"โอ๊ย!! ใบขับขี่นี่สอยดาวได้มารึไงวะ?" ไวน์สบถขณะใช้มือลูบหน้าผากป้อยๆ เมื่อเสียหลักหน้าทิ่มกับคอนโซลรถยนต์ ดีที่ยังคาดเข็มขัดนิรภัยไว้ไม่งั้นได้หน้าผากแตกแน่
แต่คนที่รับหน้าที่เป็คนขับจำเป็กลับกำลังนั่งคิ้วขมวดกรามสองข้างขบเข้าหากันแน่นจนเป็สันนูน โดยเฉพาะั์ตาสีน้ำข้าวสุดเ็าที่กำลังโมโหขณะมองไปยังหญิงสาวที่ยังพูดพล่ามไม่หยุดจนกระบอกปืนใต้เข็มขัดสั่นแล้วสั่นอีก
"หุบปาก !! "
"ไม่! ทะ.. " คนพูดพล่ามหันขวับตอบ ทันทีที่ขยับปากพูดต้นคอขาวเนียนก็ถูกคว้าหมับ
"อื้อออ~" จู่ ๆก็ถูกปิดปากด้วยริมฝีปากร้อน ดวงตากลมโตเบิกกว้างได้แต่นั่งตัวแข็งทื่อเมื่อถูกจู่โจมโดยไม่ทันตั้งตัว ไวน์พยายามเบือนหน้าหนีจากริมฝีปากร้อนผ่าวทันทีที่สติกลับคืนมาแต่ก็ถูกมือแข็งแรงสองข้างล็อคใบหน้าแน่น
"ไอ้...โอก...อิด... อ่อย...อัน,.." เธอก่นด่าเสียงอู้อี้ในลำคออารมณ์โกรธฉายชัดในดวงตาคู่โต แต่คนโรคจิตพลันฉวยโอกาสดันลิ้นร้อนแทรกเข้าไปควานหาความหอมหวานจากปากโพรงสาวอย่างเอาแต่ใจทั้งยังแฝงไปด้วยความรุนแรงและกระหาย
ััจูบที่ดุดันและเร่าร้อนทำให้กายสาวร้อนผ่าวรู้สึกทรมานจนแทบหายใจไม่ออก นั่นทำให้เธอรู้ว่าได้ทำบางอย่างพลาดไปอย่างแรง
"โอ๊ย..เจ็บนะ!" ร่างกำยำเต็มไปด้วยมัดกล้ามกดร่างคนตัวเล็กลงกับเบาะรถหรูทำให้รู้สึกตื่นกลัว เธอไม่เคยตกอยู่ในสถานการณ์นี้และคิดไม่ตกว่าจะต้องทำอย่างไร สมองน้อยๆ กำลังประมวลผลอย่างหนักเพื่อหาทางรอด
และก่อนที่เื่ราวมันจะเลยเถิดไปมากกว่านี้ ไวน์ใช้แรงทั้งหมดที่มีทั้งตีทั้งทุบไปที่หน้าอกแกร่งดังปึก!ปึก!แต่คนที่ออกกำลังกายทุกวันอย่างเขาไม่รู้สึกสะทกสะท้านแม้แต่น้อย มาเฟียหนุ่มใช้มือข้างหนึ่งรวบข้อมือเล็กสองข้างตรึงขึ้นเหนือศีรษะอย่างง่ายดายด้วยท่าทีรำคาญ ขณะเดียวกันเธอรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องเมื่อสบเข้ากับั์ตาสีน้ำข้าวที่ดูน่ากลัวและป่าเถื่อน
"โอ๊ยย" ไวน์รู้สึกเจ็บแปล๊บที่ริมฝีปากล่างก่อนจะตามมาด้วย
รสชาติเค็มๆหวาน ๆ ที่ทำเอาเธอต้องย่นหน้าด้วยความไม่ชอบรสชาติของมัน
แต่เลออนเองกลับปฏิเสธไม่ได้ว่ามันเป็รสชาติที่เยี่ยมยอดแม้มันมีกลิ่นคาวเล็กน้อยแต่ทว่าเจือด้วยรสหวานแปลก ๆและนั่นมันยิ่งปลุกอารมณ์ดิบในกายหนุ่มให้ตื่นจนยากที่ใครจะหยุดมันในตอนนี้ได้
ไวน์มัวแต่ใกับการกระทำของคนบนร่างโดยไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากระโปรงพีทสั้นถูกถลกไปกองบนเอวคอดกิ่วจนเผยให้เห็นกางเกงชั้นในลายลูกไม้สีขาวั้แ่เมื่อไหร่
"กรี๊ด....นายจะทำอะไร? ปล่อยฉันเดียวนี้นะ"เมื่อเลออนผละจากกลีบปากนุ่มไวน์ก็โวยวายขึ้นทันทีแต่ดูเหมือนเขาจะไม่ได้สนใจเสียงนกเสียงกาแม้แต่น้อย ลมหายใจอุ่นร้อนค่อย ๆ เป่ารดต่ำลงมายังซอกคอก่อนจะฝังคมเขี้ยว
"กรี๊ด! " ทันใดนั้นความเจ็บแปล๊บก็แล่นเข้าสู่ลำคอระหงจนไวน์สะดุ้งโหยงด้วยความเจ็บแสบระคนใ
"โอ๊ย...เป็ผีดิบรึไงวะ ถึงแดกเืเป็อาหาร"
"โทษฐานที่เธอทำให้ฉันกินข้าวไม่อิ่ม?"
