาย ๆ แล้วกะทิชอบคุณพร้อมเวอร์ชั่นเมาที่สุดเลย
“กะทิขา พาพี่พร้อมไปนอนได้ไหมคะ พี่พร้อมไม่ไหวแล้วโลกมันหมุนไปหมดเลย” ไม่พอคุณพร้อมเอาหน้ามาซบที่หลังของเธออีก ทำเอาขนกายของกะทิถึงกับลุกชันเพราะความเสียวสยิวของลมหายใจร้อน ๆของคุณพร้อมที่คอยพ่นอยู่ใกล้ ๆ คอของเธอ คุณพร้อมอย่ามาเข้าใกล้กะทิมากนักมันเสียวหวื๋อ
“กะทิพาหนูพร้อมไปนอนได้แล้วลูกดูท่าไม่ไหวแล้ว เดี๋ยวของพวกนี้พ่อจ๋ากับแม่จ๋าเก็บเองลูก”
“จ้ะพ่อจ๋า… คุณพร้อมไปคะไปอาบน้ำนอนกัน เห็นไหมกะทิบอกแล้วว่ามันแรงก็ไม่เชื่อเมาเลย พรุ่งนี้จะลุกไปทำงานไหวไหมเนี่ย”
“ไหวสิคะ ทำไมพี่พร้อมจะลุกไม่ไหว กะทิไม่รู้อะไรสะแล้ว”
“ค่ะ ๆ เชื่อคุณพร้อมเก่งไปนอนนะคะ” กว่ากะทิจะประคองร่างบอบบางของคุณพร้อมขึ้นมาที่ห้องนอนได้สำเร็จทำเอาเหงื่อไหลท่วมตัว ก่อนจะก้มมองสภาพคนงามที่เมาเหล้าดองยาสูตรพิเศษของคุณนายแม่ เห้อ!
“กะทิขา มาให้พี่พร้อมกอดหน่อยเร็ว พี่พร้อมคิดถึงกะทิมากเลยกว่าพี่พร้อมจะตามหากะทิเจอตั้งนานรู้ไหม”
“ห๋า…คุณพร้อมจะมาคิดถึงและตามหากะทิทำไมคะ?!”
“กะทิจะไปรู้อะไร ตั้งหลายปีที่พี่พร้อมพิสูจน์ตัวกับครอบครัวที่ต่างประเทศและยอมรับให้พี่กลับมาทำงานไทยมันยากมากรู้ไหม ตอนนี้พี่ก็ได้เจอกับกะทิแล้วและไม่มีวันที่พี่จะปล่อยให้กะทิหายไปไกลจากพี่อีกแล้ว อย่าหนีพี่อีกไปนะคะ พี่อยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีกะทิอยู่ด้วย”
“คุณพร้อมเมาแล้วพูดอะไรแปลก ๆ เนี่ย กะทิงงไปหมดแล้วนะ กะทิจะหนีไปไหนเล้าบ้านกะทิก็อยู่ที่นี้ ไม่เอาคุณพร้อมไปอาบน้ำดีกว่าเนอะจะได้สร่างเมา”
“ว๊าย!! คุณพร้อมไม่เอาปล่อยกะทิเลยเล่นอะไรเนี่ย” พันธ์ธีราที่ดึงแขนของกะทิลงมาที่เตียงก่อนจะยกตัวเองมาขึ้นคร่อมร่างเล็กของกะทิเอาไว้แล้วยื่นมือบางไปลูบไล้ที่ใบหน้าน่ารักอย่างอ่อนโยนและทะนุถนอมราวกับใบหน้าของกะทิเป็ตุ๊กตากระเบื้องเคลือบที่แสนบอบบางหากลงมือหนักไปแล้วจะแตกหักยังไงยังงั้น “จุ๊บๆๆ ร๊ากกกกหนูจังเลย” และแล้วภาพก็ตัดไปเหมือนถอดปลั๊ก
“อ้าว!! คุณพร้อมว่าอะไรนะกะทิฟังไม่ชัดอะไรร๊าก ๆ คุณพร้อมจะอ๊วกหรอคะ? คุณพร้อม อ้าวหลับไปแล้วกะทิเลยไม่รู้ว่าพูดอะไร เห้อ!”
2K