"ไอ้โรคจิต...กินข้าวไม่อิ่มเกี่ยวอะไรกับฉันด้วยเล่า?" ไวน์แหวว
ใส่ด้วยความโมโหไอ้นักเลงชั้นต่ำคนนี้นะเหรอที่เธอต้องแต่งงานด้วย บ้าชัด ๆ
"เกี่ยวสิ เพราะเธอต้องให้ฉันกินแทนข้าวไง" คนซาดิสม์ตอบหน้า
ตายมุมปากหนาแสยะยิ้มด้วยความพอใจเมื่อมองรอยแดงจากคมเขี้ยว แต่ไวน์นั้นช็อคไปกับคำตอบเรียบร้อยแล้ว
นี่เรียกหน้ามึนหรือหน้าด้านว่ะ?
ขณะเดียวกันประกายอ่อนโยนจากั์ตาน้ำแข็งก็จับจ้องเรียวปากนุ่มที่กำลังบวมเจ่อจนแดงช้ำจากจูบที่ดุดันจนแทบจะกระชากิญญาจากมาเฟียอย่างเขาก่อนประกบริมฝีปากอีกครั้ง มันเหมือนกับแม่เหล็กที่มีแรงดึงดูดจนเขายากจะห้ามใจ
ััร้อนจากมือหนาบีบเค้นอกอวบอิ่มสองข้างที่เบียดแนบชิดอยู่ใต้เสื้อยูนิฟอร์มสีขาวที่กระดุมแทบจะปลิ้นออกมาจนเห็นร่องหน้าอกขาวเนียนที่ดูเซ็กซี่และเย้ายวน
ไวน์ได้แต่บิดตัวเกร็งไปมาแม้อยากจะต่อต้านและขัดขืน แต่ครั้งนี้
เหมือนร่างกายก็ไม่มีแรงเอาดื้อๆใจอยากจะผลักไสแต่ร่างกายมีแต่จะเรียกร้องรสจูบและัันั้นเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
ดวงตาสีน้ำข้าวที่ดูเ็าเต็มไปด้วยความหื่นกระหายค่อย ๆถอนจูบจากปากสาวอยางอ้อยอิ่ง ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดใบหูจนหญิงสาวผวา
เฮือกด้วยความสะท้านจนแก้มใสเห่อร้อนเหมือนกับลูกเชอรี่ที่สุกงอม
"อ๊าส์"กายสาวเผลอครางอย่างลืมตัว เมื่อฟันของเขาค่อย ๆลากแล้วขบเม้มไปตามลำคอ แม้จะรู้สึกแสบร้อนกลับซ่อนไปด้วยความเสียว
ซ่าน
เสียงร้องครางอย่างลืมตัวของเธอทำให้เลออนรู้สึกปวดหนึบที่ท่อนเอ็นอันมหึมาขณะที่มันกำลังเต้นตุบ ๆ แข่งกับเืที่สูบฉีดหัวใจเต้นแรงจนรู้สึกร้อนไปทั่วกายหนุ่มตอนนี้เขาแทบอยากจะควักน้องชายแล้วแทงพรวดให้มันรู้แล้วรู้รอด
กระดุมเสื้อเชิ้ตสีดำเม็ดสุดท้ายถูกปลดออกจากมือหนาอย่างรีบร้อนก่อนจะไปกองอยู่เบาะหลัง เผยให้เห็นอกแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเมื่อมองเลื่อนต่ำลงมาก็เห็นซิกแพคที่เป็ลอนสวยชวนหลงใหลจนไวน์เองยังเผลอกลืนน้ำลาย
'ฆ่าฉันเถอะ ถ้าหุ่นนายจะแซ่บเบอร์นี้ ไวน์ได้แต่นึกในใจ
เลออนปล่อยมือหญิงสาวให้เป็อิสระเมื่อไม่มีทีท่าต่อต้านแล้วปลดเข็มขัดนิรภัยด้วยความเร่งรีบ จากนั้นพลิกร่างเล็กขึ้นมานั่งคร่อมตัวให้หันหน้ามาทางชายหนุ่มพร้อมกับก้มลงซุกไซร้ซอกคอที่ชวนัันั้นอีกรอบกลิ่นหอมเย้ายวนจากน้ำหอมราคาแพงหรือเพราะกลิ่นตัวของเธอที่ส่งกลิ่นเย้ายวนจนเขาไม่อยากที่จะผละออกจากร่างนี้แม้แต่วินาที
มือของคนที่ไม่อยากผละออกจากร่างกำลังปลดกระดุมเสื้อแต่ปลดยังไงก็ปลดไม่ได้
"ฮึ ไม่มีปัญญาละสิท่า" ไวน์ยิ้มหยัน ก่อนเธอจะรู้สึกโล่งจนต้องยกมือขึ้นมากุมหน้าอกทั้งสองข้างเมื่อบรากองอยู่เอวแล้ว...
แคว่ก..!!
"อร๊ายย!" เธอถูกกระชากเสื้อตัวปัญหาขึ้นจนขาดรุ่ยเผยให้เห็นหน้าอกกลมกลึงที่ใหญ่เกินตัว เม็ดทับทิมสีแดงก่ำโดนเด่นอยู่บนเนินอก พร้อมกับหน้าท้องแบนราบ
เลออนมองร่างเปลือยด้วยความพอใจก่อนที่มือทั้งสองข้างจะตะปปไปยังซาลาเปาทั้งสอง มือร้อนบีบเคล้นเต็มแรงด้วยความหิวกระหาย
อ๊าส์.. ไวน์เผลอครางออกมาด้วยความเสียวซ่านจนเผลอแอ่นหน้าอกด้วยความเสียวสะท้านเมื่อลิ้นร้อนดูดดื่มจนหัวนมแดงก่ำ กายสาวร้อนผ่าวจนต้องเอามือไปจับท้ายทอยเพื่อหาที่ยึดเหนี่ยว
สะโพกผายกดลงบนัที่ตั้งโด่เป็ลำมีเพียงผ้าเนื้อบางกั้นอยู่แล้วขยับเอวถูไถไปตามแรงอารมณ์จนกายสาวพลันร้อนผ่าว
การกระทำของไวน์นั้นทำเอาเลออนแทบคลั่งเมื่อััได้ถึงน้ำหล่อลื่นจากคนบนร่างที่เปียกชุ่มดอกเห็ดถูไปมามาเฟียหนุ่มดันร่างหญิง
สาวออกจากตัก
"ถ้าเธอกล้าลุกขึ้นมา ะุปืนได้เป่าหัวเธอแน่"เลออนบังคับให้เธอนั่งชันเข่าโดยชี้ปลายกระบอกปืนไปที่ขมับของไวน์ที่นั่งตัวสั่นเทาด้วยความกลัวเพราะหล่อนทำท่าจะพยศเขาอีกรอบ
รู้อยู่หรอกว่าเป็นักเลงหัวไม้แต่มันไม่จำเป็ต้องพกปืนไปทุกที่แบบนี้ไหม เอะอะขู่ ๆ คอยดูเธอจะฟ้องพ่อแม่เขาแน่ว่าลับหลังแล้วลูกชายคนแสนดีของพวกท่านความจริงมันก็กุ๊ยข้างถนนดีๆ นี่เอง
"ถอด!!" ระหว่างที่ไวน์กำลังนั่งเงอะงะคิดหาทางเอาคืน ก็ต้องสะดุ้งโหยงใบหน้าไร้เดียงสาเต็มไปด้วยคำถามก่อนจะมองตามเขาที่ก้ม ไปยังบ๊อกเซอร์
มือเล็กสั่นระริกขณะที่ดึงมันลงมา เพราะขัดคำสั่งไม่ได้เกิดมันบ้าลั่นไกปืนขึ้นมา มันจะไม่คุ้มเอา แต่ตอนนี้ไวน์ไม่รู้ว่าอย่างไหนมันคุ้มมากกว่ากันระหว่างปืนกระบอกหรือปืนเป็ลำลำคอเล็กได้แต่กลืนน้ำลายลงคอเอื๊อกใหญ่ เมื่อมองไปเห็นัขนาดใหญ่ผงกหัวให้บนปลายมีน้ำหล่อลื่นสีขาวใส
เธอจ้องมันตาไม่กระพริบและตกตะลึงในขนาดของมันไม่แปลกใจทำไมเช้าวันนั้นถึงตื่นขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกเจ็บเหมือนกับร่างจะฉีกเป็เสี่ยง
ตอนแรกคิดว่าคงเป็เพราะเสียพรหมจรรย์ครั้งแรกจึงเจ็บคนมันเมาใครจะจำได้ถ้ารู้อย่างนี้เอาหน้าผากโขกกำแพงทันทีที่รู้ว่าเ้าบ่าวคือใครต่อหน้าแม่ของเธอจนต้องยกเลิกงานแต่งบ้าบอนี่ซะ
"รู้ใช่ไหมว่าต้องทำยังไง หรือต้องให้ผมทวนความจำด้วยกระบอกปืนอีกครั้ง?"
ไวน์รีบยื่นมือที่สั่นระริกไปจับแท่งร้อนผ่าวกำไม่รอบ เลออนเอนกายลงไปนอนราบกับเบาะรถหญิงสาวจึงค่อย ๆ รูดแท่งร้อนที่ผงาดชี้หน้า สู้มือรูดขึ้นลงช้า ๆก่อนจะเร่งความเร็วจนเลออนต้องเกร็งหน้าท้องแน่น
เบาะถูกเลื่อนไปข้างหลังพรึ่บ แล้วจับร่างนุ่มนิ่มหันหลังชนเข้ากับเบาะรถในท่านั่งชันเข่าเหมือนเดิมก่อนจับแท่งร้อนที่มีเส้นเืพันรอบยัดเข้าไปยังโพรงปากสาวจนมิดด้ามในครั้งเดียว
ทำเอาไวน์หน้าดำหน้าแดงแทบสำลัก ดวงตามาเฟียไหววูบเพียงครู่แม้การกระทำมันจะดูรุนแรงเกินไป แต่มันช่วยไม่ได้นี่..ใครใช้ให้เธอยั่วโมโหเขาละไหนจะหน้าตาที่ดูไร้เดียงสาจนเขาควบคุมตัวเองไม่ได้แล้ว
เลออนจับพนักผิงเบาะรถทั้งสองข้าง เอวสอบขยับเข้าออกช้า ๆจากโพรงปากสาวที่คับแน่นจนเขาต้องขบกรามไว้แน่นด้วยความเสียวซ่าน
สะโพกสอบขยับเร็วขึ้นเรื่อย ๆ จนคนร่างเล็กหัวสั่นหัวคลอนไปตามแรงดันมือกำพนักแน่น หน้าท้องเกร็งจนแทบหยุดหายใจก่อนจะรีบถอนแท่งร้อนอกจากปากสาวก่อนมันจะแตกคาปาก
ไวน์ถูกกดแนบไปกับเบาะรถหรู จีสตริงลายลูกไม้สีขาวถูกกระชากโยนไปกองอยู่กับบ็อกเซอร์ที่เบาะหลังต่อหน้าต่อตาแม้ว่าเธอจะพยายามยื้อยุดก็สู้แรงควายนี่ไม่ได้
นั่นทำเอาไวน์ถึงกับหน้าร้อนผ่าวพลางรีบหนีบขาเรียวไว้แน่นด้วยความกลัวและเขินอายแต่สุดท้ายขาสองข้างก็ถูกจับตั้งฉากแยกออกจากกันอย่างหลีกหนีไม่พ้น
ไวน์หลับตาปี๋ด้วยความรู้สึกกลัว เมื่อปากทางรักมีแท่งร้อนจ่อรออยู่เขาเลือกที่จะไม่ยัดมันลงไปทันที
อ๊ะ!!..ไวน์สะดุ้งโหยง เมื่อถูกความร้อนของท่อนเอ็นััไปที่กลีบสองข้างสีกุหลาบมันค่อย ๆ ถูขึ้นลงช้า ๆอย่างหักห้ามใจแม้ว่าแท่งร้อนจะปวดตุบ ตุบ เธอหลับตาพริ้มรับััที่ชวนหวาบหวามทรมานท้องน้อยปั่นป่วนไปหมดจนต้องเผลอครางออกมาด้วยความรัญจวน
อุณภูมิร้อนผ่าวที่แผ่ออกมาจากเรือนกายของคนตัวเล็กที่นอนบิดตัวไปมาอย่างเรียกร้องขณะที่น้ำสีใสไหลเยิ้มอาบโคนดอกเห็ดจนถึงปลายดอกเห็ด มาเฟียมองภาพนั้นก่อนแสยะยิ้มด้วยความพอใจ
พรวด!
ปึก!!!!
1K
